Tibetan
དིར་སྨོས་ཀྱི་གནས་རིགས་སོ། །དང་པོ་ནི། དབྱིངས་གང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ། རྟེན་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། དབྱིངས་གང་འདིར་སྨོས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་གཞི་བྱེད་པའོ། །རྟེན་ཆོས་ཀྱིས་དབྱེ་ན་བཅུ་གསུམ་མོ། །ས་མཚམས་ནི། ཚོགས་ལམ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་པ་ཉི་སྣང་དང་རྒྱན་སྣང་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ལ་དངོས་བསྟན་ནི་དྲོད་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་དག་ནི། སྒྲུབ་ པ་པོའི་ཤེས་བྱར་གྱུར་པའོ། །དབྱེ་ན་བཅུ་གཅིག་གོ །འདི་དང་རྣམ་པ་ལ་ས་མཚམས་མེད་དེ། ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་སོ། །གསུམ་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི། གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྱང་སེམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་གོ །དབྱེ་ན་ཆེན་པོ་གསུམ་མོ། །ས་མཚམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས། མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་སྟེ་རྒྱན་ལས། གནས་རྩོམ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཆེ་བདག་ཉིད། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །རྟག་ཏུ་ལེན་པ་ཆེ་དང་བཟོད་པ་ཆེ། །དོན་ཆེན་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་བྱེད། ཅེས་སོ། །དེ་ལ་གནས་རྩོམ་པ་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གོ་འཇུག་ཚོགས་ངེས་ཏེ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་སྔ་མ་དག་རྒྱན་ལས། ཐོག་མར་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ནས་ནི། །ཚུལ་བཞིན་རབ་ཞུགས་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །མ་ཞུམ་མི་འཁྲུགས་ཆོག་མི་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས། ཞེས་བཤད་པའི་དང་པོ་གོ་སྒྲུབ། གཉིས་པ་འཇུག་སྒྲུབ། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ཚོགས་སྒྲུབ། ལྔ་པ་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ལ་གོ་ཆའི་བྱ་བ་ནི། ཕར་ཕྱིན་ རེ་རེའི་ནང་དུ་དྲུག་དྲུག་ཚང་བར་བསྡུས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །སྔར་གྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འདི་དང་འོག་མ་གསུམ་ག་ལ་སྦྱར་རོ། །སྤྱིར་གོ་ཆ་ལ་ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་ལས། གོ་ཆ་བགོས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་གཅིག་གིས་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར
Chinese
此處所說的處所種類。第一，是成為無上菩提之因的法界。第二，作為依處的法，是成為依處的法的法界自性，即此處所說作為修持依處的法界。以依處法來區分，共有十三種。其界限是：從資糧道到有學道盡頭之間所存在的，是如日光般顯現和如莊嚴般顯現的意趣，而直接宣說的則是從暖位到有學道盡頭之間。第二，修持的對境，是成為修行者的所知。區分有十一種。此與形相沒有界限，因為遍及一切所知。第三，特意要做的，是依於何者而使菩薩進入修持，所獲得的究竟果位。區分有三種大的。界限是佛地。第四有二，體性和分類。第一，是依於大乘發心，為了無上菩提而修持二利的事業，如《莊嚴經論》所說：「處所、造作、果、生起，大自性，是勝子們的修持，如是說。恆常攝取大和忍受大，成辦廣大利益之事業。」其中，處所、造作、果三者廣大，依次是發心、修持二利、廣大菩提。這三者也依次是攝取有情、忍受痛苦、成辦眾多有情之利益。第二是，盔甲、趣入、積聚、決定，共有四種。其中，前面所說的在《莊嚴經論》中說：「首先是盔甲的精進，然後是如理趣入結合的精進，不怯懦、不混亂、知足的精進。」所說的第一個是盔甲修持，第二個是趣入修持，第三個和第四個是積聚修持，第五個是決定出離修持。其中，盔甲的事業是，在每一度中將六度全部包含而修持。之前的共同體性和這下面的三個都要結合。一般來說，對於盔甲，《現觀莊嚴論》說，盔甲的劃分也顯示為兩種，為了所有有情的利益而精進的廣大意樂，以及以一個修持圓滿一切修持。
English
Here are the types of places mentioned. First, it is the Dharmadhatu that becomes the cause of unsurpassed Bodhi. Second, the Dharma as a basis is the nature of the Dharmadhatu of the Dharma that becomes the basis, that is, the Dharmadhatu mentioned here as the basis for practice. There are thirteen types of Dharma as a basis. The boundary is: what exists between the accumulation path and the end of the path of learning is the intention that appears like sunlight and appears like adornment, and what is directly taught is between the heat and the end of the path of learning. Second, the objects of practice are what become the objects of knowledge of the practitioner. There are eleven types of distinctions. There is no boundary between this and the form, because it pervades all objects of knowledge. Third, what is specifically to be done is the ultimate result of relying on which Bodhisattva enters into practice. There are three great distinctions. The boundary is the Buddha-land. Fourth, there are two: characteristics and divisions. First, it is the activity of cultivating the two benefits for the sake of unsurpassed Bodhi based on the generation of great vehicle mind, as stated in the Ornament Sutra: "The place, creation, fruit, and arising are of great nature, and are said to be the practice of the sons of the Conqueror. Constantly taking the great and enduring the great, they perform the activity of accomplishing great benefits." Among them, the three great places, creations, and fruits are, in order, the generation of mind, the cultivation of the two benefits, and the great Bodhi. These three are also, in order, taking sentient beings, enduring suffering, and accomplishing the benefit of many sentient beings. Second, there are four: armor, entry, accumulation, and determination. Among them, the former ones are stated in the Ornament Sutra: "First is the diligence of armor, then the diligence of properly entering into union, and the diligence of not being timid, not being confused, and being content." The first one mentioned is armor practice, the second is entry practice, the third and fourth are accumulation practice, and the fifth is determination to renounce practice. Among them, the activity of armor is to practice by including all six perfections in each perfection. The previous general characteristics and the three below should be combined. In general, for armor, the Ornament Sutra says that the division of armor is also shown in two ways: the vast intention to strive for the benefit of all sentient beings, and the completion of all practices with one practice.
Tibetan
་བྱེད་པས་སྒྲུབ་པ་རྒྱ་ཆེ་བའོ་ཞེས་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་དོན་དུ་བརྩོན་པའི་བསམ་པ་སྐྱེས་པ་བསམ་པའི་གོ་ཆ་དང༌། དེ་ལྟར་བསམས་པ་ལྟར་དུ་ཕར་ཕྱིན་རེ་རེར་དྲུག་དྲུག་སྡུད་པ་སྒྲུབ་པའི་གོ་ཆར་བཤད་པ་གཉིས་ལས་གཞུང་འདིར་ནི་ཕྱི་མའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གོ་ཆ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་མི་ཕིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱེ་ན་ཕྱིན་དྲུག་གི་གོ་ཆ་དྲུག་གོ །ཐོག་མའི་ས་མཚམས་ནི་སྡུད་འགྲེལ་རྟོགས་སླ་ལས། དེ་ལ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ས་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་ཐ་མའི་ས་མཚམས་རྒྱུན་མཐའོ། །འོ་ན་འདི་དང་འཇུག་སྒྲུབ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་ཕྱིན་དྲུག་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇུག་སྒྲུབ་ཏུ་མ་ཟད་སྒྲུབ་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་ག་ཡང་གོ་སྒྲུབ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁྱད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཇུག་སྒྲུབ་ནི་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་འཇུག་ལ། གོ་སྒྲུབ་ལ་ཐོས་ བསམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ཀྱང་སྤྱོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གོ་སྒྲུབ་བསམ་པས་གོ་གྱོན་པ་རྐྱང་པར་འདོད་པ་ནི་སྔར་གྱི་ལུང་དང་རྩ་བར་བཀག་སྟེ། ཕྱིན་དྲུག་སྒྲུབ་པ་ཡང་བཤད་པས་སོ། །དེས་ན་གོ་སྒྲུབ་འཇུག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཉེར་སྡོགས་ཡིན་པ་ནི་འཇུག་པ་མ་ཐོབ་པའི་སྔོན་དུ་ཡིན་ལ། ཐོབ་ནས་ནི་གཉིས་ཀ་ཡིན་ཞིང་ཚོགས་ལམ་དུ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ཀྱང་འཇུག་སྒྲུབ་ཏུ་མ་བཞག་པ་ནི་དེར་སྒོམ་བྱུང་ཤས་མི་ཆེ་བས་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོགས་སྒྲུབ་ངེས་སྒྲུབ་ཀྱི་ཉེར་སྡོགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་ནི། སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བའོ། །དབྱེ་ན་འཇུག་སྒྲུབ་དགུའོ། །ས་མཚམས་ཀྱི་ཡ་མཐའ་སྔར་དང་འདྲ་ལ་མ་མཐའ་ནི་རྟོགས་སླ་ལས། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་དང༌། ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་ལས་ཀྱང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བདུན་པའི་བར་དུ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་དོན་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་ཞུགས་གནས་ཀྱི་ས་མཚམ
Chinese
因为行持，所以是广大的成办，为了所有众生的利益而精进的意念，是意念的盔甲。如是思念一般，对每一个波罗蜜多都修持六六聚，这被说是成办的盔甲，这二者中，此论中是后者。为何称为盔甲呢？因为不会被不顺品的武器所穿透。分类的话，是六度的盔甲六种。最初的界限是《摄释易解》中说：‘对此，盔甲的成办应当理解为是资粮道。’这样，最后的界限是常边。那么，这和入成办就变得没有差别了，因为二者都是实际进入六度。如果这样问，不仅是入成办，后面的三种成办也都是盔甲成办，因为所有菩萨的道都同样要学习六度。即使这样，也不会没有差别，入成办是通过以修所生为主的方式进入六度，而盔甲成办是通过以听闻思惟为主的方式也有行持。有些人认为盔甲成办仅仅是以意念穿上盔甲，这是被之前的教证和根本所遮止的，因为也说了修持六度。因此，盔甲成办是入成办的近取，这是在没有获得入之前，获得之后则是二者都是，在资粮道修学六度，但没有安立为入成办，是因为在那里修所生的部分不大的缘故。同样，也应当了知资粮成办、决定成办转变为近取的方式。第二，进入的行为是，通过以修所生为主的方式进入大乘的行为。分类的话，是入成办九种。界限的上边和之前一样，下边是《易解》中说：‘应当了知进入的成办是信行地。’以及《三母害灭》中也说：‘所谓真实进入大乘，是指从信行地开始到七地之间，是有勤作和有分别的行持的阶段。所谓真实安住于大乘，是指八地以上是胜义的行持。’等等这样说了，进入和安住的界限。
English
Because of practice, it is a vast accomplishment. The thought of striving for the benefit of all sentient beings is the armor of thought. As thought in this way, each of the perfections is practiced with sixfold accumulations. This is said to be the armor of accomplishment. Of these two, the latter is in this treatise. Why is it called armor? Because it cannot be penetrated by the weapons of opposing forces. If classified, there are six armors of the six perfections. The initial boundary is from the Easy Explanation of the Compendium, which says, 'Regarding this, the accomplishment of armor should be understood as the path of accumulation.' Thus, the final boundary is the constant edge. Then, this and the entering accomplishment become indistinguishable, because both actually enter the six perfections. If asked in this way, not only the entering accomplishment, but all three subsequent accomplishments are armor accomplishments, because all bodhisattva paths similarly study the six perfections. Even so, it does not become indistinguishable, because the entering accomplishment enters the six perfections through the way of primarily arising from meditation, while the armor accomplishment also has practice through the way of primarily arising from hearing and thinking. Some people think that the armor accomplishment is merely putting on armor with thought, which is prohibited by previous scriptures and the root, because it also speaks of practicing the six perfections. Therefore, the armor accomplishment is the proximate cause of the entering accomplishment, which is before obtaining entry. After obtaining it, both are, and the six perfections are studied on the path of accumulation, but it is not established as the entering accomplishment because the part arising from meditation is not large there. Similarly, the way in which the accumulation accomplishment and the definitive accomplishment become proximate causes should also be known. Second, the activity of entering is the activity of entering the Great Vehicle through the way of primarily arising from meditation. If classified, there are nine entering accomplishments. The upper limit of the boundary is the same as before, and the lower limit is from the Easy Explanation, which says, 'The accomplishment of entering should be understood as the stage of faith practice.' And also in the Destruction of the Three Mothers of Harm, it says, 'The so-called truly entering the Great Vehicle refers to the stage of practice with effort and with conceptualization from the stage of faith practice up to the seventh ground. The so-called truly abiding in the Great Vehicle refers to the practice of ultimate truth from the eighth ground onwards.' And so on, the boundaries of entering and abiding are spoken of.