English
The twenty-two types of bodhicitta are explained by two verses beginning with "Moon Fire." Here, it is incorrect to explain the bodhicitta such as "Earth, Gold, Moon, Fire" by extracting the sixth case particle. The third point is: Among the twenty-two types of bodhicitta that are mentioned, the first three, such as "Having Desire," are included in the accumulation path of the beginner, and that is in the order of the small, medium, and large accumulation paths. After that, one, "Having Application," is included in the path of joining, which enters the first ground. After that, the ten from "Having Generosity" to "Having Wisdom" are included in the ten grounds, such as the Joyful One, in order, the first being the path of seeing, and the remaining nine being the objects of practice of the path of meditation, that is, being in that state. After that, the five, such as "Having Clairvoyance," are included in the path of distinction. Some explain this as the path of distinction of all ten grounds, but in the Ornament of Realization, these orders are explained as the order of meaning, so it is not reasonable. Therefore, it should be placed on the path of distinction of the tenth ground. In Moonbeam, the other six are the path of distinction of the state of the cloud of dharma.
Tibetan
དངོས་འཇུག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྒྱན་སྣང་བཞེད་ལ། གཞན་དག་སྐུ་གཉིས་སམ་ཡེ་ཤེས་སྔ་མ་བཞི་དངོས་ཡིན་ལ། སྤྲུལ་སྐུའང་བྱ་སྒྲུབ་ཡེ་ཤེས་མཇུག་ཏུ་འདོད་དོ། །ཚོགས་ལམ་ནས་མི་སློབ་པའི་བར་ན་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བཟུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་གྱིས་བསྡུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་དབྱེ་བ་རྫོགས་ཀྱི་གཞན་དུ་རྒྱུ་ཙམ་གྱི་དབྱེ་བས་དབྱེ་བ་མི་རྫོགས་སོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་འདིས་ས་མཚམས་མཛད་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་ས་མཚམས་ཀྱི་ལུང་དྲངས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང༌། ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། ནོད་པའི་རྟེན། རྒྱུ་གང་ལས་ནོད་པ། ཡུལ་གང་ལ་ནོད་པ། ནོད་བྱའི་ངོ་བོ། ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་གདམས་ངག་ཉན་པ་ཙམ་ཞིག་ཉན་རང་ལ་ཡང་ཡོད་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གདམས་ངག་ལ་ཡང་ཕལ་པ་དང་ཁྱད་ཅན་གཉིས་ལས་འདིར་བསྟན་པ་ནི་ཕྱི་མ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དངོས་ལ་ཉན་ན་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་སོན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། རྒྱན་ལས། བསམ་གཏན་ལ་ཐོབ་མངོན་པར་ཤེས། །མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའི་སྒོ་ནས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ། །མཆོད་པའི་ཕྱིར་དང་མཉན་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་རྣམས་སུ་འགྲོ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱན་ལས། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཞི་གནས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་རྙེད་པར་འགྱུར། ཞེས་པ་ལྟར་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །འདི་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། གང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལས་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་བགྲང་ལས་འདས་པ་འཛིན་པར་ནུས་པའི་དྲན་ཤེས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ མཚུངས་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། ཆོས་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྒྱུན་ནམ་བར་མ་ཆད་དུ་འཛིན་པར་ནུས་པའོ། །གསུམ་པ་ས་མཚམས་ནི། འགྲེལ་ཆེན་ལས། ས་དང་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་སྤྱོད་ན་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པས། རྒྱན་སྣང་ལས། ཚོགས་ཀྱི་ས་འདི་ཉིད་དུ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པ་ན་གང་ཞིག་ཐོབ་པས་ཚིག་དང་དོན་འཛིན་པར་ནུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ལ་ཞེས་པ་ལྟར་
Chinese
真实进入是指，在佛陀的等持和后得中，《庄严经释》这样认为。其他宗派认为二身或前四种智慧是真实的，并且化身也是在行为成就智慧的最后阶段被认可的。从资粮道到无学道之间存在的情况是这样，那么菩提心的详细分类就包括了从最初的业行者的地位到佛陀的地位。因此，如果从因果两个方面来划分，分类才是完整的，否则仅仅从因的角度来划分，分类是不完整的。因此，这位论师设立界限也是引用了《经庄严论》的界限，并遵循了它。第二部分分为两点：总义和分支义。第一部分有五点：接受的基础，从何处接受，在何处接受，接受的本体，界限。第一点是：一般来说，仅仅听闻口诀，声闻和独觉也有。特别是在大乘口诀中，也有普通和特殊两种，这里所指的是后者。也就是说，如果向真实的佛陀听闻，必须是已经达到大资粮道的人。如《庄严经论》所说：“获得禅定和神通，通过神通的修行，为了供养和听闻无量佛，前往各个世界。”第二点是：如《庄严经论》所说：“那时，从法流中，为了从诸佛那里获得寂止和广大的智慧，将获得广大的口诀。”因此，依靠法流的等持。这有三点，第一点是定义：在何处入定，能够从诸佛那里忆持无数的经文词句和意义的忆念和等持是相应的。第二点是词义解释：法，能够持续或不间断地忆持经文词句的意义。第三点是界限：在《大疏》中说：“获得初地的道路，世间法的顶峰的等持被称为法流的等持。”这是指在法行中存在的特殊情况。如《庄严经释》所说：“在这个资粮道的阶段，当心变得堪能时，通过获得某种东西，能够忆持词句和意义，将获得被称为法流的等持。”
English
Real entry refers to the fact that in the Samadhi and post-Samadhi of the Buddha, the Ornament of Sutras Commentary considers it this way. Other schools consider the two bodies or the first four wisdoms to be real, and the Nirmanakaya is also recognized at the final stage of action accomplishment wisdom. The situation that exists from the path of accumulation to the path of no more learning is such that the detailed classification of Bodhicitta includes from the position of the initial practitioner to the position of the Buddha. Therefore, if divided from the perspective of both cause and effect, the classification is complete; otherwise, dividing only from the perspective of cause, the classification is incomplete. Therefore, this teacher's establishment of boundaries also quotes the boundaries of the Ornament of Sutras and follows it. The second part is divided into two points: the general meaning and the meaning of the branches. The first part has five points: the basis of acceptance, from where to accept, where to accept, the essence of acceptance, and the boundaries. The first point is: In general, just listening to the oral instructions is also available to Shravakas and Pratyekabuddhas. In particular, in the oral instructions of the Mahayana, there are also two types, ordinary and special, and what is referred to here is the latter. That is, if listening to the real Buddha, one must be someone who has reached the great path of accumulation. As the Ornament of Sutras says: "Having attained Dhyana and Abhijna, through the practice of Abhijna, in order to offer and listen to immeasurable Buddhas, one goes to various realms." The second point is: As the Ornament of Sutras says: "At that time, from the stream of Dharma, in order to obtain tranquility and vast wisdom from the Buddhas, one will obtain vast oral instructions." Therefore, relying on the Samadhi of the stream of Dharma. This has three points, the first point is the definition: Where one enters Samadhi, the memory and Samadhi that can remember countless words and meanings of the scriptures from the Buddhas are corresponding. The second point is the explanation of the words: Dharma, the ability to continuously or uninterruptedly remember the meaning of the words of the scriptures. The third point is the boundary: In the Great Commentary, it says: "The path to obtaining the first Bhumi, the Samadhi of the peak of worldly Dharma is called the Samadhi of the stream of Dharma." This refers to the special situation that exists in Dharma practice. As the Ornament of Sutras Commentary says: "At this stage of the path of accumulation, when the mind becomes workable, by obtaining something, one will be able to remember the words and meanings, and one will obtain the Samadhi called the stream of Dharma."
Tibetan
གཟུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཞེས་འཆད་ཀྱང༌། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་དང་ཐེག་ཆེན་གདམས་ངག་སྟོན་ནུས་ཀྱི་དགེ་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལྟ་བུའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་ཡང་སྟོན་པ་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱང་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དངོས་སུ་འདོམས་པའི་ངག་ཅེས་པ་མི་འཐད་དེ། གདམས་ངག་ཁྱད་ཅན་ལ་ཡང་སྟོན་པ་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་མ་ངེས་པར་སྔར་བསྟན་ལ། སྤྱིར་བཀའ་ཡིན་པར་ཡང་མ་ངེས་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་གདམས་ངག་ཁྱད་ཅན་གྱི་དོན་ལེགས་པར་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་ཆ་ཚང་སྟོན་པའི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཁྱད་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ གསལ་ལས་ནི། ལམ་ཉིད་གདམས་ངག་ཏུ་འདོད་པའི་གཞན་ལུགས་བཀོད་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་ཡང་ན་འདོམས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་ཇི་ལྟར་གདམས་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡང་འདིར་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་གདམས་ངག་གོ་ཞེས་འདོམས་པའི་ངག་དང་གདམས་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་དང་གཉིས་ཀ་ཡང་གདམས་ངག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཕྱི་མ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ་ཞེས་པ་འདིས་ཁོང་རང་གི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ལུགས་ཡིན་པར་འཆད་དོ། །དོན་བསྡུས་སྒྲོན་མེར། ངོ་བོ་ངག་གི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟར། འགྲེལ་པ་དང་རྣམ་འགྲེལ་གཉིས་ལས། དེ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དོན་ཐོབ་པའི་བྱ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་ཟིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བའི་དོན་གྱིས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ནི་གདམས་ངག་ཡིན་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗོད་བྱེད་ལ་བཤད་ཅིང༌། དག་ལྡན་ལས་ཀྱང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ། ཞེས་དང༌། འདི་ལས་ཀྱང་འདོམས་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ་ཞེས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཞལ་འཆམ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་ནི་རྗོད་བྱེད་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ་བསྟན་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ནི་གདམས་ངག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། ཤེར་འབྱུང་གིས་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་གདམས་ངག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བཤད་ལ། ཚིག་གསལ་ལས་ནི། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་ནི་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་ དེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོ
Chinese
抓住。第三，虽然说只有佛，但如“对于十方安住的佛等”一样，佛和能宣说大乘窍诀的善知识也可以，因为像《母经》一样的大乘窍诀也有许多声闻的宣说者。第四，有些人说佛亲自教诫的语言不合理，因为以前已经说明了，对于特殊的窍诀，宣说者不一定是佛。而且，一般而言，也不一定是佛语，因为像《现观庄严论》一样，也圆满了特殊窍诀的意义。因此，所有能完整地宣说大乘种性成佛之道的经和论，都是特殊的窍诀。在《释论》中，先安立了认为道就是窍诀的他人观点，之后说，或者教诫也是它，如何按照窍诀修行也是这里主要的窍诀，这样教诫的语言和按照窍诀修行都是窍诀，而且后者是主要的，这说明这是他自己的至尊的观点。在《义聚灯论》中，如“体性是语的法轮”一样，在《释论》和《量释》二者中说，对于它，显示获得所求之义的近事是教诫和随教，以守护已得功德之义而不令退失是窍诀，之后为了获得未得功德而是随教，这样对能诠进行了阐述。在《具义》中也说，为了领会而说的是窍诀，并且，从这里也说，教诫是窍诀，因为大德们一致赞同，所以窍诀是能诠的自性，而按照所教修持是窍诀的果。第五，胜生说，从最初业者的地开始直到佛地，以窍诀修持菩提心是完全清净的。在《释论》中说，对于无间道来说，没有必要去追求它，因为它能够生起自生智慧。这样，在最后有者的时候，不依赖于其他而获得菩提。
English
Grasp. Third, although it is said that only the Buddha, but as "for the Buddhas dwelling in the ten directions, etc.," Buddhas and virtuous friends who can expound the great vehicle's pith instructions are also acceptable, because even in the great vehicle's pith instructions such as the Mother Sutra, there are many Shravakas who expound them. Fourth, some say that the words directly taught by the Buddha are unreasonable, because it has been previously explained that for special pith instructions, the expounder is not necessarily the Buddha. Moreover, in general, it is not necessarily the Buddha's words, because even in the Ornament for Clear Realization, the meaning of special pith instructions is completely fulfilled. Therefore, all sutras and treatises that completely explain the path to enlightenment for those of the great vehicle lineage are special pith instructions. In the Commentary, the other's view that the path itself is considered the pith instruction is first established, and then it is said that either the instruction is also it, and how to practice according to the pith instruction is also the main pith instruction here. Thus, both the words of instruction and practicing according to the pith instruction are pith instructions, and the latter is the main one, which shows that this is his own supreme view. In the Lamp for Compendium of Meanings, as in "the essence is the wheel of speech," in both the Commentary and the Explanation of Valid Cognition, it is said that for it, showing the near event of obtaining the meaning sought is instruction and subsequent instruction. Protecting the qualities already obtained with the meaning of not diminishing is the pith instruction, and afterwards, in order to obtain the qualities not yet obtained, it is subsequent instruction, thus the expression is explained. In the Meaningful, it is also said that what is said for the sake of understanding is the pith instruction, and from here it is also said that instruction is the pith instruction, because the great ones unanimously agree, so the pith instruction is the nature of the expression, and practicing according to the teaching is the result of the pith instruction. Fifth, Sheng Sheng said that from the ground of the initial practitioner to the ground of the Buddha, practicing bodhicitta with pith instructions is completely pure. In the Commentary, it is said that for the uninterrupted path, there is no need to pursue it, because it is able to generate self-arising wisdom. Thus, in the last existence, enlightenment is attained without relying on others.