Tibetan
ན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་བཏུས་སུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་རིག་པར་བྱའོ། ཞེས་པ་ལྟར་མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ནི་སྡུག་བདེན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གང་ཡིན་པ་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གང་ཡིན་པ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་སྐྱེད་པ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་འདི་མཐའ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ་ཞེས་ཏེ། མདོར་ན་ཟག་བཅས་མཚན་ཉིད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བདེན་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་མཚན་གཞི་ནི་ཀུན་བཏུས་ལས། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ལས་སོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཉོན་ཐམས་ཅད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། འགོག་བདེན་དང་ལམ་བདེན་གྱི་མཚན་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་བཏུས་ལས་དུ་མ་ཞིག་བཤད་ཀྱང་བསྡུ་ན་བརྡ་དང་དོན་དམ་པའི་འགོག་པ་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཡང་བརྡས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ས་བོན་ཉམས་སྨད་པས་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཞེས་དང༌། དོན་དམ་པས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ས་བོན་ཀུན་ཏུ་བཅོམ་པས་འགོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། ཞེས་གསུངས་པས་སོ་སྐྱེ་ལ་སྤངས་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་འགོག་བདེན་བཏགས་པ་བ་ལས་མེད་དེ། ས་བོན་དྲུངས་ མ་ཕྱུང་བས་སོ། །ཁ་ཅིག་འགོག་བདེན་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་འདོད་ཅིང་གཞན་དག་བཟློག་སྟེ་འདོད་པ་ནི་གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཞིབ་ཏུ་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། ཀུན་བཏུས་ལས། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ལམ་དང་ཉོན་མོངས་པ་མི་འབྱུང་བ་སྟེ་གང་དུ་འགོག་པ་དང་གང་གིས་འགོག་པ་དང་གང་འགོག་པ་ཞེས་དེ་བཞིན་ཉིད་དགག་གཞི་སྤང་བྱ་ལམ་གྱིས་བཅོམ་པའི་ཆ་གང་འགོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བཤད་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་གྲངས་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་གང་དུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་འགགས་པ་དེ་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ཞེས་སྤང་བྱ་ལམ་གྱིས་བཀག་ཆ་ལ་ཡང་འགོག་བདེན་དུ་བཤད་པས་མེད་དགག་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་གི་རང་བཞིན་ཡང་དེར་བཞག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་དང་དེའི་སྟེང་གི་བུམ་པ་བཀག་ཆ་གཉིས་ཀ་བུམ་མེད་ཡིན་པ་ལྟར་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེའི་སྟེང་དུ་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱ་བཀག་ཆ་གཉིས་ཀའང་འགོག་བདེན་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འདས་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་མ་བྱས་པ། མ་སྐྱེས་པ། ཟད་པ་མེད་པ། ཟད་པ་དང་བྲལ་བ། རྟག་པ། བརྟན་པ། ཞི་བ། མི་འཇིག་པ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ། ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ། རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པ། བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པ་དང་ལྡན་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བསྟན་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར་དྲངས་པས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་བྲལ་དུ་གནས་གྱུར་པའང་འགོག་བདེན་དུ་འདོད་དགོས་སོ། །འགོག་བདེན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་མི་ཆོག་གི་ལམ་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་སྤང་བྱ་བཅོམ་པ་དགོས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ས་བོན་ཉམས་སྨད་པ་ཡང་འགོག་པ་བཏགས་པ་བ་བརྡའི་འགོག་པར་བཤད་པས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་བཏུས་ལས། ལམ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ལམ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་སྤོང་བ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ལམ་སྒོམ་པ་སྟེ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ཡང་ལམ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང༌། སྦྱོར་བའི་ལམ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། སྒོམ་པའི་ལམ་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལམ་ལྔ་ཀ་ལམ་བདེན་དུ་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཚོགས་སྦྱོར་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་འཁོར་ཙམ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ཡང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ། ཞེས་སོ། །གཞན་དག་ལམ་གྱི་ཆོས་བཞི་དང༌། དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཆོས་རྣམས་མ་ཚང་བས་མི་སློབ་ལམ་དང་ཚོགས་སྦྱོར་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་མིན་པས་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཁོ་ན་ལམ་མཚན་ཉིད་པའོ། ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་ལྷ་དགའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར། འདིས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཐུབ་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཞེས་གསུངས་པའི་
Chinese
那波哦。第一，在《摄集论》中说：“苦谛是什么呢？那就是有情众生的生和生处也能认识到。”就像这样，不清净的器情二世界是苦谛。其中说：“什么是有情世界，什么是器世界，由业和烦恼所生，由业和烦恼的力量所产生的这一切都是苦谛。”总之，凡是有漏的自性，那一切都是苦谛。集谛的体性，在《摄集论》中说：“集谛是什么呢？是烦恼和由烦恼的力量所产生的业。”就像这样，一切有漏的业和烦恼都是。第二，分为二：灭谛和道谛的体性。第一，在《摄集论》中说了许多，但总的来说是名言和胜义的灭。那二者的意义，名言是如何呢？就是世间道使种子衰损所产生的灭。胜义是如何呢？就是圣者的智慧使种子完全摧毁所产生的灭。这样说，所以凡夫只有断除，但没有灭谛的假立，因为没有将种子连根拔起。有些人认为灭谛遍及真如，有些人则相反，这二者都没有仔细考察。在《摄集论》中说：“自性是如何呢？就是真如、道和烦恼不生，即在哪里灭，由什么灭，灭什么，这样真如是所破、所断，道摧毁的部分是灭的自性。”又，在那里面说：“以这种方式，以真如为对境，在哪里有漏的事物灭尽，那就是灭的自性。”这样，所断由道所断的部分也说是灭谛，所以有无的各自考察，灭的自性也必须安立在那里。例如，没有瓶子的处所和其上的瓶子遮止部分，二者都是无瓶一样，圣者相续的真如和其上由道所断的所断遮止部分二者也都是灭谛。那是过去道断除所断的非为法，所以
English
Napo oh. First, in the Compendium, it says, "What is the truth of suffering? That is, sentient beings' birth and place of birth can also be recognized." Like this, the two impure worlds of vessel and sentient beings are the truth of suffering. It says in the same text, "Whatever is the world of sentient beings and whatever is the world of vessels, produced by karma and afflictions, and whatever arises from the power of karma and afflictions, all of this is the truth of suffering." In short, whatever is characterized by being tainted, all of that is the truth of suffering. The basis of the origin of suffering, in the Compendium, it says, "What is the truth of the origin of suffering? It is afflictions and the karma that arises from the power of afflictions." Like this, all tainted karma and afflictions are. Second, there are two: the basis of the cessation of suffering and the path to the cessation of suffering. First, in the Compendium, many things are said, but in summary, there are two cessations: conventional and ultimate. The meaning of these two, how is the conventional? It is the cessation that occurs when the worldly path weakens the seed. How is the ultimate? It is the cessation that occurs when the wisdom of the noble ones completely destroys the seed. Thus, ordinary beings only have abandonment, but there is no imputation of the truth of cessation, because the seed has not been uprooted. Some believe that the truth of cessation is pervaded by suchness, while others believe the opposite, but neither has carefully examined it. In the Compendium, it says, "How is it by characteristic? It is suchness, the path, and the non-arising of afflictions, that is, where there is cessation, by what there is cessation, and what is ceased, thus suchness is the object to be negated, the object to be abandoned, and the part destroyed by the path is said to be the nature of what is ceased." Also, in the same text, it says, "In this way, focusing on suchness, where the tainted object ceases, that is the characteristic of cessation." Thus, the part of what is to be abandoned that is blocked by the path is also said to be the truth of cessation, so the nature of the separate examination of existence and non-existence, and the cessation, must also be established there. For example, just as the place devoid of a vase and the part blocking the vase on top of it are both without a vase, so too, the suchness of the noble stream and the part blocking what is to be abandoned by the path on top of it are both the truth of cessation. That is because it is the unconditioned that is abandoned by the past path, so
Chinese
哦！此外，世尊所说的“苦灭”，是指无始以来未曾造作、未曾生起、没有穷尽、远离穷尽、恒常、稳固、寂静、不坏、自性完全清净、从一切烦恼的巢穴中解脱、无有分别、不可思议的，具有超越恒河沙数的佛法，被宣示为如来法身。世尊，这如来法身未从烦恼的巢穴中解脱，就被称为如来藏。正如所说，一切都应如经中所说，详细地理解苦灭之谛的安立。如《宝性论》的注释中所引，心的自性转变为无垢状态，也必须被认为是灭谛。对于灭谛，仅仅自性清净是不够的，还需要通过修道的威力来断除所应断除之物。要知道，世间道所损害的种子也被称为假立的灭，即名言的灭。第二，在《摄类学》中说：“道的真谛是什么？道通过它完全了解痛苦，断除痛苦的根源，实现灭，修习道，这就是道的简要定义。” 此外，道有五种：资粮道、加行道、见道、修道和究竟道。跟随这些，我们认为所有五道都是道谛。有些人说，资粮道和加行道仅仅是道谛的近邻，所以才那样说。在《摄类学释》中说：“这种区分也应该通过道谛及其眷属的情况来理解。” 另一些人说，由于不具备道的四法和清净、光明、对治之法，因此无学道和资粮道、加行道是果和因，因此不是道的自性，只有见道和修道才是道的自性。这种说法也是使天神高兴的。在《宝性论释》中说：“这以先前所说的道理，区分了无生和无灭的两种善逝完全清净的真谛的特征，具有离贪的法身。”
English
O! Furthermore, the Blessed One's so-called "cessation of suffering" refers to that which is uncreated, unborn, inexhaustible, free from exhaustion, constant, stable, peaceful, indestructible, naturally completely pure, liberated from all nests of affliction, undifferentiated, inconceivable, possessing Buddha-dharmas exceeding the sands of the Ganges River, and is declared as the Dharmakaya of the Tathagata. Blessed One, this very Dharmakaya of the Tathagata, not liberated from the nest of afflictions, is called the Tathagatagarbha. Just as it is said, everything should be understood in detail as explained in the sutras regarding the establishment of the truth of the cessation of suffering. As quoted in the commentary on the Uttaratantra, the nature of the mind transformed into a state of stainlessness must also be considered as the truth of cessation. For the truth of cessation, it is not enough to be merely naturally pure; it is also necessary to subdue what is to be abandoned through the power of cultivation of the path. It should be known that even the seeds damaged by worldly paths are also called imputed cessation, that is, nominal cessation. Secondly, in the Compendium it says: "What is the truth of the path? The path by which one completely understands suffering, abandons the origin of suffering, realizes cessation, and cultivates the path; this is the concise definition of the path." Furthermore, there are five paths: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of cultivation, and the path of consummation. Following these, we consider all five paths as the path truth. Some say that the paths of accumulation and preparation are merely in the vicinity of the path truth, hence they are spoken of in that way. In the commentary on the Compendium it says: "This distinction should also be understood in terms of the truth of the path and its retinue." Others say that because they do not possess the four qualities of the path and the qualities of purity, clarity, and antidote, the paths of no-more-learning and the paths of accumulation and preparation are the result and cause, therefore they are not the nature of the path, only the paths of seeing and cultivation are the nature of the path. This statement is also pleasing to the gods. In the commentary on the Uttaratantra it says: "This, by the reasoning previously explained, distinguishes the characteristics of the two truths of the Sugata, completely purified by being unborn and unceasing, possessing a Dharmakaya free from attachment."