Tibetan
འདོད་དོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་དག་གི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་པོ་མི་འཐད་དེ། གཞན་དུ་ན་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་དེ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། མཐོང་སྤང་གི་ས་བོན་འགའ་སྤངས་པ་དང༌། རྟོག་བཅས་དང་ཚུར་མཐོང་གི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གསུམ་འདོད་ན་ཀུན་བཏུས་ལས། བདེན་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡོད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཤེས་ བྱ་ལ་ལེགས་པར་མ་ཞུགས་པ་དང་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ནི་བྱེ་བྲག་གོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །བཞི་པ་ཁྱབ་པ་མེད་ན་ཨ་བྷྱས་དེ་ལ་གང་ཅིག་ཤོས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མ་འཁྲུལ་བར་མི་བརྗོད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་སྣང་མེད་པར་ཐལ་ཏེ་དྲན་པ་བཅད་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དྲན་པ་བཅད་ཤེས་སྒྲ་རྟོག་ཡིན་ལ་དེ་ལ་གསལ་སྣང་འགལ་བས་སོ། །འདོད་ན་ཨ་བྷྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་གཞན་ལུགས་འགོག་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་སྣང་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཡང་ཚོགས་ལམ་དུ་རྣམ་གཡེང་ཤས་ཆེ་བ་སྦྱོར་ལམ་དུ་སྒོམ་བྱུང་གིས་འདྲིས་པར་བྱས་ཏེ་ཤས་ཆུང་བ་ལ་བཞེད་ན་རུང་ལ། དེ་ལྟ་མིན་པར་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་སྣང་ཡོད་པར་འདོད་ན་དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཐལ་བ་གང་གིས་བཟློགས། སྤྱིར་མཉམ་གཞག་དགག་རྟོག་གི་ངོ་བོར་བཞེད་པ་དང་སྒྲ་རྟོག་མེད་པར་འདོད་པ་ཡང་འགལ་ཏེ་དེ་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་རང་གི་ལུགས་གང་ཞེ་ན། སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་ མངོན་སུམ་དུ་མི་འདོད་དེ། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་ཡིད་མངོན་གྱུར་དུ་མི་འཇུག་པའི་སྐབས་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་བློ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་བདག་ལྟ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འགལ་བས་སོ། །དེས་ན་སྦྱོར་ལམ་བདག་མེད་ལ་དམིགས་པ་ནི་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་རང་ལ་སྣང་བ་ལ་དེར་མོས་ནས་འཛིན་པའི་དོན་སྤྱི་འཇལ་བའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དོན་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ།
Chinese
赞同。对此，智者们认为，首先是不合理的。否则，加行道（སྦྱོར་ལམ་）的等持（མཉམ་གཞག་）就会变成现量证悟法性（ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་），并且断除一部分见断的种子（མཐོང་སྤང་གི་ས་བོན་འགའ་སྤངས་པ་），而且会变成不是有分别和现见的智慧（རྟོག་བཅས་དང་ཚུར་མཐོང་གི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ），因为是瑜伽现量（རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ）。如果赞同前三者，那么在《摄类学》（ཀུན་བཏུས་）中说：“对于真谛的十六种行相，既有世俗的，也有超世俗的（བདེན་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡོད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད་དོ）。世俗和超世俗有什么差别呢？在于对所知没有很好地进入和很好地进入，有染污和没有染污，有分别和没有分别（ཤེས་བྱ་ལ་ལེགས་པར་མ་ཞུགས་པ་དང་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ），这就是差别。”相违背。如果第四个不周遍，那么阿毗达摩说：“对于那些其他者的现量，是从胜义的角度出发，不会错乱地说。（ཨ་བྷྱས་དེ་ལ་གང་ཅིག་ཤོས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མ་འཁྲུལ་བར་མི་བརྗོད་དོ།）”否则，一切都会变成瑜伽士，而不会变成能见此岸者。（གཞན་དུ་ན་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ།） 第二个也不合理，因为会成为没有智慧的光明显现，因为是忆念间断识（ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་སྣང་མེད་པར་ཐལ་ཏེ་དྲན་པ་བཅད་ཤེས་ཡིན་པས་སོ）。周遍是存在的，因为忆念间断识是名言分别，而光明显现与之相违。（ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དྲན་པ་བཅད་ཤེས་སྒྲ་རྟོག་ཡིན་ལ་དེ་ལ་གསལ་སྣང་འགལ་བས་སོ།）如果赞同，那么阿毗达摩说：“当智慧的光明非常清晰地生起时，那就是安忍的阶段。（ཨ་བྷྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་གཞན་ལུགས་འགོག་པར་བཤད་དོ།）”这样来破斥其他宗派。对此，说有智慧的光明显现，也可以认为是，在资粮道（ཚོགས་ལམ་）中散乱较多，在加行道（སྦྱོར་ལམ་）中通过修所生而熟悉，从而减少散乱。如果不是这样，而是认为法性具有智慧的光明显现，那么如何遮止对此成为现量呢？一般来说，认为等持是破立分别的自性，并且认为没有名言分别也是相违的，这一点也将在后面阐述。那么，自己的宗派是什么呢？加行道（སྦྱོར་ལམ་）的等持（མཉམ་གཞག་）不认为是现量证悟无我（བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མི་འདོད་དེ），因为会导致凡夫相续中不容许烦恼意现前的情况存在（སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་ཡིད་མངོན་གྱུར་དུ་མི་འཇུག་པའི་སྐབས་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ），因为当现量证悟无我的智慧现前时，与我见现前是相违的（བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་བློ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་བདག་ལྟ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འགལ་བས་སོ）。因此，加行道（སྦྱོར་ལམ་）缘无我（བདག་མེད་）的所缘是，无我的总相显现给自己，并且对它信解而执着的，衡量总相的智慧，因此是名言意义显现的分別。
English
Agreed. In this regard, the wise ones consider the first point to be unreasonable. Otherwise, the Samadhi (མཉམ་གཞག་) of the Path of Application (སྦྱོར་ལམ་) would become the direct realization of Dharmata (ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་), and would abandon some seeds of what is to be abandoned by seeing (མཐོང་སྤང་གི་ས་བོན་འགའ་སྤངས་པ་), and would become not a wisdom with conceptualization and direct vision (རྟོག་བཅས་དང་ཚུར་མཐོང་གི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ), because it is Yogic direct perception (རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ). If you agree with the first three, then in the Compendium (ཀུན་བཏུས་) it says: "For the sixteen aspects of the truths, there are both mundane and supramundane (བདེན་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡོད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད་དོ). What is the difference between mundane and supramundane? It is because of not well entering and well entering into the knowable, with obscurations and without obscurations, with conceptualization and without conceptualization (ཤེས་བྱ་ལ་ལེགས་པར་མ་ཞུགས་པ་དང་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ), this is the difference." This is contradictory. If the fourth is not pervasive, then Abhidharma says: "For the direct perception of those others, it is from the perspective of ultimate truth that it is not spoken mistakenly (ཨ་བྷྱས་དེ་ལ་གང་ཅིག་ཤོས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མ་འཁྲུལ་བར་མི་བརྗོད་དོ)." Otherwise, everything would become only yogis, and would not become those who see this shore (གཞན་དུ་ན་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ). Secondly, it is also unreasonable, because it would become without the clear appearance of wisdom, because it is a consciousness interrupted by memory (ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་སྣང་མེད་པར་ཐལ་ཏེ་དྲན་པ་བཅད་ཤེས་ཡིན་པས་སོ). The pervasion exists, because the consciousness interrupted by memory is a nominal conceptualization, and the clear appearance is contradictory to it (ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དྲན་པ་བཅད་ཤེས་སྒྲ་རྟོག་ཡིན་ལ་དེ་ལ་གསལ་སྣང་འགལ་བས་སོ). If you agree, then Abhidharma says: "When the appearance of wisdom arises very clearly, that is the stage of forbearance (ཨ་བྷྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་གཞན་ལུགས་འགོག་པར་བཤད་དོ)." Thus, other schools are refuted. In this regard, saying that there is a clear appearance of wisdom can also be considered as, in the Path of Accumulation (ཚོགས་ལམ་), there is more distraction, and in the Path of Application (སྦྱོར་ལམ་), it is familiarized by meditation-born, thus reducing distraction. If it is not like this, but it is thought that Dharmata has the clear appearance of wisdom, then how can it be prevented from becoming direct perception? In general, considering Samadhi as the nature of refuting and establishing conceptualization, and thinking that there is no nominal conceptualization is also contradictory, and this will also be explained later. So, what is your own system? The Samadhi (མཉམ་གཞག་) of the Path of Application (སྦྱོར་ལམ་) is not considered as directly realizing selflessness (བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མི་འདོད་དེ), because it would lead to the possibility of not allowing afflictive mind to manifest in the continuum of ordinary beings (སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་ཡིད་མངོན་གྱུར་དུ་མི་འཇུག་པའི་སྐབས་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ), because when the wisdom that directly realizes selflessness manifests, it is contradictory to the manifestation of the view of self (བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་བློ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་བདག་ལྟ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འགལ་བས་སོ). Therefore, the object of the Path of Application (སྦྱོར་ལམ་) focusing on selflessness (བདག་མེད་) is, the general meaning of selflessness appears to oneself, and believing in it and grasping it, it is the wisdom that measures the general meaning, therefore it is a conceptualization in which nominal meaning appears.
Tibetan
ཚོགས་ལམ་དུ་བདེན་བཞིའི་དོན་རིགས་པས་ངེས་པའི་འདུ་བྱེད་མ་ཉམས་པ་ལ། དེ་ལྟར་དྲན་པའི་བཅད་ཤེས་ཀྱང་ཡོད་ཅིང་བདག་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་རྗེས་དཔག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་ལམ་རང་གི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་ཀྱང་ཐ་མལ་པའི་བློ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་རྟས་པས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས། རྗེས་སུ་མཐུན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །རྗེས་སུ་འབྲེལ་བཅས་བཟློག་པ་དང༌། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཕྱིན་ཅི་ལོག །རྗེས་སུ་འབྲེལ་མེད་སྒོམ་པའོ། ཞེས་རྗེ་བཙུན་གྱིས་གསུངས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ན་མཁས་མཆོག་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མ་འཁྲུལ་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འཁྲུལ་ཤེས་ནི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྒོམ་སྤང་དང་འབྲེལ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་འཁྲུལ་བ་ནི་འཕགས་པ་སློབ་པའི་སྒོམ་ལམ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་རྗེས་འབྲེལ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་སྒོམ་ ལམ་ལ་གསུངས་ཤིང༌། འགྲེལ་བཤད་དུའང་དང་པོ་ནི་དྲན་ཉེ་ནས་སྟོབས་སྒོམ་པའི་བར་དང༌། གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་དང་ལམ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པའི་བར་ལ་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་གང་དག་ཚུར་མཐོང་གིས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་འདོད་ཅིང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ནས་མི་མཐོང་བར་བཤད་པའི་འགལ་སྤོང་ལ་སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཉེ་རིང་གི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་སྒྱུས་འདྲིད་པ་ནི་ཁོ་བོའི་མ་མོ་གཤམ་མོ་ཞེས་པ་དང་འདྲ་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པར་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཟབ་མོའི་དོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཚུར་མཐོང་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཐེག་པར་ཚུར་མཐོང་གིས་ཐོབ་སླ་བར་གསུངས་པའི་མངོན་ཤེས་སྤྱན་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ཀྱང་མི་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི། བླུན་པོ་ཚིག་ཙམ་ཞིག་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་མཁས་པ་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་ཏེ། མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་གི་བདག་ལྟ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁ་མ་བྲི་བར་བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐབས་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ལམ་མཐར་ཐུག་གིས་བསྒྲུབས་པའི་རྟོགས་པ་ནི་ལྡོག་ལ་ཐབས་མཆོག་དང་མི་ལྡན་པའི་དམན་པ་ཉི་ཚེ་བས་བསྒྲུབས་པའི་རྟོགས་པ་མི་ལྡོག་པར་འདོད་པ་འདི་ཡང་བློ་གྲོས་ནམ་མཁའ་དང་མ
Chinese
在资粮道中，以理智确定四谛之义的作意不减退，像那样也有忆念的决断识，并且对于无我的某些差别也有随后的推断。这样，虽然加行道自己的体性是错乱识，但并不像凡夫的意识那样在一切方面都是错乱的，因为是听闻的习气稳固所生，是与法界极度清净的因相同之故。看到这个意义的自在后说：“随顺而颠倒，与后有关联而遮止，不颠倒而颠倒，与后无关联而修习。”在解释世尊所说之义时，贤哲世亲说：不颠倒的随顺之错乱识是凡夫的修道，与颠倒的修断有关联而自己的体性不颠倒，是圣者有学的修道，颠倒和后有关联二者都没有，是无学的修道。在解释中也说，第一个是从忆念近处到修习力量之间，第二个是菩提分七支和道之支分修习之间。总之，有些人认为有能以现量证悟法性，并且对于从名相的宗派说不能见到的矛盾，以是密咒和名相的道远近的缘故来欺骗，这就像说“我是食肉女”一样。特别是对于名相宗派中说唯有圣者才有的甚深之义，在密咒宗派中也有以现量证悟的远近差别，并且对于名相宗派中说以现量容易获得的现量、神通、神变等等，即使法性现前也不认为能获得，除了愚笨只相信词句的人以外，有哪个追随理智的智者会相信呢？因为他们认为在见断和修断的少许我见也没有减少的情况下，能以现量证悟无我。此外，以具有殊胜方便的究竟道所成就的证悟会退转，而以不具有殊胜方便的低劣暂时之道所成就的证悟不会退转，这种想法也与智慧虚空不
English
In the accumulation path, the intention to ascertain the meaning of the four truths with reason does not diminish. Likewise, there is also the decisive knowledge of mindfulness, and there is also subsequent inference for some distinctions of selflessness. Thus, although the very nature of the path of joining is a mistaken consciousness, it is not mistaken in all aspects like the minds of ordinary people, because it is born from the stable habit of hearing, which is the same cause as the extremely pure realm of phenomena. Having seen this meaning, the Lord said, "Conformable and inverted, related to the subsequent and reversed, not inverted and inverted, unrelated to the subsequent and meditated." When explaining the meaning of what the Lord said, the wise Vasubandhu said that the mistaken consciousness that conforms to the non-inverted is the path of meditation of ordinary beings, and that which is related to the inverted abandonment of meditation and whose own nature is not inverted is the path of meditation of noble learners, and that which has neither inversion nor subsequent connection is the meditation of non-learners. It is said to be on the path. In the explanation, it is also said that the first is from mindfulness to the cultivation of strength, and the second is between the seven branches of enlightenment and the cultivation of the branches of the path. In short, some people think that there is a direct realization of the nature of reality, and to avoid the contradiction of saying that it is not seen from the characteristic vehicle, they deceive by saying that it is due to the distance between the mantra and the characteristic path, which is like saying, "I am a flesh-eating woman." In particular, with regard to the profound meaning that is said to be possessed only by noble beings in the characteristic vehicle, there is a difference in the distance of realization even by direct perception in the mantra vehicle, and with regard to the direct knowledge, clairvoyance, and miraculous powers that are said to be easily obtained by direct perception in the characteristic vehicle, even if the nature of reality is manifested, it is not considered attainable. Who among the wise who follow reason would believe this, except for fools who only believe in words? Because they believe that without reducing even a little bit of the view of self to be abandoned by seeing and abandoned by meditation, one can directly realize selflessness. Furthermore, the realization accomplished by the ultimate path with excellent means will regress, while the realization accomplished by the inferior temporary path without excellent means will not regress. This idea is also not in accordance with the sky of wisdom.