Chinese
是故。如是说：诸比丘，我千番由声闻之涅槃而涅槃。千番由独觉之涅槃而完全涅槃。又说：大乘令其生怖畏，此由信解劣慧众生故，此等菩萨转成声闻，亦极显示成独觉菩提。是故，以彼等理为主，于菩提萨埵之藏中，示现声闻及独觉之道，为令仅于彼等熟习之故。又彼（经）中说：真如乃是于补特伽罗无我之边寂灭性，若不现证彼，则以修断所应断之烦恼等不能断除故。若不除彼，则不能出离涅槃故。是故，阿阇黎亦云：声闻之道乃至未示现。金洲师亦说以声缘之涅槃为真如是不应理的，以彼与前说之真实边二者是一之故。三者，遍智是于能缘如所有及尽所有一切法而缘，由相自始即证悟无生之所依，彼有境者之果，乃是乃至虚空界边际，利乐有情之事恒常不断生起之利他，及证悟真实性之边际，即是现证与习气尽灭等，以无有能连接有之故，是习气自性连接，或说由习气连接，是为第三之总摄。如是之习气连接灭尽而远离者，是为自利。金洲师说：从一分别念辗转至另一分别念是连接之义，及现证无我亦是现证真实边之义。如是则能缘所缘二者是先前经之义，而果则是于赞叹中所说之诸佛子之意趣。若谓二义成立是遍智之体性，则如何能成为果耶？以恒常安住故，先前先前能成为后后之因。第四，现观庄严论乃是三智
English
Therefore. As it is said: Monks, I have attained Nirvana a thousand times through the Nirvana of the Hearers. A thousand times I have completely attained Nirvana through the Nirvana of the Solitary Buddhas. It is also said: The Great Vehicle causes fear, because of the belief and understanding of inferior beings. These Bodhisattvas turn into Hearers. It also greatly shows becoming Solitary Buddha enlightenment. Therefore, taking those reasons as primary, in the treasury of Bodhisattvas, the path of Hearers and Solitary Buddhas is shown, in order to make them merely familiar with those. Also, it is said in that (sutra): Suchness is the peaceful nature of the absence of self in individuals. If that is not directly realized, then the afflictions etc. to be abandoned by cultivation cannot be abandoned. If that is not removed, then one cannot escape from Nirvana. Therefore, the Acharya also said: The path of the Hearers, up to not showing. The Gold Island Master also said that it is unreasonable to explain the Nirvana of Hearers and Solitary Realizers as Suchness, because that and the previously mentioned two true edges are one. Third, Omniscience is that which relies on cognizing all phenomena, as they are and as many as they are, and realizing from the beginning that they are unborn. The result of that object possessor is that the benefit of sentient beings extends to the edge of the sky, and the realization of the edge of reality, that is, the direct realization and the exhaustion of habitual tendencies, etc., because there is no connection to existence, it is the connection of habitual tendencies themselves, or it is said to be connected by habitual tendencies, which is the third summary. Such a connection of habitual tendencies, exhausted and abandoned, is for one's own benefit. The Gold Island Master said: The transmission from one concept to another is the meaning of connection, and the direct realization of selflessness is also the meaning of directly realizing the true edge. Thus, the object and the aspect are the meaning of the previous sutra, and the result is the intention of the sons of the Buddhas spoken of in the praise. If it is said that the establishment of the two meanings is the nature of omniscience, then how can it become the result? Because it constantly abides, the previous one can become the cause of the later ones. Fourth, the Ornament for Clear Realization is the three wisdoms.
Tibetan
བསྟན་ན་ཐེག་གསུམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རིལ་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་རེ་ལས་མི་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཐད་པ་སྟེ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་དུ་མངོན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་དེ་ལྟ་བས་ནའོ། །རྒྱན་གྱིས་ནི་གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པས་ཡུམ་གྱི་རྒྱན་དུ་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་བསྡུས་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་སྟེ། རེ་རེ་བ་མདོ་ཡི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ན་སྐྱོན་གསུམ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བས་ནའོ། །འདི་སྔར་གྱི་ལན་གཉིས་ཀའི་དོན་བསྡུ་ཡིན་ལ། རིལ་དང་རྫོགས་པ་གཉིས་སྨོས་པ་ནི་བསྣན་པའི་ཆེད་ དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་འདི་བཤད་ཐབས་ལྔས་བཀྲལ་བ་ནི་གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་འཆད་པའི་དཔེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དགོས་པ་དང༌། བསྡུས་པ་དང༌། ཚིག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུ་མ་རི་ལ་ན་རེ། དགོས་འགྲེལ་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དགོས་སོགས་བཞི་ཡོད་པ་ལ་ཚད་མའི་ངེས་པ་སྐྱེས་ནས་འཇུག་པ་དགོས་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་ནི་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དགོས་པ་སོགས་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བྱ་རོག་སོ་རྟོག་གི་བསྟན་བཅོས་བཞིན་ཞེས། རྩོམ་པའི་སྐབས་འགོག་པ་ལ། གང་དགོས་སོགས་བཞི་དང་ལྡན་པ་ནི་བརྩམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་གསོ་དཔྱད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བཞིན། བསྟན་བཅོས་འདི་ཡང་དགོས་སོགས་བཞི་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་འགོག་པས་རྩོམ་པའི་སྐབས་འགོག་པ་བཟློག་པ་ནི་དགོས་པའོ། ཞེས་ཟེར་རོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་བདེ་བྱེད་དགའ་བ་དང༌། བུད་དྷ་ཤྲཱི་ནི། དགོས་འབྲེལ་བཀོད་པས་གཞུང་གི་ཡི་གེ་མཛེས་པར་བྱས་པ་དགོས་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ནི་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་མི་འགྱུར་གྱི་དོགས་པ་བཞི་བསལ་ནས་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བཞི་བསྐྱེད་པ་དགོས་པར་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྐྱེས་བུ་ཙམ་ཞིག་གི་ཚིག་ལ་འཁྲུལ་བ་སྲིད། སྐྱེས་བུ་ཁྱད་ཅན་ཚད་མས་རྟོགས་མི་ནུས། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ཚིག་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་དང༌། ཁྱད་ པར་དུ་ཚིག་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་གཉིས་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ངག་ཙམ་ལས་བརྗོད་བྱ་ལ་ཚད་མའི་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་ཡང་སྔ་མ་དག་འགོག་མོད། འོན་ཀྱང་དགོས་སོགས་བཞི་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་ན་རྩོམ་པ་ལ་དོན་མེད་དམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བཟློག་ནས་དོ
Chinese
如果阐释，则是完整地阐释三乘的现观，而不是只阐释一部分，这说法是合理的，是成立的。因为一切现观都包含在三智中。论典是将基、道、果的所有方面都包含在所诠释的内容中，所以是经的庄严，而不是只包含一部分，这说法是成立的。因为如果每一部分都是经的所诠释内容，就会有三种过失。这是对之前两个回答的意义的总结。提到“完整”和“圆满”是为了补充。这样，如前所述，导师用五种方式解释供养赞颂的偈颂，这也是以同样方式解释的其他例子。第二部分有三个方面：必要、总结和词义。第一部分有两个方面：总的阐释和详细的解释。第一部分是：鸠摩罗说，依靠必要解释的语言，因为存在必要等四种，所以生起量决定的进入是必要的。其他人说，这部论典是不应该撰写的，因为它不具备必要等，就像乌鸦占卜的论典一样。在撰写时进行阻止。凡是具备必要等四种的，就应该撰写，例如医学论典。这部论典也具备必要等四种，通过阻止怀疑来消除撰写时的阻止，这就是必要。他们这样说。大婆罗门快乐作者和佛吉祥说，通过安排必要关联，使论典的文字变得优美，这就是必要。导师法胜认为，依靠语言，消除意义不改变的四种怀疑，并产生意义改变的四种犹豫，这就是必要。第二部分是：其中第一个是不合理的，因为仅仅是人的话语可能会有错误。特殊的人无法用量来认识。没有被人造作的话语会被量所损害，特别是词语和意义之间的两种关联没有被量所证实，所以仅仅从语言中产生对所诠释内容的量决定是不合理的。第二个和第三个也阻止了先前的观点，然而，在表明具备必要等四种时，会消除对撰写没有意义的怀疑，并
English
If explained, it is to completely explain the Abhisamaya of the three vehicles, and not just to explain a part, this statement is reasonable and established. Because all Abhisamayas are included in the three wisdoms. The treatise includes all aspects of the basis, path, and result in the content to be explained, so it is an ornament of the sutra, and not just a part, this statement is established. Because if each part is the content to be explained of the sutra, there will be three faults. This is a summary of the meaning of the previous two answers. Mentioning "complete" and "perfect" is for supplementation. Thus, as mentioned before, the teacher explains the verses of offering and praise in five ways, which is also another example of explaining in the same way. The second part has three aspects: necessity, summary, and meaning of words. The first part has two aspects: general explanation and detailed explanation. The first part is: Kumara says, relying on the language of necessary explanation, because there are four necessities, etc., it is necessary to generate a valid determination to enter. Others say that this treatise should not be written, because it does not have necessities, etc., like the treatise of crow divination. Preventing it at the time of writing. Whatever possesses the four necessities, etc., should be written, such as medical treatises. This treatise also possesses the four necessities, etc., by preventing doubt to eliminate the prevention at the time of writing, this is the necessity. They say so. The great Brahmin Happy Maker and Buddha Shri say that by arranging the necessary connections, making the words of the treatise beautiful, this is the necessity. Teacher Dharmashreshtha believes that relying on language, eliminating the four doubts of unchanging meaning, and generating the four hesitations of changing meaning, this is the necessity. The second part is: The first of these is unreasonable, because the words of just a person may have errors. A special person cannot be recognized by valid cognition. Words not created by a person will be harmed by valid cognition, especially since the two connections between words and meanings have not been proven by valid cognition, so it is unreasonable to generate a valid determination of the content to be explained from just language. The second and third also prevent the previous views, however, in showing that it possesses the four necessities, etc., it will eliminate the doubt that writing is meaningless, and
Tibetan
ན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་པ་དགག་མི་རིགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་མཛེས་པ་ཁོ་ན་དགོས་པར་འདོད་ན་དགག་རིགས་ཏེ། དེ་གཙོ་བོའི་དགོས་པ་མིན་པས་སོ། །མཛེས་པ་ཕལ་བའི་དགོས་པར་འདོད་ན་མི་རུང་བ་མེད་དེ། དགོས་འབྲེལ་བཀོད་པས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ལུས་མཛེས་པར་བྱེད་ནུས་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་མཛེས་པ་དགོས་པར་འཆད་པ་སྐབས་སུ་མ་བབ་བོ། །དེས་ན་འདི་ཡི་དགོས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་དང་སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པ་ལྟར་ལེགས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་བརྗོད་བྱ། དགོས་པ། ཉིང་དགོས། འབྲེལ་བ་བཞི་ཕལ་ཆེར་༔མེད་དམ་སྙམ་པའི་དོན་མི་འགྱུར་གྱི་དོགས་པ་བཞི་བསལ་ནས། དེ་བཞི་ཕལ་ཆེར་ཡོད་ལས་ཆེ་སྙམ་པའི་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བཞི་སྐྱེད་དེ་རྟོག་ལྡན་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དོན་གཉེར་ནི། །ཐེ་ཚོམ་ལས་ཀྱང་འཇུག་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་དབང་བརྟུལ་ལ་ངེས་པ་དང༌། དབང་རྣོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་སྐྱེ་ཞིང་རྣམ་བཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །ཐེ་ཚོམ་ལས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བསྟན་བཅོས་ལུས་ཀྱི་ སྔོན་དུ་བསྟན་བཅོས་ལ་དགོས་སོགས་བཞི་ཡོད་པར་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་གིས་དམ་བཅས་པ་ན་རྟོག་ལྡན་དག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་ལ། དེ་སྐྱེས་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་ངག་འདིས་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལ་ཞུགས་ཏེ་ཡོད་མེད་བརྟགས་ལ་ཡོད་ན་ནི་འཇུག་ཅིང་མེད་ན་ནི་ལྡོག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་བར་ལུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་དགོད་ཀྱི་བར་དང་མཐར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བཀོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་སྐྲ་བྲེགས་ནས་ཚེས་གྲངས་རྟོག་པ་ལྟར་ལས་བརྩམས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མཆོད་བརྗོད་ཀྱིས་དང་བ་སྐྱེད་ལ་དེ་ལས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་སོགས་ལ་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་པ་འཇུག་པས་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་འོག་ཏུ་བཀོད་དོ། ཞེས་སློབ་དཔོན་ཆོས་བཤེས་འཆད་དེ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དགོས་འབྲེལ་བཞི་ངོས་བཟུང༌། དེ་དག་ངག་གིས་བསྟན་པའི་ཚུལ། བསྟན་བྱ་བཞིར་གྲངས་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ངག་ཙམ་དང༌། དགོས་འབྲེལ་ངག་དང༌། བསྟན་བཅོས་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འབྲེལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལ་དགོས་འབྲེལ་བཞི་རྩིར་རུང་སྟེ། དོན་བདེན་པ་སྟོན་པའི་ངག་གིས་བསྟན་བྱ་ནི་བརྗོད་
Chinese
因此，为了产生转变的怀疑，第二个是不应该否定的。如果认为第三个只需要美观，那么可以否定，因为它不是主要的需要。如果认为美观是次要的需要，那么没有不可行的，因为通过安排必要关联，也能使论著的主体变得美观。然而，解释美观是必要的，是不合时宜的。因此，这个的必要性如法上法师和这位法师的观点一样好，即这部论著的所说义、必要、究竟必要、关联四者，通过消除几乎没有的四种不变之怀疑，产生几乎肯定有的四种转变之怀疑，从而使有识之士进入论著，如云：因为世间追求意义，也从怀疑而进入。这也是如此。对于钝根者产生确定，对于利根者产生怀疑，并且决断也与此相同。如何从怀疑进入论著呢？在论著的主体之前，以必要关联之语承诺论著具有必要等四者时，有识之士会产生怀疑。产生怀疑后，他们会想：正如这个语句所承诺的那样，进入论著来考察是否存在，如果存在就进入，如果不存在就返回。因此，在主体之前陈述必要关联之语，不是在中间和结尾。如果这样，为什么不在礼赞之前陈述呢？那是不合适的，就像剃头后才考虑日期一样，开始工作后再礼拜是不合规矩的。此外，礼赞产生欢喜，从欢喜中也能仔细考察论著的所说义等，因此将必要关联之语置于礼赞之后。法友论师如此解释，非常好。第二部分有三：确定必要关联四者，以语句显示它们的方式，以及所诠释的四者数量确定。第一部分有三：仅仅是语句，必要关联语句，以及论著主体中存在的必要关联。第一部分是：所有真实的语句都可以计算为具有必要关联四者，因为显示真实意义的语句所诠释的是所说
English
Therefore, in order to generate doubt of transformation, the second should not be negated. If it is thought that the third only needs beauty, then it can be negated, because it is not the main need. If it is thought that beauty is a secondary need, then there is nothing impossible, because by arranging the necessary connections, it can also make the subject of the treatise beautiful. However, explaining that beauty is necessary is not timely. Therefore, the necessity of this is as good as the view of Dharma Master and this Master, that is, the subject matter, necessity, ultimate necessity, and connection of this treatise, by eliminating the four doubts of almost non-existence, generating the four doubts of almost certainty of transformation, thereby causing the wise to enter the treatise, as it is said: Because the world seeks meaning, it also enters from doubt. This is also the same. For the dull-witted, certainty arises, for the sharp-witted, doubt arises, and the judgment is also the same. How does one enter the treatise from doubt? Before the body of the treatise, when the necessity-related words promise that the treatise has necessity and so on, the discerning ones will have doubts. When doubts arise, they will think: Just as this statement promised, enter the treatise to examine whether it exists, and if it exists, enter, and if it does not exist, return. Therefore, stating the necessity-related words before the body is not in the middle and the end. If so, why not state it before the praise? That is not appropriate, just like considering the date after shaving the head, it is not proper to prostrate after starting work. In addition, praise generates joy, and from joy one can also carefully examine the subject matter of the treatise, so the necessity-related words are placed after the praise. Dharma Friend Master explained it this way, which is very good. The second part has three: identifying the four necessary connections, the way they are shown by words, and the definite number of the four to be explained. The first part has three: only words, necessary connection words, and the necessary connections existing in the body of the treatise. The first part is: all true words can be counted as having four necessary connections, because the words that show the true meaning explain the subject matter.