Tibetan
སུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འབུམ་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པ་དང༌། དགུ་པ་ལ་སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་དང༌། བཅུ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དང་མཉམ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འཐོབ་པར་འཇུག་པ་ལས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དབང་དང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་སྐྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་ལས་དང༌། ས་ཐོབ་པ་རྣམས་དུད་འགྲོ་སོགས་དམན་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་སྨོན་ལམ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་དབང་གིས་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་བཟློག་ནས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང༌། སྤྲུལ་པས་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བ་སྟོན་པ་དབང་འབྱོར་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་སྟེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ལས་དང་ནི། །གཞན་ཡང་སྨོན་ལམ་དག་དང་ནི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དབང་འབྱོར་བའི། །དབང་གིས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཡིན། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ས་བཅུ་ལ་གནས་པ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་ཕལ་ཆེར་འཛམ་བུའི་གླིང་དང༌། གླིང་བཞི་དང༌། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང༌། འཐབ་བྲལ་དང༌། དགའ་ལྡན་དང༌། འཕྲུལ་དགའ་དང༌། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང༌། སྟོང་གི་བདག་པོ་དང༌། སྟོང་གཉིས་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང༌། གནས་གཙང་མའི་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་འཛིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས། རྟོགས་ཚུལ་དང༌། དེ་མཉམ་རྗེས་གང་ཡིན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ས་དང་པོར་ཆོས་དབྱིངས་དེ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་དང༌། ས་གཉིས་པར་དེ་སྒྲིབ་པ་སྤང་རུང་དུ་རྟོགས་པས་མཆོག་གི་དོན་དང༌། ས་གསུམ་པར་ཐོས་པ་ཚོལ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་སྟེ་རྒྱུའི་མཆོག་ཏུ་རིག་པས་རྒྱུ་མཐུན་པ་དོན་གྱི་མཆོག་ཏུ་དང༌། ས་བཞི་པར་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ཡང་ལོག་པས་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་དང༌། ས་ལྔ་པར་བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་དེ་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་དང༌། ས་དྲུག་པར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེ་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་དག་མིན་པའི་དོན་དུ་དང༌། ས་བདུན་པར་ཆོས་དབྱིངས་ལ་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཐ་དད་པ་མི་འབྱུང་བས་དེ་ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་དུ་དང༌། ས་བརྒྱད་པར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་ཀུན་བྱང་བྲི་འཕེལ་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེ་བྲི་མེད་འཕེལ་མེད་ཀྱི་དོན་དུ་དང༌། ཉོན་ཡིད་དང་འཛིན་པ་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་གནས་གྱུར་པས་རིམ་པ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང་ཞིང་དག་པ་ལ་དབང་བའི་གནས་སུ་དང༌། ས་དགུ་པར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བའི་གནས་སུ་དང༌། ས་བཅུ་པར་ཇི་ལྟར་བཞེད་པ་བཞིན་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་ཆོས་ཉིད་ལས་ལ་དབང་བའི་གནས་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཏེ། དབང་དེ་གཉིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ཤེས་གནས་གྱུར་པ་ལས་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་དབྱིངས་བཅུ་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་ཤེས་སྒྲིབ་བཅུ་ཡང་གཉེན་པོ་ས་བཅུས་རིམ་པ་ལྟར་སྤོང་སྟེ། དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་དབུས་མཐའ་ལས། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་མཆོག་གི་དོན། །རྒྱུ་མཐུན་དོན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དང༌། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་དོན་དང༌། །རྒྱུད་རྣམས་ཐ་དད་མེད་དོན་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་མིན་དོན་དང༌། །ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་ཉིད་དང༌། །བྲི་མེད་འཕེལ་བ་མེད་དོན་དང༌། ། དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་གནས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མ་རིག་པ། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་སྒྲིབ་པ་བཅུ། །ས་བཅུའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི། །གཉེན་པོ་དག་ནི་ས་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །དབང་བཞི་ས་གསུམ་པོ་དེར་ཐོབ་པར་ཡང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཡིད་དང་འཛིན་དང་རྣམ་པར་རྟོག །གྱུར་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །ཞིང་དང་ཡེ་ཤེས་ལས་དག་ལ། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དབང་དེ་མི་གཡོ་ལ་སོགས་པའི། །ས་གསུམ་ལ་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། །གཅིག་ལ་རྣམ་གཉིས་དེ་ལས་གཞན། །དབང་ནི་རེ་རེར་འདོད་པ་ཡིན། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། འཐད་པའི་ཕྱོགས་དགོད། དེ་མི་འཐད་པར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབུས་མཐར་བཤད་པའི་རྟོགས་ཚུལ་དེ་དག་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོགས་ཚུལ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཚེ་ངེས་པ་འདྲེན་ཚུལ་ཐ་དད་པ་རེ་ཡོད་པས་དེའི་རྟོགས་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་སྣང་ལས། གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བསྒོམས་པས་ཆ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ངེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བྱང་
Chinese
第三，有二：能力和异熟生。第一是：随信行者从欲界生起，以及获得地者以愿力生于旁生等下劣之处，以及以禅定的力量转生于色界后又返回欲界生起之等持，以及以化身示现于兜率天等处，是导师以自在力的力量而生起。如《经庄严论》所说： “具慧者之业，以及其他之愿力，等持与自在，以力而欲生。” 第二是：安住于十地者，依次大多生于赡部洲（印度），以及四大洲，以及三十三天，以及无诤天，以及兜率天，以及乐变化天，以及他化自在天的国王，以及千世界之主，以及二千世界之主梵天，以及净居天的天王等处。第四，有二：证悟之方式，以及指示其为俱时或次第。第一是：于初地，法界无差别地周遍一切相续之义，于二地，证悟彼为可断之障，故为最胜之义，于三地，寻求听闻乃是证悟法性之顺缘，故以了知为因之最胜，顺缘为义之最胜，于四地，对法之贪著亦已回转，故为不执著法性之义，于五地，了知自他一切之自性为法性，故为彼相续无差别之义，于六地，于缘起之法性，证悟无有任何转变为烦恼清净之法，故为彼非烦恼与清净之义，于七地，于法界不生起经部等法之种种相，故为彼无种种之义，于八地，不生
English
Third, there are two: ability and maturation birth. The first is: those who follow faith arise from the desire realm, and those who have attained the ground arise in inferior places such as animals by the power of aspiration, and those who arise in the form realm by the power of meditation return to the desire realm to arise in samadhi, and those who manifest in Tushita heaven and other places by transformation, are born by the power of the master's power. As stated in the Ornament of the Sutras: "The actions of the wise, and other aspirations, samadhi and power, are desired to be born by power." The second is: those who abide on the ten grounds mostly arise in Jambudvipa (India), and the four continents, and the Thirty-three Heavens, and the Heaven of No Strife, and the Tushita Heaven, and the Heaven of Delightful Transformation, and the king of the Heaven of Others' Freedom, and the lord of the thousand worlds, and the Brahma, the lord of the two thousand worlds, and the king of the gods of the Pure Abodes. Fourth, there are two: the manner of realization, and the indication of whether it is simultaneous or gradual. The first is: on the first ground, the meaning of the Dharma realm being universally pervasive without difference in all continuums, on the second ground, realizing that it is an obstacle that can be abandoned, hence the meaning of the most excellent, on the third ground, seeking to hear is the conducive condition for realizing the Dharma nature, hence the most excellent of the cause by knowing it as the cause, the most excellent of the meaning by the conducive condition, on the fourth ground, the attachment to the Dharma has also turned back, hence the meaning of not clinging to the Dharma nature, on the fifth ground, realizing the nature of oneself and others as the Dharma nature, hence the meaning of no difference in that continuum, on the sixth ground, in the Dharma nature of dependent origination, realizing that there is no Dharma that transforms into defilement and purification, hence the meaning of that which is neither defilement nor purification, on the seventh ground, various characteristics of the Dharma such as the Sutras do not arise in the Dharma realm, hence the meaning of that which is without variety, on the eighth ground, not born.
Chinese
由于对法的容忍而获得，因此认识到普贤（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）无减无增，因此它是无减无增的意义。由于烦恼意和执着五识连同境的转变，依次获得法性无分别智慧和清净刹土的自在之位。在第九地获得四种各别正知，因此法性成为智慧自在之位。在第十地，如其所愿地化现并利益众生，因此认识到法性是业自在之位。这两种自在是从分别念意识的转变中产生的。如此，遮蔽十法界的非烦恼性的无知，即十种所知障，也由十地依次对治而断除。因为它们是不相顺品。如是说，于《中边分别论》中： 普遍利乐最胜义， 同因义之最胜性， 无有执持之义， 诸续各异无义， 烦恼非全净之义， 无有各异之义性， 无减无增之义， 自在乃四相之位， 法界无明， 非烦恼性十种障， 十地之不顺品， 彼等对治即是地。 如是说。四自在在那三个地上获得，也在《经庄严论》中说： 意与执持及分别， 转变故而无分别， 净土与及智慧中， 自在乃是四相也。 彼自在于不动等， 三地之上乃四相， 一有二相彼之外， 自在想为一一也。 如是说。第二有二：安立合理之宗，破斥认为不合理者。第一，于《中边分别论》中所说的证悟方式，是等持和后得的证悟方式中的哪一种呢？是后得时的确定引导方式各不相同，因此是后得的证悟方式。如《庄严经论释》中说： 何时，通过修习一切法无我，以无分性而以一切自性证悟法界，虽然已经证悟，但为了生起定解，依靠普遍利乐之义而各别证悟，因此生起极明了地现见一切法无自性的智慧之时，菩
English
Having obtained tolerance for the Dharma, one realizes that Kuntuzangpo (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) is without decrease or increase, therefore it is the meaning of without decrease or increase. Due to the transformation of afflictive mind and grasping five consciousnesses along with their objects, one sequentially obtains the state of mastery over Dharmata non-conceptual wisdom and pure realms. In the ninth bhumi, having obtained the four individual perfect knowledges, therefore Dharmata becomes the state of mastery over wisdom. In the tenth bhumi, manifesting as desired and benefiting sentient beings, therefore one realizes that Dharmata is the very state of mastery over action. These two masteries arise from the transformation of conceptual mind consciousness. Thus, the non-afflictive ignorance that obscures the ten Dharmadhatus, which are the ten knowable obscurations, are also abandoned sequentially by the ten bhumis as antidotes. Because they are the opposing sides. As it is said in the Madhyantavibhāga: Universal benefit is the supreme meaning, The supreme nature of the cause-congruent meaning, The meaning of non-apprehension, The meaning of non-difference of all continuums, The meaning of non-complete purification of afflictions, The very meaning of non-difference, The meaning of non-decrease and non-increase, Mastery is the state of four aspects, Ignorance of Dharmadhatu, The ten non-afflictive obscurations, The opposing sides of the ten bhumis, Those antidotes are the bhumis. Thus it is said. That the four masteries are obtained on those three bhumis is also stated in the Ornament of the Sutras: Mind and grasping and conceptualization, Because of transformation, non-conceptualization, In pure lands and wisdom, Mastery is of four aspects. That mastery, on the immovable and so forth, On the three bhumis is fourfold, One has two aspects, other than that, Mastery is thought to be one each. Thus it is said. The second has two: establishing the reasonable side, refuting those who think it is unreasonable. First, which of the ways of realization explained in the Madhyantavibhāga are the ways of realization in equipoise and subsequent attainment? It is the way of realization in subsequent attainment, because there are different ways of leading to certainty at that time. As it is said in the Ornament Illumination: When, by meditating that all dharmas are selfless, the Dharmadhatu is realized by indivisibility with all self-natures, although it has been realized, in order to generate certainty, it is realized separately by the meaning of universal benefit, therefore at the time when the wisdom that makes all dharmas manifestly without self-nature arises very clearly, the Bodhi-