Tibetan
ས་པར་ཡང་འདོད་དགོས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་དེ་ཡིན་པས་སོ། །ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་ལས་ཀྱང་ལམ་ཤེས་ཚོགས་སྦྱོར་ན་ཡོད་པར་བསྟན་ཏེ། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དང་མཆོག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ལ་ཞུགས་པ། གནས་གྱུར་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་རྣམ་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། ཞེས་སོ། །གཞི་ཤེས་མཚན་ཉིད་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས། འདི་མན་ཆད་ནི་བྱང་ཆུབ་གཞན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཁྱེན་གསུམ་དུ་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་འདུས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ཡུམ་བར་མ་དྲངས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྡུ་བར་བཞེད་ནས་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་ལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པས་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་ལམ་ཤེས་འདོད་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་གཞི་ཤེས་དང་ལམ་ཤེས་ལ་འཕགས་པའི་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པར་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་གང་ནས་ཀྱང་མ་བཤད་དོ། །འོ་ན་གནོད་འཇོམས་དེ་ཉིད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་སར་གཏོགས་པ་ས་བཅུའི་རིམ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ། ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་བསྒོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། ཞེས་བཤད་པ་ཅི་ཞེ་ན། ལུང་དང་པོས་ནི་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པར་མ་ཟིན་ལ། གཉིས་པའི་དོན་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་
Chinese
也必須承許地，因為那是遍智。三部母經《損害調伏》中也說，道智存在於資糧道和加行道中，所謂的「道之相智」，是指從菩薩最初發起菩提心，到從勝解行地開始，直至達到法雲地之間，由於徹底領悟普遍存在的意義和殊勝的意義等，而進入淨化真如的狀態，成為轉變的因，以及為了利益和安樂一切有情而進入的智慧，能使人到達一切種智的大城市，因為是通過道的相狀而進入，所以稱為「道之相智」。耶謝紮（ཡེ་ཤེས་ཞབས）也說，作為基智的特徵，是與不相符的基智相對立的。他說：「從此以下，必須將菩提的其他智慧視為應捨棄的，這就是一切種智的特徵。」因此，聖者和論師們認為，在三智中包含了一切現觀的知識，他們之所以沒有引用中間的母經，是因為他們認為三乘的一切道都可以以三智的方式來涵蓋。對於道智來說，必須先發起菩提心，因此應該從發起菩提心的第二個剎那開始承許道智。總之，在《莊嚴經釋》的任何地方都沒有說基智和道智遍及聖者的證悟。那麼，《損害調伏》中說：「屬於菩薩們修持之地的十地次第，必定會出現波羅蜜多的行為等，菩薩道的自性智慧被稱為道之相智。聲聞和獨覺們，所有行都是無常的，所有有漏都是痛苦的，所有法都是無我的。」這指的是從修習一切無常等相狀而產生的，超越世間之道的智慧，被稱為一切種智。這是什麼意思呢？第一段經文並沒有說只有聖者才有，而第二段經文的意思是指基智的主要部分，因為在解釋「一切種智是聲聞和獨覺的」時，說一切種智有三種。
English
It is also necessary to accept the ground, because it is omniscient. The three-volume mother scripture "Subduing Harm" also states that the path knowledge exists in the accumulation and preparation stages. The so-called "knowledge of the aspects of the path" refers to the state of entering the purification of suchness from the first arising of Bodhicitta by the Bodhisattva, starting from the stage of aspiring conduct until reaching the cloud of Dharma, due to thoroughly understanding the meaning of universality and the meaning of excellence, etc., becoming the cause of transformation, and the wisdom that enters for the benefit and happiness of all sentient beings, which enables one to reach the great city of all-knowingness, because it enters through the aspects of the path, it is called "knowledge of the aspects of the path." Yeshe Zhap also said that as a characteristic of the base knowledge, it is opposed to the incompatible base knowledge. He said, "From here on, other wisdoms of Bodhi must be regarded as something to be abandoned, which is the characteristic of all-knowingness." Therefore, the saints and masters believe that all actualized knowledge is included in the three wisdoms, and the reason why they did not quote the middle mother scripture is because they believe that all paths of the three vehicles can be covered by the three wisdoms. For the path knowledge, Bodhicitta must be generated first, so the path knowledge should be accepted from the second moment of generating Bodhicitta. In short, nowhere in the Ornament of Realization commentary is it said that the base knowledge and the path knowledge pervade the realization of the saints. Then, the "Subduing Harm" says: "The ten stages belonging to the place of practice of the Bodhisattvas will inevitably arise in the order of the Paramitas, etc. The wisdom of the nature of the Bodhisattva path is called the knowledge of the aspects of the path. For the Hearers and Solitary Buddhas, all actions are impermanent, all contaminated things are suffering, and all dharmas are selfless." This refers to the wisdom of the path that transcends the world, arising from the cause of meditating on the aspects of all impermanence, etc., and is called all-knowingness. What does this mean? The first scripture does not say that only saints have it, and the meaning of the second scripture refers to the main part of the base knowledge, because in explaining "all-knowingness is for the Hearers and Solitary Buddhas," it says that all-knowingness has three types.