Tibetan
ལ་བཞུགས་པའི་ཐོ་རངས་སངས་རྒྱས་ལ། པད་དཀར་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཆེན་པོས་བཙུན་མོའི་འཁོར་ནས་བྱུང་ཞིང་སྲས་བཅུ་དྲུག་སྤངས་ཏེ་བདུད་བཅོམ་ནས་བར་བསྐལ་ལྔ་བཅུར་སྐྱིལ་ཀྲུང་མ་བཤིག་པར་བཞུགས་ནས་གདོད་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ཡང་གདུལ་བྱའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ངེས་དོན་ནི། ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་པ་དང་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་བདུད་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བཅོམ་ལགས་སམ་ཞེས་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ཅིག་ཅར་དུ་བདུད་བཅོམ་མོ། ཞེས་བཤད་ནས་དེ་ལྟར་ཡུན་དེ་ཙམ་དུ་སྐད་ཅིག་སྦྱོར་སྒོམ་ཡང་མཐར་གྱིས་པར་མི་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་དང་བཅས་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ལུགས་དེ་ལ་ཕྱིས་ཀྱི་ཊཱིཀ་དག་ལེགས་ཆར་བྱེད་ཀྱང་ཁོ་བོ་ནི་འཐད་པར་མི་སེམས་ཏེ། ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་འོག་མིན་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་འདིར་བཙུན་མོའི་འཁོར་ནས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚུལ་ཙམ་སྟོན་པར་འདོད་པས། ལུང་དེ་སྐད་ཅིག་སྦྱོར་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ཇི་ཙམ་ན་སངས་རྒྱས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་སེ་གོལ་གཅིག་གཏོགས་པའི་ཡུན་ལ་སྐད་ཅིག་དྲུག་ཅུ་རེ་ལྔ་འདའ་བར་འདོད་པར་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་ཅིང་དེའི་ཆ་དང༌། གདགས་པར་བཤད་པའི་རྡུལ་གོ་ས་འཕོ་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་གི་ངོས་འཛིན་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་ཡིན་མིན་སོ་སོར་བགྲང་བ་དང༌། སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་འདའ་ཞེས་བཀོད་པ་ནོར་རོ། །དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ ཅིག་བསྐལ་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་ནུས་པས་འགལ་བ་མེད་པར་ཡང་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། དབང་ཐོབ་པའི་རྣམ་གཞག་བྱེད་ན་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་སྦྱོར་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་པས་རྒྱུན་དང་ལྡན་ཡང་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་མི་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། ཇི་ལྟར་མར་ངོའི་བཅུ་བཞི་ན། །ཟླ་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐེག་མཆོག་མོས་རྣམས་ལ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཅུང་ཟད་སྣང༌། །ཇི་ལྟར་ཚེས་པའི་ཟླ་བ་ལ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་འཕེལ་བར་མཐོང༌། །དེ་བཞིན་ས་ལ་བཞུགས་རྣམས་ཀྱིས། །རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བར་མཐོང༌། །ཇི་ལྟར་ཡར་ངོའི་བཅོ་ལྔ་ན། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་གསལ། །དེ་བཞིན་ས་ཡི་མཐར་ཐུག་ན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རྫོགས་པར་གསལ། ཞེས་ལམ་རྣམས་སུ་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་རིམ་པས་ཆོས་སྐུ་ཡང་ཟླ་བའི་འཕེལ་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་པར་བྱས་ནས་སློབ་ལམ་དུ་ཡང་ཡོད་པར་བཤད་ཀྱང༌། དེ་དང་འདིར་བཤད་ཆོས་སྐུ་དོན་མི་གཅིག་པས་འདི་ཡི་ས་མཚམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་ཁས་བླངས་ཏེ། སྦྱོར་བཞི་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ལ་བཞི། མཁྱེན་གསུམ་དང་རྣམ་ཀུན་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་དང་ལམ་ཤེས་དང༌། གཞི་ཤེས་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་དང་ཆོས་སྐུ་ལ་ཟློས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་དང་རྣམ་ཀུན་སྟོན་པའི་གཞུང་རྣམས་ཟློས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་ཀུན་ཏུ་ཡང་རྣམ་པ་སྦྱོར་བ་མཚན་ ཉིད་ལ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གསུམ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་ནི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། རྣམ་ཀུན་ནི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་དུ་བསྟན་པའི་མཁྱེན་གསུམ་ནི་གཞི་དང་ལམ་དང་རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད་དེ་དེ་གསུམ་སོ་སོ་བ་དང༌། རྣམ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་བསྡུས་ནས་བསྒོམས་པས་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་གཅིག་ཏུ་ན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ནི་མཚོན་བྱེད་དང་མཚོན་བྱའི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱར་བསྟན་པས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། ཉམས་ལེན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་སྦྱོར་བའོ། །རྣམ་གྲངས་གཅིག་ཏུ་ན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྐྱེ་མེད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་དྲི་མ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པ་ཡིན་པས་མི་ཟློས་སོ་ཞེས་འཕགས་པས་གསུངས་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཀོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་དང་ལམ་ཤེས་ཟློས་པར་འགྱུར་ཏེ། སའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པར་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་བཤད་པ་དེ་ཉིད་ལམ་ཤེས་སུ་ཡང་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགོས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མི་ཟློས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་དུ་བཤད་པ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་གཅིག་རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་མཚོན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། ལམ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་ནི། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསལ་བ་དང་ལམ་གསུམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཡུལ་གྱིས་མཚོན་ནས་ལོགས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཚོན་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་དྲངས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ལམ་ཤེས་དང་གཞི་ཤེས་ཟློས་ཏེ། སྐབས་གཉིས་པར་ཉན་རང་གི་ལམ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐབས་གཉིས་པར་བཤད་པ་ནི། ཡུལ་ཅན་ལམ་ཤེས
Chinese
在居住的黎明佛陀处，《白莲经》中说：如来以现证智慧 大光明，从妃嫔眷属中出现，舍弃十六子，降伏魔军后，于五十中劫中不散跏趺坐而证悟成佛。那也只是所化众生的显现而已，真实义是：如你证悟菩提的同时，是否必定降伏一切魔军？如同说证悟菩提的同时就降伏了魔军。这样说了之后，像那样长久的时间里，刹那结合的禅修也不会逐渐改变的原因，也说了诸多。对于那种说法，后来的注释虽然做了很好的解释，但我并不认为是合理的。因为以不共的宗义，在色究竟天成佛后，在这里显示从妃嫔眷属中出现等，只是想显示成佛的方式。因此，那个教证对于刹那间获得结合的菩萨在何时成佛的认知是不适用的。另外，俱舍宗的人认为，在一弹指的时间里，有六十五个刹那生灭，并在《俱舍论》的注释中这样说到，以及，在《施设论》中所说的微尘移动位置，这两个也都是时间尽头的刹那的认定，因此，将这两个是否是时间尽头的刹那分别计数，以及写着三百六十八个生灭是错误的。获得灌顶的人们说能够将刹那加持成劫，也没有相违，这也是不能说的，如果做获得灌顶的分别，那么一切分别都将毁坏。因此，刹那结合是圆满的刹那，所以即使具有相续性，也不应该使后面的比前面的更殊胜。第三，在《法界赞》中说：犹如黑月十四日，月亮稍微明亮一样，对于胜乘信奉者们来说，法身也稍微显现。犹如初一的月亮，能见到刹那刹那增长一样，同样，安住于地者们，也能见到次第次第增长。犹如白月十五日，月亮的轮廓完全明亮一样，同样，到达地的尽头时，法身也完全明亮。这样，在道上以清净障碍的次第，法身也以月亮的增长方式来比喻。
English
At the dawn Buddha residing at, in the White Lotus Sutra, it says: The Tathagata with the wisdom of manifest knowledge, great light, arising from the retinue of consorts, abandoning sixteen sons, subduing the demons, and sitting in an unmoving lotus posture for fifty intermediate kalpas, then attained enlightenment. That is merely the appearance to be tamed, but the true meaning is: As you attain enlightenment, do you necessarily subdue all the demons at the same time? It is said that enlightenment and the subduing of demons occur simultaneously. Having said that, the reason why the meditation of instantaneous union does not gradually change over such a long period is also explained with many reasons. Although later commentaries have provided good explanations for that view, I do not think it is reasonable. Because, according to the uncommon system, after attaining Buddhahood in Akanishta, here it is shown that arising from the retinue of consorts, etc., is merely intended to show the manner of attaining Buddhahood. Therefore, that scripture is not suitable for understanding when a Bodhisattva who has attained instantaneous union attains Buddhahood. Furthermore, the Abhidharma masters believe that sixty-five moments pass in the duration of one snap of the fingers, as stated in the commentary on the Treasury of Knowledge, and the movement of dust particles described in the Treatise on Establishments are both identifications of the final moment of time, so counting those two separately as to whether they are the final moment of time or not, and stating that three hundred and sixty-eight pass is incorrect. It cannot be said that those who have received empowerment can bless a moment into an eon without contradiction, because if one makes distinctions about empowerment, all distinctions will be destroyed. Therefore, the moment of instantaneous union is a complete moment, so even though it possesses continuity, one should not make the latter more superior than the former. The third is: In the Praise of the Dharmadhatu, it says: Just as on the fourteenth of the waning moon, the moon is slightly clear, so too, for those who are devoted to the supreme vehicle, the Dharmakaya is also slightly visible. Just as on the waxing moon, one sees it growing moment by moment, so too, those who dwell on the bhumis see it gradually increasing. Just as on the fifteenth of the waxing moon, the orb of the moon is completely clear, so too, when one reaches the end of the bhumis, the Dharmakaya is also completely clear. Thus, on the paths, the Dharmakaya is also likened to the way the moon grows, through the stages of purifying obscurations.
Chinese
虽然有人认为，通过努力，也能在学道上有所成就。但是，此处的法身与彼处所说的法身意义不同，因此，此处的界限被认为是佛的境界。因为这是修习四种瑜伽的最终结果。第五部分有四点：三种智慧与一切相，一切智与道智，基础智，以及一切智与法身的重复的消除。第一点是：宣说三种智慧与一切相的论典会变得重复，因为在一切相中，也对相、瑜伽、体性说了三种智慧。如果这样认为，则不会重复。因为三种智慧是分别确定的相，而一切相是以所有相为对境的。其含义是，在第一到第三品中所示的三种智慧是基础、道和无生相，这三者是各自独立的。而在一切相中所示的是，通过汇集并修习这三种无生相，就成为以所有相为对境的。另一种说法是，在三种智慧中所示的是通过能表和所表的角度来显示所知，因此是体性。而在一切相中所示的是通过修习的角度来显示，因此是瑜伽。另一种说法是，在三种智慧中所示的是，仅仅证悟自性寂静的无生三相的对境。而在一切相中所示的是，为了遣除垢染的对治而生起，因此不会重复。正如圣者所说，导师如此安排。第二点是：一切智与道智会变得重复，因为在地的集合等中，所说的见道和修道，在道智中也有宣说。如果这样认为，因为必要不同，所以不会重复。在一切智中宣说的是，了知所有因和果的法，一个智慧就是一切智，这是为了表示那个意义。而宣说道智是为了消除国王之子们的道智不是一切智的疑惑，并且通过以道的三种智慧所代表的道智来单独显示。从一切智的能表之中，仅仅引用了因来说明。第三点是：道智与基础智重复，因为在第二品中也显示了声闻和独觉的道。如果这样认为，在第二品中所说的是有境道智。
English
Although some argue that through effort, one can also achieve something on the path of learning. However, the Dharmakaya mentioned here is different in meaning from the Dharmakaya mentioned there, therefore, the boundary here is considered to be the realm of the Buddha. Because this is the ultimate result of practicing the four yogas. The fifth part has four points: the three wisdoms and all aspects, omniscient wisdom and the wisdom of the path, the basic wisdom, and the elimination of the repetition of omniscient wisdom and Dharmakaya. The first point is: the treatises that explain the three wisdoms and all aspects will become repetitive, because in all aspects, the three wisdoms are also explained for the aspects, yoga, and nature. If you think so, it will not be repeated. Because the three wisdoms are the aspects that are determined separately, and all aspects are those that have all aspects as their object. Its meaning is that the three wisdoms shown in the first to third chapters are the basis, the path, and the unborn aspect, and these three are independent of each other. And what is shown in all aspects is that by collecting and practicing these three unborn aspects, it becomes an object with all aspects. Another way of saying it is that what is shown in the three wisdoms is the nature because it shows what is known from the perspective of the signifier and the signified. And what is shown in all aspects is yoga because it is shown from the perspective of practice. Another way of saying it is that what is shown in the three wisdoms is the object of merely realizing the three aspects of unborn, which is the naturally peaceful nature. And what is shown in all aspects is that it arises for the antidote to eliminate defilements, so it will not be repeated. As the Blessed One said, the teacher arranged it in this way. The second point is: omniscient wisdom and the wisdom of the path will become repetitive, because the path of seeing and the path of meditation mentioned in the collection of grounds, etc., are also mentioned in the wisdom of the path. If you think so, because the needs are different, it will not be repeated. What is said in omniscient wisdom is that knowing all the laws of cause and effect, one wisdom is omniscient wisdom, which is to express that meaning. And the reason for explaining the wisdom of the path is to eliminate the doubt that the wisdom of the path of the king's sons is not omniscient wisdom, and to show it separately by representing the wisdom of the path with the three wisdoms of the path. From among the signifiers of omniscient wisdom, only the cause is cited to explain. The third point is: the wisdom of the path and the basic wisdom are repeated, because in the second chapter, the path of the hearers and solitary realizers is also shown. If you think so, what is said in the second chapter is the subjective wisdom of the path.