Tibetan
གྱིས་ཞུགས་ནས་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་གཏུགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་པ་ དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་བདེན་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ཏེ། དེར་ཡང་དང་པོར་མཐར་ཐུག་པའི་ཤེས་པ་ལ་གཞི་ཤེས་སུ་བཤད་ནས་ཕྱིས་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྣམ་ཀུན། རྩེ་མོ། མཐར་གྱིས་པ། སྐད་ཅིག་མའི་ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དག་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་ལ་ཁྱད་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་གཉིས་སུ་བྱས་ནས། རྣམ་ཀུན་ཁྱད་པར་ཅན་མིན་པ་ཚོགས་ལམ་ནས་ས་བདུན་པའི་བར་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་ས་བརྒྱད་པ་ནས་དང༌། རྩེ་མོ་ལ་ཡང་དང་པོ་དྲོད་ནས་ས་བརྒྱད་པའི་བར་དང༌། གཉིས་པ་ས་དགུ་པ་ནས་བཅུ་པའི་དཀྱིལ་སྟོད་དང༌། མཐར་གྱིས་པ་དང་པོ་ཡང་དྲོད་ནས་ས་བཅུ་པའི་དཀྱིལ་སྟོད་དང༌། གཉིས་པ་བཅུ་པའི་སྨད་ནས་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་སྤྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལས་དང་པོ་པ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་ན་ཡོད་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུའི་ཐ་མ་ལ་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་འབྱུང་བས་ས་བཅུ་པ་ན་ཡོད་པར་གསལ་ལ། དང་པོ་ལ་ལས་དང་པོ་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་ཚོགས་ལམ་ན་ཡོད་པར་བཤད་པས་མ་མཐའི་མཚམས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་རྣམས་ན་ཡོད་པར་གསལ་ལོ། ། དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཀུན་ལ་ཁྱད་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་གྲུབ་པས་དེའི་འབྲས་བུ་རྩེ་མོ་ལ་ཡང་གཉིས་འགྲུབ་བོ། །མཐར་གྱིས་པ་ནི་རྩེ་མོ་ཐོབ་ནས་དེ་བརྟན་པའི་དོན་དུ་སྒོམ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་བྱ་བ་དང་བསླབ་པ་དང་མཐར་གྱིས་འཇུག་པ་རིམ་པ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་དང༌། མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་གསུམ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱི་མ་འདི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུམ་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་མེད་ལ། སྤྱིར་ལམ་གསུམ་བཏགས་པ་བར་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་ལ་རྣམ་དབྱེ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་པར་སྣང་སྟེ། འདི་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐུབ་དགོངས་ནས། ཆོས་སྐུ་རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་རྣམ་ཀུན་བཏགས་པ་བར་འཆད་ཀྱང༌། འདིར་ནི་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བ་བྱས་ལ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་དེ། བུད་དྷ་ཤྲཱིས། ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། སྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ཅན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དང༌། ཞེས་དང༌། སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུའི་ ས་མཚམས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་འབད་རྩོལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་སར་བཤད་པ་དང༌། རྒྱུན་མཐའི་རྗེས་སུ་རྩེ་སྦྱོར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལ་འབད་རྩོལ་གྱིས་སྒོམ་པའི་རྣམ་ཀུན་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པའི་ས་བརྒྱད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཁྱེད་ལ་མེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམས་ཤིག །ཅེས་པ་དང༌། རྨི་ལམ་བསྟན་པ་ལས། ས་བརྒྱད་པ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་སོ། །དགུ་པར་སྤྱོད་པ་ལ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་སོ། །བཅུ་པར་ཚད་མེད་པ་ལ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་སོ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་རྩོལ་བྲལ་གྱི་སར་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ནི། བདག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་ཡི་དོན་འདི་ལྟ་བུར་བྱའོ་སྙམ་དུ་གང་ཟག་ཏུ་རྟོག་པའི་རྩོལ་བ་ཞི་བ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་ཡིད་གནས་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཡོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མ་ངེས་པས་རྒྱུ་མཐའི་རྗེས་སུ་རྩེ་སྦྱོར་མི་འབྱུང་ཡང༌། རྣམ་ཀུན་ཡོད་པ་མི་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲོད་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཚོགས་ལམ་ནས་ཡོད་ཟེར་རོ། །དེ་མི་འཐད་དེ། རྩེ་མོའི་དོན་ནི་རྣམ་ཀུན་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཚོགས་ལམ་ན་ཐོས་བསམ་ཤས་ཆེ་བས་མ་ཐོབ་ཅིང་སྦྱོར་ལམ་ནས་སྒོམ་བྱུང་ཤས་ཆེ་བས་ དེ་ནས་ཐོབ་པ་འཐད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་རྩ་བ་ལས་ཀྱང་རྩེ་མོ་བདུན་བཤད་པའི་ཐ་མ་དྲོད་ཡིན་པ་དང༌། འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བཀྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་པ་ལ་དབང་རྣོན་གྱིས་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ན་དབང་བརྟུལ་གྱིས་རྣམ་ཀུན་བསྒོམས་ནས་རྟོགས་པ
Chinese
以进入的方式，凭借对法和随后的证悟的智慧，达到一切法之终极的智慧，被称为一切智。然而，这种智慧并非以一切方式知晓一切法，而是因为通过三相和四谛之门，对一切法没有迷惑。正如所说，声闻和独觉的智慧也被称为一切智。在那里，首先将终极智慧说为基础智，然后才共同宣说。第二部分有四种：一切种，顶峰，渐次，刹那的界限。第一种是一切种：过去的智者们将导师的意旨与最初的三种结合分为有差别和无差别两种。一切种中，无差别者从资粮道到七地之间，有差别者从八地开始。顶峰也分为两种：第一种是从暖位到八地之间，第二种是从九地到十地的中间上部。渐次也分为两种：第一种也是从暖位到十地的中间上部，第二种是从十地的下部开始。它们的所知对境也依次是：一般而言，从最初者到十地之间存在着所有应修习的相；二十种结合的最后一种被称为极度清净的终极，因此清楚地表明它存在于十地。对于第一种，由于最初的行者进行非真实的结合，因此说它存在于资粮道，由于它设定了最低限度，因此清楚地表明它存在于中间阶段。 清净三地的智慧，对于小、中、大三种，也创造了最初三种结合的三道之术语。如此一来，既然一切种成立了有差别和无差别两种，那么它的果，即顶峰，也成立了两种。渐次是指在获得顶峰之后，为了巩固它而进行修习，以及渐次的行为、学习和渐次进入，依次对应于决择、见道和修道，导师如此宣说。对于此，后者导师并未将其与三者结合而说，而且即使在普遍认为安立三道的宗派中，似乎也需要对最初的三种结合进行这样的区分，这将在后面解释。有差别的意义也是所依的差别，即一切相。
English
By way of entering, by virtue of the wisdom of Dharma and subsequent realization, the wisdom that reaches the ultimate of all dharmas is called all-knowing. However, that wisdom does not know all dharmas in all ways, but because through the gate of the three characteristics and the four truths, there is no confusion about all dharmas. Just as it is said that the wisdom of Hearers and Solitary Buddhas is also called all-knowing. There, first the ultimate wisdom is said to be the basis wisdom, and then it is commonly declared. The second part has four: all kinds, peak, gradual, and the boundary of an instant. The first is all kinds: past scholars divided the teacher's intention and the first three combinations into two kinds, with and without distinction. Among all kinds, the non-distinct ones are from the path of accumulation to the seventh ground, and the distinct ones are from the eighth ground onwards. The peak is also divided into two kinds: the first is from the heat stage to the eighth ground, and the second is from the ninth ground to the upper middle of the tenth ground. The gradual is also divided into two kinds: the first is also from the heat stage to the upper middle of the tenth ground, and the second is from the lower part of the tenth ground onwards. Their objects of knowledge are also in order: in general, from the first to the tenth ground, there are all the aspects to be cultivated; the last of the twenty combinations is called the ultimate of extreme purity, so it is clear that it exists on the tenth ground. For the first, because the first practitioner performs a non-real combination, it is said that it exists on the path of accumulation, and because it sets the minimum limit, it is clear that it exists in the intermediate stages. The wisdom of the three pure grounds, for the small, medium, and large three, also creates the terminology of the three paths of the first three combinations. In this way, since all kinds have established two kinds, with and without distinction, then its fruit, the peak, also establishes two kinds. Gradual refers to cultivating after obtaining the peak in order to consolidate it, and gradual actions, learning, and gradual entry correspond in order to determination, the path of seeing, and the path of cultivation, as the teacher declares. For this, the latter teacher did not combine it with the three and say it, and even in the sect that generally believes in establishing the three paths, it seems that such a distinction is needed for the first three combinations, which will be explained later. The meaning of distinction is also the distinction of the basis, that is, all aspects.
Chinese
不再退转，且修习的特点是远离一切过失，所缘的特点是以力量等一切方式为所缘。如是说。从能仁的观点来看，虽然经部宗将法身解释为具有一切圆满的特征，以及一切修习的假立，但在这里，通过建立共同的基础来进行归纳，从资粮道的小者到十地相续的尽头都有。布达室利说：“最初的业者，以及修习，见道，修道阶段者，完全现证一切方式。”以及“通过二十种修习的界限来了解。”如果说，八地以上被解释为努力接近寂灭之地，并且相续的尽头之后不会出现顶加行，因此，他们没有通过努力修习一切方式，那是不成立的。经部《十地经》的第八地中说：“如来十力，以及四无畏等佛陀的圆满功德，你没有，为了完全寻求佛陀的圆满功德，要发起精进。”以及《梦的教示》中说：“第八地对现观和各个正确的智慧都伴随着努力。第九地对行为伴随着努力。第十地对无量伴随着努力。”因此，将八地以上解释为无勤之地的观点是，仅仅是平息了我将以这种方式为这些众生做这件事的想法，即对补特伽罗的执着的努力，因为烦恼意已经转变了。由于有因不一定有果，因此相续的尽头之后不一定出现顶加行，但是具有一切方式并不矛盾。第二，从暖位到相续的尽头都有。有些人说从资粮道就有。那是不合理的，因为顶的含义是成为一切方式的证悟的主宰，而资粮道主要是听闻和思考，因此没有获得，而加行道主要是修所生，因此从那里获得是合理的。另外，从根本论中也说顶七的最后一个是暖位，并且两个大论师也没有解释的缘故。有些人说获得顶加行遍及利根者也是不合理的，如果那样，钝根者通过修习一切方式来证悟
English
There is no turning back, and the characteristic of practice is being free from all faults, and the characteristic of the object is to make all aspects such as strength the object. So it is said. From the perspective of the capable one, although the Sutra school explains the Dharmakaya as having all the perfect characteristics, and the imputation of all practices, here, by establishing a common basis, it is summarized that from the lesser of the accumulation path to the end of the ten bhumis continuum. Buddha Shri said, "The first karma practitioner, and the practice, the seeing, the stages of meditation, completely realize all aspects." And "Know through the boundaries of twenty practices." If it is said that the eighth bhumi and above are explained as the place where effort approaches quiescence, and because the peak application does not occur after the end of the continuum, therefore, they do not have all aspects of meditation through effort, that is not established. In the eighth bhumi of the Sutra "Ten Bhumi Sutra", it says, "The ten powers of the Tathagata, and the four fearlessnesses, etc., the perfect qualities of the Buddha, you do not have, in order to completely seek the perfect qualities of the Buddha, you must initiate diligence." And in "The Teaching of Dreams" it says, "The eighth bhumi is accompanied by effort for direct perception and each correct wisdom. The ninth bhumi is accompanied by effort for conduct. The tenth bhumi is accompanied by effort for the immeasurable." Therefore, the view that the eighth bhumi and above are explained as the place of non-effort is that it is only the pacification of the effort of clinging to the individual, the thought that I will do this for these sentient beings in this way, because the afflicted mind has been transformed. Since having a cause does not necessarily have a result, the peak application does not necessarily occur after the end of the continuum, but having all aspects is not contradictory. Second, it exists from the heat to the end of the continuum. Some say it exists from the accumulation path. That is unreasonable, because the meaning of the peak is to become the master of the realization of all aspects, and the accumulation path is mainly hearing and thinking, so it is not obtained, and the application path is mainly meditation-born, so it is reasonable to obtain it from there. In addition, from the root text, the last of the seven peaks is said to be the heat, and because the two great commentators have not explained it either. Some say that obtaining the peak application pervades the sharp-witted is also unreasonable, if so, the dull-witted person realizes by practicing all aspects.