Tibetan
་བྲག་ཏུ་འཆད་པ་ལ་ནི་ཉི་ཤུ་ཡོད་དེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །དེ་ཡང་མདོར་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུས་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཉི་ཤུ་འཕངས་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་འཕངས་པའི་ཚུལ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་འདི་གསུམ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལའོ། ཞེས་དང༌། བཞི་པ་ལ་འདི་ནི་སྦྱོར་ བའི་ལམ་ལའོ་ཞེས་རྒྱན་སྣང་དུ་འབྱུང་ལ། དེའི་དོན་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཚོགས་ལམ་དང་བཞི་པས་དེའི་ཡུལ་ཅན་ངེས་འབྱེད་བཞི་འཕངས་པར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འཆད་ཅིང༌། ཐུབ་དགོངས་སུ། ནང་དང་ཕྱི་དང་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ས་དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བར་ཆད་མེད་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལའོ། ཞེས་དང་པོ་གསུམ་ཚོགས་ལམ་དང་ངེས་འབྱེད་དང་པོ་གསུམ་དང༌། བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་ལ་འཆད་དོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་རྒྱན་སྣང་དུ་མོས་སྤྱོད་སྦྱོར་ལམ་ལ་བྱས་པ་མང་ཡང༌། སྐབས་འདིར་བཞི་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་པ་དང༌། ཚོགས་ལམ་ན་ཡང་སྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཕལ་བའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནང་དང་ཕྱི་དང་དེ་གཉིས་ཀ་སྟོང་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་མཆོག་འཕངས་པ་དགོངས་པར་འཐད་དོ། །ཚོགས་ལམ་ན་ཚོགས་སྒྲུབ་མེད་པས་དེ་མི་འཐད་ཅེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཚད་ཚོགས་སྒྲུབ་ཏུ་མི་འདོད་དེ། ལམ་གྱི་ཚོགས་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ཚོགས་ལམ་ལ་མི་འདོད་ཀྱང་ངེས་འབྱེད་དང་པོ་གསུམ་དུ་བཞག་དགོས་པས་དེར་ཡང་ཚོགས་སྒྲུབ་ཇི་ལྟར་བཞག །ཆེན་པོ་དང་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་དང་པོ་ དང་གཉིས་པ་འཕེན་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཆོག་གི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན། ཆོས་དབྱིངས་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཅན་ཕྱོགས་བཅུ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་འཕེན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་དོན་གྱི་མཆོག་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེའི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་འདུས་བྱས་འཁོར་བ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །འདིར་རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་
Chinese
在悬崖处讲授的有二十种，从内空性到他性空性之间，以存在二十种空性的差别。也就是说，总的来说，二十种空性抛射出二十种有境智慧。那么，如何抛射的方式是：这三种空性是信解行地。等等。第四个是这是加行道，在《现观庄严论》中出现。它的意思是，前三个抛射出它的有境资粮道，第四个抛射出它的有境四加行位，大自在这样讲。在《能仁密意经》中：内、外、内外空性是从最初生起心开始，是信解行地。空性空性是该地的状态差别，无间是加行道。这样，前三个是资粮道和前三个加行位，第四个讲的是顶位。对此，一般来说，《现观庄严论》中多将信解行和加行道放在一起讲，但此处第四个是加行道，并且在资粮道中也有以修所成智慧的普通方式存在，因此，内、外、内外这三种空性抛射出资粮道和前三个加行道，空性空性抛射出顶位，这样理解是合理的。如果说资粮道中没有积聚，因此不合理，那么没有过失，因为在智慧的场合中，所说的一切都不认为是积聚，如同道的资粮一样。否则，即使不认为是资粮道，也必须安立在前三个加行位中，那么在那里又如何安立积聚呢？大空性和胜义空性抛射出第一地和第二地。那两个通过了知法界周遍和胜义之义，当了知法界是空性时，那时也了知它的自性十方和涅槃胜义也是空性。有为和无为空性抛射出第三地和第四地，那两个通过了知法界同类因之义的殊胜和无所执著之义，当了知它是空性时，那时也了知它的自性有为轮回和无所执著的无为也是空性。这里，同类因是同类的因，
English
There are twenty teachings at the cliff, from inner emptiness to the emptiness of otherness, with the distinction of having twenty kinds of emptiness of objects. That is to say, in general, the twenty emptinesses project twenty kinds of wisdom with objects. So, how is the way of projecting: These three emptinesses are the ground of practice by faith. and so on. The fourth is that this is the path of joining, which appears in the Ornament of Realization. Its meaning is that the first three project its object-possessing accumulation path, and the fourth projects its object-possessing four applications, the Great Lord explains. In the Intent of the Sage: Inner, outer, and inner-outer emptiness are from the beginning of the first arising of the mind, and are the ground of practice by faith. Emptiness emptiness is the state difference of that ground, and without interruption is the path of joining. Thus, the first three are the accumulation path and the first three applications, and the fourth speaks of the peak. In general, in the Ornament of Realization, practice by faith and the path of joining are often spoken of together, but here the fourth is the path of joining, and there is also the ordinary way of wisdom arising from meditation in the accumulation path, therefore, inner, outer, and inner-outer, these three emptinesses project the accumulation path and the first three paths of joining, and emptiness emptiness projects the peak, so it is reasonable to understand. If it is said that there is no accumulation in the accumulation path, therefore it is unreasonable, then there is no fault, because in the occasion of wisdom, everything that is said is not considered accumulation, like the accumulation of the path. Otherwise, even if it is not considered the accumulation path, it must be established in the first three applications, so how is accumulation established there? Great emptiness and ultimate emptiness project the first and second grounds. Those two, through knowing the all-pervadingness of the Dharma realm and the meaning of the ultimate, when it is known that the Dharma realm is emptiness, then it is also known that its nature, the ten directions and the supreme Nirvana, are also emptiness. Conditioned and unconditioned emptiness project the third and fourth grounds, those two, through knowing the excellence of the meaning of the homogeneous cause of the Dharma realm and the meaning of non-attachment, when it is known that it is emptiness, then it is also known that its nature, conditioned samsara and unconditioned non-attachment, are also emptiness. Here, the homogeneous cause is the cause of the homogeneous,
Tibetan
འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་མིན་ནོ། །མཐའ་ལས་འདས་པ་དང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་འཕེན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་དག་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དབུས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་འཁོར་བ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བདུན་པ་འཕེན་ཏེ་དེས་ཆོས་དབྱིངས་མདོ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་དོར་བ་མེད་ པ་ཡང་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །རང་བཞིན་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བརྒྱད་པ་འཕེན་ཏེ། དེས་ཆོས་དབྱིངས་བྲི་འཕེལ་མེད་པའི་དོན་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་ཞིང་དག་པ་ལ་དབང་བའི་གནས་སུ་རྟོགས་པ་ན་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང་རྣམ་འགྱུར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་དགུ་པ་འཕེན་ཏེ། དེས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བའི་གནས་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་མཐའ་དག་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མཚན་ཉིད་དང་དུས་རྣམས་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བཅུ་པ་འཕེན་ཏེ། དེས་ཆོས་དབྱིངས་ལས་ལ་དབང་བའི་གནས་སུ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རིགས་ཅན་ཚོགས་པ་དང་ཡན་ལག་ལས་ཀྱི་རྟེན་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཕེན་ཏེ། དེས་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་དང་རང་བྱུང་ཉིད་ཐོབ་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཆགས་པ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ནམ་མཁའ་དང་། གཟུང་འཛིན་ཤེས་ སྒྲིབ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བྱེད་པ་པོ་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །འདི་དག་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ས་མཚམས་མཛད་པའི་དགོངས་པ་མཁྱེན་པའི་བཤད་པའོ། །ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཕྱིན་ཆད་ཀྱི་ས་མཚམས་ནི་ཐུབ་དགོངས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་འདི་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ས་མ
Chinese
不是相似的果。超越边际、无始无终的空性，推进第五地和第六地。通过这两者，领悟到法界体性没有差别，以及没有普遍的烦恼和清净的意义时，就领悟到它是空性的。这样一来，它的自性，远离常断二边的中观自性，以及轮回法界之后产生的二者，也领悟到是空性的。无舍弃的空性，推进第七地，通过它，领悟到法界经部等没有各种各样的相状的意义时，就领悟到它是空性的。这样一来，它的自性，无舍弃也领悟到是空性的。自性和一切法空性，推进第八地，通过它，领悟到法界没有减少增加的意义，以及不分别和清净刹土具有自在的处所时，就领悟到是空性。这样一来，它的自性，自己的体性、自性和变化，一切法都领悟到是空性的。自己的相和不缘取空性，推进第九地，通过它，领悟到法界是具有智慧的处所。这样一来，它的所有相，成为一切时处知晓的智慧的所依，相和时间都领悟到是空性的。无实体的体性和实体空性，推进第十地，通过它，领悟到法界是具有业的自在的处所。这样一来，它的种姓、集合和支分，业的所依也领悟到是空性的。无实体和自己的体性和他人的体性空性，推进佛的智慧，通过它，舍弃了烦恼障和所知障，以及习气，获得自生性时，就领悟到它是空性的。这样一来，它的自性，贪执和损害等的烦恼所空的虚空，以及远离能取所取的所知障的空性，以及不依赖于他者的作者，都领悟到是空性的。这些是伟大的自性的意趣，是导师对地进行分界，通晓其意趣的阐释。从伟大的空性到彼岸的地界限，虽然是佛的意趣，但也追随这位导师。如是地
English
Not a similar fruit. The emptiness that transcends limits and has no beginning or end propels the fifth and sixth bhumis. Through these two, when one realizes that the nature of dharmadhatu has no difference, and that there is no universal affliction or purity, one realizes that it is emptiness. In this way, its nature, the Madhyamaka nature that is free from the extremes of permanence and annihilation, and the two that arise after samsara and dharmadhatu, are also realized to be emptiness. The emptiness of non-abandonment propels the seventh bhumi, and through it, when one realizes that the dharmadhatu sutras and so on have no various characteristics, one realizes that it is emptiness. In this way, its nature, non-abandonment, is also realized to be emptiness. The emptiness of self-nature and all dharmas propels the eighth bhumi, and through it, when one realizes that the dharmadhatu has no decrease or increase, and that it is a place of power over non-discrimination and pure lands, one realizes it as emptiness. In this way, its own essence, self-nature, and transformations, all dharmas are realized to be emptiness. The emptiness of one's own characteristics and non-apprehension propels the ninth bhumi, and through it, one realizes that the dharmadhatu is the very place of power over wisdom. In this way, all of its characteristics, which have become the basis of wisdom that knows all times, characteristics and times are realized to be emptiness. The emptiness of the nature of non-entity and the emptiness of entity propels the tenth bhumi, and through it, one realizes that the dharmadhatu is a place of power over karma. In this way, its lineage, aggregates, and limbs, the basis of karma, are also realized to be emptiness. The emptiness of non-entity and one's own entity and the entity of others propels the wisdom of the Buddha, and through it, when one abandons the afflictive obscurations and the cognitive obscurations, along with their imprints, and attains self-origination, one realizes that it is emptiness. In this way, its nature, the sky emptied by afflictions such as attachment and harm, and the emptiness that is free from the cognitive obscurations of grasping and being grasped, and the agent who does not depend on others, are all realized to be emptiness. These are the intentions of the great self-nature, the explanations of the master who demarcated the bhumis, knowing their intentions. The boundary of the great emptiness up to the far shore, although it is the intention of the Buddha, also follows this master. Thus, the bhumis