Tibetan
ས་པ་གཞན་དག་འདིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་རྣམ་འགྲེལ་དུ་ཁ་འཕངས་ལ་དེ་བཙུན་པའི་རྣམ་འགྲེལ་ན་ཡོད་པས་དབྱིག་གཉེན་གྱི་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོན་ཀྱང་ད་ལྟ་ཡུམ་གསུམ་གཞུང་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་ཞེས་པ་བམ་པོ་ཉེར་དགུར་བྱས་པ་ལོ་ཙྪ་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བསྒྱུར་བ་དང༌། འབུམ་རྐྱང་པའི་གཞུང་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་ཞེས་པ་འགྱུར་བྱང་མེད་པ་སྔ་མ་ལས་ཉིས་འགྱུར་གྱིས་གླེགས་བམ་རྒྱས་པ་གཅིག་དང་གཉིས་སྣང་ཞིང་སྔ་མ་ལ་དཀར་ཆག་འཕང་ཐང་མར་བམ་པོ་ཉེར་བདུན་ཞེས་འབྱུང་ཡང་ཉེར་དགུར་ཁོ་རང་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཕྱི་མ་འདི་འཕང་ཐང་གི་དཀར་ཆག་ཏུ་བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་གྱིས་མཛད་པ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབུམ་གྱི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ཞེས་འབྱུང་བས་རྒྱལ་པོས་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་མན་ངག་རྗེས་འབྲང་དུ་གཞུང་འགྲེལ་ལས་ལོག་པའི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་གཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ནི་མདོ་སྡེ་ལྔ་བརྒྱ་བཤད་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་མགོན་པོ་བྱམས་པས་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་པ་མཛད། བླ་མའི་མན་ངག་ལས། གཞུང་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་གསལ་པོར་བྱ་བར་འདོད། ཅེས་བྱ་བ་བཤད་པའི་འཕགས་ པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་ལ་སྐྱབས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང༌། འདིའི་ཀླད་དུ། བླ་མའི་ལུང་གིས་བདག་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །འདི་ཡི་གཞུང་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་བྱ་བར་འདོད། ཅེས་པ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་སྒྲིག་པར་ནུས་ན་ཡང་བརྩམ་པར་དམ་བཅའི་རྐང་པ་འདི་གཉིས་གནོད་འཇོམས་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱད་མེད་པ་དང༌། མན་ངག་རྗེས་འབྲང་དུ་ཡང་ཉི་ཁྲིའི་གཞུང་འགྲེལ་ཞེས་གྲགས་ཀྱི་ཡུམ་གསུམ་གཞུང་འགྲེལ་ཞེས་པ་མི་སྣང་བ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་རྣམ་འགྲེལ་དུ་ཁ་འཕངས་པ་དང༌། ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མའི་འགྲེལ་པར་བསྟན་པའི་གནས་ཚད་ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་བཀོད་ནས། ཤཱནྟི་རཀྵི་ཏའི་བསམ་པ་ནི་ཞེས་ཞི་བ་འཚོའི་བཤད་ཡམས་མཛད་པའི་ཕྱིར་མཆེ་བའི་སྡེས་བརྩམས་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་སྟེ། བློ་གསལ་ཞིང་ཡིད་གཞུངས་པ་དག་གིས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །གང་ལྟར་ཡང་འདིས་སེམས་ཙམ་དུ་བཀྲལ་ཞེས་གསུང་བ་ནི་ཆེས་མི་འཐད་པར་གོ་སྟེ། རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་བ་མ་ཕམ་པས་ཡུམ་གྱི་ལུས་དངོས་བརྒྱད་དོན་བདུན་ཅུར་དྲིལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ནས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར
Chinese
其他萨迦派的人说，这里把声闻乘大士的八种分别安立在《释论》中，因为它在《调伏论》中，所以说不是世亲的。然而现在名为《般若母经三品释·损减》的，有二十九卷，由大译师益西德翻译。名为《十万颂释·损减》的，没有译者署名，比前者多一倍，经函显得繁多，有一部和两部之说，前者在彭塘目录中说是二十七卷，但它自己说是二十九卷。后者在彭塘目录中，说是赞普赤松德赞所著的《圣妙吉祥智慧波罗蜜多十万颂广释》，所以是国王所著。任何口诀传承中，凡是与经论相违背的其他人的说法，都不应采纳。因为导师为了宣说五百部经，圣者怙主弥勒曾开示，因此无论如何都不能颠倒错乱地宣说。上师口诀中说：想要清晰地阐释《经释·损减》。这是说圣者无著亲自依止自己的口诀。并且，在这之前说：为了上师的教言利益我，想要做这部《经释·损减》。这些话大体上如果能够编辑整理，但是作为立誓之词的这两句，对于两个《损减》来说没有差别。并且，在口诀传承中，只听说过《二万颂》的经释，没有听说过《般若母经三品释》。以及把声闻乘大士的八种分别安立在《释论》中。并且，在五百部经最后的解释中，陈述了所要表达的程度后，写道：寂护的想法是……因为寂护制造了邪说，所以是牙部的著作吗？希望聪明且心胸开阔的人加以研究。无论如何，他说这部经被解释为唯识，这是非常不合理的，详细的将在下面阐述。胜者弥勒将般若母的八种自性和七十种意义浓缩，并与瑜伽士修持的次第相结合，从而造了《现观庄严论》。就这样。
English
Other Sakya scholars say that here, the eight discriminations of the great Śrāvakayāna person are established in the commentary, because it is in the Vinaya commentary, so it is said not to be by Vasubandhu. However, now the one called "Commentary on the Three Mothers Sutra, Reduction," which has twenty-nine fascicles, was translated by the great translator Yeshe De. The one called "Commentary on the Single Hundred Thousand, Reduction," which has no translator's name, is twice as large as the former, and the scripture appears voluminous, with one or two volumes. In the Phangthang catalog for the former, it says twenty-seven fascicles, but it itself says twenty-nine fascicles. In the Phangthang catalog for the latter, it says that it was composed by Emperor Trisong Detsen, "Extensive Commentary on the Hundred Thousand Verses of the Noble Perfection of Wisdom," so it was composed by the king. In any oral tradition, the explanations of others that contradict the scriptures should not be adopted. Because the teacher taught five hundred sutras, the noble Lord Maitreya instructed, therefore, it should not be taught in a reversed or confused manner. In the Lama's oral instructions, it says: "I want to clearly explain the Commentary on the Sutra, Reduction." This means that the noble Asanga himself relies on his own oral instructions. And before this, it says: "For the benefit of the Lama's words to me, I want to do this Commentary on the Sutra, Reduction." If these words can be edited and organized, but these two lines as vows are no different for the two "Reductions." And in the oral tradition, only the commentary on the Twenty Thousand Verses is heard, not the Commentary on the Three Mothers Sutra. And the eight discriminations of the great Śrāvakayāna person are established in the commentary. And, in the final explanation of the five hundred sutras, after stating the extent to be expressed, it is written: "The idea of Śāntarakṣita is..." Because Śāntarakṣita created heresies, is it a work of the Tooth Sect? It is hoped that intelligent and open-minded people will study it. In any case, he says that this sutra is explained as Mind-Only, which is very unreasonable, and will be explained in detail below. Victorious Maitreya condensed the eight natures and seventy meanings of the Mother of Wisdom, and combined them with the stages of practice for yogis, thereby creating the Ornament for Clear Realization. Thus.
Tibetan
་ན་བཞི་པོ་འདིས་དགོངས་འགྲེལ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཡུམ་གྱི་དགོངས་པ་རེ་འགྲེལ་པས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་གྲགས་ཀྱང་བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྣམ་གཡེང་གི་རྟོག་པ་བཅུའི་གཉེན་པོར་སྒྲུབ་པ་ལ་ གདམས་པའི་མདོའི་འགྲེལ་ཚུལ་དང༌། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་ནི། །བསྟན་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །བརྟགས་པ་དང་ནི་གཞན་དབང་དང༌། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །མེད་ཅེས་བྱ་ལ་སོགས་ཚིག་གིས། །བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །རྣམ་པར་བྱང་བ་བཞི་ཡིས་ནི། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་གཞན་བསྟན་མེད། ཅེས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་མདོ་འགྲེལ་ཚུལ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་དབུས་མཐའ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྣང་བས། བྱམས་ཆོས་ལས་ལོགས་སུ་སྲོལ་བཏོད་པ་མིན་ཞིང༌། གཞུང་འགྲེལ་ནི་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་སྐྱེ་འགག་ཀུན་བྱང་མེད་པའི་སྐབས་སུ་རྩ་ཤེའི་ལུང་དྲངས་ནས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་རིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཆད་འདོད་པར་འདུག་པས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིགས་ཚོགས་ལས་བཤད་སྲོལ་ཟུར་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་བཞེད་པ་ལྟར་ཡུམ་གྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་སྙིང་པོའི་དོན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིགས་ཚོགས་དང༌། གཉིས་པ་རྒྱན་གྱིས་བཀྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟར་རམ། ཡང་ན་དངོས་བསྟན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་རིགས་ཚོགས་དང༌། ཤུགས་བསྟན་སྟོང་ཉིད་བཤད་པ་ན་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་མངོན་རྟོགས་སྐྱེས་པའི་རིམ་ པ་རྣམས་རྒྱན་གྱིས་བཀྲལ་བས། རྗེ་བཙུན་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་གཉིས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་འགྲེལ་ཚུལ་གཉིས་སུ་བྱུང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བར་ཡང་གནས་སོ། །དེ་དག་ལས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ནི་འདིར་གང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། །འོ་ན་འདིའི་རྩ་བའི་མདོ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྤྱིར་ཤེར་ཕྱོགས་ལ་ཡུམ་དྲུག་སྲས་བཅུ་གཅིག་སྟེ་སྲས་ཡུམ་བཅུ་བདུན་ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྡ་བྱས་པ་ལ་འབུམ། ཉི་ཁྲི། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ། ཤེས་རབ་ཁྲི་པ། བརྒྱད་སྟོང་པ། སྡུད་པ་རྣམས་ཡུམ་ཡིན་ཞིང༌། ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པ། ལྔ་བརྒྱ་པ། སུམ་བརྒྱ་པ། ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ། ལྔ་བཅུ་པ། སྒོ་ཉེར་ལྔ་པ། རབ་རྩལ་རྣམ་གནོན་གྱིས་ཞུས་པ། ཀཽ
Chinese
这四部论典不依赖于其他的注释，各自解释了般若经的意旨，因此被称为开创宗派者。虽然如此出名，但《八千颂精简义》所表达的主要内容，是为了对治十六空和散乱的十种分别念而进行论证，其中包含了经教的解释方法。关于《般若波罗蜜多经》，则是：应完全依赖于三种教法，即遍计所执性、依他起性和圆成实性。以“无”等词语，遮止一切假立；以幻术等比喻，如实显示依他起性；以四种清净，极力宣扬圆成实性。《般若波罗蜜多经》中，佛陀没有宣说其他的教法。如是，以三种自性解释经文的方法，次第如同《中边分别论》和《大乘集论》一样显现。因此，并非是弥勒法之外另立宗派。经文和注释在解释十六空和无生无灭、一切皆清净的章节时，引用了《根本慧论》的教证，似乎想要如实地阐释龙树菩萨的理路。所以，并非是从龙树菩萨的理聚论典中另立解释之法。因此，如法友论师所认为的那样，般若经所表达的内容，其核心意义是胜义谛，其广大的意义是现观次第。或者说，前者以理聚论典阐释，后者以《现观庄严论》阐释。又或者说，直接阐述空性的意义的是理聚论典，间接阐述空性时，能使所化众生的相续中生起现观次第的是《现观庄严论》。因此，至尊弥勒和龙树菩萨二者的般若经解释方法有所不同。也可以这样安立。在这些论典中，《现观庄严论》是此处所要讲述的法。那么，这部论典的根本经典是什么呢？一般来说，关于般若方面，有六部母经和十一部子经，合称为十七部子母经，这是前代大德们所使用的术语。即《十万颂般若经》、《二万五千颂般若经》、《一万八千颂般若经》、《般若一万颂》、《八千颂般若经》、《摄颂》是母经。而《般若七百颂》、《五百颂》、《三百颂》、《一百五十颂》、《五十颂》、《二十五门经》、《胜幡所问经》，以及
English
These four treatises, without relying on other commentaries, each explain the intent of the Prajnaparamita Sutras, and are therefore said to be founders of systems. Although it is so famous, the main subject matter expressed in the Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses is to prove the sixteen emptinesses as an antidote to the ten kinds of distracting thoughts, which includes the method of explaining the Sutras. Regarding the Prajnaparamita, it is: One should completely rely on the three teachings, namely, the imputed nature, the dependent nature, and the perfectly established nature. With words such as "non-existence," all imputations are refuted; with examples such as illusions, the dependent nature is truly shown; with four kinds of purification, the perfectly established nature is greatly proclaimed. In the Prajnaparamita, the Buddha did not teach other teachings. Thus, the method of explaining the Sutras with the three natures appears in order, just like the Differentiation of the Middle and the Extremes and the Summary of the Great Vehicle. Therefore, it is not establishing a separate system apart from the Maitreya's teachings. When explaining the sixteen emptinesses and the absence of arising and ceasing, and the purity of all things, the scriptures and commentaries quote the teachings of the Fundamental Wisdom, and seem to want to explain the reasoning of Nagarjuna as it is. Therefore, it is not establishing a separate method of explanation from Nagarjuna's collection of reasoning. Therefore, as the teacher Dharmamitra believes, the content expressed in the Prajnaparamita Sutras, its core meaning is the ultimate truth, and its vast meaning is the stages of realization. Or, the former is explained by the collection of reasoning, and the latter is explained by the Ornament of Clear Realization. Or, the direct explanation of the meaning of emptiness is the collection of reasoning, and the indirect explanation of emptiness is the Ornament of Clear Realization, which can generate the stages of realization in the minds of those to be tamed. Therefore, the methods of explaining the Prajnaparamita Sutras by the venerable Maitreya and Nagarjuna are different. It can also be established in this way. Among these treatises, the Ornament of Clear Realization is the Dharma to be discussed here. So, what are the root Sutras of this treatise? Generally speaking, regarding the Prajnaparamita, there are six mother Sutras and eleven son Sutras, which are collectively called the seventeen mother and son Sutras, which is the term used by the former great masters. Namely, the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, the Eighteen Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, the Ten Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, and the Compilation Sutra are the mother Sutras. And the Seven Hundred Verse Prajnaparamita, the Five Hundred Verse, the Three Hundred Verse, the One Hundred and Fifty Verse, the Fifty Verse, the Twenty-five Door Sutra, the Sutra Asked by Surata Samghata, and