Tibetan
ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་དགོས་པས་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདོད་ ན་སྐྱེ་བ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུར་གྲུབ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་སྐྱེ་དགོས་པས་སོ། །གཞན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བཟློག་པར་མི་ནུས་ཏེ། གལ་ཏེ་ནུས་ན་གཞན་ཙམ་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འབྲས་བུ་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་གཞན་ལས་སྐྱེ་ཞེས་པས་སྤོང་དགོས་ན་ནུས་པ་ཡང་བརྟགས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྐྱོན་གཉིས་ཀར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང༌། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་སོགས་རྣམས་ལ་འགག་པ་ཡང་མེད་དེ། སྐྱེ་བ་མེད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་འགག་པ་ཞེས་པའི་ཆོས་ཤིག་ཡོད་ན་དེ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཞིག་གམ་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཡོད་པ་ནི་འགག་པར་མི་འཐད་དེ། འགག་པ་ནི་ཞིག་ཆ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་ཡོད་མེད་གཉིས་གཅིག་ལ་མི་རུང་བས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་མི་འཐད་དེ། མེད་པས་སོ། །དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་སྐྱེ་བ་དག །མི་འཐད་པ་ནི་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འགག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་ནི་མེད་པ་ གཉིས། །གཅིག་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་མིན་པའི་དངོས་པོ་ལ། །འགག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་མགོ་ལ་ལན་གཉིས་སུ། །གཅད་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་སྐྱེ་འགག་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མེད་དེ། ཞེས་གནོད་འཇོམས་ལས་ལུང་སྔ་ཕྱི་འདི་རྣམས་དྲངས་ནས་སྐྱེ་འགག་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་བརྗོད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་བཀོད་པའི་རིགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྣང་ཞིང་འདིས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མཛད་པ་དང༌། སེམས་ཙམ་པ་དངོས་པོ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་བཤད་པ་ཀུན་བཏགས་པ་ལ་འདོད་ཅིང་གཞན་དབང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་གསུངས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་རྣམས་མཚུངས་པའི་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། གཞན་ཡང་ཀུན་བྱང་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས
Chinese
因此，必须在所有时间产生，所以永远不会变成不产生。如果想要，那么产生将变成无始无终，因为即使已经成为果实，也必须再次产生。也不能从其他产生，因为一切都将从一切产生。这是无法驳倒的，如果能够驳倒，那么就不是仅仅从其他产生，而是应该驳斥说从具有产生该果实能力的其他产生，如果考察能力，那么将变得与要证明的相同。也不能从两者产生，因为会变成两个过失。也不能从无因产生，因为会变成在所有地点和时间产生。如是，在《中观根本慧论》中说：非自非从他，非共非无因，诸法随于何，何处皆不生。因此，色等也没有灭，因为没有生。另外，如果存在名为“灭”的法，那么它是存在的法还是不存在的法？如果是前者，那么存在不应是灭，因为灭是没有损坏的部分，因此存在和不存在不能在同一个事物上。如果是后者，那么也不应理，因为是不存在的。例如兔子的角一样。如是，在《中观根本慧论》中说：诸法生不生，是事皆不成，以是故诸法，灭坏亦不成。有法及无法，是事皆不然，无法诸法中，何有灭坏事，如人断其头，不能还安立。因此，生灭只是假立，在胜义中是不存在的。如是，从《摧毁论》中引用这些前后经文，讲述遮止生灭的理路，似乎与寂天菩萨和圣天菩萨所著的理路没有差别，并且以此在一切事物上成立没有生灭，而唯识宗说事物没有生灭，认为是在遍计所执上，并且说他起没有生，是指自性不生，而是从其他因缘生，这些情况怎么会相同呢？另外，遍净在胜义中也是不存在的，如果一切烦恼
English
Therefore, it must arise at all times, so it will never become non-arising. If desired, then arising will become beginningless and endless, because even if it has become a fruit, it must arise again. It also cannot arise from other, because everything will arise from everything. This cannot be refuted, if it can be refuted, then it is not just arising from other, but it should be refuted by saying that it arises from other that has the ability to produce that fruit, if the ability is examined, then it will become the same as what is to be proven. It also cannot arise from both, because it will become two faults. It also cannot arise from no cause, because it will become arising in all places and times. Thus, in the Root Verses on the Middle Way, it says: Not from self, not from other, not from both, not from no cause, wherever things are, they never arise anywhere. Therefore, form and so on also have no cessation, because there is no arising. Furthermore, if there is a dharma called "cessation," then is it an existing dharma or a non-existing dharma? If it is the former, then existence should not be cessation, because cessation is without destruction, therefore existence and non-existence cannot be on the same thing. If it is the latter, then it is also not reasonable, because it is non-existent. For example, like a rabbit's horn. Thus, in the Root Verses on the Middle Way, it says: The arising of all things, is something that is not established, therefore the cessation of all things, is also not established. Existence and non-existence, is something that is not so, in non-existent things, how can there be cessation, like a person cutting off his head, cannot put it back on. Therefore, arising and cessation are just imputed, and do not exist in ultimate truth. Thus, from the Destruction of Harm, these previous and subsequent scriptures are quoted, and the reasons for preventing arising and cessation are stated, which seem to be no different from the reasons stated by the teacher Shantideva and the noble Chandrakirti, and with this, it is established that there is no arising and cessation in all things, while the Mind-Only school says that things have no arising and cessation, and believes that it is on the imputed, and says that other-powered does not arise, which means that self-nature does not arise, but arises from other conditions, how can these situations be the same? Furthermore, complete purification is also non-existent in ultimate truth, if all afflictions
Tibetan
་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ངོ་བོ་ཉིད་བཏང་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ནམ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པར་ནི་འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་བྱང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཡང་ནམ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་བཏང་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞིག་ཡིན་ན། ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ཞིག་གམ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་འགྱུར་གྲང༌། དང་པོ་ལྟར་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དོན་མེད་དེ། དེར་གྱུར་ཟིན་དེར་སྐྱེད་མི་དགོས་པས་སོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་ ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དེར་སྐྱེ་དགོས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་འགལ་བས་སོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་མི་འཐད་དེ། གཅིག་ལ་ངོ་བོ་འགལ་བ་གཉིས་མི་འཐད་པས་སོ། །རྣམ་བྱང་ལ་ཡང་རིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲེའོ། །དེས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོ་སྐྱེའི་གནས་སྐབས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཞེས་བཏགས་ལ་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་གནོད་འཇོམས་ལས་བཤད་ལ། དེ་ཡང་དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས། རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། །ནམ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། རེ་ཞིག་བཅིངས་པ་མི་གྲོལ་ཏེ། །མ་བཅིངས་པ་ཡང་གྲོལ་མི་འགྱུར། །བཅིངས་པ་གྲོལ་བཞིན་ཡིན་འགྱུར་ན། །བཅིངས་དང་གྲོལ་བ་དུས་གཅིག་འགྱུར། ཞེས་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། །མི་འཇུག་མཚན་ཉིད་བཅས་ལ་མིན། ཞེས་གསུངས་པ་དང་རིགས་པའི་གནད་གཅིག་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་པ་བཅིངས་གྲོལ་གྱི་གཞི་སེམས་འོད་གསལ་བདེན་པར་འདོད་པ་དང༌། འདི་ལས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་གཉིས་ཀ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བཤད་པ་ཡང་ག་ལ་མཚུངས།གསུམ་པ་ནི། འགོག་པའི་བདེན་པ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པ་ལ་འདོམས་སོ། །དེ་གང་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་གཟུགས་མེད་ནས་ཀྱི་སྒྲས་ཕུང་ པོ་བཞི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་མེད་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་ཡང་གིས་བསྡུས་པ་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་མ་རིག་པ་འགག་པ་མེད། ཡང་གིས་བསྡུས་པ་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འགག་པ་མེད། རྟོགས་པ་སངས་རྒྱས་མེད་རྟོགས་བྱ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་མེད། ཡང་གིས་བསྡུས་པ་བདེན་བཞི་འབྲས་བུ་བཞི་རང་རྒྱལ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེ
Chinese
如果事物是自性，因为自性不可舍弃，所以永远不会变成清净；如果清净的事物是自性，那么也永远不会被完全染污，因为自性不可舍弃。如果一切法都是完全染污的，那么是从已经染污的变成染污，还是从清净的变成染污呢？如果是前者，那么完全染污就没有意义，因为已经变成那样了，不需要再生起。或者也不会变成清净，因为已经变成完全染污的那个，需要一次又一次地在那里生起。如果是后者，也不合理，因为有矛盾。也就是说，一个事物同时出现染污和清净是不合理的，因为一个事物不可能有两个相违的自性。清净也同样可以类推。因此，完全染污和清净在胜义中是不存在的，然而在自性清净的如来藏上，凡夫的阶段称为完全染污，解脱的阶段称为清净，这只是假立而已，这是《摧毁论》中所说的。也就是在《中观根本慧论》中说：“自性转变为他性，无论何时都不合理。”以及“暂时束缚不会解脱，未束缚的也不会解脱。如果束缚正在解脱，那么束缚和解脱会同时发生。”以及“无相中不会有相，有相中也不会有。”所说的和这个道理的关键是相同的。因此，唯识宗认为的束缚解脱之基础——光明心是真实的，而这里说染污和清净都是假立的，怎么能相提并论呢？第三，是对以灭谛为所说境进行教诫。那是什么呢？就是诸法的空性，从无色开始，用“等”字包括了四蕴、六处、十八界，没有无明，没有生，用“也”字包括了直到老死没有生，没有无明，没有灭。用“也”字包括了直到老死没有灭。没有证悟的佛，直到所证悟的菩提之间都没有。用“也”字包括了四谛、四果、独觉等，这些在胜义中是不成立的。
English
If things are of their own nature, since their own nature cannot be abandoned, they will never become pure; if pure things are of their own nature, then they will never be completely defiled, because their own nature cannot be abandoned. Furthermore, if all dharmas are completely defiled, then do they become defiled from something that is already defiled, or do they become defiled from something that is pure? If it is the former, then complete defilement is meaningless, because it has already become that, so there is no need to generate it again. Or it will not become pure, because that which has already become completely defiled needs to arise there again and again. If it is the latter, it is also unreasonable, because it is contradictory. That is to say, it is unreasonable for one thing to have both defilement and purity at the same time, because it is impossible for one thing to have two contradictory natures. The same reasoning applies to purity. Therefore, complete defilement and purity do not exist in the ultimate sense, but on the self-nature pure Suchness, the state of ordinary beings is called complete defilement, and the state of liberation is called purity, which is merely a conceptual designation, as stated in the 'Destruction of Harm'. That is also what is said in the 'Root Verses on the Middle Way': 'It is never reasonable for self-nature to change into another nature.' And 'A temporary bondage will not be liberated, and what is not bound will not be liberated either. If bondage is being liberated, then bondage and liberation will occur at the same time.' And 'In the absence of characteristics, there will be no characteristics, and not in the presence of characteristics.' What is said and the key point of this reasoning are the same. Therefore, how can the Mind-Only school's assertion that the basis of bondage and liberation, the luminous mind, is true, be compared to the statement here that both defilement and purity are merely conceptual designations? Third, it is an admonition regarding the truth of cessation as the object of expression. What is that? It is the emptiness of all dharmas, from the formless onwards, the word 'etc.' includes the four aggregates, the six sense bases, the eighteen realms, the absence of ignorance, the absence of birth, and the word 'also' includes up to old age and death, the absence of birth, the absence of ignorance, the absence of cessation. The word 'also' includes up to old age and death, the absence of cessation. There is no enlightened Buddha, and there is nothing up to the enlightenment to be realized. The word 'also' includes the four truths, the four fruits, the solitary realizers, etc., these are not established in the ultimate sense.