Tibetan
བས་བཞི་པའི་ངེས་འབྱེད་བཞི་ལ་ཡང་མཚམས་སྦྱོར་བཞི་བཞིར་འགྱུར་བས། གཉིས་པ་ལ་ཉི་ཤུ་བཞི་པ་ལ་སོ་ལྔ་ཞེས་པ་དོར་ཅིག །དེས་ན་པཎྜི་ཏས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཚིག་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཡང༌། དཔྱོད་པ་མེད་པར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་ཊཱིཀར་དང་པོ་ལ་ནི་སོ་དྲུག་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བྲག་ཆ་ལྟར་བརྗོད་པ་མཐོང་པས་འདི་ལ་འབད་ཀྱི། དེ་ལྟ་མིན་ན་འདི་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱན་གྱིས་མདོ་འཆད་པའི་མཚམས་སྦྱོར་དངོས་སུ་མེད་ཅིང་ཤུགས་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་གསལ་བར་བཀོད་པ་འདི་རྣམས་ཡིན་ལ། མ་བཀོད་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་རྣམས་ནི་རང་རང་གིས་བརྟགས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །བརྒལ་ལན་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། ཞེས་དང༌། དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། ཞེས་དང༌། གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་ཕལ་ཆེར་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསལ་བར་མཛད་དོ། །བརྒལ་བ་དང་ལན་ནི་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཤད་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་ཡང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་བཤད་རིགས་པར། བརྒལ་བ་དང་ལན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་ནི། བརྒལ་བའི་ལན་གདབ་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མདོ་བཤད་པ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། རྣམ་བཤད་རིགས་པར། མདོ་དོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ཉན་པ་དང་ནི་འཛིན་པ་ལ། །ཉན་པ་པོ་ནི་གུས་བྱེད་པས། །ཐོག་མར་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །དེ་འགྲུབ་དེ་ནི་བསྡུས་དོན་ལས། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཚིག་དོན་ལས། །གོ་རིམ་རིགས་པ་སྔ་ཕྱི་དག །མི་འགལ་བ་ནི་གཉིས་ལས་སོ། ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བརྗོད་པས་ཚིག་གི་གོ་རིམ་རྣམས་འབྲེལ་ལོ། །བརྒལ་ལན་བརྗོད་པས་ནི་རིགས་པ་དང་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་ལོ། །དེ་དག་གིས་ནི་རྒྱན་གྱིས་དོན་དུ་ཞིག་གིས་མདོ་བཀྲལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་འགྲེལ་པས་རྒྱན་བཀྲལ་བའི་རིམ་པ་རྣམས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་འགྲེལ་པ་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚིགས་བཅད་བརྒྱད་ལས། གཅིག་དང་བཞི་དང་གཅིག་དང་གཅིག་དང་གཅིག་གིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འགྲེལ་པ་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞུང་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་རྙེད་པ་ངོ་མཚར་བར་བསྟན་ནས་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང༌། ཡུམ་སྟོན་པའི་མཐུས་རྙེད་པ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བའི་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པའི་ངོ་བོར་ཡུམ་དབྱེ་རིགས་པའམ། རང་གིས་ཡུམ་དོན་ཚང་བར་རྙེད་ནས་བརྩམས་པ་ལ་གཞན་འཇུག་རིགས་པ་དང༌། རང་ལ་སྨད་ནས་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བཤད་ཐབས་ལྔའི་སྒོ་ནས་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་ བཅད་དང་། དགོས་འབྲེལ་སྟོན་པའི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་བཀྲོལ་ལོ། །དེ་ནས་བསྡུས་དོན་མདོ་རྒྱས་གཉིས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་བཅོ་ལྔའི་མཚམས་སྦྱར་བ་ཙམ་བསྟན་ཅིང༌། དེ་ཡང་མདོར་བསྡུས་པ་དང་དེ་ལས་ཕྱེ་བ་ཙམ་དུ་བསྟན་ནས། དེ་དག་གི་དོན་ནི་འོག་ནས་འཆད་པ་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་སྐབས་བརྒྱད་རིམ་པར་བསྟན་པ་རྣམས་དང༌། དེ་ནས་སྐབས་དྲུག་དང༌། དེ་ནས་སྐབས་གསུམ་དུ་བཞག་པ་རྣམས་བཀྲོལ་ལོ། །དེ་ལྟར་རྩ་བ་བཤད་ཟིན་ནས་དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་ལས། གཉིས་དང༌། གཉིས་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་གིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། མདོའི་དོན་བསྡུས་ནས་དང༌། རང་མིང་སྨོས་ནས་ཇི་ལྟར་བརྩམས་ཚུལ་དང༌། དགེ་བ་བསྔོ་བ་དང༌། ཡུམ་ཟབ་པས་བདག་གི་ཡུལ་མིན་ཞིང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་དང༌། ཉེས་པར་བསྟན་པ་ལ་བཟོད་པ་གསོལ་བ་རྣམས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་དུའོ། །དེར་ནི་ཚིགས་བཅད་ཐ་མ་ལ་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ༌། །ནུབ་སྒོ་བ་ནི་དང་པོ་གཉིས་ནི་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ནས་གཅིག་དགོས་པ་དང༌། དེ་ནས་གཅིག་བརྩམས་པར་དམ་བཅའི་གཞུང་གཟུགས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ནས་གཅིག་བསྔོ་བ་དང༌། དེ་ནས་གཉིས་ཁེངས་བསྐྱུང་དང༌། ཐ་མ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་རུ་མཛད་པ་ནི་ཆེས་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ། བརྩམ་བྱ་གཞུང་གི་རང་བཞིན། བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འགྲེལ་པ་རྩོམ་པ་དང༌། རྩ་བ་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་ པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། དགོས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་འཚལ་བ། སློབ་དཔོན་སྔ་མས་གཞུང་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ཚུལ། རང་གི་བློའི་ཆེ་བ་བསྟན་པ། བརྩམས་པ་ལ་གཞན་འཇུག་རིགས་པར་གདམས་པ། ཁེངས་བསྐྱུང་སྟེ་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ཞེས་དྲང་སྟེ་དོན་ནི་མཆོག་ཏུ་འདུད་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཕྱག་ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་དང་འཚལ་བ་འབུལ་བ་རུ་བྱས་ནས་ཐ་དད་དུ་འཆད་པ་ནོར་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཕྱག་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལའོ། །དེ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ལ་ནི་ཤིང་གི་ཆེད་དུ་ཆུ་འདྲེན་པ་ལ་ཤིང་ལ་ཆུ་འདྲེན་ཞེས་པ་ལྟར། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་དགོས་ཆེད་ཀྱི་བཞི་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ན། སྒོ་གསུམ་ག་གུས་པས་སམ་ཡང་ན་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བས་སོ། །ཅི་ཞིག་གི་དོན་དུ་ན། འདི་ལ་གཉིས་ལས་རང་དོན་གྱི་དགོས་པ་ནི། རྒྱ་རོལ་ལས། བསོད་ནམས་རྣམ་སྨིན་བདེ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སེལ། །བསོད་ནམས་ལྡན་པའི་མི་ཡི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ། །བདུད་བཅོམ་ནས་ནི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་རེག་པར་འགྱུར། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞི་བ་བསིལ་བའི་དངོས་པོ་འཐོབ། ཅེས་པ་ལྟར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བས་བསོད་ནམས་དཔག་མེད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ལ། དེའི་མཐུས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལོག་ནས་བར་ཆད་ཞི་སྟེ་རྩོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དོན་གྱི་དགོས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ ན་དམ་པ་རྣམས་བྱ་བ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕྱག་མཆོད་བྱེད་ལ། འདིར་ཡང་ཡུམ་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནི་དམ་པའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི། རྩོམ་པ་པོ་དམ་པར་རྟོགས་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་འདིས་ཕྱག་བཙལ་བའི་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དམ་པས་འདོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམ་པའོ་ཞེས་ཡུམ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་དད་འབྲང་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཇི་ཞིག་འདོད་ན། ཤེར་ཕྱིན་དེའི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རམ་དབྱེ་བར་འདོད་ནས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱན་ཅེས་པ་ནི་དཔེའི་མིང་སྟེ། དཔེར་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་གཟུགས་བཟང་བོ་ལ་མཛེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱན་གདུ་བུ་ལ་སོགས་པས་སྤྲས་པ་གསལ་བྱེད་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་ཤར་བ་མཐོང་ན། སྐྱེ་བོ་རྣམས་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་ཡུམ་གྱི་ལུས་བཟང་བོ་ལ་མཛེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱན་དོན་བདུན་ཅུས་བཀྲ་བ་གསལ་བྱེད་བསྟན་བཅོས་འདིར་སྣང་བ་ན་མཁས་པ་རྣམས་དགའ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གཟུགས་རྒྱན་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་མེ་ལོང་ནང་སོང་བ། །མཐོང་བའི་དབང་གིས་མི་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་མཆོག་སྐྱེད་པ། །དེ་བཞིན་ལེགས་གསུངས་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཡི། །ཆོས་ཀྱང་དོན་རྣམས་ཕྱེ་བས་མཁས་རྣམས་འདི་ན་དགའ་མཆོག་སྐྱེད། ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི། འགྲེལ་བཤད་གཉིས་ཀར། རྗེས་ སུ་བསྔགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་དུ་བྱས་ཞེས་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩ་བ་བཞི་པ་ཡི་གེ་བརྒྱད་པར་བྱས་པའི་མིང་སྟེ། ཞེས་མཐུན་པར་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་དོན་ཙམ་ཞིག་དབྱེ་ཞེས
Chinese
由于第四个“地”的四种决断也变成四种连接，所以舍弃第二个是二十，第四个是三十五的说法吧。因此，对于班智达没有平等安立的这种词句，不加思索地，学者们也在各自的注释中，一开始就以三十六等像回声一样地说，我看到这个就努力了。如果不是这样，对这个进行辩驳和考察又能做什么呢？因此，以庄严论解释经的连接实际上没有，只是隐含的那些，阿阇黎根据情况清楚地安排了这些。没有安排，但通过意义获得的那些，自己考察就能理解。辩驳的回答是：因为法界没有分别。以及，事物是不可言说的。以及，其他的法也存在。等等，有些是直接显示，大部分是隐含显示，阿阇黎也清楚地做了。因为辩驳和回答是两个，所以也不会过度地变成六个解释方法的支分。在《释论理》中说：辩驳和回答二者合一，是为了回答辩驳的意义。因此，解释经需要五个支分吗？在《释论理》中说：听闻经的重大意义后，对于听闻和受持，因为听闻者恭敬，所以首先要说必要。那成就，那是从总义中来。总义是从词义中来。次第道理前后不矛盾，是从二者中来。就像这样。通过说连接，词的次第都关联起来。通过说辩驳回答，道理和前后不矛盾。通过这些，已经说了庄严论用什么意义来解释经。现在要说用解释来解释庄严论的次第。首先，在开始写作解释的八个偈颂中，用一、四、一、一、一依次说明写作解释的必要，以及顶礼。以前的阿阇黎如何划分论典。显示获得般若波罗蜜多的稀有而赞叹。因为依靠佛母的加持而获得，所以为了报答恩情，以修供养的体性来区分佛母的道理，或者自己
English
Since the four determinations of the fourth "ground" also transform into four connections each, discard the statement that the second is twenty and the fourth is thirty-five. Therefore, even for such words that the Paṇḍita did not equally establish, without contemplation, scholars also in their respective commentaries, from the beginning, say things like thirty-six as if echoing, seeing this, I strive. If it is not like this, what can be done by merely refuting and examining this? Therefore, the connections in which the Ornament explains the Sutra are not actually present, but are implied, and the teachers have clearly arranged these according to circumstances. Those that are not arranged, but are obtained through meaning, can be understood by examining them yourself. The answer to the refutation is: Because the Dharma realm has no distinctions. And, things are inexpressible. And, other dharmas also exist. And so on, some are shown directly, and most are shown implicitly, and the teachers have also made them clear. Because refutation and answer are two, it will not excessively become six branches of the method of explanation. In the Commentary on Reasoning, it says: Refutation and answer are made into one, for the sake of the meaning of answering the refutation. Therefore, why are five branches needed to explain the Sutra in this way? In the Commentary on Reasoning, it says: After hearing the great meaning of the Sutra, for listening and holding, because the listener is respectful, it is necessary to first state the necessity. That is accomplished, that comes from the condensed meaning. The condensed meaning comes from the meaning of the words. The order of reasoning is not contradictory before and after, it comes from the two. It is like this. By stating the connection, the order of the words is all related. By stating the refutation and answer, the reasoning and before and after are not contradictory. Through these, it has been said how the Ornament explains the Sutra with what meaning. Now, the order in which the commentary explains the Ornament will be explained. First, in the eight verses that begin the writing of the commentary, the necessity of writing the commentary is explained in order with one, four, one, one, and one, along with prostration. How the previous teachers divided the treatises. Showing the rarity of obtaining the Prajñāpāramitā and praising it. Because it is obtained through the power of the Mother Buddha, in order to repay the kindness, the reason for distinguishing the Mother Buddha in the nature of offering as practice, or oneself
Chinese
在圆满处寻得后，讲述了劝请他人著述的道理，以及自我谦逊而著述的差别。之后，通过五种讲述方式，解释了礼赞的偈颂和阐述必要联系的两个偈颂。然后，仅指出了简略义和广义经的十五个偈颂的连接之处，并且只是指出了简略和从简略中展开，指出了这些意义需要参考下文的阐述。之后，解释了依次展示的八个章节，以及之后的六个章节，以及之后安排的三个章节。如此讲解完根本之后，从八个偈颂中，以二、二、一、一、一的顺序，依次讲述了归纳经义，陈述自己的名字以及如何著述，回向善根，因为般若波罗蜜多深奥，不是我的境界，而是圣者的境界，以及对所犯过失的忏悔等等，言辞清晰。那里没有对最后一个偈颂的解释。西门派认为，最初两个偈颂是成为一切的庄严，之后一个是必要，之后一个是著述的立誓之论的形相，之后一个是回向，之后两个是谦逊，最后是陈述证悟的差别，这是非常好的。第二部分有三：著述的起步之举，所著之论的自性，著述圆满完成的方式。第一部分有二：著述注释，以及著述根本。第一部分有五：具有必要的礼敬，先前的论师如何划分论典，展示自己的智慧之大，劝请他人以理著述，谦逊地陈述著述的因由。第一是：直接说“礼敬”，意思是极其敬礼。有些人将“礼”解释为合掌，“敬”解释为供养，分开解释是错误的，因为那样会造成没有身语意的礼敬。向谁礼敬呢？向般若波罗蜜多礼敬。般若波罗蜜多将会被阐述，而“向”字，就像为了树木浇水，说成向树木浇水一样，为了般若波罗蜜多而礼敬，所以说向它礼敬，是目的格的第四种情况。如何礼敬呢？身语意三门全部
English
Having found it in a complete state, it explains the reasons for encouraging others to write, and the differences in writing with self-deprecation. Then, through five methods of explanation, it elucidates the verses of praise and the two verses that show the necessary connection. Then, it only points out the connection between the fifteen verses of the condensed meaning and the extensive sutra, and only points out the condensation and the expansion from it, indicating that the meaning of these needs to be referred to the explanation below. Then, it explains the eight chapters presented in order, and then the six chapters, and then the three chapters arranged. Having thus explained the root text, from the eight verses, in the order of two, two, one, one, one, it sequentially explains summarizing the meaning of the sutra, stating one's own name and how it was written, dedicating the merit, because the Prajnaparamita is profound, not my realm, but the realm of the noble ones, and apologizing for the faults shown, etc., in clear words. There, there is no explanation for the last verse. The Western Gate School believes that the first two verses become the adornment of all, then one is necessary, then one is the form of the vow of writing, then one is dedication, then two are humility, and finally, stating the difference of realization is very good. The second part has three: the act of engaging in writing, the nature of the text to be written, and the manner of completing the writing. The first part has two: writing commentary, and engaging in writing the root text. The first part has five: paying homage with necessity, how the previous teachers divided the text, showing the greatness of one's own intelligence, advising others to write with reason, and humbly stating the cause of writing. The first is: directly saying "Homage," meaning to pay utmost respect. Some people explain "Homage" as joining palms and "paying" as offering, explaining them separately is wrong, because that would cause there to be no homage of body, speech, and mind. To whom is homage paid? To the Prajnaparamita. The Prajnaparamita will be explained, and the word "to," just like watering trees for the sake of trees, saying watering to trees, so paying homage for the sake of Prajnaparamita, therefore saying paying homage to it, is the fourth case of purpose. How to pay homage? All three doors of body, speech, and mind