Tibetan
ན་དུ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བསྡོམས་ནས་བསྒྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག །མ་རིག་གཉིད་ལས་སངས་ཕྱིར་དང༌། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་བློ་རྒྱས་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་པད་མ་ལྟར་སངས་རྒྱས། ། དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་མཚན་གསོལ་ཏོ། ཞེས་འདྲེན་པ་ནི་ཚིག་མ་དག་ཅིང་རྐང་པ་གསུམ་པའི་དོན་ལ་ཡང་སྐྱོན་ཞུགས་སོ། །གང་གིས་ན། དང་པོར་ལོ་ཙྪ་བ་དང་ཕྱིས་བཤད་པ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དགོས་པ་དང༌། ཚུལ་དང༌། དུས་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །འདིར་སྔ་མ་རྣམས་འདུལ་བའི་ཀླད་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དང༌། མངོན་པ་ལ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ། སྨོས་ཤིག་ཅེས་ལོ་པཎ་གྱིས་བཀས་བཅད་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ངོས་འཛིན་གྱི་ཕྱག་ཡིན་ཞེས་སྤྲོས་ནས་འཆད་ཅིང༌། དེ་ལ་ཕྱི་རབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་བཤད་ནས། ལོ་ཙྪ་བ་རང་དད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱས་པར་འཆད་མོད། འོན་ཀྱང་སྔོན་བསྒྱུར་བའི་འདུལ་བ་དང༌། མངོན་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ་ངེས་པ་ཅན་དུ་སྨོས་འདུག་པས། ཕྱིས་མ་ངེས་ཀྱང་དང་པོའི་ཆོས་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱི་དུས་སུ་བཀས་བཅད་པ་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་ཆིངས་དང༌། གཞུང་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞུང་འཆད་པའི་ཐོག་མར་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཞུང་གི་མཚམས་སོ་སོར་བཅད་པ་དང༌། གཞུང་དེས་རང་གི་རྩ་བ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་རྣམས་བསྟན་ན། དཀྱུ་ས་བསྟན་པའི་རྟ་བཞིན་དུ་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་མི་འཁྲུག་ཅིང༌། དོན་ཚན་རྣམས་སོ་སོར་ཕྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང༌། རྩ་བས་དོན་དུ་ཞིག་གིས་མདོ་བཀྲལ་བ་དང༌། འགྲེལ་པས་རྩ་བ་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའི་རིམ་པ་རྣམས་བཤད་ པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་བཤད་རིགས་པར། མདོ་དོན་སྨྲ་བ་དག་གིས་ནི། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང༌། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་པར་བསྙད་པར་བྱ། ཞེས་བཤད་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྔས་མདོ་བཤད་དོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ཡང་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་བརྒྱུད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་བྱམས་པས་ཀྱང་མདོ་འཆད་པ་ན་བཤད་ཐབས་ལྔ་ཡིས་འཆད་པར་མཛད་དེ། དེ་ཡང་དགོས་དོན། བསྡུས་དོན། ཚིག་དོན་གསུམ་དངོས་སུ་དང༌། མཚམས་སྦྱར་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཅིང༌། བརྒལ་པ་དང་ལན་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དགོས་དོན་ནི། དགོས་འབྲེལ་དང༌། བསྡུས་དོན་ནི། ལུས་རྣམ་གཞག་དང༌། ཚིག་དོན་ནི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱིས་སོ། །འདིར་དགོས་དོན་དགོས་འབྲེལ་གྱིས་བསྟན་པར་མཁས་པ་དག་བཞེད་པ
Chinese
因此，将“那”和“度”加起来翻译成“佛”。因此，为了从无明的睡眠中醒来，为了智慧在所知境中增长，像莲花一样盛开成佛。因此，佛陀被赐予了这个名字。引用这些是不正确的，第三句的含义也有缺陷。为什么呢？首先是译师，然后是讲者和听者等等。必要、方式和时间是显而易见的。在这里，早期的人们在律藏的开头向一切知者顶礼，在经藏中向佛陀菩萨顶礼，在论藏中向文殊童子顶礼。译师和班智达规定要说出来，并详细解释说这是识别三藏的顶礼。后代的人们没有解释清楚原因，而是解释说译师向自己信仰的神灵顶礼。然而，早期翻译的律藏、论藏和经藏大多都明确提到了这一点。因此，即使后来不确定，但在早期法王时期似乎是规定好的。第二部分分为两部分： общей 约定和解释正文。第一部分是：在解释正文的开始，如果展示了将要解释的正文的各个部分，以及正文如何解释其根本，那么就像展示赛马场地的马一样，解释者和听者的心不会混乱，并且各个要点将变得清晰。因此，在这里，也将解释根本如何解释经文的意义，以及注释如何解释根本的顺序。此外，在《释论理》中说：“经义的讲述者，应说明必要、概要的意义、词义、关联和辩驳。”据说通过五种解释方法来解释经文，这是慈氏菩萨的口诀传承。因此，胜者慈氏菩萨在解释经文时，也用五种解释方法来解释。也就是说，必要、概要的意义和词义是直接说明的，关联是暗示的，而辩驳和回答则大多是暗示的。其中，必要是必要关联，概要的意义是纲要，词义是通过分支的详细解释来说明的。在这里，智者们认为必要是通过必要关联来展示的。
English
Therefore, adding "Na" and "Du" together, it is translated as "Buddha." Therefore, in order to awaken from the sleep of ignorance, and for wisdom to increase in the objects of knowledge, to bloom like a lotus into Buddhahood. Therefore, the Buddha was given this name. Quoting these is incorrect, and the meaning of the third line is also flawed. Why? Firstly, the translator, and then the speaker and listener, etc. Necessity, manner, and time are obvious. Here, the earlier ones prostrate to the all-knowing one at the beginning of the Vinaya, to the Buddha Bodhisattva in the Sutra, and to Manjushri Kumara in the Abhidharma. The translator and Pandit stipulated to say it, and explained in detail that this is the prostration of identifying the three baskets. Later generations did not explain the reasons clearly, but explained that the translator prostrated to the deity he believed in. However, the earlier translated Vinaya, Abhidharma, and most of the Sutras have mentioned it definitely. Therefore, even if it is uncertain later, it seems to have been stipulated during the time of the early Dharma kings. The second part is divided into two parts: general agreement and explaining the actual text. The first part is: At the beginning of explaining the text, if the various parts of the text to be explained are shown, and how the text explains its root, then like a horse showing the racecourse, the minds of the explainer and listener will not be confused, and the various points will become clear. Therefore, here too, the order of how the root explains the meaning of the Sutra, and how the commentary explains the root, will be explained. Furthermore, in the Explanation of Reasoning, it says: "The speakers of the meaning of the Sutra should state the necessity, the summarized meaning, the meaning of the words, the connection, and the refutation." It is said that the Sutra is explained through the five limbs of explanation, which is the oral transmission of Maitreya himself. Therefore, the Victorious Maitreya also explained the Sutra with five methods of explanation. That is, the necessity, the summarized meaning, and the meaning of the words are directly shown, the connection is implied, and the refutation and answer are mostly implied. Among them, necessity is the necessary connection, the summarized meaning is the outline, and the meaning of the words is explained through the detailed explanation of the branches. Here, the wise ones believe that necessity is shown through the necessary connection.
Tibetan
་ལ་དེ་ནི་མ་འབྲེལ་ཏེ། དགོས་འགྲེལ་གྱིས་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་དོན་བསྟན་ལ། བཤད་ཐབས་ལྔའི་དགོས་དོན་ནི་མདོའི་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་མཆོད་བརྗོད་ཀྱིས་དགོས་དོན་བསྟན་ཏེ། མདོའི་བརྗོད་བྱ་ཡུམ་གྱི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་བླ་མ་དག་གསུང་པ་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུའང་མ་འབྲེལ་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མདོ་འཆད་བྱེད་ཡིན་ཞིང་ཡན་ལག་ལྔ་དེས་མདོ་བཤད་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགོས་དོན་ནི་མདོའི་དོན་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དགོས་འགྲེལ་གྱིས་ཀྱང་མདོ་ཡི་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་གཉིས་སྟོན་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་ པས་མདོ་ཡི་བརྗོད་བྱ་ཕུལ་བྱུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དགོས་དོན་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་དགོས་འབྲེལ་གྱིས་མདོའི་དགོས་པ་མ་བསྟན་ན། ལུས་རྣམ་གཞག་གིས་ཀྱང་ཡུམ་གྱི་བསྡུས་དོན་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱན་སྣང་དང་རྟོགས་དཀར་འབྱུང་བ་ལྟར་དགོས་འབྲེལ་གྱིས་དགོས་དོན་བསྟན་པར་གཟུང་ངོ༌། །ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་བྱམས་པ་ཞེས་སོགས་འདི་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྐབས་དང་པོ་ལ་སོ་དྲུག །གཉིས་པ་ལ་ཉི་ཤུ། གསུམ་པ་ལ་བཅུ་བཞི། བཞི་པ་ལ་སོ་ལྔ། ལྔ་པ་ལ་ཉེར་བདུན། དྲུག་པ་ལ་གཅིག །བདུན་པ་ལ་ལྔ། བརྒྱད་པ་ལ་བཅུ་གསུམ། བར་པ་ལ་གཅིག །བསྡུས་པ་ལ་གཅིག་སྟེ་སྤྱིར་ན་བརྒྱ་ང་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་སྐབས་ཀྱི་དང་པོར་བསྟན་པ་བརྒྱད་ནི། སྐབས་ཀྱི་གོ་རིམ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་མཚམས་སྦྱོར་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ནི་ཅི་རིགས་པའོ་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་འཆད་དོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མཚམས་སྦྱོར་གྱི་རིམ་པ་འདི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚིག་གིས་ཟིན་པ་འདྲེན་ནམ། དོན་ཐོབ་ཡིན་གྲང༌། དང་པོ་ལྟར་ན་སྐབས་དང་པོ་ལ་ཉེར་ལྔ་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲངས་མངས་ལ། སྐབས་བཞི་པ་དང་བརྒྱད་པ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་སོ་དྲུག་དང་བཅུ་བཞི་ཡོད་པས་གྲངས་ཉུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་དང་པོའི་སོ་དྲུག་གི་དོན་ཐོབ་གང་ཡིན། གལ་ཏེ་དམིགས་རྣམ་རྒྱས་བཤད་ལ་མཚམས་སྦྱར་གཅིག་ལས་མེད་ཀྱང༌། ངེས་འབྱེད་བཞི་ཡོད་པས་མཚམས་སྦྱོར་བཞི་འཐོབ་ཅིང༌། སའི་ཡོངས་ སྦྱོང་ལ་ཡང་ས་བདུན་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་དང་པོ་དང་བཅས་པ་ལ་བརྒྱད་ཀྱི་ཡོངས་སྦྱོང་བརྒྱད་འཐོབ་པས་སོ་དྲུག་ཡིན་ཞེ་ན། འོ་ན་གཟུང་རྟོག་དང་འཛིན་རྟོག་གཉིས་ལ་ཡང་མཚམས་སྦྱོར་གཉིས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཐོབ། གཞན་ཡང་སྐབས་གཉིས་པའི་ཉན་རང་གི་ངེས་འབྱེད་བཞི་ཚན་གཉིས་དང༌། སྐ
Chinese
那是不相干的。因为必要解释说明了论典的必要意义，而五种解说方法的必要意义是经部的。因此，赞颂说明了必要意义，因为说明了经部所说的主题，即佛母的卓越功德。有些上师说这是非常不相干的，因为论典是解释经部的，而五个支分是解释经部的方法。必要意义是了解经部意义的必要，而且必要解释也显示了了解经部所说主题的两个必要，而不是其他人所体验到的。因为这样，就会导致为了说明经部所说主题的卓越性而说明必要意义的说法。此外，如果必要关联没有说明经部的必要，那么身体的分类也不会说明佛母的概括意义。因此，应该像庄严光明和证悟白法生起一样，认为必要关联说明了必要意义。暗示性地说明的连接的第一个是圣慈氏等等。而且，第一品有三十六个，第二品有二十个，第三品有十四个，第四品有三十五个，第五品有二十七个，第六品有一个，第七品有五个，第八品有十三个，中间品有一个，总结品有一个，总共有153个。其中，第一品所说的八个是确定品类顺序的连接，其他的则是随其应分，这是法友所说的。对此应该说，这个连接的顺序是引用阿阇黎的语句所确定，还是意义上获得的数字？如果是前者，那么第一品只有二十五个，所以数字多了，而第四品和第八品依次有三十六个和十四个，所以数字少了。如果是后者，那么第一个三十六个的意义获得是什么？如果说，虽然详细解释目标和形象只有一个连接，但因为有四个决择，所以可以获得四个连接，而且在地的完全净化中，第七地的完全净化和第一个完全净化一起，可以获得八个完全净化，所以是三十六个。那么，为什么在所取分别和能取分别这两个上不能获得两个连接呢？此外，第二品的声闻和独觉的四个决择分为两组，以及...
English
That is irrelevant. Because the necessary explanation explains the necessary meaning of the treatise, and the necessary meaning of the five methods of explanation is that of the Sutra. Therefore, the praise explains the necessary meaning, because it explains the subject matter of the Sutra, which is the excellent qualities of the Mother Buddha. Some lamas say that this is very irrelevant, because the treatise is to explain the Sutra, and the five branches are the method of explaining the Sutra. The necessary meaning is the necessity of understanding the meaning of the Sutra, and the necessary explanation also shows the two necessities of understanding the subject matter of the Sutra, which is not experienced by others. Because of this, it would lead to the statement that the necessary meaning is explained in order to explain the excellence of the subject matter of the Sutra. Furthermore, if the necessary connection does not explain the necessity of the Sutra, then the classification of the body will not explain the summarized meaning of the Mother Buddha. Therefore, it should be considered that the necessary connection explains the necessary meaning, just as the arising of Adornment Light and Realization White Dharma. The first of the connections that are implicitly stated is the noble Maitreya, etc. Moreover, there are thirty-six in the first chapter, twenty in the second, fourteen in the third, thirty-five in the fourth, twenty-seven in the fifth, one in the sixth, five in the seventh, thirteen in the eighth, one in the intermediate, and one in the summary, for a total of 153. Among them, the eight stated in the first chapter are the connections that determine the order of the chapters, and the others are as appropriate, which is what the Dharma friend says. It should be said that this order of connections is determined by quoting the words of the Acarya, or is it the number obtained in meaning? If it is the former, then there are only twenty-five in the first chapter, so the number is too many, and the fourth and eighth chapters have thirty-six and fourteen respectively, so the number is too few. If it is the latter, then what is the meaning obtained of the first thirty-six? If it is said that although there is only one connection in the detailed explanation of the object and image, because there are four discriminations, four connections can be obtained, and in the complete purification of the ground, the complete purification of the seventh ground and the first complete purification together, eight complete purifications can be obtained, so it is thirty-six. Then why can't two connections be obtained on the two, the grasped concept and the grasping concept? Furthermore, the four discriminations of the Hearers and Solitary Realizers in the second chapter are divided into two groups, and...