Tibetan
་བས་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་ན་མངོན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གང་ཟག་དང་འབྲེལ་བས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་ཟློས་སྤོང་དུ་སྦྱར་དགོས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་རྟོག་པ་དང༌། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱའི་རྟོག་པ་བཞི་ཚན་རེ་རེ་བཤད་པ་རྣམས་ཟློས་ཤེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ་དང་པོ་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བསྟན་ལ། གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྤང་བྱར་བསྟན་པས་སོ། །གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་བརྒྱད་བསྟན་པ་དང་ཡང་མི་ཟློས་ཏེ། དེ་ནི་གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་བསྟན་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྐབས་རྣམས་སུ་སྒོམ་ལམ་ཡང་ཡང་བསྟན་པ་རྣམས་ཟློས་ཤེ་ན། ལམ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱ་ཞེས་འབྱུང་བས་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་དང༌། རྣམ་ཀུན་ཏུ་སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་ཅེས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་དང༌། རྩེ་སྦྱོར་ དུ་བཤད་པ་ནི་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོའི་ཆ་ནས་བསྟན་པས་མི་ཟློས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིང་ཙམ་ཡོད་པ་གདམས་ངག་ཐ་མ་དང་གཉེན་ཚོགས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་རིག་པར་བྱ་ལ། མིང་མ་བཏགས་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་རིགས་ཀྱི་སྐབས་དང་སའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ནི་ལམ་འོག་མ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། སྐབས་རྣམས་སུ་མཐོང་ལམ་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་རྣམས་ཟློས་ཤེ་ན། སྐབས་གཉིས་པར་ནི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་མཐོང་ལམ་དང༌། གསུམ་པར་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་ས་ལས་འདའ་བ་དང༌། བཞི་པར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བཟོད་ཅེས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་དང༌། མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ནི་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང༌། ལྔ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའི་ཆ་ནས་བསྟན་པས་མི་ཟློས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་སྐབས་རྣམས་སུ་སྦྱོར་ལམ་ཡང་ཡང་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཟློས་ཤེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་དུ་ནི་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་ལྡན་ཆོས་རྟོག་པ་ཡོངས་འཛིན་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དྲུག་དང་ལྡན་པར་བསྟན་ལ། གཉིས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ནི་དམིགས་པ་གཟུགས་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་སྟོང་ཉིད་དུ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ནི་དམིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་བཏགས་པ་དང་མི་འགལ་བར་ཆོས་ཉིད་སྟོན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར།
Chinese
如果说没有过失，那么所有的现观都与补特伽罗有关，因此所有这些都必须被归为补特伽罗的重复消除，那就太过分了。第三个问题是，如果说宣说全知之加行道的分别念，以及顶加行之见修所断的四类分别念，每一类都是重复的，那不是重复，因为第一个是作为大乘加行道的特点来展示的，而第二个和第三个是依次作为见道和修道的所断来展示的。与宣说八种亲属的分别念也不重复，因为那是为了理解亲属的分类而宣说的。第四个问题是，如果在各个章节中反复宣说修道是重复的吗？在道智中宣说的是，所有道都应生起，不应显现真实的边，因为经中说不应安住于两边，而“在一切行相中修习的道是深奥的”是不退转的标志，在顶加行中宣说的是从修道所断的对治的角度来展示的，因此不重复。同样，仅仅有名相的，在最后的教言和亲属中宣说的那些也应知晓，没有命名的，在发心和种姓的章节以及地的集合等等中也应知晓。这种方式也应适用于下面两个道的章节中。第五个问题是，如果在各个章节中反复宣说见道是重复的吗？在第二个章节中是不安住于两边的见道，在第三个章节中是超越小乘地的，在第四个章节中说见道具有忍，这是从不退转的角度说的，作为体相来宣说的是胜过声闻和独觉的，在第五个章节中是从分别念的对治的角度来展示的，因此不重复。第六个问题是，如果在各个章节中反复宣说加行道也是重复的吗？在全知中，宣说了具有所缘、行相、因三个，具有总持、大、中、小三种分类的六种差别的法分别念，在第二个章节中，在声闻道的章节中，所缘是缘于色等，行相是无别于空性等行相，在独觉道的章节中，所缘是缘于一切法唯是假立，行相是与假立不相违，具有显示法性的行相等等，因为是这样宣说的。
English
If it is said that there is no fault, then all direct perceptions are related to the individual, so all of these must be classified as the repetition elimination of the individual, which is too much. The third question is, if it is said that the discriminations of the path of joining of omniscience, and the four sets of discriminations to be abandoned of the seeing and meditation of the peak joining, each one is a repetition, it is not a repetition, because the first one is shown as the characteristic of the Mahayana path of joining, and the second and third ones are shown as the objects to be abandoned of the path of seeing and the path of meditation respectively. It is also not a repetition to explain the eight discriminations of relatives, because it is explained for the sake of understanding the classification of relatives. The fourth question is, if it is said that the path of meditation is repeatedly explained in various chapters, is it a repetition? What is explained in the path knowledge is that all paths should be generated and the true extreme should not be manifested, because it says that one should not abide in the two extremes, and "the path of meditating in all aspects is profound" is the sign of non-retrogression, and what is explained in the peak joining is shown from the perspective of the antidote to the objects to be abandoned of meditation, so it is not a repetition. Similarly, those that have only names, those that are explained in the final advice and relatives should also be known, and those that are not named should also be known in the chapters of bodhicitta and lineage and the collection of grounds and so on. This method should also be applied to the chapters of the two lower paths. The fifth question is, if it is said that the path of seeing is repeatedly explained in various chapters, is it a repetition? In the second chapter, it is the path of seeing that does not abide in the two extremes, in the third chapter, it is the transcendence of the ground of the Hinayana, in the fourth chapter, it is said that the path of seeing has forbearance, which is said from the perspective of non-retrogression, what is explained as the characteristic is superior to the hearers and solitary realizers, and in the fifth chapter, it is shown from the perspective of the antidote to discriminations, so it is not a repetition. The sixth question is, if it is said that the path of joining is repeatedly explained in various chapters, is it also a repetition? In omniscience, it is explained that the dharma discriminations with three aspects of object, aspect, and cause, have six differences of the three classifications of total retention, large, medium, and small, in the second chapter, in the chapter of the path of the hearers, the object is focused on form and so on, the aspect is inseparable from emptiness and so on, in the chapter of the path of the solitary realizer, the object is focused on all dharmas being merely imputed, the aspect is not contradictory to imputation, and has the aspect of showing the nature of dharma and so on, because it is explained in this way.
Tibetan
སྦྱོར་ལམ་དེ་གསུམ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དམིགས་རྣམ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་མི་ཟློས་ལ། རྣམ་ཀུན་ཏུ་དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་སོགས་སུ་བསྟན་པ་ནི་དམིགས་པ་སེམས་ཅན་དང་རྣམ་པ་སེམས་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པས་མི་ཟློས་ཞེས་སྔར་གྱི་མཐོང་ལམ་དང་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཟློས་སྤོང་འཕགས་པས་མཛད་ནས་ཚུལ་དེས་སྒོམ་ལམ་དང་རྣམ་རྟོག་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྐབས་ལྔ་པར་སྦྱོར་ལམ་བཤད་པ་ནི་རྩེ་སྦྱོར་གྱིས་དབང་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་པས་མི་ཟློས་སོ། །འདིར་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་དྲུག་གིས་འཕགས་པར་གསུངས་པས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས་འཕགས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐེག་དམན་གྱི་ཆོས་མཆོག་ལ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལས་མེད་པས་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཉན་རང་གི་ཆོས་མཆོག་གཅིག་པུ་ལས་དྲུག་གིས་འཕགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འཕགས་པས་སྐབས་གཉིས་པར་བཤད་པའི་སྦྱོར་ལམ་གཉིས་ཀྱང་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་དམིགས་རྣམ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པར་བཤད་པས་དེ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཞེས་པ་ནི་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་བཤད་དེ། ཟློས་སྤོང་གི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟློས་སྤོང་འདི་དག་འཕགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པ་དང་དེ་དག་གི་དོན་གང་འཐད་པ་ལ་སོགས་ནི་རྣམ་ཀུན་ལས་ འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚིགས་བཅད་ལ་བཅོ་ལྔ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཡུམ་གྱི་ལུས་མདོར་བསྟན་ཏེ། དེ་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཙམ་དུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་ནི་དངོས་བརྒྱད་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ནས་སྔར་བསྟན་པ་དེ་དོན་བདུན་ཅུའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། བརྒྱད་དང་བདུན་ཅུར་ཕྱེ་བ་དེ་ལྟར་ན་ཡུམ་གྱི་ལུས་ལེགས་པར་རམ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དེ་ལྟར་གནས་པ་ལ་ཚིག་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། འོ་ན་ལུས་རྣམ་གཞག་ལ་དམིགས་འབྱེད་པའི་བསྡུས་དོན་ཙམ་ཞིག་བྱས་ནས་ཚིག་དོན་གྱི་འགྲེལ་པ་མི་བྱེད་པ་ཅི་ཞེ་ན། བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལུས་རྣམ་གཞག་རྣམས་ནི་ཚིག་རེ་རེ་ནས་རྣམ་པར་མ་བཀྲོལ་ལོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་ཟློས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་ནས་སོ། །དོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དེ་དག
Chinese
这三种加行道，因为后者与前者相比，所缘和行相不同，所以不重复。如《现观庄严论》中“于一切暖位”等所说，是指以所缘为有情、行相为心平等等等的方式，以所缘不同而不重复。圣者通过这种方式避免了前见道和这二者的重复，并且通过这种方式也应该了解修道和分别念的差别。因此，第五品中所说的加行道，是以顶加行获得自在的方式，所以不重复。这里圣者以六种差别而成为殊胜，因此产生了误解，认为是以圣者的宗派，通过小、中、大而成为殊胜。而且，如果解释为小乘的法最殊胜只有一刹那，那是不对的。如果那样，那么声闻、缘觉的法仅仅以一种殊胜就变成六种殊胜了。而且，圣者在第二品中所说的两种加行道，也说是后者与前者相比，以所缘和行相的差别而变得殊胜，因此那些也同样会犯这种过失。因此，所谓“差别殊胜”，是指不相同的差别，因为正值避免重复的时候。这些避免重复的说法是跟随圣者而说的，而这位论师的观点以及那些的意义如何合适等等，将在《现观庄严论》中阐述。 第三，对于有十五个偈颂的那个，即在其中，前两个偈颂简要地说明了佛母的身体，因为它是被归纳为大约八个事物的。其余的十三个偈颂则归纳了那八个事物的意义，并以七十种方式详细地解释了先前所说的。如果将佛母的身体分为八和七十，那么就是很好地或如理地解释了佛母的身体，因为事物的实相就是如此，而文字也以这种方式进行了简要和详细的解释。第四，那么，为什么在身体的分类上只做一个区分的总结，而不做词义的解释呢？因为总结意义的偈颂，即身体的分类，并没有逐字逐句地进行解释。原因是担心会犯重复的过失。担心的理由是，详细的解释...
English
These three paths of joining are not repetitive because the latter differs from the former in terms of object and aspect. As stated in the Ornament for Clear Realization, "In all heats," etc., it refers to the fact that it is not repetitive due to the object being sentient beings and the aspect being mental equanimity, etc. The noble one avoided the repetition of the previous path of seeing and these two through this method, and through this method, the difference between the path of meditation and conceptual thoughts should also be understood. Therefore, the path of joining mentioned in the fifth chapter is not repetitive because it is in the manner of obtaining mastery through the peak joining. Here, the noble one is said to be superior due to six distinctions, therefore a misunderstanding arises, thinking that it is superior through small, medium, and large according to the noble one's system. Moreover, it is not correct to explain that the supreme Dharma of the Hinayana only has one instant. If that were the case, then the Dharma of the Hearers and Solitary Realizers would become six superiorities with just one superiority. Moreover, the two paths of joining mentioned by the noble one in the second chapter are also said to be superior due to the difference in object and aspect compared to the former, therefore those would also fall into the same fault. Therefore, the so-called "superior in distinction" refers to the distinction of being different, because it is precisely the time to avoid repetition. These statements avoiding repetition are spoken following the noble one, and the view of this teacher and what is appropriate among those meanings, etc., will be explained in the Ornament for Clear Realization. Third, regarding the fifteen verses, that is, within them, the first two verses briefly explain the body of the Mother, because it is summarized into about eight objects. The remaining thirteen verses summarize the meaning of those eight objects and explain in detail what was previously stated through seventy aspects. If the body of the Mother is divided into eight and seventy, then the body of the Mother is well or properly explained, because the reality of things is such, and the words also explain in a concise and detailed manner in this way. Fourth, then why is only a summary of distinctions made on the classification of the body, and not an explanation of the meaning of the words? Because the verses summarizing the meaning, that is, the classification of the body, are not explained word by word. The reason is that there is concern that the fault of repetition will occur. The reason for the concern is that the detailed explanations...