Tibetan
སྟན་པ་འདི་ཡང་ནུས་པ་ཆུང་ཞིང༌། མདོ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་ལ་སྐྱོན་ཆགས་པ་འགའ་ཟུང་འདུག་པས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སྨྲི་ཏི་ཛྙཱ་ན་ཀིརྟིའི་ཡིན་མིན་དཔྱད་དགོས་སོ། །སྡུད་འགྲེལ་རྟོགས་སླ་ལ། སུ་ནྱ་ཤྲི་ནི་འགྲེལ་ཆེན་དང་སྒྲ་འགྲོས་མཐུན་པས་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཛད་ཟེར་ལ། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་དང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི། འདི་མངོན་རྟོགས་རྐྱང་པར་འདོད་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་གྲགས་ཀྱང༌། ཟླ་འོད་དུ་སེང་གེ་བཟང་པོའི་སྡུད་འགྲེལ་ལས་ཞེས་འདི་ལ་དགག་པ་འབྱུང་བས་ཡིན་ནམ་སྙམ་མོ། །དོན་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ཡང་ནུས་ པ་ཆུང་ཞིང་བོད་ཚིག་དུ་མ་སྣང་བས་ཇོ་བོའི་སློབ་མ་ཞིག་གིས་སམ་གཞན་བོད་ཅིག་གིས་བྱས་པར་སེམས་སོ། །ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་བཞི་དང་མདོ་ཡི་གྲངས། །བརྒྱན་གྱི་རྩ་བའི་མདོ་རྣམས་གང་ཡིན་དང༌། །རྒྱ་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱི་དག་དང་མ་དག་རྣམས། །ལེགས་པར་དཔྱད་པའི་ཚུལ་འདི་ཐོག་མར་བཀོད། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལེགས་བཤད་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས་སྦྱར་བ་ལས་གཞུང་བཤད་ཐབས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྐབས་སོ། །འོ་ན་རྒྱན་ལ་འགྲེལ་པ་དུ་མ་ཞིག་སྣང་ན་འདིར་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འཆད་ཅེ་ན། འདིར་ནི་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་བའི་སྟེང་ནས་འཆད་དེ། དེ་ནི་ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་འགྲེལ་ཞིང་གསལ་བས་འགྲེལ་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འཆད་པ་ལ་ཡང་སྤྱིའི་དོན་གསུམ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་དོན་ལྡན་གྱི་མཚན་དང༌། བརྗོད་བྱ་དེ་ལྡན་གྱི་གཞུང་དང༌། གང་གིས་བསྒྱུར་བའི་འགྱུར་བྱང་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་དང༌། ཞར་ལ་བྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། མཚན་བསྒྱུར། མཚན་བཤད། མཚན་གྱི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར་ཞེས་པ་འདུལ་བ་ཚིག་ལེ་ལས། །མཉན་ཡོད་གནས་བཅས་ཙམ་པ་ཀ །ཝ་ར་ཎཱ་སི་ཡངས་པ་ཅན། །རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། །འདི་དག་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་ཤེས། ཞེས་པ་ལྟར་གྲོང་ ཁྱེར་ཆེན་པོ་དྲུག་གནས་པའི་ཕྱོགས་ལ་འདོད་རྒྱལ་དུ་བརྡ་བྱས་པ་སྟེ། ཡུལ་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་དུའམ་སྐད་ལ། བསྟན་བཅོས་འདིའི་མིང་ལ་ཨ་བྷི་ནས་བྷྲི་ཏིའི་བར་རོ། །དེ་བོད་ཀྱི་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། ཤེས་ནས་འགྲེལ་པ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། དེ་ཡང་ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། ཨ་ལཾ་ཀ་ར་ནི་རྒྱན། ནཱ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ། པྲཛྙཱ་པ་ར་མི་ཏ་ནི་ཤེར་ཕྱིན། ཨུ
Chinese
此释文能力较弱，经部和结合方式上也有一些错误，因此需要考察是否为大学者寂静智吉祥所著。集解易于理解，苏尼雅师利与大释的语调一致，因此据说为论师所著。三部百千颂和大自在，据说认为这只是现观，所以不是。但在《月光》中，引用狮子贤的集解，对此有驳斥，所以我想也许是。义聚明灯能力也 较弱，而且有很多藏语词汇，所以我认为是由乔沃的弟子或另一个藏人所著。四位车轨开创者和经部的数量，庄严的根本经部有哪些，以及印度释论的正确与不正确之处，首先阐述了对此进行良好考察的方式。般若波罗蜜多诀窍的论典《现观庄严论》及其注释的广释，名为《善说金鬘》，是多闻者洛桑扎巴吉祥所著，是讲授正文方法的前行部分。那么，既然有许多《庄严论》的注释，这里依据哪个来讲解呢？这里依据论师狮子贤所著的注释《义明》来讲解，因为它言简意赅，解释清晰，所以比其他注释更殊胜。讲解此论也有三个共同的意义：能诠有意义的名称，所诠有意义的正文，以及翻译者的译跋。第一部分分为两类：正文和附带产生的。第一部分分为三类：名称翻译、名称解释和名称的必要性。第一部分是：印度，如《律藏》词条所说：『舍卫城有处所，瞻波迦，波罗奈苑是广阔的，王舍城是第六个，这些被称为大城市。』就像这样，是对六个大城市所在的方向所做的约定俗成的称谓。在那些地方的人们的语言或语音中，这部论典的名字是从阿毗到婆底之间。如果将其翻译成藏语，就是从“知”到“释”之间。也就是说，阿毗萨玛雅是现观，阿朗嘎拉是庄严，纳玛是名为，般若波罗蜜多是般若波罗蜜多，邬
English
This commentary is also weak, and there are some errors in the sutra and the way of combining them, so it needs to be examined whether it was written by the great scholar Smrti Jñānakīrti. The collected commentary is easy to understand, and Sūnyasri is consistent with the tone of the great commentary, so it is said to be written by the teacher. The three hundred thousand verses and the great self are said to think that this is just direct perception, so it is not. But in "Moonlight," there is a refutation of this from the collected commentary of Simhabhadra, so I wonder if it is. The Meaning Condensed Lamp is also weak, and there are many Tibetan words, so I think it was written by a disciple of Jowo or another Tibetan. The four founders of the chariot path and the number of sutras, which are the root sutras of the Ornament, and the correct and incorrect points of the Indian commentaries, first of all, the method of good examination of this is stated. The extensive explanation of the treatise on the key points of the Prajñāpāramitā, the Ornament of Clear Realization and its commentary, called "The Golden Rosary of Good Sayings," was written by the widely learned Lobsang Drakpa, and is the preliminary part of the method of teaching the text. So, since there are many commentaries on the Ornament, which one should be relied on here to explain it? Here, we will explain it based on the commentary "Meaningful Illumination" written by the teacher Simhabhadra, because it is concise, explains the meaning clearly, and is therefore more excellent than other commentaries. There are also three common meanings in explaining this: the expressive meaningful name, the expressed meaningful text, and the colophon of the translator. The first part is divided into two
Tibetan
་པ་དེ་ཤ་ནི་མན་ངག །ཤཱསྟྲ་ནི་བསྟན་བཅོས། བྷྲི་ཏི་ནི་འགྲེལ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ནི་འདིའི་རྩ་བའི་མདོའོ། །མན་ངག་ནི་མདོའི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བསྟན་བཅོས་དང་མངོན་རྟོགས་དང་རྒྱན་གསུམ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་སྒྲོགས་པའོ། །འགྲེལ་པ་ནི་ཚིག་དང་དོན་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་གཙོ་བོར་འགྲེལ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ། སྐད་ལ་བག་ཆགས་འཇོག །རྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་འབྱུང་ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་འཆད་ཅིང༌། ཕྱི་མ་རྣམས་དེ་འགོག་མོད། འོན་ཀྱང་དང་པོ་བླ་ནས་བཀའ་སྩལ་བ་མ་གཏོགས་བསྒྱུར་དུ་མེད་པ་དང༌། བོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འགོར་ཡང་རང་གང་འདོད་ཀྱི་རྒྱ་གར་སྐད་བྱ་ས་མེད་པའི་དུས་སུ། ཆོས་ཁུངས་མར་མཚོན་བྱེད་དུ་མཛད་པ་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞུང་ཚད་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བམ་པོའི་གྲངས་དང༌། འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བམ་པོ་ཞེས་པ་གཞུང་གི་ཆ་མང་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པའི་མིང་སྟེ། དཔེར་ན་རྩྭའམ་ཤིང་གི་ཆ་མང་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ པ་ལ་ཕོན་པོའམ་བམ་པོའི་སྒྲས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དང་པོ་ནི་ལྔ་ཡོད་པའི་ཐོག་མ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བམ་པོ་རེ་ལ་ཤུ་ལོག་གི་གྲངས་མི་མཐུན་ཡང་འདིར་ནི་སུམ་བརྒྱ་རེ་ལ་བྱས་པ་སྟེ། རྒྱ་དཔེ་ལ་ཤུ་ལོག་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་ཞེས་འབྱུང་ཞིང་བམ་པོ་ལྔར་བྱས་པས་སོ། །འདི་ཡང་ལོ་ཙྪ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཞུང་ཚད་ལ་སྒྲོ་སྐུར་སྤང་བའི་ཕྱིར་བྱས་ཀྱི་རྒྱ་དཔེ་ལ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དྲང་ངོ༌། །གང་ལ་ན། མ་རིག་པའི་གཉིད་རྒྱུན་ཆད་པས་སངས་པ་སྟེ་གཉིད་སད་པ་བཞིན། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པའི་ཟུམ་པ་བཅོམ་ཞིང་ཤེས་བྱ་ལ་བློ་རྒྱས་པས་པད་འདབ་རྒྱས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ཤེས་བྱ་ལ་ནི་བློ་རྣམ་རྒྱས། །རྨོངས་པའི་ཟུམ་པ་བཅོམ་པས་ན། །སངས་རྒྱས་པདྨ་ལྟར་རྣམ་རྒྱས། ཞེས་དང༌། མ་རིག་གཉིད་ནི་རྒྱུན་བཅད་ཅིང༌། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ངེས་འབྱུང་བའི། །གང་ཞིག་རྣམ་སད་དེ་སངས་རྒྱས། །སྐྱེས་བུ་གཉིད་སངས་ཇི་བཞིན་ནོ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་བུད་དྷའི་སྒྲ་གཉིད་སད་པ་དང་པད་འདབ་རྒྱས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པ་སྔོན་གྱི་ལོ་ཙྪ་བས་སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ལ་དེ་གཉིས་ཀའི་སྒྲ་དོན་བཤད་རྒྱུ་ཡོད་པ་རྒྱུ་མཚ
Chinese
པ་དེ་ཤ་是口诀。夏斯札（梵文天城体：śāstra，梵文罗马拟音：śāstra，汉语字面意思：论典）是论著。布日底（梵文天城体：bhṛti，梵文罗马拟音：bhṛti，汉语字面意思：解释）是注释。第二，般若波罗蜜多是此（论著）的根本经。口诀是使容易领悟经的意义。论著和现观和庄严三者将要解说。名为宣说。注释是从词和义二者中以后者为主注释。第三，对法生起信心，于语言留下习气，于相续生起加持，这是说前者，后者是遮止它。然而最初不是从上师处赐予的，就不能翻译，而且在西藏的论著的开头，也没有随意使用印度语言的地方，似乎是为了表示法的来源。第二有二，以通达论著的量为支分有卷数，以圆满完成翻译为支分有顶礼。第一，卷是指将论著的许多部分汇集在一起的名称，例如将草或树的许多部分汇集在一起称为捆或卷一样。第一是具有五个的最初，将要解说。每一卷的颂数不相同，但此处是每卷三百颂，因为印度原本有五千颂，分为五卷。这也是大译师们为了避免对论著的量进行增减而做的，印度原本没有。第二，说顶礼。向谁顶礼呢？向由于无明的睡眠中断而醒悟，如同睡醒一样；又以正确的智慧摧毁无知的闭合，并且对于所知境智慧增长，如同莲花开放一样；向这样的所有佛和菩萨顶礼。就像《皈依七十颂》中所说：对于所知境智慧增长，由于摧毁愚痴的闭合，佛陀如莲花般开放。以及，无明睡眠中断，正确智慧确实生起，谁完全醒来即是佛陀，如同人睡醒一样。因此，佛（梵文天城体：buddha，梵文罗马拟音：buddha，汉语字面意思：佛陀）的词义既有睡醒也有莲花开放，如同以前的译师在《声释二品》中所说，佛陀具有这二者的词义可以解释的原因
English
Padesha is instruction. Shastra (Sanskrit: śāstra) is treatise. Bhriti (Sanskrit: bhṛti) is commentary. Second, the Prajnaparamita is the root sutra of this (treatise). Instruction is what makes it easy to understand the meaning of the sutra. The treatise and the three ornaments of Abhisamayalankara and Ornament will be explained. This is called proclamation. Commentary is mainly explaining the latter of the two, words and meaning. Third, faith arises in the Dharma, imprints are left on the language, and blessings arise in the mindstream, which explains the former, and the latter prevents it. However, initially, it cannot be translated unless it is bestowed by the lama, and at the beginning of Tibetan treatises, there was no place to use Indian languages at will, which seems to indicate the source of the Dharma. The second has two parts: the number of volumes as a branch for understanding the size of the text, and the prostration as a branch for completing the translation. First, the volume is the name for collecting many parts of the text together, just as collecting many parts of grass or wood together is called a bundle or volume. The first is the beginning of having five, which will be explained. The number of shlokas in each volume is different, but here it is 300 shlokas per volume, because the Indian original has 5,000 shlokas, divided into five volumes. This was also done by the great translators to avoid exaggerating the amount of text, which is not in the Indian original. Second, say prostration. To whom do you prostrate? To the one who has awakened from the interruption of the sleep of ignorance, just like waking up; and who has destroyed the closing of unknowing with correct wisdom, and whose wisdom has increased for the knowable, just like a lotus flower blooming; to all such Buddhas and Bodhisattvas. As it is said in the Seventy Verses on Refuge: Wisdom increases for the knowable, because the closing of ignorance is destroyed, the Buddha blooms like a lotus. And, the sleep of ignorance is interrupted, correct wisdom certainly arises, whoever fully awakens is the Buddha, just like a person waking up. Therefore, the word Buddha (Sanskrit: buddha) means both waking up and lotus blooming, as the previous translators said in the Two Chapters on Sound Explanation, the Buddha has the reason to explain the meaning of both words.