Tibetan
བྱ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་དེ་རྟོགས་པ་དགོས་པ། དེ་ལས་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྲུབ་པ་ཉིང་དགོས། དེ་དག་སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་བ་ནི་འབྲེལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྗོད་བྱ། དགོས་ པ། ཉིང་དགོས། འབྲེལ་བ་བཞི་ནི་བརྗོད་བྱ། ངག་ལས་རྟོག་ལྡན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མམ་ངེས་པ་སྐྱེས་པ་དགོས་པ། དེ་ལས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པ་ཉིང་དགོས། དེ་དག་སྔ་མ་མེད་ན་ཕྱི་མ་མི་འབྱུང་བའི་ཆ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་གཞུང་དུ་སྟོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཙོ་བོ་དང་ཕལ་བ་ལ་དངོས་བསྟན་དང་ཤུགས་བསྟན་དུ་བྱེད་པ་ལྟར་ན་ཉིང་དགོས་དངོས་དང་གཞན་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏོ། །སྒྲས་ཟིན་མ་ཟིན་ལ་བྱེད་ན་འབྲེལ་པ་ཤུགས་ལ་དང་གཞན་གསུམ་དངོས་སུ་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟོག་ལྡན་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་བཞི་སྟེ། འདི་ལྟར་འདི་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་དང༌། ཡོད་ཀྱང་དེ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དང༌། ནུས་ཀྱང་དེ་དམ་པས་འདོད་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡིན་ཀྱང་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སླ་བ་གཞན་ཡོད་སྙམ་པའམ་ཡང་ན་དེ་འདི་ལ་མ་འབྲེལ་ལོ་སྙམ་པའོ། །དེ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་བྱ་རོག་སོ་རྟོག་ལྟ་བུ་མིན་པར་སྤྱིར་དགོས་པ་ཡོད་པ་དང༌། དགོས་པ་དེ་ཡང་འཇོག་པོའི་གཙུག་རྒྱན་ལེན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལྟ་བུ་མིན་པར་སྒྲུབ་ནུས་པ་དང༌། སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་དགོས་པ་དེ་ཡང་མ་བག་མར་ལེན་པ་ལྟ་བུ་མིན་པར་སྐྱེས་བུའི་དོན་མཆོག་དང༌། དགོས་པ་མཆོག་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ལ་མ་འབྲེལ་བ་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་དུ་ཕྱུགས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་མིན་པར་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་འབྲེལ་བར་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པས་བཞིར་གྲངས་ངེས་ཏེ། དེ་ལས་མང་མི་དགོས་ལ་ཉུངས་ན་མི་འདུས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྤྱིར་འབྲས་ བུ་དེའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པ་ལ་དོན་དེ་ཐོབ་ན་རང་གི་དགོས་པ་སྒྲུབ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ཏུ་མཐོང་དགོས་ལ། དེ་ལ་མི་འཇུག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡང་ན་སྤྱིར་དོན་དེ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དང༌། ཡང་ན་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པར་མཐོང་ནས་མི་འཇུག་གོ །དེ་ལ་སྤྱིར་དགོས་པ་ཡོད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འདོད་བྱ་མཆོག་གི་ཉིང་དགོས་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པས་དེའི་དོན་དུ་འཇུག་པའི་བློ་སྐྱེ་ལ། དེ་ཡང་བརྗོད་བྱ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་རྟོགས་པས་སྒྲུབ་ནུས་སོ་ཞེས་དང༌། ཐབས་དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ན་འགལ་རྐྱེན་གཉིས་པོ་དེ་ལྡོག་པས་བཞིས་ཆོག་ལ་གང་རུང་གཅིག་མེད་ན་ཡང་རྟོག་ལྡན་གྱི་འཇུག་པ་ལྡོག་པས་ཉུངས་ན་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་འབྲ
Chinese
是行为。从中需要理解它。从中实现人的目标是必要的。这些前后之间的联系就是联系。第二是：所说、需要、必要、联系四者是所说。从语言中，有怀疑或确定在有思考能力的人心中产生是需要的。从中进入论典是必要的。这些如果没有前者，就不会有后者的部分就是联系。第三是在论中展示。第二是：就像对主要和次要的，做直接显示和间接显示一样，那么必要的是直接显示，其他的都是间接显示。如果从是否用词语表达来做，那么联系是间接的，其他三个是直接显示的。第三是：有思考能力的人进入论典的四个障碍是：就像这样，对此没有需要，或者有需要也不能实现它，或者能实现，但因为它不是圣者所希望的，或者即使是，也认为有其他更容易实现它的方法，或者认为它与此无关。对此，按照顺序，不是像乌鸦观察一样，而是普遍有需要，并且那个需要也不是像取国王的顶饰一样的论典，而是能够实现，并且能够实现的需要也不是像娶少女一样，而是人的至高目标，并且实现至高目标的方法也不是与论典无关，像为了天界而进行牲畜祭祀一样，而是仅仅看到与此论典有关联就进入，因此确定为四个，比这更多不需要，少了就不能包含。如果问怎样？一般来说，为了那个结果而进入，如果得到那个意义，必须看到它是一个能够实现自己需要的特殊事物。不进入它有两种情况：或者一般来说不能实现那个意义，或者即使能实现，也认为不能从此论典中实现而不进入。对此，普遍有需要，特别是显示具有所希望的至高必要的，因此产生为了那个意义而进入的意念。并且，通过理解像这样的所说就能实现，并且也显示了那个方法就在此论典中，那么这两个障碍就会消除，因此四个就足够了，如果缺少任何一个，有思考能力的人的进入也会消除，因此少了就不行。这样，联系
English
It is action. From that, it is necessary to understand it. From that, achieving the goal of a person is essential. The connection between these before and after is the connection. The second is: the subject matter, the need, the essential need, and the connection. The four are the subject matter. From speech, it is necessary for doubt or certainty to arise in the mind of a thinking person. From that, entering the treatise is essential. The aspect of these where the latter does not arise without the former is the connection. The third is to show in the text. The second is: just as one makes direct and indirect indications for the main and secondary, so the essential need is directly indicated, and the others are indirectly indicated. If one does it in terms of whether or not it is expressed by words, then the connection is indirect, and the other three are directly indicated. The third is: the four obstacles to a thinking person entering a treatise are: like this, there is no need for this, or even if there is, one cannot accomplish it, or even if one can, it is not desired by the noble ones, or even if it is, one thinks there is another easier way to accomplish it, or one thinks it is not related to this. To that, in order, it is not like a crow observing, but there is a general need, and that need is not like a treatise for taking the crown jewel of a king, but it is able to be accomplished, and the need that is able to be accomplished is not like taking a young girl, but it is the supreme goal of a person, and the method of accomplishing that supreme need is not unrelated to the treatise, like performing animal sacrifices for the sake of heaven, but one enters simply by seeing that it is related to this treatise, therefore it is determined as four, more than that is not needed, and less would not include everything. How is it? In general, to enter for the sake of that result, if one obtains that meaning, one must see it as a special thing that can accomplish one's own need. There are two reasons for not entering it: either one cannot generally accomplish that meaning, or even if one can accomplish it, one thinks that one cannot accomplish it from this treatise and does not enter. To that, there is a general need, and especially by showing that it possesses the supreme essential need of what is desired, the thought of entering for that meaning arises. And also, by understanding a subject matter like this, one can accomplish it, and also by showing that that method is in this treatise, then those two obstacles are eliminated, therefore four are sufficient, and if any one is missing, the entry of a thinking person will also be eliminated, therefore less is not possible. Thus, the connection
Tibetan
ས་བུ་དེ་ནི་འདོད་ལ་དེའི་ཐབས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་སུ་མཐོང་ཡང་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ན། གྲོལ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པ་ལ་དད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ད་དུང་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་སློབ་པའི་ཁང་བུར་གཞུག་པར་རིགས་སོ། །བུད་དྷ་ཤྲཱི་ནི་འདིས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་དང༌། འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐའ་བཞི་རྣམ་པར་བསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ཞེས་བརྗོད་བྱ་དང་དགོས་པ་གཉིས་སྔར་བཤད་པ་ལས་བཟློག་ནས་འཆད་ཀྱང་འགྲིག་པར་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། བདེ་མཆོག་སྟོད་འགྲེལ་དུ་རྗོད་བྱེད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྔ་གསུངས་པ་དང༌ཀ་ཤིས། བརྗོད་བྱ་དགོས་པ་འབྲེལ་བ་གསུམ་དུ་བསྟན་པས་མང་ཉུང་ཁེགས་པའི་གྲངས་ ངེས་མིན་ཞེས་འཆད་ཀྱང༌། མི་འཐད་དེ། རྟོག་ལྡན་གྱི་འཇུག་པ་ལ་རྗོད་བྱེད་སྒྲིག་ལེགས་པ་ཙམ་གཙོ་བོ་མིན་པ་དང་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ནི་དགོས་པ་གཉིས་བསྡུས་ནས་བསྟན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། སྦྱར་བ་ནི། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་འོག་ཏུ་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་དགོད་པ་ལ་འབྲེལ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཤུགས་ལ་མཁྱེན་གསུམ་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་པ་ན། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་དངོས་བརྒྱད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་ན་དངོས་བརྒྱད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དུ་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་སོ། །དེ་ལ་མོས་པ་དང་ཤེས་རབ་དམན་པའི་གང་ཟག་གཉིས་ལས། སྐྱེ་བོ་བློ་གྲོས་དམན་པ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པ་མ་རྒྱལ་བ་སྟེ་རྒྱལ་དཀའ་བའི་སྤང་བྱ་ལས་རྒྱལ་བ་བྱམས་པས་ཡང་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་པོ་དེ་བསྟན་པ་ལ་དོན་ནམ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་སྐྱེ་བས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དགོས་འབྲེལ་ངག་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་དགོས་སོགས་བཞི་ལ་ཕལ་ཆེར་ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་ཆེད་དུ་མ་ཕམ་པ་རང་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དངོས་བརྒྱད་དང༌། དགོས་པ་དེ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་དང༌། དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ཆོས་སྐུ་དང་འབྲེལ་བ་སྒྲས་མ་ཟིན་པས་དགོས་པ་ཡོད་པར་དོན་གྱི་ཁོང་ན་ཡོད་པ་རྣམས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཏེ་ནི་རྩ་བ་འདྲེན་པ་སྟེ་གཞན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དོགས་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱས་པ་དང་འབྲིང་དང་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དད་པའི་སེམས་ཅན་དབང་བོ་རྟུལ་འབྲིང་རྣོ་གསུམ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བཞེད་པའི་
Chinese
如果那个地方是欲望，即使在论典中看到了达到欲望的方法，也不去实践，那么为了追求解脱而信仰论典有什么用呢？还不如送进学习字母的学校里去。佛吉祥（Buddhaśrī）认为，这完全排除了“不可说”、“不能做”、“不应欲求”和“无关联”这四种极端。虽然颠倒了先前所说的所说和必要，但我不认为这样解释是合适的。有些人说，在《胜乐轮根本续释》（Bde mchog stod 'grel）中，说了五种圆满的能诠，以及卡什（Kaśi）说了所说、必要、关联这三种，因此多与少并非确定的数量。 但这是不合理的，因为对于有分别念者的进入来说，仅仅是能诠的良好组织并非主要，而且说成三种是因为想要将两种必要合并来说。第三个有三种，其中，结合是：在赞颂之后提出必要和关联的语句有什么关联呢？因为赞颂的含义是发誓要写作阐述三智的论典，而三智涵盖了八事，因此实际上是为了阐述八事而发誓写作。对于那些信仰和智慧低下的人来说，对于这两类人，那些智慧低下的人会怀疑：世尊圣者未胜者，也就是胜过难以胜过的应断之物的弥勒（Byams pa）再次阐述这八现观有什么意义或必要呢？没有意义或必要啊！为了消除这种疑虑，以及因为必要关联语句的所说之义，对于必要等四者，几乎存在着“有吗？”这样的意义转变的疑惑，因此，并非刻意地，弥勒（Ma pham pa）自己的论典《现观庄严论》的所说之物是八事，以及轻松地理解必要，以及必要的必要——与法身（chos sku）的关联没有明确说明，因此说出了存在于意义之中的必要。“ཏེ་”是引用根本颂，其他地方也应如此理解。这样怀疑的理由是，世尊希望利益那些信仰广、中、略三种教法，根器钝、中、利的有情。
English
If that place is desire, even if the means to achieve desire are seen in the treatises, but one does not practice them, then what is the use of having faith in the treatises for the sake of seeking liberation? It would be better to send them to a school to learn the alphabet. Buddhaśrī considers that this completely eliminates the four extremes of "unspeakable," "unable to do," "not to be desired," and "unrelated." Although reversing what was previously said about the subject matter and the need, I do not think it is appropriate to explain it this way. Some say that in the commentary on the Uttaratantra of Cakrasamvara (Bde mchog stod 'grel), five kinds of perfect expression were mentioned, and Kaśi mentioned three: the subject matter, the need, and the connection, so the difference between many and few is not a fixed number. But this is unreasonable, because for the entry of those with conceptual minds, the good organization of the expression is not the main thing, and it is said to be three because it is intended to combine the two needs to say it. The third has three, among which, the combination is: what connection is there in placing the statements of need and connection after the praise? Because the meaning of the praise is to vow to write a treatise explaining the three wisdoms, and the three wisdoms encompass the eight topics, therefore, in reality, it is vowing to write for the purpose of explaining the eight topics. For those who have little faith and wisdom, for these two types of people, those who have little wisdom will doubt: what is the meaning or need for the Blessed One, the Holy One, the Unconquered One, that is, Maitreya (Byams pa), who has conquered the things to be abandoned that are difficult to conquer, to explain these eight realizations again? There is no meaning or need! In order to eliminate this doubt, and because of the meaning of the subject matter of the statements of need and connection, for the four, such as need, there is almost a doubt of meaning transformation such as "is there?" Therefore, not intentionally, the subject matter of Maitreya's (Ma pham pa) own treatise, the Abhisamayalankara, is the eight topics, and the need to easily understand the need, and the need of the need—the connection with the Dharmakaya (chos sku) is not explicitly stated, so it is said that the needs that exist within the meaning are spoken. "ཏེ་" is quoting the root verse, and it should be understood in the same way elsewhere. The reason for such doubt is that the Blessed One wishes to benefit sentient beings who have faith in the three teachings of extensive, medium, and concise, and who have dull, medium, and sharp faculties.