Tibetan
་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩེ་མོ་དང་པོ་ཐོབ་པའི་རྟགས་དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་སུ་བཤད་ཀྱང་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ལ་རྟགས་དེ་དག་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན་རྩེ་མོ་ཐོབ་ནས་སྒོམ་པར་མངོན་ཡང་དེ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམ་འཆད་པའི་ཡན་ལག་ཙམ་དུ་དགོངས་པ་བརྟག་ནུས་ཤིང༌། འཕགས་པས་བགྱི་བ་སྨོས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཟུང་བའི་དོན་དུའོ། །བསླབ་པ་སྨོས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །སྒྲུབ་པ་སྨོས་པ་ནི་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །གསུམ་སྨོས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བས་ཚོགས་ལམ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་མངོན་རྟོགས་རིམ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་ནས་གཙོ་ཆེ་བར་ཡོད་ལ། སྒོམ་བྱུང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མངོན་རྟོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི་དྲོད་ནས་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ཆེ་བ་གང་དག་སྐད་ཅིག་མ་འདི་བཞི་ས་ བདུན་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་ལ་རིམ་པ་བཞིན་གཞག་གོ་གསུང་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། འཕགས་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། དེ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་མེད་པས་ཞེས་དང༌། རྩ་བ་ལས་ཀྱང་དེ་མཐའ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ས་བཅུའི་ཐ་མ་ལ་གཞག་གོ །སྐད་ཅིག་མའི་ཚད་འདི་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། ཚིག་གསལ་དུ། དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་གོ་ས་འཕོས་པའི་ཚད་དང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་གྲགས་པའི་སྐད་ཅིག་སེ་གོལ་གཅིག་གཏོགས་པའི་ཡུན་ལ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བགོས་པའི་ཆ་དང༌། བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དུས་དེ་ལ་བདག་གི་བྱ་བ་རྫོགས་སོ་ཞེས་པ་གསུམ་གང་ལ་བྱེད། དང་པོ་གཉིས་ལྟར་ན། ཡུན་ཐུངས་པས་སྒོམ་པ་རྫོགས་མི་ནུས་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། དུས་ངེས་པ་མེད་དེ། བྱ་བ་རྫོགས་པའི་དུས་མི་ཤེས་པས་སོ་ཞེས་བཀོད་ནས་ལན་དུ་དང་པོ་གཉིས་ལྟར་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དེ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པ་དང༌། བསམ་པའི་དབང་ལ་རག་ལས་པ་དང༌། དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་བསྐལ་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །འདི་ཡི་དུས་ལ་ཡང་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཇི་ཙམ་སྒོམ་གྱི་ངེས་པ་མེད་དེ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་
Chinese
也就不會被其所控制。因此，雖然說獲得第一個頂點的標誌是不退轉的標誌，但獲得頂點並不一定具備這些標誌。第三，按照學者的觀點，雖然顯現為獲得頂點後進行禪修，但可以推斷這僅僅是解釋這些修持次第的一個環節。聖者所說的「應作」是指領受發心的意義。所說的「學」是指了解與決定性部分相符的意義。所說的「修」是指了解見道和修道的意義。所說的三者是指應當了解現觀的漸次性，因此存在於資糧道至有學道之間。如此，通過聽聞和思維所產生的現觀，逐漸在心中憶念的漸次性主要存在於資糧道中，而通過禪修所體驗的現觀，逐漸在心中憶念的漸次性則從暖位開始。第四，有些人說這四個剎那依次安置在第七地至第十地之間，這是不合理的。因為聖者說，在一個剎那間現證圓滿菩提是究竟的。並且，因為從那以後沒有更殊勝的了。而且，根本論中也說那是盡頭。因此，應當安置在第十地的末尾。那麼，這個剎那的量是多少呢？在《詞句明釋》中說：時間的盡頭，一個剎那是指微塵移動的量；聲聞乘的宗義中，著名的剎那是指一個銅鈸敲擊的時長，將其分為三百六十八份；以及行為圓滿的剎那，即指我在此時完成了行為。這三者指的是什麼？如果按照前兩種說法，因為時間太短，無法完成禪修。如果按照後一種說法，時間是不確定的，因為不知道行為完成的時間。在這樣安排之後，回答說，即使按照前兩種說法也沒有過失，因為並非完全不真實，而且取決於意念的力量，有能力者甚至可以將一個剎那加持為一劫。然而，在這裡應當依賴第三種觀點。這個時間的長短也取決於所化眾生的根器，沒有禪修時間的定數。我們的導師心髓菩提
English
it will not be controlled by it. Therefore, although it is said that the sign of obtaining the first peak is the sign of non-retrogression, obtaining the peak does not necessarily possess these signs. Thirdly, according to the scholars, although it appears to be meditating after obtaining the peak, it can be inferred that this is only a link in explaining the order of these practices. The "should do" mentioned by the Holy One refers to the meaning of receiving the aspiration. The "learning" mentioned refers to understanding the meaning that is consistent with the decisive part. The "practice" mentioned refers to understanding the meaning of the path of seeing and the path of meditation. The three mentioned refer to the gradual nature of the realization that should be understood, so it exists between the path of accumulation and the path of learning. Thus, the gradual nature of the realization produced by hearing and thinking, which is gradually remembered in the mind, mainly exists in the path of accumulation, while the gradual nature of the realization experienced through meditation, which is gradually remembered in the mind, begins from the heat stage. Fourth, some people say that these four moments are placed sequentially from the seventh to the tenth bhumis, which is unreasonable. Because the Holy One said that realizing perfect enlightenment in one moment is ultimate. Moreover, because there is nothing more superior after that. Moreover, the root text also says that it is the end. Therefore, it should be placed at the end of the tenth bhumi. So, what is the measure of this moment? In the "Clear Explanation of Words," it says: the end of time, one moment refers to the amount of movement of a dust particle; in the tenets of the Hearers, the famous moment refers to the length of time of striking a cymbal, dividing it into three hundred and sixty-eight parts; and the moment of complete action, which means that I have completed the action at this time. Which of these three does it refer to? If according to the first two statements, because the time is too short, it is impossible to complete the meditation. If according to the latter statement, the time is uncertain, because the time of completion of the action is unknown. After arranging it in this way, the answer is that even according to the first two statements, there is no fault, because it is not completely untrue, and it depends on the power of intention, and those who have power can even bless a moment into a kalpa. However, here we should rely on the third view. The length of this time also depends on the capacity of the disciples to be tamed, and there is no fixed number for the time of meditation. Our teacher, Essence Bodhi