Tibetan
འགོད་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཉིད་ལ་བསྒྲུབ་ཅིང་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དོན་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཡུལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པའི་ངག་གིས་གཞན་དོན་འདོད་པ་མདོར་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཅན་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པར་འདོད་པ་དང་། སོགས་སྔ་མས་བསྡུས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་གནོད་སེམས་མང་བ་ལེ་ལོ་ཅན་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་རྣམས་སོགས་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ། བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆེན་གྱིས། ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཉིད་ལ་བསྒྲུབ་ཅིང་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དོན་ཆེད་དུ་བྱ་བར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པའི་ངག་གིས་གཞན་དོན་འདོད་པ་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། མདོ་དང་པོས་གཞན་མྱང་འདས་ཙམ་དང༌། གཉིས་པས་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་ཕྱིན་དྲུག་སོ་སོ་ལ་འགོད་འདོད་པར་ཕྱེ་ནས་གསུངས་པས་སོ། །སོགས་གསུམ་པས་ནི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་སོགས་གཞན་ལས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པར་གསུངས་པ་བསྡུའོ་དེ་ལྟར་ན་མདོ་གཉིས་ཚན་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་དོན་འདོད་པ་བསྡུས་རྒྱས་སུ་གསུངས་པ། རྗེ་བཙུན་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་གཞན་ཆེད་དུ་རྫོགས་ བྱང་འདོད་པའི་དོན་དུ་བཀྲལ་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱིས་སྐབས་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་དེ་གཞན་ཆེད་དུ་ཐོབ་པར་འདོད་ཀྱི་རང་དོན་དུ་མིན་པས་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ་གང་དག་ཡུལ་གཉིས་ཡུམ་ལས་བསྡུས་རྒྱས་སུ་གསུངས་པའི་ཚུལ་ལ། མདོ་ཡི་དོན་དང་མི་འགལ་བར་ཞེས་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཡུམ་མདོ་ལ་ཡིན་ན་ཡུམ་མདོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་མི་འགལ་བར་བསྟན་ཅེས་པར་འགྱུར་བས་ཤེས་འདོད་མེད་ལ། དཀོན་མཆོག་རྣམ་བདུན་དང་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་སོགས་ལ་བྱེད་ན་དེ་ཡང་མདོ་གཞན་དང་མི་འགལ་བར་བརྟག་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྐབས་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། མདོ་བཞིན་དུ་ཡིན་མིན་དང་འགལ་མི་འགལ་དཔྱད་པའི་གཞི་ནི་བསྟན་བཅོས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་ཡིན་ཞིང་ཡུམ་མདོ་འདི་ཡི་རྩ་བའི་མདོ་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱན་སྣང་ལས་ཀྱང་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པའི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དོན་འདི་ལ་ཨ་མ་ར་ཙན་ཏྲས། ཡུམ་གྱི་མདོ་དང་མི་འགལ་བར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ངག་གིས་ཤུགས་ལ་བསྡུས་རྒྱས་སུ་བརྗོད་པར་བཞེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཡུམ་གསུམ་ཆར་ལས་བསྟན་ཏེ་ཞེས་འབྲེལ་བ་དང༌། འགྲེལ་པ་ཐམ
Chinese
因欲安置彼等，亦应修习此般若波罗蜜多，此乃极力显示为利他而作之境，以极度强调之语，简要地显示了欲利他之心。 众生中悭吝者，欲安置于布施，以及前文所摄之毁戒、多嗔、懈怠、心散乱、智慧浅薄者；以及后文所摄之持戒、忍辱、精进、禅定、智慧圆满者，欲安置于此等功德之大菩萨，应修习此般若波罗蜜多，此乃极力显示为利他而作，以极度强调之语，广述了欲利他之心。 初品经文仅言他人之涅槃，而第二品经文则分说欲安置他人于涅槃之因——六度各自之中。 第三品经文则总摄了如无尽慧等，由他人发起菩提心而缘于利他之意。如是，二品经文次第简要与广述了欲得菩提与利他之心。 尊者解释为，发菩提心乃为利他而欲得圆满菩提之义。 因是大乘之场合，故思惟此菩提乃为利他而得，非为自利。 至于何者是二境由母经简要与广述之方式，若说不违背经之义，则不合理。 若是母经，则应说于母经中显示不违背彼经，则无须知晓。 若是七宝及树木庄严等，则亦须观察不违背其他经典，则成无有穷尽，且与场合相违。 如经文一般，考量是否符合及是否相违之基础，乃在于论典中显示发心之体性，且此母经乃是根本之经。 庄严经论中亦云：应如实宣说圣者二万五千颂之经。 阿玛惹赞札认为，以论典之语，于不违背母经之情况下，暗示性地简要与广述，亦不合理。 因云已于三母经中宣说关联，以及一切释
English
Those who wish to place them should also cultivate and learn this Prajñāpāramitā. This is to diligently show the object of doing for the sake of others, and to briefly show the desire for the benefit of others with extremely emphasized words. Sentient beings who are stingy, wishing to place them in generosity, and those included in the former, such as those who break precepts, are very angry, lazy, have distracted minds, and have shallow wisdom; and those included in the latter, such as those who uphold precepts, patience, diligence, meditation, and perfect wisdom, the great Bodhisattva who wishes to place them in these qualities, should cultivate and learn this Prajñāpāramitā. This is to diligently show that it is done for the sake of others, and to extensively explain the desire for the benefit of others with extremely emphasized words. The first Sūtra only speaks of the Nirvāṇa of others, while the second Sūtra separately explains the desire to place others in the cause of Nirvāṇa—the six perfections individually. The third Sūtra summarizes the intention of arousing Bodhicitta from others, such as inexhaustible wisdom, and focusing on the benefit of others. Thus, the two Sūtras briefly and extensively explain the desire to attain Bodhi and benefit others in order. The venerable one explains that arousing Bodhicitta is for the sake of others and to desire to attain perfect Bodhi. Because it is a Mahāyāna occasion, it is thought that this Bodhi is attained for the sake of others, not for one's own benefit. As for how the two realms are briefly and extensively explained by the Mother Sūtra, it is unreasonable to say that it does not contradict the meaning of the Sūtra. If it is the Mother Sūtra, then it should be said that it is shown in the Mother Sūtra that it does not contradict that Sūtra, then there is no need to know. If it is the seven treasures and the adornment of trees, etc., then it must also be examined whether it does not contradict other scriptures, which would become endless and also contradict the occasion. Like the Sūtra, the basis for considering whether it is consistent or contradictory is in the treatise showing the nature of the generation of Bodhicitta, and this Mother Sūtra is the root Sūtra. The Ornament of Manifest Realization also says: The Sūtra of the Noble Twenty-five Thousand Verses should be spoken as it is. Amaracandra believes that it is also unreasonable to imply briefly and extensively in the words of the treatise without contradicting the Mother Sūtra. Because it is said that the connection has been declared in all three Mother Sūtras, and all the commen
Tibetan
ས་ཅད་ལས་ཀྱང་བསྡུས་རྒྱས་སུ་སྟོན་པའི་ཚིག་མདོ་ཉིད་ལ་མཛད་པས་སོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྡུས་པ་དང༌། རབ་དབྱེའི་སྐབས་སུ་རྒྱས་པར་བརྗོད་ཅེས་པ་ཡང་དོན་མིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཡུལ་གཉིས་ཀྱི་འཆད་འགྱུར་གྱི་དྲི་བ་བྱུང་ ཞིང་རབ་དབྱེའི་སྔོན་དུ་བཤད་ཟིན་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་བྱུང་བ་དང༌། དབྱེ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་རྒྱས་བཤད་ཡིན་གྱི་ཡུལ་གྱི་མིན་པས་སོ། །མ་ངེས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱེད་ལྟར་ན་ཡུལ་ཉི་ཚེ་བསྡུས་རྒྱས་སུ་བཤད་པས་སོ། །ཚིག་གསལ་དུ་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཞེས་པའི་ལན་དུ་རྫོགས་བྱང་འདོད་པ་ཡང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དང་འདྲ་བར་འདོད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཞེན་ནས་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་སྦྱིན་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་སོགས་སོ། །གང་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྫོགས་བྱང་གང་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་སོགས་ཏེ། འདིས་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱེད་ལས་བསྟན་པས་བྱེད་པ་པོ་བྱང་ཆུབ་གསུངས་སོ། །གཞན་གྱི་དོན་གང་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སེམས་ཅན་སེར་སྣ་ཅན་ཞེས་སོགས་བསྟན་ཅེས་དྲི་བ་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་ལན་གྱི་མདོ་ཚན་པ་གསུམ་སྦྱོར་བ་ནི་དགོངས་པ་མིན་ཏེ། མདོ་གཅིག་ཆད་ཅིང༌། དྲི་བ་དེ་དག་ཤེར་སྒྲོན་དུ་བྱས་པ་ལྟར་སྔ་ཕྱི་གཉིས་གཉིས་སྦྱར་ནས་གཉིས་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལན་གྱི་མདོ་བཞི་ཀས་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་དོན་གཉིས་སྟོན་པ་ལ་སྦྱར་བས་སོ། །གཞན་ཡང་རང་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་བཞི་ཡུལ་གཉིས་རྒྱས་བསྡུས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སོ་སོར་སྦྱར་བ་དང་ནང་འགལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲི་བ་སྔར་བཞིན་གསུམ་བྱས་ནས་དང་པོའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་སོགས་མཛད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ནོར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་དེ་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པར་མདོ་བཞིས་ གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་སྔར་བསྟན་པ་དེ་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དོན་དང་མི་འགལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ། གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་བ་དེ། །རིང་ན་འདུག་ཀྱང་དེ་དང་དེར། ཞེས་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་འབྲེལ་བས་སོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་མི་འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རང་བཟོར་ནི་མ་བསྟན་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་སྐད་གསུངས་སོ། ཞེས་ཚིག་ཟུར་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རིལ་ལ་སྦྱར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ལ་དེའི་དོན་ཡང་མ
Chinese
也正因为在一切之中，以简略和广繁的方式来阐述词句的要点。在定义的场合简略，在分别的场合广繁阐述，这种说法也是没有道理的。因为在定义之后，出现了关于两个所缘境的未来阐述的提问，并且在分别之前，出现了对已阐述内容的总结。而且，分别是对发心的广说，而不是对所缘境的广说。这不是不确定的，按照您的说法，对少许所缘境进行了简略和广繁的阐述。在解释词义时，对于“想要的自性是什么”的回答，认为想要圆满菩提，也像八种幻化的比喻一样，是这样认为的，而不是执着于实物，这是在说明布施等一切。为了谁的利益而发心，圆满菩提是什么？回答是“一切众生”等等。这表明了与声闻、缘觉不共的作为，因此说作者是菩提。对于“为了谁的利益”的回答，说“悭吝的众生”等等，这样做了三个提问，然后将答案的经文分为三部分进行连接，这不是本意。因为缺少了一部经文，而且像在《般若灯论》中所做的那样，将前后两两连接成两个，这是论师的本意。因为四个答案的经文都与菩提和他利二者相关联。此外，自己将四部经文与两个所缘境的广略阐述分别连接，这是自相矛盾的。因此，像以前一样提出三个问题，然后将第一个问题的答案说成“如果是这样，那么发心”等等，这是非常错误的。第三个是，发心是为了他利而缘于圆满菩提，四部经文证明了这一点，如果是这样，那么发心是为了他人的利益而想要真正圆满菩提的自性，以前所阐述的这一点，要知道与母经的意义是不矛盾的，这样进行连接。“任何与任何相关联的，即使相隔遥远，也与它相关联”，就像这样，这里也是因为相关联。在《释词》中也说“不矛盾”，这是说，至尊者并没有自己创造，而是说经文中也说了那些就是那些。这是用词语的边角来表示，这与词句的整体相连，是这样出现的，它的意义也
English
It is precisely because it is made in the very words and sutras that show condensation and expansion in everything. It is also meaningless to say that it is condensed in the context of definition and expressed in detail in the context of distinction. Because after the definition, there arose a question about the future explanation of the two objects, and before the distinction, there arose a connection of what had already been explained. Moreover, distinction is an extensive explanation of bodhicitta, not of the object. It is not uncertain, but according to you, the two objects are explained in a condensed and extensive manner. In the explanation of words, the answer to the question of what is the nature of what is desired is that the desire for complete enlightenment is like the eight examples of illusion, and it is not clinging to reality, which is shown to be all giving, etc. In response to the question of what is the purpose of generating bodhicitta, what is complete enlightenment, it is said that all sentient beings, etc. This shows the activity that is not common to hearers and self-realizers, so the agent is said to be enlightenment. In response to the question of what is the purpose of others, it is said that sentient beings are stingy, etc., and it is said that three questions are asked, and then the three sections of the answer sutra are connected, which is not the intention. Because one sutra is missing, and as it is done in the Sherdron, the teacher's intention is to connect the two earlier and later ones to make two. Because all four answer sutras are connected to show both enlightenment and the benefit of others. Furthermore, it is contradictory to connect the four sutras to the two objects separately, showing them in an extensive and condensed manner. Therefore, it is very wrong to ask three questions as before and then answer the first question by saying that if so, then generate bodhicitta, etc. The third is that the four sutras establish that bodhicitta aims at complete enlightenment for the benefit of others, so if so, then bodhicitta is the nature of wanting perfect and complete enlightenment for the sake of others, and it should be known that what was previously shown is not contradictory to the meaning of the mother sutra, and it should be connected in this way. "Whatever is related to whatever, even if it is far away, is related to it," as it is here, it is also related. In the explanation of words, it is also said that "it is not contradictory," which means that the venerable one did not create it himself, but the sutra also said that those are those. This is indicated by the corner of the word, which is connected to the whole of the sentence, and that is how it appears, and its meaning is also