Tibetan
ཞེས་དང༌། དགེ་དང་མི་དགེའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །རྒྱུན་གཅོད་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་འདི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པར་གསུངས། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ལུགས་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དེ། ཆོས་མཐའ་དག་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་གང་ན། དེའི་ལན་སྐབས་འདིར་སྨྲས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་གྲངས་ཉི་ཤུར་འདོད་དེ། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ནས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཉི་ཤུ་རྣམས་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་གཉིས་སུ་དྲང་ངོ༌། །རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་དོན་ཡང༌། འཇུག་པའི་རང་འགྲེལ་དུ། མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མིག་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲས་པས་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་མིག་ནང་གི་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་ཞིང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །སྟོང་ཚུལ་གཉིས་པོ་ དེ་ཡང་དེའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་དམ། ཡང་ན་གཅིག་ལ་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཅིག་མེད་པ་སྟེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། སེམས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ལེ་བརྒྱད་མར། བྱང་ཆེན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་པ་ནས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཉི་ཤུ་པོ་ཐམས་ཅད་དཀྱུས་གཅིག་ལ་འབྱུང་ངོ༌། །མདོ་ལས་ནི་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་ཡང་གུད་དུ་སྟོང་ཉིད་ཐ་མ་བཞི་གསུངས་ལ། གཉིས་ཀ་སྡོམས་པས་་ཉི་ཤུར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས། འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཉི་ཤུའི་གྲངས་མཛད་ལ། ཤཱནྟི་ཨ་བྷྱ་རད་ཀིར་ཛ་ཡ་ཨ་ནན་ཏ་བུད་དྷ་ཤྲཱི་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་མདོར་བསྡུ་ན་ཐ་མ་བཞི་དང༌། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་ན་བདག་མེད་འདི་གཉིས་ཞེས་འཇུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་འབྱུང་བ་ནི་འཇུག་པའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལ་ནང་ནི། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ལ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མིག་ནི་མིག་གིས་སྟོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞི
Chinese
如是，善与非善之分别念，此乃断绝之特征，诸佛宣说为空性。如是，圆满之法无我唯有此宗，因其宣说一切法无自性。第二，何为二十种空性之境？答：此处所说，空性乃是分类之基础，分类之体性被认为是二十种，即从内之法至他性空性之二十种，皆因各自体性为空。此乃空性之因，且为二。自性空之义，入行论自释中云：言眼等以眼等为空性，即是已完全明示自性空性，非谓眼内离作用故为空，亦非谓离能取所取之自性为空，故非一无所有之空性。如是。两种空性之方式，彼亦于其注释中云：内之作用者，士夫空性耶？抑或一者，即眼等之上无一者，即离能取所取之事物之空性耶？如外道说有外境，及唯识宗所说一般，则非也。八千颂云：大乘菩萨之大乘即是，内空性等，乃至他性空性，此二十者皆于一句中出现。经中则说十六空性，又另说最后四空性，合计二者成为二十，故圣者及论师造作二十之数量，寂天、无畏生、吉祥生、无边功德光等亦如是。若广说则为十六空性，若略说则为最后四者，若极略说则为二无我，入行论释中如是说，乃是入行论之意趣。其中，内者，何为内空性？所谓内之法者，即是指眼、耳、鼻、舌、身、意。其中，因无常住，且无坏灭，故眼以眼为空。何以故？因其自性
English
Thus, the distinctions of virtue and non-virtue, this characteristic of severing the continuum, the Buddhas declared as emptiness. Thus, the complete absence of self of phenomena exists only in this system, because it teaches that all phenomena are without inherent existence. Secondly, what are the twenty objects of emptiness? The answer is stated here: Emptiness is the basis of classification, and the nature of classification is considered to be twenty, that is, from the internal phenomena to the emptiness of otherness, the twenty are empty by their own nature. This is the reason for emptiness, and it is twofold. The meaning of emptiness of self-nature is also explained in the auto-commentary of the Entering [the Middle Way]: Saying that the eye and so on are empty by the eye and so on, it is said that the emptiness of self-nature has been completely clarified, not that the eye is empty because it is devoid of function, nor that it is empty of the nature of the grasped and the grasper, so it is not an emptiness of one without the other. Like that. The two ways of emptiness, that is also explained in its commentary: Is it the emptiness of the internal agent, the person? Or is it one, that is, on the eye and so on, there is no one, that is, the emptiness of things that are separate from the grasped and the grasper? It is not like the externalists who say that there are external objects, and the Mind-Only school. Like that. In the Eight Thousand Verses, the Great Vehicle of the Great Bodhisattva is like this: the emptiness of the interior, and so on, up to the emptiness of the nature of others, all twenty of these appear in one sentence. In the sutras, sixteen emptinesses are taught, and also separately, the last four emptinesses are taught. Considering that the sum of the two becomes twenty, the noble ones and the teachers made the number of twenty, and Shantideva, Abhayaradakirti, Anantabuddhashri, and others are also like that. If explained in detail, there are sixteen emptinesses, if abbreviated, there are the last four, and if extremely abbreviated, there are these two selflessnesses, as it appears in the commentary on the Entering [the Middle Way], which is the intention of the Entering [the Middle Way]. Among them, the internal, what is the internal emptiness? The so-called internal phenomena refer to the eye, ear, nose, tongue, body, and mind. Among them, because there is no permanence and no destruction, the eye is empty by the eye. Why is that? Because of its nature.
Tibetan
ན་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་སྦྱར་བའི་ཚུལ་འདིས་ཉི་ཤུ་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་ སོ། །འདི་ཡང་སྟོང་པའི་གཞི། སྟོང་པའི་ཚུལ། སྟོང་པའི་ཐ་སྙད། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཞིས་བསྟན་ཏོ། །དང་པོ་ནི་དབང་པོ་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ཉི་སྣང་དུ། ཀུ་ཊ་ནི་ཚོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཨ་ཀུ་ཊ་སྠ་སྟེ་ཚོགས་པར་གནས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་ཅི་ཞིག་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་འཇིག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་ནི་འདི་ཡི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །དེའི་ལྟར་ན་ཐེར་ཟུག་གི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་སྠ་ནི་གནས་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་ཨས་བཀག་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པར་གནས་པ་མེད་ལ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་འཇིག་པ་ཡང་མེད་དེ། དེས་ན་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཕྱིར་མིག་སོགས་དེ་དེས་སྟོང་ཞེས་པའོ། །འཇུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་དོན་རིམ་པ་ལྟར་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་བཤད་ཅིང༌། ཐེར་ཟུག་མིན་པ་དང་མི་འཇིག་པ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་དང་པོས་འགྱུར་བ་བཀག་པ་ན་རེ་ཞིག་གནས་ནས་ཕྱིས་འཇིག་གམ་སྙམ་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་པས་སོ། ཞེས་སོ། །འབུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་སུ། དེ་གཉིས་མེད་པའི་དོན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དྲུག་ལ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་དེ་གཞན་དུ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་ དགོས་པས་སོ། ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ཕྱི་མ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་མིག་གི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་བཤིག་སྟེ་སྟོང་པར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཞེས་འབྱུང་བས་མིག་སོགས་ལ་རྟག་མི་རྟག་གི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟགས་སྒྲུབ་ཏུ་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཅན་ལྷག་མ་བཅུ་དགུ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་རྣམས་འདིར་བཤད་པ་བཞིན་བསྒྲེའོ། །གསུམ་པ་ནི། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། མིག་སོགས་རྣམས་ནང་གི་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །ཕྱི་རོལ་ནི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཡུལ་ལྔའོ། །ཕྱི་ནང་གཉིས་ནི་དབང་པོའི་རྟེན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡུལ་ལྔ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་དབང་པོས་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དྲུག་ལ་ཕྱི་ནང་དུ་མཛད་ནས་དེ་གཉིས་གཅིག་གིས་ག
Chinese
因此，以结合两个理由的方式，宣说了所有二十种都是空性。这又以空性的基础、空性的方式、空性的名称、名称的理由四者来显示。第一是六根。第二是，在《日光》中，“库达是集合，因为在那里的自性不可见，所以是阿库达斯塔，即不存在于集合中。变成那样的事物会坏灭什么呢？因此，没有坏灭，因为没有生和没有灭的法性就是它的自性。”这样说。按照那样，进入常恒之义的“斯塔”是存在之义，被“阿”遮止，所以不存在于因缘集合中，并且在那里没有生，所以也没有灭。因此，因为没有生灭，所以眼等以此空。在《入行论释》中，常恒存在和没有坏灭的意义依次解释为变异和不会坏灭。出现非常恒和不坏灭二者，是因为最初遮止变异时，为了遣除暂时存在之后会坏灭的想法，所以说了“不是坏灭”。这样说。在《十万颂般若经》的破除损害中，“没有那二者的意义是没有常和无常，因此，六根在胜义中没有事物，否则会变成那二者的事物。”这样说。后一个理由也是从那里，“因为那是它的自性，意思是说，眼没有眼的自性，那是它的自性，不是被其他原因破坏而变成空性的。”这样说，因此，眼等没有常无常的事物的理由可以结合起来成立。同样，对于剩余的十九种法，前后两个理由的解释也像这里所说的那样进行比较。第三是内空性。第四是，因为眼等都是内在的法。外是心没有执取的五境。内外二者是被根的所依所摄的五境，也就是因为被心执取并且没有被根所摄。经中将六根和六境作为内外，并且二者互相...
English
Therefore, in the manner of combining two reasons, it is declared that all twenty are emptiness. This is shown by the basis of emptiness, the manner of emptiness, the name of emptiness, and the reason for the name. The first is the six senses. The second is, in the "Sunlight," "Kuta is a collection, because the nature that is there is not visible, so it is Akutastha, that is, it does not exist in the collection. What will such a thing perish? Therefore, there is no perishing, because the nature of no birth and no cessation is its nature." Thus it is said. According to that, "Stha," which enters into the meaning of permanence, is the meaning of existence, and is blocked by "A," so it does not exist in the collection of causes and conditions, and there is no birth there, so there is no cessation either. Therefore, because there is no birth and cessation, the eye and so on are empty of it. In the commentary on the "Entering the Middle Way," the meaning of permanent existence and no destruction is explained in order as change and non-destruction. The appearance of impermanence and non-destruction is because when change is initially prevented, in order to dispel the idea that it will exist temporarily and then perish, it is said, "It is not destruction." Thus it is said. In the "Destruction of Harm" of the Hundred Thousand Prajnaparamita, "The meaning of not having those two is not having permanence and impermanence, therefore, the six senses do not have things in the ultimate sense, otherwise they would become things of those two." Thus it is said. The latter reason is also from there, "Because that is its nature, it means that the eye does not have the nature of the eye, that is its nature, it is not destroyed by other causes and made empty." Thus it appears, therefore, the reason that the eye and so on do not have permanent and impermanent things can be combined to establish. Similarly, for the remaining nineteen dharmas, the explanations of the two reasons, earlier and later, should be compared as explained here. The third is the emptiness of the interior. The fourth is, because the eye and so on are all internal dharmas. The exterior is the five objects not grasped by the mind. The two, interior and exterior, are the five objects collected by the basis of the senses, that is, because they are grasped by the mind and not collected by the senses. In the sutra, the six senses and six objects are made interior and exterior, and the two mutually...