Tibetan
དེ་ནས་དེ་འདྲར་གྱུར་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་མ་གཏོགས་པ། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ༌། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྩེ་མོ་ནི། དྲོད་དུ་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་གནས་པའི་བྱེད་པས་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོ་རྩོམ་པ་སྟེ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། །བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོ་ཀུན་ཏུ་རྩོམ། ཞེས་སོ། །འདི་ལ་འགྲེལ་པར་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོ་ལ་འབྲུ་མནན་ལ། འགྲེལ་ཆེན་ལས་བརྟན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བརྟན་པའི་འབྲུ་གནོན་བྱང་སེམས་ལ་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤས་ཆེར་འཕེལ་ནས་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་ཏེ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་འདི་ནི་ནང་གི་སེམས་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནས་དོན་དུ་སྣང་བ་རྣམས་ནི་སེམས་ཁོ་ནར་ཟད་ཀྱི་སེམས་ལས་གཞན་མིན་ནོ་ཞེས་མཐོང་སྟེ་དེའི་ཚེ་ནི་གཟུང་བའི་གཡེང་བ་སྤངས་ལ་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་ལུས་སོ། །འདི་གཟུང་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ ཡང་། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་དོན་དུ་སྣང་བ་ནི། །སེམས་སུ་རབ་ཏུ་མཐོང་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་འདི་ཡི་གཟུང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་སྤོང་འགྱུར། །དེ་ནས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་ལུས། ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་ནི། དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་གཡེང་བ་སྤངས་ནས་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་ཙམ་ལ་གནས་པ་དེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་ཡང་ཡོད་པར་མི་རིགས་སོ། ཞེས་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་ལ་ཆགས་པ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྤངས་ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རེག་པར་བྱེད་དེ་འདི་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གཟུང་བའི་གཡེང་བ་སྤངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་སྤོང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་གཡེང་བ་སྤངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་དང་པོར་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །འདི་ལྟར་དེ་ཡི་མཇུག་ཐོགས་སུ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤོང༌། །འདི་དག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ནི། །དྲོ་བར་གྱུར་སོགས་ཡིན་ཞེས་བྱ། ཞེས་སོ། །རྒྱན་སྣང་ལས། དང་པོ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་གསལ་བ་དང་བཞི་པ་སྣང་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྫོགས་པ་ལ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ནི་གཟུང་མེད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གི་ ངེས་པ་རྙེད་ཀྱང་སེམས་ཙམ་དུ་ཞེན་པས་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་མ་ཞི་ལ། བཞི་པས་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པས་འཛིན་མེད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གི་ངེས་པ་རྙེད་དོ། །དོན་འདི་ལ་རིགས་རལ་ན་རེ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཞེས་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་སྤོང་པར་གསུངས་པས་སོ་ཟེར་བ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཀྱི་དོན་གཟུང་བའི་གཡེང་བ་སྤངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ལ་བཤད་པ་དང༌། རྒྱན་སྣང་དུ་ཡང་ཆོས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཀུན་བཏུས་སུ་མདོ་དྲངས་པར་ཡང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་དེ་ནས། །རང་གི་འདུ་ཤེས་ངེས་པར་བཟུང༌། །དེ་ལྟར་ནང་གི་སེམས་གནས་ནས། །གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་འཛིན་མེད་པར། །དེ་ནས་མི་དམིགས་རེག་པར་བྱ། ཞེས་འཛིན་པ་མེད་པའི་འོག་ཏུ་མཐོང་ལམ་བཀའ་སྩལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་བརྟན་པའི་ཕྱིར་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང༌། ས་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་བྱིས་པའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྲངས་མེད་པ་དང་ཡང་ལྡན་ནོ། ཞེས་ཡོན་ ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པར་ཡང་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོས་ཕྱེ་ན་དྲོད་རྩེ་བཟོད་མཆོག་བཞི་ཡོད་ལ། ཆེ་འབྲིང་གིས་ཕྱེ་ན་བཅུ་གཉིས་ཏེ་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཡོད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་དང་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ལ་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་ཡང་བཤད་དོ། །ཆོས་མཆོག་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་འགྲེལ་པ་རྣམས་སུ་ཆེ་འབྲིང་གི་དབྱེ་བ་བཤད་ལ། མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས་ཀར་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་བཤད་ཅིང༌། མདོ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་པའམ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བཤད་པས་སྐད་ཅིག་ཏུ་བཞེད་པ་འདྲའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། སྦྱོར་ལམ་མཉམ་བཞག་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་རྟོག་པ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ལ། གཞན་དག་ནི་དྲན་པ་བཅད་ཤེས་སོ། ཞེས་
Chinese
此后如是，菩萨安住于等持中，除了意念的表达之外，一切事物都无法完全看见。如是说。第二是顶位：为了使在暖位获得的法之显现更加增长，以不住的行持而精进稳固，即是显现增长的等持。如是说：为了法之显现增长，恒时稳固地精进。如是说。对此，注释中对“精进稳固”一词加以强调，而在《大疏》中，则将“稳固的精进”中“稳固”一词强调在菩萨身上。第三是忍位：如是精进修习，法之显现大部分增长，安住于唯识，了悟显现为境者，仅是内在之心而已。之后，显现为事物者，仅是心而已，并非心之外的他物，如是见，彼时舍弃所取的散乱，仅余能取的散乱。此乃进入无所取之一方，并随顺无能取之后，是进入真如之一方的等持。如是 又说：法之显现增长后，将安住于唯识。之后，显现为事物者，将完全被视为心。彼时，此之所取，其散乱将被舍弃。之后，于彼，能取的散乱唯独留下。如是说。第四是世第一法：如是舍弃所取的散乱后，仅安住于能取的散乱，彼亦如是思忖，如是无所取，则能取亦不应存在。如是对于能取的散乱之执着亦立即舍弃，并触及无间等持，此即称为无间等持。为何称为无间等持？因为舍弃所取的散乱之后立即舍弃能取的散乱，并且舍弃能取的散乱之后立即进入初地。如是 又说：彼时迅速触及无间之等持。如此，于彼之后，舍弃能取的散乱。这些次第，即是暖位等。如是说。《庄严经论》
English
Thereafter, the Bodhisattva, abiding in meditative equipoise, cannot fully perceive all things except for the expression of mind. Thus it is said. Second is the peak: In order to increase the appearance of the Dharma obtained in the heat, one exerts steadfast effort through non-abiding action, which is the samadhi of increasing appearance. Thus it is also said: For the sake of increasing the appearance of the Dharma, always exert steadfast effort. Thus it is said. In this regard, the commentary emphasizes the word "steadfast effort," while in the Great Commentary, the word "steadfast" in "steadfast effort" is emphasized on the Bodhisattva. Third is forbearance: Thus, by exerting effort, the appearance of the Dharma greatly increases, and abiding in mind-only, one realizes that what appears as an object is only the inner mind. Then, what appears as things is only mind, and is not other than mind, thus seeing, at that time abandoning the distraction of the grasped, only the distraction of the grasper remains. This is the samadhi of entering one side of the ungrasped and following the ungrasping, thus entering one side of Suchness. Thus It is also said: After the appearance of the Dharma increases, it will abide in mind-only. Then, what appears as things will be completely seen as mind. At that time, the distraction of the grasped will be abandoned. Then, in that, only the distraction of the grasper remains. Thus it is said. Fourth is the supreme Dharma: Thus, after abandoning the distraction of the grasped, only abiding in the distraction of the grasper, one also thinks, if there is no grasped, then the grasper should not exist either. Thus, attachment to the distraction of the grasper is also immediately abandoned, and one touches the immediate samadhi, which is called the immediate samadhi. Why is it called the immediate samadhi? Because immediately after abandoning the distraction of the grasped, one abandons the distraction of the grasper, and immediately after abandoning the distraction of the grasper, one enters the first ground. Thus It is also said: At that time, one quickly touches the uninterrupted samadhi. Thus, after that, one abandons the distraction of the grasper. These stages are said to be the heat, etc. Thus it is said. Ornament of the Sutras
Chinese
在显现中，最初三个是智慧的显现，分为小、中、大三种显现，第四个是无显现的智慧的显现圆满。这样，最初三个虽然能获得无所取的修生定解，但由于执着于唯识，所以执着的散乱没有平息。第四个则连唯识也不执着，因此获得无执的修生定解。关于这个意义，智藏说：那是不对的，因为像这样，（经中）说要断除在法胜之后执着的散乱。这种说法没有道理，因为《大疏》中说“其后”的意思是断除所取散乱的紧接着之后。在《庄严经释》中也说没有执着法胜的散乱。在《集论》中引用经文也说：菩萨在等持中，见到意的影像后，确定执持自己的认识，像这样安住于内心的心，应当了悟无所取，在其后是无执，之后证得无相。因为在无执之后开示了见道。这样，这四者是为了对无我之义生起更加坚定的信解，所以也称为信行地。在《宝云经》中也说：安住于此地的菩萨，即使是异生，也完全脱离了孩童的一切衰损，并且具足无量的禅定、陀罗尼、解脱和神通等功德。也说了具足多种功德。第二，从体性上分有暖、顶、忍、胜四者。从大小上分有十二种，因为每一个都有三种。另外，暖、顶二者和忍、法胜，也说有对法的决定心的忍小、中、大三种。关于法胜，在《现观庄严论》的注释中，有大小的区分，但在上下阿毗达磨中，都说是一刹那。在《宝性论》中也说是紧接着或无间断的禅定，因此似乎赞同刹那的观点。第三，有些人说：所行道等持是瑜伽现量，没有任何分别。另一些人说是念断识。
English
In manifestation, the first three are the manifestation of wisdom, divided into small, medium, and large three types of manifestation, and the fourth is said to be the perfection of the manifestation of non-manifestation wisdom. In this way, although the first three can obtain the meditative certainty of non-grasping, the distraction of grasping is not pacified due to attachment to mind-only. The fourth does not even grasp mind-only, so it obtains the meditative certainty of non-grasping. Regarding this meaning, Rig Ral says: That is not correct, because like this, (the sutra) says to abandon the distraction of grasping after Dharmottama. This statement is not reasonable, because the Great Commentary says that the meaning of "after that" is immediately after abandoning the distraction of grasping. In the Ornament of Sutras, it is also said that there is no distraction of grasping Dharmottama. In the Compendium of Topics, it is also said in the quoted sutra: When a Bodhisattva is in equanimity, after seeing the image of the mind, he firmly grasps his own perception. Like this, abiding in the mind within, one should realize non-grasping. After that is non-grasping, and then one should attain non-sign. Because the path of seeing is taught after non-grasping. Thus, these four are also called the stage of faith practice because of the increased faith in the meaning of selflessness. In the Cloud of Jewels Sutra, it is also said: Bodhisattvas who abide in this stage, even if they are ordinary beings, are completely free from all the degenerations of children, and are endowed with countless qualities such as samadhi, dharani, liberation, and supernormal powers. It is also said that they are endowed with many qualities. Second, in terms of essence, there are four: heat, peak, forbearance, and supreme dharma. In terms of large and small, there are twelve, because each has three. In addition, heat, peak, forbearance, and supreme dharma are also said to have three types of forbearance of the certainty of mind towards dharma: small, medium, and large. Regarding supreme dharma, in the commentaries on the Perfection of Wisdom Sutras, there is a distinction between large and small, but in both the upper and lower Abhidharma, it is said to be a single moment. In the Ornament of Sutras, it is also said to be an immediately following or uninterrupted samadhi, so it seems to agree with the view of a moment. Third, some say: The samadhi of the path of joining is manifest yoga, and there is no conceptualization at all. Others say it is the knowledge of cutting off memory.