Tibetan
ངོ༌། །དེ་ལྟར་མཁྱེན་གསུམ་ལ་བརྟེན་གསུངས་ནས་ལྷག་མ་ལྔ་ལ་མ་གསུངས་པ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ལྔ་འདུས་པ་ལ་དགོངས་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྣམ་ཀུན། རྩེ་མོ། མཐར་གྱིས་པ། སྐད་ཅིག་མའི་ལུས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྣམ་ཀུན་གྱི་ཆོས་དངོས་དང༌། དེ་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཅུ་གཅིག་ལས། དང་པོ་རྣམ་པ་ནི། ཡུལ་ལམ་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར་གང་སྦྱོར་བའི་བསྒོམ་བྱར་གྱུར་པའོ། །དབྱེ་ན་བརྒྱ་དང་དོན་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ནི། དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དབྱེ་ན་ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་པ་ནས་རྣམ་དག་སྦྱོར་བའི་བར་ཉི་ཤུའོ། །གསུམ་པ་ཡོན་ཏན་ནི། སྦྱོར་བ་བསྒོམས་པས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཏུ་ཐོབ་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བཞིའོ། །ས་མཚམས་ཚོགས་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ ལ་བཞག་སྟེ་གཞུང་ནས་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་སྐྱོན་ནི། སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུད་ལས་ཏེ། དབྱེ་ན་ཞེ་དྲུག་གོ །ལྔ་པ་མཚན་ཉིད་ནི། སྦྱོར་བའི་ངོ་བོའམ་ནུས་པ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་སྟེ་དབྱེ་ན་གོ་གཅིག་གོ །དྲུག་པ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བས་ཐར་པ་དེའི་ཆའམ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཕན་པས་མཐུན་པ་སྟེ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནི། བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་གང་རྣམ་བྱང་དབང་པོའི་ངོ་བོར་མ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་མོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བགྲོད་པའི་གོ་སྐབས་ཕྱེ་ཤུལ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བདུན་པ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་བ་དང་ལྡན་ཞིང་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདི་དང་སྦྱོར་བ་འོག་མ་གཉིས་སུ་ཡང་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མཚན་ཉིད་དང་ས་མཚམས་གཞག་པར་བྱའོ། །བརྒྱད་པ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པས་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་ནི། སྲིད་ཞི་གང་དུ་ཡང་མི་ལྟུང་བར་ངེས་པའི་རྟགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དཔའ་སྟེ། དབྱེ་ན་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་གནས་པ་གསུམ་མོ། །དགུ་པ་སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། འཁོར་འདས་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བའོ། །བཅུ་པ་ཞིང་དག་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་མཆོག་གི་སྦྱོར་བ་ནི། རང་གི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་གཉིས་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དབྱེ་ན་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་
Chinese
哦！如此这般，依靠三智而宣说，却未宣说剩余五者，是考虑到五者已包含在三智之中。第二（部分）有四：一切种，顶，渐次，刹那间的身体增长的解说。第一（部分）有二：一切种之法本身，以及解说它的方式。第一（部分）有十一：第一，相：即与所缘境或智慧的差别相结合，成为所修之境。分类有一百零三。第二，加行：为了能自在，将三智汇集起来修习的瑜伽，分类有从艰难长时证悟直到清净加行之间的二十种。第三，功德：修习加行所获得的暂时和究竟的果，分类有降伏魔力等十四种。界限从资粮道到成佛之间安立，从经文中可知晓。第四，过患：是阻碍加行生起和走向殊胜的魔业，分类有四十六种。第五，体性：是能表示加行的本体或能力的智慧，分类有九十一种。第六，与烦恼的种子分离，对解脱的那部分或一方面有利益，因此相顺，即解脱分顺：即能对分离的差别有所助益，且尚未转变成清净自在之本体的暂时之道。具体而言，大乘的（解脱分顺）则可称为开启通往无上菩提之机会的遗迹。第七，决择分顺：是具有缘众生的特殊相状，且以修所生为主的胜解慧。此（决择分顺）和下面的两种加行，也应以三道体性的角度来安立体性和界限。第八，因有应学之处，故为有学不退转之众：是指具有不堕入轮回和寂灭任何一方之确切征兆的菩萨，分类有安住于加行道、见道、修道的三种。第九，轮回与寂灭等性之加行：是了悟轮涅二者皆无自性后修习的加行。第十，清净刹土无上，即殊胜之加行：是使自己的器情二界之刹土远离过失的加行，分类有器情二界之刹土。
English
O! Thus, relying on the three wisdoms, it is said, but the remaining five are not mentioned, considering that the five are included in the three wisdoms. The second (part) has four: all kinds, peak, gradual, and the explanation of the instantaneous body growth. The first (part) has two: the actual Dharma of all kinds, and the way it is explained. The first (part) has eleven: First, aspect: that which is combined with the object or the distinction of wisdom, and becomes the object of meditation. The classification is one hundred and three. Second, application: the yoga of gathering the three wisdoms and meditating for the sake of being in control, the classification is twenty from the realization of great effort and long time to the pure application. Third, merit: the temporary and ultimate fruit to be obtained by meditating on the application, the classification is fourteen such as subduing the power of demons. The boundary is established from the accumulation path to Buddhahood, and it can be known from the scriptures. Fourth, fault: the work of the demons that obstructs the arising of application and going to excellence, the classification is forty-six. Fifth, characteristic: the wisdom that represents the essence or ability of the application, the classification is ninety-one. Sixth, being separated from the seeds of afflictions, it is beneficial to that part or one aspect of liberation, so it is harmonious, that is, the harmonious part of liberation: that is, the temporary path that can help the distinction of separation and has not yet transformed into the essence of pure freedom. Specifically, the Great Vehicle (harmonious part of liberation) can be called the traces of opening the opportunity to proceed to the unsurpassed Bodhi. Seventh, decisive part harmony: is the wisdom of aspiration and practice that has a special aspect of focusing on sentient beings and is mainly born of meditation. This (decisive part harmony) and the following two applications should also be established in terms of the nature and boundary by taking the nature of the three paths as the authority. Eighth, because there is something to be learned, it is the group of learners who do not regress: it refers to the bodhisattva who has the definite signs of not falling into either samsara or nirvana, the classification is three residing in the application path, the seeing path, and the meditation path. Ninth, the application of equality of samsara and nirvana: is the application of meditating after realizing that both cyclic existence and nirvana are without self-nature. Tenth, pure land is supreme, that is, the supreme application: is the application of making one's own vessel and essence realms free from faults, the classification is the vessel and essence realms.
Tibetan
དག་སྦྱོར་གཉིས་སོ། །བཅུ་ གཅིག་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཡུལ་བཅུ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ལ་དུས་དང་དུས་མིན་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། འདི་དང་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ས་མཚམས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚིག་གསལ་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་གནས་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སངས་རྒྱས་སུ་སྣང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཛད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱ་དགོས་པས་ཞེས་ཞིང་དག་དང་གོ་རིམ་སྟོན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་པས་ཞེས་འབྱུང་བས་ཞིང་དག་སྦྱོར་ལ་ཡང་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་ནས་ཐབས་མཁས་དང་བཅས་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་ཏེ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་རྫོགས་པར་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡིན་ན་གཉིས་པ་དང་ཐ་མ་གསུམ་ནི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ནི་ཡུལ་དང་རྟེན་དང་སྤང་བྱ་ཤེས་བྱ་ཕན་ཡོན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་ནས་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་བར་ནི་སྦྱོར་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒོམ་པ་དང་ངེས་འབྱེད་ནས་ཐབས་མཁས་ཀྱི་བར་ནི་སྦྱོར་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྐྱེས་པའི་རིམ་པའོ་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩེ་མོའི་ཆོས་དངོས། དེ་ཇི་ལྟར་མཚོན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་སྔར་བཤད་པའི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་དེའི་རྟགས་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པར་མཚོན་བྱེད་གང་དྲོད་ཀྱིས་ བསྡུས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བཅུ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་འཕེལ་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་འཕེལ་པའི་ཆ་གང་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོས་བསྡུས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་རྣམ་འཕེལ་བཅུ་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་ངེས་པར་བརྟན་པ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཅི་རིགས་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་གཏོང་བ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྩེ་མོ་གང་བཟོད་པས་བསྡུས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བརྟན་པ་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི། བྱང་སེམས་བཞིའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཡི་རང་བའི་དོན་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་རྩེ་མོ་གང་ཆོས་མཆོག་གིས་བསྡུས་པའོ། །ལྔ་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱི་རྩེ་མོ་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་གྱུར་གང་མཐོང་སྤང་རྟོག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱི་རྩེ་མོ་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་གྱུར་གང་སྒོམ་སྤང་རྟོག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའོ
Chinese
清净之结合有两种。十一、善巧方便之结合是，为了显现善巧方便的十种境，知晓时与非时的结合。此二者与前者二者的界限将在后文中阐述。在《词句明释》中说，菩萨安住于灌顶地，以及一生补处所化现的显现为佛陀的权能，应当知晓这是事业，这种说法没有意义，因为佛陀的事业必须要做，仅仅是展示清净刹土和次第而已。如果不是这样，就会出现佛陀在佛陀的刹土中成佛的说法，也会过分地涉及到清净刹土的结合。第二是，从相到善巧方便的十一种，是三种智慧的相貌全部显现，即趋向于显现，圆满，即真实地证悟。如果是这样，那么第二和最后三种是本体，其他的则是境、所依、所断、所知、利益等等。此外，从相到解脱分之间的结合是不颠倒地修习，从决择到善巧方便之间是结合不颠倒地生起的次第，也有这样的阐述。第二有二，顶峰之法真实，以及如何象征它的方式。第一有八，第一是先前所说的顶峰现观的征象是，总摄修习极度增长的象征，即由暖所总摄。如果区分，则有十二种。第二是增长，总摄修习极度增长的增长部分，即由加行道顶峰所总摄。如果区分，则有十六种增长。第三是必定稳固，对于三种智慧的证悟各自相应，以及不舍弃有情之利益而获得稳固的顶峰，即由忍所总摄。如果区分，则有两种稳固。第四是心完全安住，对于四种菩萨发心生起欢喜之意，心一缘安住的顶峰，即由世第一法所总摄。第五是名为见的道之顶峰，总摄修习极度增长，是见道所断分别的独特对治。第六是名为修的道之顶峰，总摄修习极度增长，是修道所断分别的独特对治。
English
There are two kinds of purification and union. The eleventh, the union of skillful means, is the union of knowing the time and non-time in order to manifest the ten realms of skillful means. The boundary between this and the previous two will be explained later. In the "Clear Words," it is said that the power of a Bodhisattva abiding in the stage of empowerment and the manifestation of a Buddha by a single birth should be understood as an activity, but this is meaningless, because the activity of a Buddha must be done, and it is only showing the pure realm and the order. If it is not so, then the statement that a Buddha becomes a Buddha in the realm of Buddha will occur, and it will also be excessive to involve the union of pure realms. The second is that from the aspect to the eleven with skillful means, all the aspects of the three wisdoms are manifested, that is, directed to manifestation, complete, that is, truly realized. If so, then the second and the last three are the essence, and the others are the object, the basis, what is to be abandoned, what is to be known, the benefits, and so on. Furthermore, from the aspect to the part of liberation, the union is to meditate without reversing, and from the determination to the skillful means, the union is the order of arising without reversing, and there is also such an explanation. The second has two, the actual Dharma of the peak, and how it is symbolized. The first has eight, the first is the sign of the peak realization mentioned earlier, which is the symbol of the extremely increased total practice, which is summarized by heat. If divided, there are twelve. The second is the increase of the aspect, the part of the increase of the extremely increased total practice, which is summarized by the peak of the path of union. If divided, there are sixteen kinds of increase of the aspect. The third is definitely stable, the peak of obtaining stability for the realization of the three wisdoms as appropriate, and not abandoning the benefit of sentient beings, which is summarized by patience. If divided, there are two kinds of stability. The fourth is the mind abiding completely, the peak of the mind abiding in one-pointedness for the meaning of rejoicing in the four Bodhisattva aspirations, which is summarized by the supreme Dharma. The fifth is the peak of the path called seeing, the extremely increased total practice, which is the unique antidote to the conceptualizations to be abandoned by the path of seeing. The sixth is the peak of the path called meditation, the extremely increased total practice, which is the unique antidote to the conceptualizations to be abandoned by the path of meditation.