Tibetan
། །ལམ་གཉིས་པོ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་རྫས་འཛིན་དང་བཏགས་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་སྤང་བྱ་བཞི་བཞི་ཡོད་པས་དེའི་གཉེན་པོ་སྦྱོར་བ་དང་འཇུག་པའི་ལམ་གཉིས་གཉིས་ཏེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །བདུན་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་གྱུར་གང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །བརྒྱད་པ་བསལ་བྱ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། བདེན་གཉིས་འགལ་བར་འཛིན་པའི་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བཅུ་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་ནི། རྟགས་ནས་ལས་ལོག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་བདུན་ནི་རྩེ་མོའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ་བརྒྱད་ པ་ནི་སྤང་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་བཅུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྦྱིན་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི། མཐར་གྱིས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྦྱར་ནས་སྦྱིན་པ་རིམ་ལྡན་དུ་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལྔ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རིམ་ལྡན་དུ་དྲན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་པའི་གནས་སུ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཆོས་དང༌། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་དང༌། སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང༌། ལྷར་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པ་ཞེས་སྦྱར་བས་ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཐར་གྱིས་པའོ། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་ནས་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ལྷག་མ་རྣམ་པ་བཅུ་ནི་མཐར་གྱིས་པའོ། །ཚུལ་འདི་ཡང་མཐར་གྱིས་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚང་བར་ལེན་གྱི་རེ་རེ་ཞིང་ཕྲལ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་དྲུག་མཐར་གྱིས་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་དྲུག་དེའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཞིང་ཐ་མ་ནི་འཛིན་པ་དག་བྱེད་ཡིན་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན་དཀོན་མཆོག་རྟེན་དུ་དང་ལྷ་དཔང་པོར་དང་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པ་སྟེ། མདོར་ན་ལམ་ གྱི་རྟེན་དང་དཔང་པོ་དང་ལམ་གྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པར་བྱེད་ལ། ཉམས་ལེན་དང་དྲན་པ་ཀུན་ཀྱང་ཐ་མས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐུབ་དགོངས་སུ། གང་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། སངས་རྒྱས་དང༌།
Chinese
两种道各自，即每一道都有进入和返回，以能取之分别，实物执和假立执的行相而分别，即有四种应断除的，因此其对治是结合和进入的两种道，即四种行相。第七是无间三摩地，是总集修习极至，成为遍智之真实因。第八是所断除的颠倒成立，是执着二谛相违的无知，若分则有十六种。第二是，从相到业颠倒成立等八种事物是顶位现观。其中前七种是顶位的体性，第八种是应断除的。第三中有十三种，其中第一是布施的渐次，是将渐次的总相加于布施，次第修习，同样其余五种也加上。忆念佛陀的渐次是，对如来之功德，胜义中不缘，世俗中如实不颠倒地次第忆念。同样，在“如来之功德”之处，加上善、不善、无记之法，以及学道不退转之僧众，以及三律仪和财物之布施，以及天生之圣者，因此是法，僧伽，戒律，布施，和忆念天之渐次。了知无实自性的渐次是，通达一切法胜义中无自性，然后次第修习。如是忆念三宝三种，以及余者十种，是渐次。此理亦是渐次而修的一切都圆满摄取，不是一一分开，前六种是渐次修习之体性，六种忆念是其境，最后是清净执着，因此是彼等一切之遍行。因此修习时，以三宝为所依，以天为证人，忆念布施和戒律之利益，总之是忆念道的所依和证人以及道的利益，一切修习和忆念皆为最后所摄持之故。如是亦在《能仁密意》中说，任何六度，以及佛陀，
English
The two paths are separate, each having entry and return, with the aspects of grasping at the object, grasping at substance, and grasping at imputation, thus having four to be abandoned. Therefore, their antidotes are the two paths of union and entry, thus four aspects. The seventh is the uninterrupted samadhi, which is the condensed meditation that has become excellent, becoming the actual cause of omniscience. The eighth, what is to be eliminated, the reversed establishment, is the ignorance that grasps the two truths as contradictory. If divided, there are sixteen. The second is that the eight things, from the sign to the reversed establishment of action, are the peak realization. Of these, the first seven are the nature of the peak, and the eighth is what is to be abandoned. The third has thirteen, of which the first is the gradualness of generosity, which is to apply the general characteristic of gradualness to generosity and meditate in sequence. Similarly, apply it to the other five as well. The gradualness of remembering the Buddha is to remember the qualities of the Tathagata in sequence, without focusing on the ultimate truth and without reversing the conventional truth. Similarly, in the place of "qualities of the Tathagata," add virtuous, non-virtuous, and unspecified dharmas, as well as the sangha of those who do not regress from the path of learning, as well as the three vows and the giving of material things, as well as the noble ones born as gods, thus it is the gradualness of remembering the Dharma, the Sangha, discipline, giving, and the gods. The gradualness of knowing the non-existent as self-nature is to realize that all dharmas are without self-nature in the ultimate truth, and then to meditate in sequence. Thus, the three kinds of remembering the Three Jewels and the remaining ten kinds are the gradualness. This method is also to take all practices that are gradually taken up completely, not separating them one by one. The first six are the nature of the gradual practice, the six remembrances are their state, and the last is the purification of grasping, so it is the pervader of all of them. Therefore, when practicing, take refuge in the Three Jewels, take the gods as witnesses, and remember the benefits of generosity and discipline. In short, remember the refuge and witness of the path and the benefits of the path, because all practices and remembrances are taken up by the last. Thus, it is also said in the Intent of the Able One, whatever six perfections, and the Buddha,