Tibetan
མ་པ་དང་པོ་འདོད་རྟེན་ ལ་བྱེད་དགོས་ཏེ། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་བར་དོར་སྐྱེས་ཟིན་པ་དེ་ལ་བར་དོ་འགྲུབ་པའི་ལས་དང༌། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སྐྱེ་སྲིད་གྲུབ་ཟིན་ནས་རྟེན་དེ་ལ་འདའ་བ་ལ་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་དང༌། ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས་ཟིན་ནས་ཕྱི་མ་ལ་འོག་མིན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཚངས་རིས་ནས་གནས་གཙང་དང་པོར་སྐྱེས་ཟིན་དང༌། གནས་གཞན་བརྒྱུད་ནས་ཤིན་ཏུ་མཐོང་དུ་སྐྱེས་ནས་ཡོད་པ་དེ་ལ་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་བར་སྲིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ལ་འདའ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་གཅིག་ཀྱང་མི་ལེན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་གཅིག་ལས་མི་ལེན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྐྱེས་ནས་དང་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བའི་ལས་ཀྱི་དོན་ཚེ་ཕྱི་མ་དང༌། དེ་ཕན་ཆད་དུ་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་ལ་ཀུན་བཏུས་ལས་གསུངས་པ་དང་འདི་དག་གི་ལས་རྣམས་རྣམ་སྨིན་ངེས་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཀུན་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་གང་ཞེ་ན། སྐྱེ་བའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་སྤངས་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་མ་སྤངས་པ། ཞེས་དང༌། སྐྱེས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀ་མ་སྤངས་པ། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་འགྲེལ་པར་ཡང་བར་དོར་སྐྱེ་བའི་བག་ལ་ཉལ་ལུས་ཤིང་སྐྱེ་སྲིད་ཀྱི་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་ཟད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། བར་དོ་གྲུབ་ཟིན་ཉེར་འགྲོའི་བར་དོར་འདའ་བ་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འདའ་བ་བཞི་དང་གོང་འཕོ་སྟེ་ལྔ་ལ་ནི་གོང་མའི་རྟེན་ཅན་ཀྱང་ཡོད་ལ་ཉེར་འགྲོ་གཉིས་ལས་ཕྱེ་བའི་དེ་དག་ནི་འདོད་རྟེན་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། མཛོད་ལས། གཞན་ནི་འདི་ལ་མྱ་ངན་འདའ། ཞེས་པའོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་དུ་ཉེར་འགྲོ་ལས་གཞན་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་སྟེ། འདི་ཁམས་གོང་མར་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་པས་འདོད་པར་ཡང་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །འོ་ན་མཛོད་ལས། འགོག་པ་ཐོབ་པ་ཕྱིར་མི་འོང༌། །ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་བྱེད་པར་འདོད། ཅེས་པ་འདི་དེ་དག་གང་དུ་འདུ་ཞེ་ན། སྤྱིར་འགོག་ཐོབ་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ནི་འགོག་སྙོམས་ལས་མ་ཉམས་པར་ཚེ་དེ་དང༌། ཉམས་ནས་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་སྟེ་དེར་འདའ་བ་དང༌། དེར་སྐྱེས་ནས་འགོག་སྙོམས་བསྐྱེད་དེ་ཤི་འཕོས་ནས་སྲིད་རྩེར་འདའ་བ་གཅིག་དང་གསུམ་བཤད་ལ། དང་པོ་ནི། མཐོང་ཆོས་ཞིའི་ལུས་མངོན་བྱེད་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཉམས་ནས་སོར་མ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ནི་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་གནས་པ་ན་གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོ་ཡིན་ལ་ལུས་མངོན་བྱེད་མི
Chinese
第一，必须是欲界为所依。因为色界的中有已经产生，对于那个中有，有中有成就之业；色界的生有已经成就，从那个所依而入灭，有生后受变的业；已经生于梵众天，之后往生色究竟天；已经从梵众天生于第一静居天；以及经过其他处所而生于极显现天，因为对于那个没有其他次数的受变之业。次第上，即是于彼中有之所依而入灭；或者一次也不受生；或者只受生一次。有周遍，因为生后以及其他次数所受之业的意义，是后世，以及从那以后受异熟，如《摄类学》所说，并且这些业都是异熟决定的缘故。《摄类学》中也说：“何者是于中有中完全入灭？是舍弃生之相续，未舍弃现证成就之相续。”又说：“何者是生后入灭？是未舍弃二种相续。”并且在那的解释中也说，因为说在中有中留下生之随眠，并且生有的因之烦恼已经灭尽的缘故，中有成就的邻近趣入的中有中入灭是不合理的。这样的话，入灭四种和上转五种，有上界的所依者，也有从邻近趣入二者中分出的那些是欲界的所依者。 第二，如《俱舍论》所说：“其余于此入涅槃。”也就是，因为在色界和无色界的邻近趣入之外，所以是不还果，因为此不生于上界，并且是不还果，所以也不生于欲界。那么，《俱舍论》中说：“获得灭定不还果，欲以身证。”这又属于哪里呢？一般来说，获得灭定的不还果，若未从灭尽定退失，则于彼生，若退失，则生于色界，于彼入灭，以及于彼生后生起灭尽定，死殁后生于有顶而入灭，说了一个和三个。第一个是见法寂静之身现证，而后二者是由于退失而未恢复的缘故，不还果安住于欲界之所依时，是色界的邻近趣入，并且身现证者不
English
Firstly, it must be based on the desire realm. Because the intermediate state of the form realm has already arisen, for that intermediate state, there is the karma of accomplishing the intermediate state; the arising of the form realm has already been accomplished, and from that basis, there is the karma of experiencing change after birth; having already been born in the Brahma host heaven, and then going to Akanistha in the future; having already been born from the Brahma host heaven to the first Pure Abode; and having been born in the Very Manifest heaven through other places, because for that, there is no karma of experiencing change for other times. In order, it is to pass away in the basis of that very intermediate existence; or not to take even one birth; or to take only one birth. There is pervasion, because the meaning of the karma of experiencing after birth and other times is the future life, and from then on experiencing the ripening, as stated in the Compendium, and because all these karmas are definitely the ripening. In the Compendium, it is also said: "What is it to completely pass away from sorrow in the intermediate state? It is abandoning the continuous connection of birth, and not abandoning the continuous connection of manifest accomplishment." And it is said: "What is it to pass away from sorrow after birth? It is not abandoning both continuous connections." And in its explanation, it is also said that because it is said that the latent tendencies of birth remain in the intermediate state, and the afflictions of the cause of arising have been exhausted, it is unreasonable to pass away in the intermediate state of the approaching entrance where the intermediate state has been accomplished. In that case, the four types of passing away and the five types of upward transference have the basis of the upper realm, and those that are separated from the two approaching entrances are based on the desire realm. Secondly, as stated in the Treasury: "The rest pass into nirvana here." That is, because it is other than the approaching entrance in the form and formless realms, it is a non-returner, because this does not arise in the upper realm, and is a non-returner, so it does not arise in the desire realm either. Then, in the Treasury, it says: "Having attained cessation, the non-returner desires to manifest it with the body." Where does this belong? In general, the non-returner who has attained cessation, if he does not fall from the cessation attainment, then in that life, if he falls, he will be born in the form realm, and pass away there, and after being born there, he will generate the cessation attainment, and after dying and transferring, he will pass away at the peak of existence, saying one and three. The first is the manifestation of the body of the peace of seeing the Dharma, and the latter two are because the non-returner who has fallen and not recovered abides in the basis of the desire realm, it is the approaching entrance of the form realm, and the body manifestor does not