Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། ཉིད་དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སོ། ཞེས་དང༌། ཀུན་བཏུས་དང་ཡུམ་གྱི་མདོར་ཡང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དང༌། རྒྱན་སྣང་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ལ། དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་དང༌། རྒྱུད་བླ་ལས་ཀྱང༌། ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་སྟེ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཞི་བའི་དབྱིངས་མྱང་འདས་ཙམ་ལ་བྱའོ། །དེ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་དོན་ཡང་ཟབ་མོ་བརྒྱད་ཀྱི་གསུམ་པར་བཤད་པ་ལྟར་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཆེས་ཆེར་བྱས་ནས་རྟག་ཏུ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས་གནས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་ལམ་དུ་དེ་ལྟར་ཞུགས་ན་ཆད་པའི་མཐར་ལྟུང་སྟེ། ཚོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་རང་ཉིད་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ན་རྗེས་ཐོབ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྣང་ནས་དོན་མཛད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་ན་ནི་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་ཀྱང་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཞི་བར་མི་ལྟུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ས་བརྒྱད་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལ་དགོངས་ སོ། །དེས་ན་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དུས་ཀྱིས་མི་གནས་པ་དང་ཆད་པའི་མྱང་འདས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་འདི་ནི་ཁོ་བོས་ལེགས་པར་བརྟགས་པའོ། །ཡུམ་གསུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་ལས། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སས་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གཏོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་པ་ནི་དེ་གསུམ་ལ་ཞེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་མདོར་འབྱུང་བ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡུལ་དང་གྲངས་སྒྲིག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ལ་ངེས་ནས་བཞེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས་གསལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། དྲི་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས་ལགས་ཀྱི་བར་རོ། །ལན་ནི་
Chinese
第101页至第200页。 第101页至第200页。 总而言之，即是说，真如、真实边际、无相和胜义，都是法界的异名。如《集论》和《母经》中，也如此宣说了真如的名称。在《现观庄严论》中也说，真实边际即是法界，为了显示它，所以才称般若波罗蜜多为如此。在《宝性论》中也说，真实边际是远离一切有为法之相的。因此，应将远离一切戏论和相的寂静界，视为涅槃。证悟它的意义，也如八甚深之第三所说，对于那唯一的寂静，极其专注，恒常安住于其中，并非仅仅是现量证悟。如果在学道之路上如此行持，就会堕入断灭边，因为在没有圆满资粮之前，自己恒常安住在寂静界中，后得时色身不显现，也就无法成办利他事业。如果圆满成熟，串习之后，即使恒常安住在寂静界中，也能任运自成地以色身二者成办利他事业，因此不会堕入寂灭。因此，经中说第八地菩萨若未被诸佛劝请，则会入于涅槃，也是指此而言。 因此，我已善加观察，显现无相之界时，会变成不住于时和断灭涅槃这两种情况。 《三母经除障》中说：了知道的相状，其所行境为菩萨地所摄，称为真如。了知一切相状，其所行境为声闻和独觉的涅槃，称为真实边际。了知一切种相，其所行境属于佛地的法身，称为法界。经中简略地说，对这三者没有执着，仅仅是列举了三智的对境和数量，并非一定要如此认为，在那个解释中已经很清楚了。 第三部分分为二：提问是从“薄伽梵”到“是”之间。回答是：
English
Pages 101 to 200. Pages 101 to 200. In short, suchness, ultimate reality, signlessness, and the ultimate meaning are all synonyms for the dharmadhatu. Similarly, in the Compendium and the Mother Sutra, suchness is described with such names. In the Ornament of Realization, the ultimate reality is said to be the dharmadhatu, and it is for the purpose of revealing it that the Perfection of Wisdom is so called. In the Uttaratantra, the ultimate reality is said to be devoid of all characteristics of conditioned phenomena. Therefore, the peaceful realm that is empty of all elaboration and characteristics should be regarded as nirvana. The meaning of realizing it is also as explained in the third of the eight profoundnesses: one should focus intently on that single peace and constantly abide in it, not merely realize it directly. If one engages in this way on the path of learning, one will fall into the extreme of nihilism, because if one dwells constantly in the peaceful realm without completing the accumulation of merit, the form body will not appear in the subsequent attainment, and one will not be able to accomplish the benefit of others. If one perfects, ripens, and habituates oneself, even though one dwells constantly in the peaceful realm, one will spontaneously accomplish the benefit of others with both form bodies, and therefore one will not fall into peace. Therefore, the statement in the sutras that an eighth-ground bodhisattva will enter nirvana if not urged by the Buddhas also refers to this. Therefore, I have carefully examined how the manifestation of the signless realm can lead to two situations: not abiding in time and annihilationist nirvana. The "Eliminating Obstacles of the Three Mothers" states: "The object of knowledge of the aspects of the path, which is included in the bodhisattva ground, is called suchness. The object of knowledge of all aspects, which is the nirvana of shravakas and pratyekabuddhas, is called ultimate reality. The object of knowledge of all aspects, which belongs to the dharmakaya of the Buddha ground, is called the dharmadhatu." The sutra briefly states that there is no attachment to these three, and it merely lists the objects and numbers of the three knowledges. It is not necessarily the case that one must think in this way, as is clear in that commentary itself. The third part is divided into two: the question is from "Bhagavan" to "is." The answer is: