Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༦༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༦༠༠ བར། འབྱུང་བ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་སྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། བྱང་ཆེན་ཚད་མེད་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དེ་དག་གིས་མ་འདྲེས་པར་རྣམ་པར་སྤྱོད་ཅིང་ས་གཉིས་པོ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འདོད་པ་མི་སྐྱེད་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འདོད་པ་དང་བཟོད་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆེན་ཚད་མེད་ལ་སྤྱོད་པའི་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནོ། ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བ་སྤང་བ་དང༌། དགེ་བ་ཕུན་ཚོགས་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བ་དང༌། བསམ་གཏན་ཚད་མེད་གཟུགས་མེད་ལ་འཇུག་ལྡང་བྱེད་ཅིང་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ཀྱང་ཉན་རང་གི་སྐྱོན་མེད་པར་མི་འཇུག་པ་དང༌། དེ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཀྱང་དེའི་དབང་གིས་མི་སྐྱེ་ཞིང་རོ་མི་མྱང་བ་དང༌། ཚད་མེད་བཞིའི་ཏིང་འཛིན་ལ་འཇོག་ཅིང་སེམས་ཅན་བསྐྱབ་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱ་དགའ་བར་བྱ་ཟག་ཟད་དུ་གཞོལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་རྣམས་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བསྔོ་བ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་ཚད་མེད་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས། ཤེས་རབ། བསམ་གཏན། སྦྱིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་སོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་གོ་རིམ་འདི་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་ཚད་མེད་བཞི་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་དེ་ལ་འདི་སྲིད་པས་སོ་ཞེས་ཉི་སྣང་ལས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། བྱང་ཆེན་གྱི་ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་གང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ཀྱང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཤེས་ཀྱང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། དྲུག་པ་ནི། བྱང་ཆེན་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་འཛེག་ཀྱང་དེས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་མི་དམིགས་ཏེ་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལེན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་པ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་སུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆེན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཛེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདུན་པ་ནི། བྱང་ཆེན་རྣམ་མཁྱེན་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་འདྲེས་པས་སྒོམ་པ་རྣམ་པར་གཞིག་པའི་དོན་དུ་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆེན་ཐེག་ཆེན་ལ་འཛེག་པ་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་དང༌། རྟེན་ཡིད་བྱེད་དགོས་པ་དོན་བསྡུར་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་རྣམ་ཐར་གསུམ་དང༌། སྟོབས་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་སོ། །སྐབས་འདིར་ཟླ
Chinese
第501页至600页 第501页至600页 生起是就观修以三智所摄持之相而言的。第四是，菩萨不杂于无量和无色之等持而行持，并且对于二地不生起想要成为声闻和独觉之地的想法，而是认为此忍是趋向于一切种智，此忍是菩萨行持无量之忍波罗蜜多。如是，不舍弃断除不善和成办圆满善之精进，以及出入于无量无色之禅定，虽然思择无常等之相，却不落入声闻和独觉之过失，并且即使安住于此，也不会因此而生起，也不品尝其味，安住于四无量之等持，救护有情，慈爱，令喜悦，趋向于漏尽，并将这三者的行相、特征、标帜都回向于一切种智，这些依次是行持无量之菩萨的精进、智慧、禅定、布施、持戒。如是说。如此宣说六度之次第，是就安住于四无量之补特伽罗而言的，因为这对于他是可能的，这是出自《日光》。第五是，菩萨的 大乘是指，心中了知空性，却不是以缘取的方式，了知无事物之自性空性直至空性，也不是以缘取的方式，这指的是什么。第六是，菩萨攀登布施的波罗蜜多，却不因此而缘取布施的波罗蜜多，即以不缘取布施者、受施者和布施的方式，如此一来，舍利子，这就叫做菩萨攀登大乘。第七是，菩萨以具有一切种智之心来修持不杂乱之作意，为了遣除分别，修持三十七菩提分法，以不缘取的方式来修持，舍利子，如此一来，这就叫做菩萨攀登大乘。如是，需要所依之作意，意义对照与之前相同，从三解脱门和力到不杂乱之间，都以不缘取的方式来修持，如是说。此时
English
Pages 501 to 600 Pages 501 to 600 The arising is in terms of meditating on the aspect encompassed by the three knowledges. Fourth, the bodhisattva engages without mixing with the immeasurable and formless absorptions, and does not generate the desire to be a Hearer or Solitary Realizer on the two grounds, but considers this forbearance to be towards omniscience, this forbearance is the perfection of forbearance of a bodhisattva engaging in the immeasurable. Similarly, not abandoning the effort to abandon the non-virtuous and accomplish perfect virtue, and entering and emerging from the immeasurable formless meditations, and although contemplating aspects such as impermanence, not falling into the faults of Hearers and Solitary Realizers, and even abiding in it, not being born by its power and not tasting its flavor, abiding in the samadhi of the four immeasurables, protecting sentient beings, being loving, making them happy, engaging in exhaustion of defilements, and dedicating the characteristics, signs, and marks of these three to omniscience, these are, in order, the diligence, wisdom, meditation, generosity, and ethics of a bodhisattva engaging in the immeasurable. Thus it is said. The order of the six perfections as taught in this way is in terms of an individual abiding in the four immeasurables, because this is possible for him, this is from "Sunlight." Fifth, the bodhisattva's Great Vehicle is that which knows emptiness in the mind, but not in the way of focusing, knows the emptiness of the nature of non-things up to emptiness, but not in the way of focusing, what is it. Sixth, the bodhisattva ascends to the perfection of generosity, but does not focus on the perfection of generosity, that is, by not focusing on the giver, the receiver, and the giving, in this way, Shariputra, this is called the bodhisattva ascending to the Great Vehicle. Seventh, the bodhisattva cultivates the mind with the non-mixing activity of omniscient knowledge, and for the purpose of eliminating distractions, cultivates the thirty-seven factors of enlightenment in a non-focusing manner, Shariputra, in this way, it is called the bodhisattva ascending to the Great Vehicle. Thus, the mind that needs support, the meaning comparison is the same as before, from the three liberations and the powers to the non-mixing, all are cultivated in a non-focusing manner, thus it is said. At this time
Tibetan
་འོད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་བཤད་པ་ལ་འཕགས་པས་ཡུམ་བར་མའི་མདོ་བྲིས་པ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་འགོག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མིན་ཏེ། མངོན་ཞེན་མ་ལུས་པར་འགགས་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བས་སོ། །སྒོམ་པ་གཞིག་པའི་དོན་དུ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་སོགས་གཞིག་པའི་ དོན་མིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་ནི། བྱང་ཆེན་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། ཞེས་སོ། །དགུ་པ་ནི། དེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ནས་ཀྱང་ཉན་རང་ཐམས་ཅད་དང༌། ལྷ་ནས་མི་དང་མི་མིན་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བསྐོར་བར་མི་ནུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་རོ། ཞེས་དང༌། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་མིང་སྨོས་ཤིང་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་ནས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་རོ་ཞེས་གྲགས་པ་སྒྲོགས་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རྟོགས་དཀའ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་དགུའོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཡུལ་ཐེག་ཆེན་དགུ་ཡོད་པས་དེ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡང་དགུའོ། །འོ་ན་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་པ་དགུ་གང་ན། དང་པོ་ནི། དང་པོར་རང་གི་སེམས་འདོད་ཡོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་གཡེང་བ་དེ་ལས་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པས་དེ་ནང་དུ་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་ལ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་འཇུག་ལྡང་བྱེད་ཅིང་དེ་ཡང་ཕྱིན་དྲུག་དང་འབྲེལ་བར་མི་དམིགས་པར་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ སེམས་བརྟན་པ་དེ་ཚོགས་གཉིས་ལ་སློབ་པས་དེའི་འོག་ཏུ་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཕྱིན་དྲུག་ལ་འཁོར་གསུམ་དག་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཞེས་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པའོ། །ལམ་ཡང་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་ས་བརྒྱད་པ་སྟེ་འབད་རྩོལ་ཞི་བས་དེ་ཐོབ་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ས་དགུ་པ་དང་བཅུ་པའོ་ཞེས་འབུམ་པ་འཆད་ལ། ཊཱིཀ་ཆུང་ལས་མི་སློབ་ལམ་ལམ་གྱི་དབྱེ་བར་བཀོད་པ་ཙམ་མོ་གསུང་ངོ༌། །འདི་ལ་ཟླ་འོད་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་མི་སློབ་པ་ཞེ
Chinese
在《月光疏》中，论师说，圣者没有见过所写的《中品般若经》，以此来否定论师专门对三大事业的阐述，这并不正确。因为断绝一切执着本身不会超出三大事业。所谓“摧毁禅定”的意思，是指破除对禅定的执着，而不是摧毁三十七道品等。 第八，从菩萨最初发心，到趋近并安住于菩提树之间，为了圆满一切神通，从而使众生完全成熟。第九，即使获得了遍知的智慧，也能转动一切声闻、缘觉，以及天人等世间众生无法转动的法轮。并且，十方诸佛在一切世间都称颂他的名字，宣扬他获得遍知后转法轮的功德。第三部分分为两点：有境的修持和境的难以证悟的阐述。第一点：如果对趣入的修持进行分类，有九种。如何分类呢？因为有九种大乘的境，所以趣入这些境的修持也有九种。那么，有境的九种修持是什么呢？第一，最初自己的心追随欲妙而散乱，无法从中获得任何功德，因此通过将心摄持于内，为了使心专注于所缘境，而进行禅定和无色定的入定和出定，并且与六度相结合，以无所执着的方式进行修持。第二，像这样心稳定之后，通过学习两种资粮，在其后，以三轮清净的方式趣入布施等六度。在其后，也应将“在其后”应用于其余各项。第三，积累两种资粮是为了对真如的意义生起更大的信乐，因此趣入证悟它的道路。道路也包括见道和修道，即七地以下，以及无学道，即八地，就像通过努力而获得一样。特殊的道路是九地和十地，这是《十万颂般若经》的解释。而在《小疏》中，只提到了无学道是道的分类。对此，《月光疏》中说，特殊的道路和无学道……
English
In the 'Moonlight Commentary,' the teacher says that the noble one has not seen the written 'Middle Length Prajna Sutra,' thereby denying the teacher's specific exposition on the three great activities, which is not correct. Because the cessation of all attachments itself does not go beyond the three great activities. The meaning of 'destroying meditation' refers to breaking the attachment to meditation, not destroying the thirty-seven factors of enlightenment, etc. Eighth, from the initial generation of Bodhicitta by the Bodhisattva, to approaching and dwelling under the Bodhi tree, in order to perfect all superknowledges, thereby completely maturing sentient beings. Ninth, even after attaining the wisdom of omniscience, he turns the wheel of Dharma that cannot be turned by all Shravakas, Pratyekabuddhas, and worldly beings including gods and humans. Furthermore, the Buddhas of the ten directions praise his name in all worlds, proclaiming the merit of turning the wheel of Dharma after attaining omniscience. The third part is divided into two points: the practice of the object-possessor and the explanation of the difficulty in realizing the object. First point: If the practice of entering is classified, there are nine types. How are they classified? Because there are nine objects of the Great Vehicle, there are also nine practices of entering these objects. So, what are the nine practices of the object-possessor? First, initially one's own mind follows after desirable qualities and is distracted, unable to gain any merit from it, therefore, by holding the mind within, in order to stabilize the mind on the object of focus, one engages in entering and emerging from meditative concentration and formless absorption, and also in conjunction with the six perfections, practices without clinging. Second, after the mind is stabilized in this way, by studying the two accumulations, after that, one enters into the six perfections such as generosity with the purity of the three spheres. After that, the 'after that' should also be applied to the remaining items. Third, accumulating the two accumulations is in order to generate greater faith in the meaning of suchness, therefore, one enters the path of realizing it. The path also includes the path of seeing and the path of cultivation, i.e., the seventh ground and below, and the path of no more learning, i.e., the eighth ground, just like obtaining it through effort. The special paths are the ninth and tenth grounds, which is the explanation of the Hundred Thousand Verse Prajna Sutra. But in the 'Small Commentary,' it only mentions that the path of no more learning is a classification of the path. Regarding this, in the 'Moonlight Commentary,' it says that the special path and the path of no more learning...