Tibetan
སྤྱི་ལ་རྒྱུན་འདྲ་བ་དང༌། གསལ་བ་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལ་རྒྱུན་མི་འདྲ་བ་འདོད་པ་ནི། གཞུང་གཞན་དུ་སྤྱི་ལ་འདྲ་བ་དང་བྱེ་བྲག་ལ་མི་འདྲ་བར་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་དགོངས་པ་མིན་ཏེ། རྒྱུན་འདྲ་མི་འདྲ་ནི་མིང་ལ་རྩི་དགོས་པས་སོ། །སྔ་མ་རྣམས་བུམ་པ་མི་རྟག་པ་ཀ་བ་ནི་བྱས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མི་འདྲ་བ་དང༌། བུམ་པ་མི་རྟག་པ་བུམ་པ་བྱས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་འདྲ་བར་འདོད་མོད་ཀྱང༌། འདིར་ནི་མིང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་ཕྱི་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བ་ལ་རྒྱུན་འདྲ་བ་དང༌། དེ་ལྟར་མེད་པ་ལ་རྒྱུན་མི་འདྲ་བར་བྱ་སྟེ། གནས་པ་རྒྱུན་འདྲ་བར་གསུངས་ལ་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་མིན་པ་ལ་མེད་པས་སོ། །མདོར་ན་རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་མིང་གང་ཡང་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་དྲོད་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི། བརྡར་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཐ་སྙད་པ་སྟེ་མིང་ཙམ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པའི་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་དམིགས་པ་དེ་དོན་དམ་པར་དགེ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེ་དང་འདྲ་བ་སྐྱེ་བའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲོ་བ་ ཞེས་བརྡ་སྦྱར་བའི་ལམ་འདི་ལ་ནི་དམིགས་རྣམ་ཟུང་ལྡན་གསུམ་དུ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལ་དམིགས་རྣམ་ཟུང་རེ་རེ་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩ་བ་དང༌། འགྲེལ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྩེ་མོ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་རྣམ་ལ། བདེན་པ་རྣམ་པར་མ་བཞག་པ་དང༌། བཞག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་དམིགས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་དེའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་མེད་པས་ཞེན་ནས་མི་གནས་པ་སྟེ་གནས་བྱར་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་གཅིག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དང་རང་བཞིན་ཅན་གཅིག་པ་ཐ་དད་མེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། ཞེས་དང༌། གཟུགས་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང༌། ཞེས་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། ཞེས་སོ། །གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པས་ནི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་ཀྱིས་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་བཀག་གོ །གཉིས་པ་ནི་དེ་མི་རྟག་ནས་ངོ་བོས་སྟོང་གི་བར་དང༌། དེ་དག་ཅེས་པའི་རྐང་པ་གཅིག་གོ །འདི་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དམིགས་རྣམ་གཉིས་གཉིས་ལ
Chinese
对于共同之处，认为有相同的延续，对于明显的差别，认为有不同的延续。虽然在其他论典中，有将共同之处说成相同，差别说成不同的说法，但这并非其意，因为相同与不同延续必须从名称上来考虑。前者认为，如“瓶子是无常的，柱子是被造的”这样是不同的，如“瓶子是无常的，瓶子是被造的”这样是相同的。但在这里，名称的种类相同，前后相续出现，就称为相同延续，没有这样就称为不同延续。因为说安住是相同延续，而安住在非延续中是不存在的。总之，这就是没有延续和刹那任何名称的意思。第三，大暖位的所缘是：通过术语分析的世俗法，即通过仅仅名称来区分的，要理解从色到佛的所有法。行相是：要理解所缘在胜义中是无法用任何善等法来表达的。第二是：因为见道无分别智如火般生起的先兆是暖，所以在这个被称为暖的道上，有具足所缘和行相的三种情况。对于你小、中、大三种情况，每个都有一个所缘和行相的结合，就像之前所说的那样。第二，分为二：根本和解释。第一，分为三，第一是小顶位的所缘和行相，分为未安立谛实和已安立谛实两种。第一种的所缘是：色等在其自性中没有自性，因此不执着，即是没有安住处的色等。行相是：色等那些事物，一个一个的自性和自性者，相同且没有差别，即：以大菩萨在母续中行持，故不住于色。以及，色以色空。以及，世尊，色的空性是什么，那也不是色。除了空性之外也没有色，色即是空性，空性即是色。这样，色即是空性，遮止了常边，空性即是色，遮止了断边。第二是：从彼无常到自性空之间，以及“彼等”这个词。这里有以四谛为基础的两种所缘和行相。
English
For commonalities, it is believed that there is the same continuity, and for obvious differences, it is believed that there is different continuity. Although in other treatises, there are statements that commonalities are said to be the same and differences are said to be different, this is not the intention, because the same and different continuity must be considered from the name. The former believes that, like "the vase is impermanent, the pillar is made" is different, and like "the vase is impermanent, the vase is made" is the same. But here, the type of name is the same, and it appears continuously before and after, which is called the same continuity, and without this, it is called different continuity. Because it is said that abiding is the same continuity, and abiding does not exist in non-continuity. In short, this is the meaning of not having any name of continuity and moment. Third, the object of great heat is: the conventional dharma analyzed through terminology, that is, distinguished by name alone, one must understand all the dharmas from form to Buddha. The aspect is: to understand that the object cannot be expressed as any virtuous dharma in ultimate truth. The second is: because the precursor of the arising of the non-conceptual wisdom of the path of seeing, which is like fire, is heat, so on this path called heat, there are three situations with both object and aspect. For you small, medium, and large three situations, each has a combination of object and aspect, as previously stated. Second, it is divided into two: root and explanation. First, it is divided into three, the first is the object and aspect of the small peak position, divided into two types: unestablished truth and established truth. The object of the first is: form, etc., do not have self-nature in their own essence, so they are not attached, that is, form, etc., without a place to abide. The aspect is: form, etc., those things, one by one, the self-nature and the self-nature, are the same and without difference, that is: because the great Bodhisattva practices in the mother tantra, therefore does not abide in form. And, form is empty by form. And, World Honored One, what is the emptiness of form, that is not form either. There is no form other than emptiness, form is emptiness, emptiness is form. Thus, form is emptiness, which prevents the extreme of permanence, and emptiness is form, which prevents the extreme of annihilation. The second is: from that impermanence to emptiness of essence, and the word "those". Here there are two objects and aspects based on the four truths.
Tibetan
ས། སྡུག་བདེན་གྱི་དམིགས་རྣམ་ནི། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཞི་བ་ལ་ སྦྱར་ནས་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་སྦྱར་ནས་སོ། །སྐབས་འདིར་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་ལ་ཡང་དམིགས་རྣམ་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཉི་སྣང་ལས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་མདོ་ལས་སྟོང་ཉིད་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་དབེན་པ་བཞི་ལ་སྔར་ལྟར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་སོགས་བཞི་བཀག་པ་སྦྱོར་རོ། །འགོག་བདེན་གྱི་དམིགས་རྣམ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆོས་ངེས་པ་ཉིད་ཡང་དག་མཐའ་ལ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་ལ་ནི་དེ་མི་རྟག་སོགས་ནས། དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །ཅེས་པའི་དོན་སྣང་བས་རྐང་པ་གསུམ་པོ་དེས་བསྟན་ཏོ། །ལམ་བདེན་གྱི་དམིགས་རྣམ་ནི། ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཡིན་དང་། ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་གཞུང་འདིས་མཚན་མར་གཟུང་བྱས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་དམིགས་པར་ཤུགས་ལ་བསྟན་ནས་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཚེ་ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་གནས་ན་དེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་ སྤྱོད་ཀྱི་ཡུམ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། ཞེས་དངོས་སུ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བཟུང་བའི་ཉེས་པ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཤུགས་ལ་འཛིན་པ་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་དམིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། ཞེས་པ་ནས་ཅི་ནས་ཀྱང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཡིད་རྣམ་པར་མི་རྒྱུ་བ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ། ཞེས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པར་གསུངས་སོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་ནི་ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཅིག་པོ་འདིས་ལམ་བདེན་དང༌། རྩེ་མོ་འབྲིང་གི་རྣམ་པ་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པར་བྱས་ནས་རྩེ་མོ་ཆུང་ངུའི་ལམ་བདེན་གྱི་དམིགས་པ་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་གིས་བསྟན་ཅིང༌། དེ་དག་མཚན་མ
Chinese
萨。苦谛的所缘行相是，以般若波罗蜜多行持，色无常啊，不住于此，等等。同样，将色与痛苦和寂静结合起来，色无常即以色无常而空。色无常之空性为何，也不是色无常。空性之外也没有色无常，色无常即是空性，空性即是色无常。其余三者也同样结合。此处，关于集起的四种行相也结合所缘行相，如《日藏经》所说，大自在者以经中所说的空性、无相、无愿、寂静四者，如前一样，遮止四因等。灭谛的所缘行相是，如是性、法性、法界、法决定性、真实边际等如是宣说。如是，前三谛的所缘行相，从彼无常等，彼等一之自性一。以显现之义，此三句所诠释。道谛的所缘行相是，何为不执著诸法，如是宣说。也就是说，此论著以名相而执著，间接显示空性之诸法为所缘，从而直接显示不执著之行相。如果具寿以不善巧方便，以安住于我所和为我所之心而安住于色，则彼以色而行持于显现积聚，而不行持于般若波罗蜜多。如是直接显示于五蕴执著为我和我所之过患，从而间接显示了应当了知远离二执，如是显示所缘。然后，为何如此呢？世尊，如是，色并非完全可执取，从任何法也不以心散乱游走，如是完全观察。如是宣说完全不执著。大自在者以不执著诸法一句，共同显示道谛和中品的行相，而小品的道谛之所缘，以显示前三谛之所缘的论著所显示，彼等名相
English
Sa. The object and aspects of the truth of suffering are: practicing with the Prajnaparamita, "form is impermanent," and not dwelling on this, etc. Similarly, combining form with suffering and peace, the impermanence of form is empty by the very impermanence of form. What is the emptiness of the impermanence of form is also not the impermanence of form. There is no impermanence of form other than emptiness, the impermanence of form is emptiness, and emptiness is the impermanence of form. The remaining three are also combined in the same way. Here, the four aspects of arising are also combined with the object and aspects, as stated in the "Sun Essence Sutra." The Great Lord, with the four emptinesses, signlessness, wishlessness, and seclusion mentioned in the sutra, as before, applies the negation of the four causes, etc. The object and aspects of the truth of cessation are: suchness, dharmata, the realm of dharma, the certainty of dharma, the ultimate reality, etc., as stated in this way. Thus, the object and aspects of the first three truths, from their impermanence, etc., are: "They are one in nature." This is explained by the meaning of appearance, and these three lines explain it. The object and aspects of the truth of the path are: "Whatever does not grasp phenomena," as stated. That is to say, this treatise indirectly shows that phenomena that are grasped as signs and are empty are the object, and thus directly shows the aspect of not grasping. If a noble being, without skillful means, dwells in form with a mind that dwells in what is to be done as self and what is to be done as belonging to self, then he practices with form in the manifestation of accumulation, and does not practice with the Prajnaparamita. Thus, by directly showing the faults of grasping the five aggregates as self and belonging to self, it indirectly shows that one should understand and be separated from these two grasps, and thus shows the object. Then, why is this so? Blessed One, thus, form is not completely graspable, and from any dharma, the mind does not wander in confusion, and thus one should completely examine it. Thus, it is stated that one should not grasp at all. The Great Lord, with the single line "does not grasp phenomena," commonly shows the truth of the path and the aspect of the middle level, and the object of the truth of the path of the small level is shown by the treatise that shows the object of the first three truths, and those signs