Tibetan
དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ནི་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་བཅུ་གསུམ་དུ་འབྱུང་བས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་ལྷ་ནི་འདོད་ལྷར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་བཤད་དོ། །བཞི་པ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་ཏེ་མངོན་དུ་རྫོགས་པར་ཏེ་མ་ལུས་པ་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་སྦྱོར་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་དམ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྟོགས་པ་བཞིའོ། །ངོ་བོ་ཐ་དད་མིན་པར་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་རྒྱན་སྣང་དང་ཚིག་གསལ་ཐུབ་དགོངས་ཤེར་འབྱུང་ལ་སོགས་པས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དབྱེ་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཙམ་མོ། །དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་བཞི་ལས་དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི། དབྱིངས་རང་བཞིན་ གྱིས་དག་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མ་ལུས་པས་ཀྱང་དག་པའི་སྐུའོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། གདུལ་བྱའི་ནང་ནས་བྱང་སེམས་འབའ་ཞིག་ལ་སྣང་བའི་གཟུགས་སྐུ་གང་སྤྲུལ་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་གཉིས་སྐུ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡང་སྐུ་གཅིག་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་ལོངས་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གང་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་འགྲོ་བ་དུ་མའི་འདུལ་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཕྱེ་བའི་ཐ་དད་ནི་དང་པོ་དང་ཕྱི་མ་གསུམ་དོན་དམ་པར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་ལ་ཕྱི་མ་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་དོ། །སྐུ་འདི་དག་གི་གྲངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་འོག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞི་ནི་དངོས་ཡིན་ལ་ཞར་བྱུང་མཛད་པ་ནི་ཆོས་སྐུས་བདག་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དབྱེ་ན་ཉེར་བདུན་ནོ། །དོན་འདི་ལ་དག་ལྡན་དུ། ཇི་ལྟར་ན་མཛད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཞེ་ན། མཛད་པ་དང་མཛད་པ་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པར་བཤད་པ་སོགས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དོན་བདུན་ཅུའི་དོན་གྱི་ངེས་པ་ནི་དག་ལྡན་དང་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀའི་ངེས་པ་ནི་གྲགས་པའི་ཆ་ལས་བཤད་དེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ནི་མོག་མོག་པོར་བྱེད་སོགས་ལ་གཅིག་དང་བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་གསུམ་ལ་ གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ལམ་ཤེས་ལ་བཅུ་གཅིག་དང༌། ཆོས་སྐུ་ལ་སྐུ་གསུམ་དང་མཛད་པ་དང་བཞིར་བྱས་ནས་བདུན་ཅུར་བྱེད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདི་ཡི་བཞེད་པ་ལ་དོན་བདུན་ཅུའི་གསལ་ཁ་མེད་ལ་དོན་ཐོབ་ཀྱིས་བྱེད་ན། ལོག་སྒྲུབ་བར་ཆད་མེད་རྩེའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་ནས་ཟུར་དུ་མི་བགྲང་བའམ། ཡང་ན་ཕྲིན་ལས་ཆོས་སྐུའི་ཞར་བྱུང་དུ་བྱས་ནས་མི་བགྲང་བར་མངོན་ལ་དེ་གཉིས་ལ་ཡང་རྒྱན་སྣང་ལྟར་ན་ཕྱི་མར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དྲུག །སྒྲུབ་པ་དང་སྦྱོར་བ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། སྒོམ་ལམ་དང༌། མཐོང་ལམ་དང༌། སྦྱོར་ལམ་ལ་ཟློས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གདམས་ངག་ཏུ་སྒྲུབ་དང་ཞེས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་བཞི་རྣམས་སྟོན་པ་ཟློས་པར་ཐལ་ཏེ། སྒྲུབ་པ་ཁྱད་མེད་ཡང་ཡང་བསྟན་པས་ཤེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དང་པོ་ནི་གདམས་ངག་གི་བརྗོད་བྱའི་ཆ་ནས་དང༌། གཉིས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། དབྱེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། རྣམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཟློས་ཤེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ། དང་པོ་ནི་གཞི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པ་ཉན་རང་གི་སྦྱོར་བ་ཟློག་ནས་འཕེན་བྱེད་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་སྐྱེ་མེད་གསུམ་བསྡུས་ནས་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་དུ་གང་ཟག་ཉི་ཤུ་བཤད་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་སུ་མོག་མོག་པོར་བྱེད། ཅེས་དང༌། རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། ཞེས་དང༌། རྣམ་ཀུན་ཏུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱས། ཞེས་དང༌། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། ཞེས་པ་རྣམས་ཟློས་ཤེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ། དང་པོ་ དཀོན་མཆོག་གསུམ་བཤད་པའི་སྐབས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དང༌། གསུམ་པ་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་དང༌། བཞི་པ་ནི་ཡུམ་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་སྣོད་དང༌། ལྔ་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟེན་ངོས་གཟུང་བའི་ཆེད་ཡིན་པས་སོ། །འདིར་སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ་དྲངས་ནས་གང་ཟག་གི་ཟློས་སྤོང་བྱེད་པ་མི་འཐད་དོ། །དེའི་རྟེན་གང་ཟག་མིན་གྱི་རིགས་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་རིགས་ཅན་དང་འབྲེལ
Chinese
善和不善，以及无记法，还有不退转的菩萨僧团，戒律，布施，忆念天神，以及证悟一切法无实性的自性，总共宣说了十三种，这些并不是次第证悟的方式。因为如此，每一种证悟的方式也都会出现十三种。如此宣说，而天神是指生于欲界天的入流者，以及生于上二界的不再来者。第四，以一个刹那现证，即完全现证，即无余地证悟菩提，即证悟的刹那结合，如果以体相或反体来区分，则有一刹那证悟四种：所有非异熟法，所有异熟法，一切法无自性，一切法无二元。虽然本体不是他体，但反体是他体，这在《庄严经释》、《明句论》、《能仁密意显现释》、《般若经释》等中有阐述。第三，分类的基础仅仅是佛的身。分类的本体可以真实地说是四种。其中，四种中的第一种，自性身，是指从界自性清净，并且也从所有暂时的垢染中清净的身。第二种，圆满报身，是指在所化众生中，仅仅向菩萨显现的色身，是化身的俱生缘。第三，自性身和报身是二身，同样，除此之外的化身也是一身。其中，化身是从报身的俱生缘中产生的佛身，是调伏清净和不清净的众多有情的。第四，智慧法身，是指佛的处所完全转变的究竟智慧。所分之差别是，第一个和最后三个在胜义谛中是不可说为同一或异体的，但在名言中是异体的，而最后三个是实体异体。这些身的数量和智慧的差别将在下面显示。这四种是真实的，而随带的事业是从法身作为俱生缘而产生的极白功德。如果分类，则是二十七种。对于这个意义，清净具足。
English
Virtue and non-virtue, as well as unspecified dharmas, and the non-regressing bodhisattva sangha, discipline, generosity, remembrance of the gods, and the realization of the insubstantial nature of all dharmas, a total of thirteen aspects are taught, but these are not gradual modes of realization. Because in this way, each mode of realization also appears in thirteen aspects. Thus it is said, and the gods refer to the stream-enterers born in the desire realm gods, and the once-returners born in the upper two realms. Fourth, to manifest in one instant, that is, to completely manifest, that is, to attain complete enlightenment without remainder, that is, the moment of union of realization, if distinguished by characteristic or negation, then there are four realizations in one instant: all non-resultant dharmas, all resultant dharmas, all dharmas are without characteristics, and all dharmas are non-dual. Although the essence is not different, the negations are different, which is explained in Ornament of Realization, Clear Words, Manifestation of the Sage's Intent, Perfection of Wisdom, and so on. Third, the basis of division is only the body of the Buddha. The essence of the division is truly spoken of as four aspects. Among these four, the first, the Essence Body, is the body that is pure by its own nature of space, and is also pure from all adventitious stains. The second, the Enjoyment Body, is the form body that appears only to bodhisattvas among those to be tamed, and is the co-emergent condition of the emanation body. Third, the Essence Body and the Enjoyment Body are two bodies, and likewise, the Emanation Body, which is different from them, is also one body. Among them, the Emanation Body is the Buddha's body that arises from the co-emergent condition of the Enjoyment Body, and is the tamer of many beings, both pure and impure. Fourth, the Wisdom Dharma Body is the ultimate wisdom of the Buddha's state that has been completely transformed. The difference of the divisions is that the first and the last three are inexpressible as the same or different in the ultimate truth, but are different in conventional terms, and the last three are substantially different. The number of these bodies and the differences of wisdom will be shown below. These four are real, and the incidental activity is the extremely white quality that arises from the Dharma Body as the co-emergent condition. If divided, there are twenty-seven. For this meaning, pure and complete.
Chinese
如果问，为什么说事业是法身呢？因为事业和事业者没有差别，所以说存在于作者等等，这些将要讲解。这样的话，七十义的意义的确定，是清净具足和词义两者的确定，是从名声的方面来解说的。那两者的规矩是，对于模糊不清等做成一个，对于赞叹、恭敬、称赞三个做成一个，对于道智做成十一个，对于法身把三身和事业做成四个，这样来做成七十个。这位论师的主张里，没有七十义的明说，如果用意义获得来做的话，就把错谬、成就、无间断顶作为支分而不单独计数，或者把事业作为法身的附带而不计数，这是很明显的，对于那两者来说，如果按照庄严显现来看，后者更明显。第二，有六个。对于修持和结合，以及补特伽罗，以及分别念，以及修道，以及见道，以及结合道，要避免重复。第一是，在窍诀里说“修持”等等，以及宣说四种修持，这未免重复，如果说修持没有差别而反复宣说，是没有过失的，因为第一是从窍诀的所说部分的方面来说的，第二是从修持自身的体性和差别来说的。这样的话，基智的结合和一切相的结合是否重复呢？不重复，因为第一是了悟基为无生之后，修习能遮止声闻缘觉的结合而成为抛射，第二是总摄无生三而修习。第二是，在一切种智中宣说了二十种补特伽罗，以及在道智中“模糊不清地做”等等，以及“以所依如犀牛角般的道”，以及在一切相中“对于诸佛格外地做”，以及“有学不退转的僧众”，这些是否重复呢？不重复，因为第一是宣说三宝时的僧伽，第二是道智生起的所依，第三是独觉道的所依，第四是听闻般若母等的法器，第五是为了确定不退转的所依。这里引用修持的所依而避免补特伽罗的重复是不合理的，因为它的所依是非补特伽罗的种类，如果与有种性者相关
English
If asked, why is it said that activity is the Dharmakaya? Because there is no difference between activity and the actor, so it is said to exist in the agent, etc., which will be explained. In that case, the determination of the meaning of the seventy meanings is the determination of both purity and meaning of words, which is explained from the aspect of fame. The rules of those two are to make one for vagueness, etc., to make one for praise, respect, and praise, to make eleven for the wisdom of the path, and to make seventy by making the three bodies and activities into four for the Dharmakaya. In this teacher's view, there is no clear statement of the seventy meanings, but if it is done by obtaining the meaning, then the wrong achievement and uninterrupted top are made as branches and not counted separately, or the activity is made as an adjunct of the Dharmakaya and not counted, which is obvious, and for those two, if according to the appearance of adornment, the latter is more obvious. Second, there are six. For practice and combination, as well as the individual, as well as conceptualization, as well as the path of meditation, as well as the path of seeing, as well as the path of combination, repetition should be avoided. The first is, in the pith instructions, it says "practice" etc., and the four practices are declared, which is inevitable repetition, if it is said that practice is not different and repeatedly declared, there is no fault, because the first is from the aspect of the spoken part of the pith instructions, and the second is from the nature and difference of practice itself. In that case, is the combination of the base wisdom and the combination of all aspects repeated? It is not repeated, because the first is that after realizing the base as unborn, the practice can prevent the combination of the hearers and solitary realizers and become a projectile, and the second is to summarize the three unborn and practice. The second is that twenty individuals are declared in omniscience, and in the wisdom of the path, "doing vaguely" etc., and "the path like a rhinoceros horn with the support", and in all aspects, "doing especially for the Buddhas", and "the assembly of learners who do not regress", are these repeated? It is not repeated, because the first is the Sangha when the Three Jewels are declared, the second is the support for the arising of the wisdom of the path, the third is the support for the path of the solitary realizer, the fourth is the vessel for hearing the Prajnaparamita, etc., and the fifth is to determine the support for non-regression. Here, it is unreasonable to quote the support of practice to avoid the repetition of the individual, because its support is the kind of non-individual, if it is related to the one with the lineage.