Tibetan
ས་ཅད་ལས་ཀྱང་གསུངས་མོད་ཀྱི་འདིར་ཡུམ་མདོ་ལས་གཞན་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཁུངས་ཉིད་དུ་མ་བྲིས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་སོ། །མདོ་གཞན་གྱིས་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཀྱང་ཡུམ་མདོ་ཉིད་དྲངས་པ་ནི་འདིའི་རྩ་བའི་མདོ་ཡིན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཡུམ་གསུམ་ག་ལས་གསུངས་ན་འདིར་བར་མ་ཙམ་བཀོད་ཀྱི་རྒྱས་བསྡུས་གཉིས་མི་འདྲེན་པ་ཅི་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་བྱིས་པ་འདྲིད་པའི་ཚིག་སྟེ་བསྡུས་པ་ན། ཚིག་དགོད་རྒྱུ་མེད་ལ། མདོ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་མདོ་དེ་དག་ལ་ཚིག་མང་ཉུང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྐང་པ་གཉིས་པོ་འདི་ཡི་མཚམས་སྦྱར་དང་ཕྱི་འགྲེལ་རྣམས་ལ་ནི་རྒྱ་གར་བ་ཁ་ཅིག་དང་བོད་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་དགོངས་པ་བཞིན་སྨྲ་བ་ལ་མི་སྨྲ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བསྟན་བཅོས་དང་མདོ་སྦྱོར་བའི་དང་པོའི་མཚམས་ནི་ཉི་སྣང་སློབ་དཔོན་དག་ལྡན་གསུམ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནས་མཛད་ལ། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པའི་བཤད་པ་དང་ཡུམ་གསུམ་དོན་བརྒྱད་ཀྱིས་མཐུན་པར་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱིས་མདོ་དང་པོ་གཉིས་འདུན་ལྡན་དང་བསམ་ལྡན་ལ་སྦྱར་བ་ལ་དང་པོར་བྱས་སོ། །བོད་ཁ་ཅིག་ཉི་སྣང་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅི་ནས་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་བར་ བྱེད་དོ་ཞེས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ལ་འདྲེན་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། འགྲེལ་ཚིག་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་དུ་ན་མདོ་ཚན་པ་བཞི་པོ་དེའི་གོང་དུ་དམིགས་དགོས་པ་ལས་གླེང་གཞི་རྫོགས་པའི་འོག་ཏུ་མདོ་བཞིའི་དང་པོ་དེ་ལས་མེད་པ་དང༌། འཕགས་པས་ཀྱང་མདོ་དྲངས་པའི་ཚུལ་དུ་མ་མཛད་པས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་ཉི་སྣང་གི་ཚིག་དེ་ཉི་ཁྲིའི་མདོར་འཁྲུལ་སྣང་སྟེ། འཁྲུལ་གཞི་ནི་ཚིག་དེའི་སྔོན་དུ་འདི་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་འདི་ཉིད་ལས་དོན་དུ་གཉེར་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་མཛད་པས་ནོངས་སོ། །འདིར་མདོ་དང་སྦྱོར་བའི་མདོ་རྣམས་གང་གིས་དབང་དུ་བྱེད་ཅེ་ན། བཟང་པོའི་ཞབས་ཀྱིས་ཉི་སྣང་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱར་བའི་ཉི་ཁྲི་དག་གཏུགས་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་བྱའི་དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་ཟིན་ནས་སྨྲ་བའི་སྒོ་ལས། ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚིག །འདས་པའི་སྐབས་ལ་རྣམ་པར་སྤངས། །ད་ལྟ་བྱུང་ལ་སྦྱར་བར་བྱ། ཞེས་པ་ལྟར་ད་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སེམས་བསྐྱེད་མདོར་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པའི་རབ་དབྱེ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནིའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་དེ་དབྱེ་གཞི་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་ས་ནས་སྤྲིན་གྱི་བར་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་བསྟན་པའི་དོན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་འབྱེད་ཚིག་སྦྱར་ཏེ། འབྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་གྲོགས་ཉེར་གཉིས་ ཡོད་པས་སོ། །ཕྱེ་བའི་ཐ་དད་ནི་ཕལ་ཆེར་ངོ་བོ་ཐ་དད་དེ། སྔ་མ་གཉིས་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང༌། བར་པ་རྣམས་སྔ་མ་སྔ་མ་རྒྱུ་དང༌། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །སྤྱིར་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་མ་ངེས་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་ཀུན་ཀྱང་འདུན་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་ངེས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་འདི་ཙམ་དུ་ངེས་ཤིང་ལྷག་པ་མེད་པས་སོ། །གོ་རིམས་ངེས་པ་ནི་འདི་དག་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བས་དོན་གྱི་གོ་རིམ་མོ། །ཡང་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ངོ་བོས་བསྟན་པར་མ་ཟད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སམ་ས་སོགས་ཉེར་གཉིས་ཏེ་དེ་དེ་དག་གིས་དོན་ཉེར་གཉིས་བཤད་ཅེས་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ། ངོ་བོ་བཤད། དོན་བསྡུ། ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོ་ཉེར་གཉིས་ཀྱི་མཐར་ལྡན་པ་ནི་ཞེས་སྦྱར་བ་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། བར་པ་ཉེར་གཉིས་ཀྱི་མཐར་ལྟ་བུ་སྟེ་ཞེས་སྦྱར་བ་དཔེའོ། །ཐ་མ་ཉེར་གཉིས་ཀྱི་མཐར་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་སྦྱར་བ་དཔེ་དོན་གྱི་ཆོས་མཐུན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ལ་འདུན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། ས་ལྟ་བུ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་དཀར་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིའམ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱུན་གནས་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། གསེར་ལྟ་བུ་སྟེ། ཚེ་འདི་ཕྱི་ལ་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཕན་བདེའི་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་མདོ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ སྔར་དྲངས་པའི་བྱང་ཆུབ་མདོར་བསྟན་དང་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་མདོ་གཉིས་སོ། །དེ་འདིའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་སྙམ་ན། མདོ་སྔ་མ་ལས་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སྤྱིར་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་རྒྱུའི་ཆོས་དཀར་པོ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་དང༌། ཕྱི་མས་ནི་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཐབས་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པས་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བ་དང་ཕྱི་མ་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ནི་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རི
Chinese
雖然在各處都有講到，但這裡沒有寫除了《母經》之外的知識來源的原因是，因為擔心文字過多。即使其他經顯示了特徵，但引用《母經》本身，是因為這是根本的經。有些人問，如果三部《母經》都講了，為什麼這裡只列出中間的，而不引用廣略兩種呢？回答是，這是引誘小孩的話，如果是簡略的，就沒有可以添加的文字了。而且，前兩部經的文字沒有多寡的差別。這樣的話，對於這兩句的連接和外釋，有些印度人和大多數藏人，都變成了像按照想法說話，卻獲得了不說話的苦行者一樣。論典和經連接的第一個界限，是從日稱論師等三位具有者，從發心的特徵開始做的。用十萬頌的解釋和三母八義一致的顯示，這兩者將前兩部經與欲樂和思擇連接，作為開始。有些藏人認為，從日稱論師的「菩薩如何才能現證無上正等菩提，並且成辦他人的利益呢？像這樣努力追求」這句話，引用到特徵的經中是不恰當的，因為這是解釋性的文字。否則，必須關注那四句經文的前面，而不是在引言結束後，只有四部經的第一部，而且聖者也沒有以引用經文的方式來做。在土觀（土觀·洛桑卻吉尼瑪）的著作中，也錯誤地認為日稱的這句話是二萬頌的經文。錯誤的根源是在這句話之前寫了「這是在二萬五千頌中說的努力追求」，因此犯了錯誤。這裡用什麼來支配經和連接的經呢？善足（བཟང་པོའི་ཞབས་）依靠日稱連接的二萬頌，應該與對應的連接。第二個有三個部分，第一個是，像這樣發起的心，連同自己的本質、所要獲得的目標和目的都已經說完之後，從說話的門徑中說：「現在是適當的詞語。過去的時機完全捨棄。現在發生的要連接。」像這樣，現在是那個發心的極
English
Although it is mentioned in all places, the reason why sources of knowledge other than the Mother Sutra are not written here is because of the concern that there would be too many words. Even if other sutras show the characteristics, the reason for quoting the Mother Sutra itself is because it is the root sutra. Some people ask, if all three Mother Sutras speak, why is only the intermediate one listed here, and not the extensive and concise ones? The answer is that this is a word to entice children, and if it is concise, there is no text to add. Moreover, there is no difference in the amount of text in the first two sutras. In this way, for the connection and external commentary of these two verses, some Indians and most Tibetans have become like those who speak according to their thoughts, yet have attained the asceticism of not speaking. The first boundary of connecting the treatise and the sutra is made by the three possessors such as Acharya Nyi Nang, starting from the characteristics of generating the mind. The explanation of the Hundred Thousand Verses and the display that the three mothers are consistent with the eight meanings, these two connect the first two sutras with desire and discernment, as the beginning. Some Tibetans think that it is inappropriate to quote from Acharya Nyi Nang's "How can a Bodhisattva manifest perfect enlightenment of unsurpassed, complete, and perfect enlightenment, and accomplish the benefit of others? Striving for such a meaning" into the sutra of characteristics, because it is an explanatory text. Otherwise, one must pay attention to the four sutra verses before that, and not after the introduction is finished, only the first of the four sutras, and the Noble One did not do it in the way of quoting sutras either. In the writings of Thu'u bkwan (Thu'u bkwan Blo bzang chos kyi nyi ma), it is also mistakenly thought that Nyi Nang's words are the sutra of Twenty Thousand Verses. The root of the mistake is that before that sentence, it was written "This is said to be striving for in the Twenty-five Thousand Verses," thus making a mistake. Here, what governs the sutras and the connecting sutras? The Twenty Thousand Verses connected by Bzang po'i zhabs relying on Nyi Nang should be connected with the corresponding connections. The second has three parts, the first is, after the mind generated in this way, along with its own essence, the goal to be attained, and the purpose, has been spoken, from the gateway of speaking, it is said: "Now is the appropriate word. Completely abandon the past opportunity. Connect what is happening now." Like this, now is the extreme of that mind generation.
Chinese
二十二种分类的发心，属于简略宣说的发心，广大的分类开示之中，以中间的两颂来宣说。第二是，发心，如果从分类的所依来分，有二十二种。也就是从地到云之间来象征性地开示其意义。在所有这些的最后，加上区分的词语，区分的原因是有二十二个友伴的缘故。所区分的差别，大部分是体性差别，因为前两个是后者的原因，后两个是前者的结果，中间的那些，前前是原因，后后是结果的缘故。一般来说，体性不一定是差别，因为所有的发心都具有意愿的缘故。数量确定是因为对于原因和结果的发心来说，确定只有这么多，没有更多了。次第确定是因为这些是从前者产生后者，是意义的次第。而且发心不仅仅是从体性上开示的。第三是，名为，指的是两颂或者地等二十二个，即它们宣说了二十二个意义。这有三个方面：体性的解说，意义的总结，界限。第一是，最初的二十二个的最后，加上“具有”是体性，中间的二十二个的最后，加上“如同”是比喻。最后的二十二个的最后，加上“以……之故”是比喻和意义的法相同。具有与菩提的意愿相同之发心，如同地一样，以成为所有佛和其因之集合的白色之法的基或因的实物之故。第二是，具有持续存在的想法，如同金子一样，以对于今生来世以六度所摄的利益安乐的想法直到菩提之间都不会改变之故。这两者的经是依次，之前所引用的菩提简略开示和广说之经。如果思考它如何成为此的知识，从之前的经中，发心是普遍的佛和其因的白色之法的原因，后面的经中，因为开示了具有六度的方便，所以通过六度的门径，对于今生安乐和来世利益的想法是不会改变的缘故。
English
The twenty-two types of bodhicitta are included in the extensive explanation of the categories, which is a concise explanation of bodhicitta, and are explained by two intermediate verses. The second is that bodhicitta, if divided according to the basis of division, has twenty-two types. That is, the meaning is shown symbolically from the earth to the clouds. At the end of all these, add the distinguishing words, the reason for distinguishing is that there are twenty-two companions. The difference between the divisions is mostly the difference in nature, because the first two are the cause of the latter, the latter two are the result of the former, and the middle ones, the former is the cause and the latter is the result. In general, the nature is not necessarily different, because all bodhicitta has intention. The number is fixed because for the cause and effect of bodhicitta, it is certain that there are only so many, no more. The order is fixed because these are born from the former, which is the order of meaning. Moreover, bodhicitta is not only shown in nature. The third is, named, refers to two verses or twenty-two such as earth, that is, they explain twenty-two meanings. This has three aspects: explanation of nature, summary of meaning, and boundary. The first is that at the end of the first twenty-two, adding "having" is the nature, and at the end of the middle twenty-two, adding "like" is a metaphor. At the end of the last twenty-two, adding "because of..." is the same as the law of metaphor and meaning. The bodhicitta that has the same desire for enlightenment is like the earth, because it becomes the basis or cause of all the white dharmas of the Buddha and the collection of its causes. The second is to have a continuous thought, like gold, because the thought of benefit and happiness encompassed by the six perfections for this life and the next will not change until enlightenment. The sutras of these two are the sutras of the previously cited brief exposition and extensive explanation of enlightenment in order. If you think about how it becomes the knowledge of this, from the previous sutra, bodhicitta is the cause of the white dharma of the general Buddha and its cause, and in the latter sutra, because it is shown to have the means of the six perfections, the thought of happiness in this life and benefit in the next life through the gate of the six perfections will not change.