Tibetan
་ཁྱད་པར་ལྔ་དང་བྲལ་བར་ཅིས་ཤེས་ཤེ་ན། འབྱུང་ངོ་གང་ལས་ན། ལུགས་ལས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུང་ངམ་སྡེ་སྣོད་ལས་སོ། །གང་ན། ཉན་རང་དེ་དག་གི་དྲོ་བ་སོགས་ཀྱི་དགེ་རྩའི་དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་ནིའོ། །ཇི་ལྟར་ན། གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང་སོགས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ། མཚན་མར་འཛིན་པ། སེམས་ཡུལ་ལ་འདུ་བྱེད་པ། ཡུལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་བདེན་བཞི་དག་པ་བ་ལ་དམིགས་པ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་དང༌། ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་རེ་རེ་བ་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་ཁོ་ནའི་ཆེད་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཐབས་མཁས་ཀྱི་དགེ་བཤེས་ཀྱིས་དམན་ལམ་ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་བཞི་རྒྱུད་ལ་མི་ལྡན་པར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ལས་དམན་པར་གྲུབ་བོ། །འོ་ན་ཐེག་དམན་གྱི་ལུང་ལས་རང་གི་སྦྱོར་ལམ་ཁྱད་པར་དེ་དག་དང་བྲལ་པའི་དམན་པར་སྟོན་པ་མི་འཐད་ཅེ་ན། ཐེག་དམན་གྱི་ལུང་ལས་ཁྱད་པར་དེ་དག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་དམན་པར་མ་གསུངས་ཀྱང༌། ཉན་རང་གི་དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟ་ བུའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་ལས་དམན་པར་གྲུབ་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཁྱད་པར་ལྔ་བྲལ་དུ་བསྟན་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའམ་རིགས་པ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་བཞིའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ་ལྷག་མ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་ངེས་འབྱུང་མེད་པ་རྟོགས་པ་འདི་ནི་ལུས་སོགས་དག་པ་ལྔའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུའི་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཏེ། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མས་ནི་འབྲས་བུ་སྔོན་དུ་མ་རྟོགས་པར་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་རྣམ་པར་བྱེད་ལ། ཕྱི་མས་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་དངོས་སུ་ཡོད་པར་རྟོགས་ནས་རྣམ་པར་བྱེད་དོ། །བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འདི་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཛིན་པས་སོ། །རྣམ་པ་ལྷག་མ་དགུའི་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཏེ། བདེན་བཞི་སྤྲོས་བྲལ་དོན་དམ་པ་དེ་རྣམ་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་ རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་གསུམ་རྣམ་པར་བྱེད་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དུ་མས་དམིགས་པ་དེ་ཡང་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །འདི་དག་གི་སྐབས་རྣམས་ནི་རྒྱན་སྣང་གི་བཞེད་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་བཀོད་པ་ལྟར་བདག་གིས་ཀྱང་བྲིས་སོ། །འདི་ལས་གཞན་དུ་ཀུན་འབྱུང་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཀུན་འབྱུང་གི་འབྲས་བུ་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཞེས་རིགས་བྱིན་འཆད་པ་དང༌། ཤེར་འབྱུང་གིས་ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། རྟོགས་བཞིན་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང༌། ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སམ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། ཚིག་གསལ་དུ། རྒྱུའི་སྒོ་ནི་ཐེག་པ་མ་ལུས་པའིའོ། །འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་གནས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལས་སོ། །ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དུ་མར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཐུའི་ཆེ་བས་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཐུའི་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། སྣ་ཚོགས་ཀྱང་གཅིག་ཁོ་ན་འདི་ལྟར་སྤྲོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའོ་ཞེས་འཆད་པ་རྣམས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པར་མ་ཟད་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བདེན་པ་བཞི་ལ
Chinese
如果问，如何知道它与五种差别相离呢？从何处产生呢？从律中，即声闻的经藏或论藏中。何处呢？即声闻缘觉的暖位等善根的所缘行相等的安立。如何呢？以能够感受色等，执持相，心于境上造作，于各别境上以识之自性而显现的五蕴之实性，以及缘于四谛清净，作为对治我执之对治，以无常等十六行相而趣入，以及为了证得声闻缘觉各自的乘，即仅仅为了获得的因，以及远离善巧方便的善知识的摄持，以及不具足成为自己菩提之障碍的四种分别念而产生，就是这样。因此，成立了它比大乘低劣。如果说，那么小乘的经中不应理显示与自己的加行道差别相离的低劣之处。虽然小乘的经中没有以没有这些差别的方式说为低劣，但是仅仅是说“声闻缘觉的所缘行相等是这样的”，就考虑到成立了它比大乘低劣，而宣说了远离五种差别。第三是，与菩萨们的决定性部分相符顺的那些，有些是通过因的方式，如理或如实地缘于四谛的实性，这样分别，其余的也同样。那也是在忍位中等的场合，有些是通过因的方式缘，因为执持“证悟生与无生，这是作为身等五清净之因”。在法最胜小的场合，有些是通过果的方式缘，因为了知“勇猛行等三摩地具有利益有情的果”。前者是未先了知果而产生的能力，后者是缘于果本身，了知它真实存在而分别。在忍位小的场合，有些是通过自性的方式缘，在胜义中自性
English
If asked, how is it known to be separate from the five distinctions? From where does it arise? From the Vinaya, that is, from the Sutra Pitaka or the Abhidhamma Pitaka of the Hearers. Where? That is, the objects and aspects of the roots of virtue, such as the warmth of the Hearers and Solitary Realizers, and so on. How? By being able to experience form and so on, grasping at characteristics, the mind acting on objects, the nature of the five aggregates manifested as the nature of reality in each separate object, and by aiming at the purity of the four truths, acting as an antidote to the view of self in persons, entering into the sixteen aspects such as impermanence, and for the sake of attaining the Hearer's and Solitary Realizer's respective vehicles, that is, only for the cause of attainment, and being separate from the guidance of skillful means of virtuous friends, and not possessing the four kinds of conceptual thoughts that become obstacles to one's own enlightenment, it arises in that way. Therefore, it is established as inferior to the Great Vehicle. If it is said that it is unreasonable for the Sutras of the Lesser Vehicle to show inferiority separate from the distinctions of one's own path of application, although the Sutras of the Lesser Vehicle do not speak of inferiority in the way of not having these distinctions, merely by saying "the objects and aspects of the Hearers and Solitary Realizers are like this," it is said that they considered it to be established as inferior to the Great Vehicle and taught it as separate from the five distinctions. The third is that those who are in accordance with the definitive aspect of the Bodhisattvas, some aim at the reality of the four truths through the aspect of cause, as is possible or reasonable, and separate it in that way, and the rest are the same. That is also in the case of the intermediate forbearance, some aim through the aspect of cause, because they hold that "realizing the absence of birth and arising, this is the cause of the five purities such as the body." In the case of the smallest supreme Dharma, some aim through the aspect of fruit, because they realize that "the Samadhi of heroic conduct and so on possesses the fruit of benefiting sentient beings." The former distinguishes the ability to produce without first realizing the fruit, while the latter aims at the fruit itself, realizing that it truly exists in it and distinguishes it. In the case of the smallest forbearance, some aim through the aspect of self-nature, in ultimate self-nature.
Chinese
因此，执着于此无有自体者，乃是世俗谛中具有自性。在其余九种相的情况下，有时则以法性的方式缘取，从而显现四圣谛离戏论之胜义谛。如是，在世俗谛与胜义谛两种相中，前者显现因、果、自体三者，而胜义谛则唯是法性之相。如是，以多种相缘取，也是凭借不执着的善巧方便之力。这些情况，如同庄严光明论的作者大士所造，我也如是书写。此外，理天论师说，于集谛，以苦之因为缘取；于苦谛，以集之果为缘取；于灭谛，以一切法皆是其自体之自体为缘取；于道谛，以法性之相为缘取。又，胜生论师说，于集谛等四圣谛，以缘起之相的因，以及正在证悟之果，以及空性之相的自体，以及无有差别的自性法性此四者，或者以无有显着执着等之相缘取者，称为证成十二种相生。又，在《明句论》中说：因之门乃是所有乘之门。果乃是成佛之现证之因。自体乃是安住于法界自性中，除了法界之外，没有这样的法存在。法性的方式，乃是法界的自性，也以世俗谛的所缘和相等等的多种差别，以缘起之力的强大而安住，是为安住之义。因此，在此大乘中，乃是从一个自性变化为多种的善巧方便之力强大，而多种也成为唯一，如是无有戏论的变化，乃是法界自性的伟大。如是宣说者，并非论师之意趣。不仅以四种相的方式缘取，也以其他相缘取四圣谛。
English
Therefore, clinging to this absence of inherent existence is the belief that it exists in conventional truth as an entity. In some cases of the remaining nine aspects, one focuses on the aspect of the nature of reality, thereby manifesting the four noble truths, the ultimate truth free from elaboration. Thus, among the two aspects of conventional and ultimate truth, the former manifests the three aspects of cause, effect, and entity, while the ultimate is solely the aspect of the nature of reality. Likewise, focusing on various aspects is also due to the power of skillful means without attachment. These instances are written by me as they were composed by the great being, the author of the Ornament of Clear Realization. Furthermore, the logician teaches that in the origin of suffering (samudaya), one focuses on the cause of suffering; in suffering (duhkha), one focuses on the effect of the origin; in cessation (nirodha), one focuses on the entity as the entity of all phenomena; and in the path (marga), one focuses on the aspect of the nature of reality. Moreover, Sher Jung says that for the four noble truths, such as the origin of suffering, one focuses on the cause of the characteristic of dependent origination, the fruit of being realized, the entity of the characteristic of emptiness, and the nature of reality, the non-differentiated self, or on aspects such as non-manifest attachment, which are called the twelve aspects of arising. Also, in the Clear Words, it says: 'The door of the cause is that of all vehicles. The fruit is the direct cause of Buddhahood. The entity is definitely abiding in the nature of the realm of phenomena, and apart from the realm of phenomena, there is no such phenomenon.' The way of the nature of reality is that the nature of the realm of phenomena also abides due to the greatness of the power of dependent origination in various distinctions such as the object and aspect of conventional truth, which is the meaning of 'abiding.' Therefore, in this Great Vehicle, the power of skillful means is great in transforming from one single nature into various forms, and the various forms also become one, and such a transformation without elaboration is the greatness of the nature of the realm of phenomena. Such explanations are not the intention of the teacher. Not only does one focus on the four noble truths through those four aspects, but also through other aspects.