Tibetan
སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི། མདོས་ཆོས་གསུམ་གྱི་རབ་དབྱེ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་དེ་གསུམ་གྱི་གྲངས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོའི་རབ་དབྱེ་ཙམ་དང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤང་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་གཉེན་པོ་མ་ལུས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་རྣམ་གྲངས་མ་ལུས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་རྫས་བཏགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་བསྟན་པར་འདོད་དོ། །དེ་དག་གི་འཁྲུལ་གཞི་ཡང༌། མདོ་ལས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ས་དང་ཕར་ཕྱིན་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་མི་དགེ། ཟག་པ་ཡོད་མེད། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་མ་བཅས་ལ་སོགས་པའི་འགྲེས་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །དེས་ན་འདིའི་རྣམ་པ་ནི་མངོན་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཆོས་གསུམ་གྱི་དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པའི་ མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ལ་གཟུང་གི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་བྱའོ། །ཕྱོགས་སྔ་དང་རང་ལུགས་གཉིས་ཀས་གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་བསྡུས་པར་འདོད་པར་འདྲ་ཡང་ཁྱད་པར་ནི་སྟོན་ཚུལ་དང་དགོས་པ་ལ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་སྔའི་འདོད་པ་ནི། བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། རང་ལུགས་ནི། མདོ་དང་དེའི་རྒྱན་གཉིས་ཀྱིས་གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་གསུམ་བསྡུས་པ་དེ་རིམ་པ་ལྟར་ཡུལ་ཅན་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གོལ་ས་དང་རྒྱུ་དང་ཐོབ་བྱར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་དང༌། ཚུལ་ཇི་ལྟར་གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་ཁྱད་མ་ཕྱེད་པར་དེ་གསུམ་ལ་ཁོ་ནའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཙམ་ལ་རེ་བས་ནི་རྩོད་ལན་འདི་དག་བསྐལ་པའི་བར་དུ་ཡང་མི་ཤོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང་ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དྲི་བ་དགོད་པ་དང༌། དེ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པས་བརྗོད་བྱ་དང་མཐུན་པའི་བསྟོད་ཕྱག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤུགས་ལ་དེ་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་མས་རིམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་བསྟོད་པ་བསྟན་བཅོས་ལུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་མཛད་པའི་ཤུགས་ལ་མདོའི་བརྗོད་བྱ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་པ་ཞིག་མཛད་པར་ ཁས་ལེན་ན་ནི། མཁྱེན་གསུམ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མཚོན་མི་ནུས་པས་ཡུལ་གསུམ་པོ་འདི་འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་མཁྱེན་པ་འདིའོ་ཞེས་ཡུལ་དང་འབྲེལ་བར་བསྟན་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡུམ་གྱི་མདོས་བརྗོད་བྱ་གཞི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གྲངས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོའི་རབ་དབྱེ་ཙམ་དང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པའམ། བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཙམ་དང༌། ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མ་ལུས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་རྫས་བཏགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་སོ་ཞེས་འདོད་ཚུལ་གསུམ་བྱུང་བ་རྣམས་ལས་འདིར་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་དེ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་སྟེ་གང་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པས་ཡུམ་གྱི་རྒྱན་དུ་མཛད།གཉིས་པ་ནི། དེ་གསུམ་གང་འཆད་ཀྱང་འདི་ཡུམ་གྱི་རྒྱན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། བརྟག་པའི་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་རྒྱན་ལོགས་སུ་གསུངས་པའི་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་གསུམ་གྱི་གྲངས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོའི་རབ་དབྱེ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟ་ན་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་རྒྱན་འདི་ལས་ནི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟོན་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཏེ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དག་ལས་མི་སྨོས་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྱུང་བ་མེད་ཟེར་ཡང༌། མངོན་པ་ནས་གཞི་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་པ་དང་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡང་ཡོད་དོ། ། དེ་ལྟར་གཞི་འཆད་ཚུལ་ལ་སྦྱར་ན་ཟློས་པ་ཡོད་ལ་བཤད་བྱ་ལ་སྦྱར་ན་ཁོ་ན་སྨོས་ཀྱང་ཟློས་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། མངོན་པར་བཤད་པའི་ཆོས་གསུམ་གྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་སོ། །ཡང་ན་འདིར་ལོག་རྟོག་མདོ་ལ་བྱུང་བ་དང་འདོད་ཚུལ་གསུམ་པོ་དེ་མདོའི་བརྗོད་བྱ་མིན་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མིན་པ་ཡང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྒྱན་སྦྱར་བའི་འབད་པ་དོན་མེད་ཅེས་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་དེ་རྒྱན་ཞེས་རིགས་བྱིན་འཆད་ཀྱང་མདོ་ལ་བཟུང་ན་ཡང་སྐབས་སུ་བབ་སྟེ་ཉི་སྣང་དང་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་མདོ་ལས་ཞེས་པས་སོ། །བརྟག་པ་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ལམ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བསྟན་ཀྱང་ལམ་འདི་སྤང་བྱ་གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག་པ་སོགས་བརྗོད་བྱར་མ་བསྡུས་པས་ཏེ་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ལམ་གསུམ་ཙམ་ཞིག་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤང་གཉེན་གང་ཡིན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དང་འོག་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡང་སྒྲས་འབད་པ་དོན་མེད་བསྡུ་བ་རུ་སྦྱར་ཡང་བརྟག་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པར་མ་ཟད་པའོ། །བརྟག་པ་གསུ
Chinese
索！那些的意义有的是，仅仅为了通达经、法三种的差别，仅仅是那三种的数量、定义、体性的差别，以及仅仅为了舍弃不顺品，为了知晓所有对治品，以及仅仅为了知晓所有所知的事物，想要显示所有事物和假立等等的相状。那些的错乱之处是，经中说：蕴、界、处，以及地和波罗蜜多等等，以及善与非善，有漏与无漏，有罪与无罪等等的众多差别。因此，此处的相状，不要将从俱舍论中出现的善与非善等等的三种法的名称的类别，作为所取的法的差别和法性。前派和自宗都同样认为基、道、果汇集，但差别在于宣说的方式和必要上，如此，前派的观点如前所述，而自宗是，经和它的庄严二者汇集基、道、果三种，那是依次为了知晓有境的三种智慧，那也是为了显示歧途、因和所获得。如此，不区分为了什么必要，以及以何种方式显示基、道、果三种的差别，仅仅希望在那三种上加上唯独的词语，这些诤论即使到劫末也无法讲述。第二，分二：诤论和回答。第一，分二：提问和驳斥，以及对那提问进行责难。第一是，在供赞的场合，以三智的方式赞颂，因为是与所说相符的赞颂和顶礼，因此暗示着立誓造作将那三者作为所说内容的论典。有些人说，如前所说，以次第汇集，顶礼和赞颂在论典正文之前进行，暗示着造作一部确定经的所说内容的论典，名为《现观庄严论》，如果这样立誓，由于无法以体性的方式表示三智，因此必须与境相关联地显示：如此通达这三个境，就是这个智慧。那也是为了生起法极善分别的智慧，因此以佛母经作为所说内容，基是蕴、界、处。
English
So! Some of the meanings of those are: merely for understanding the distinctions of the three, Sutra, Dharma, and Three Knowledges, merely the distinctions of the number, definition, and essence of those three, and merely for abandoning the unfavorable aspects, in order to know all the antidotes, and merely in order to know all the categories of knowable things, they want to show all the aspects of substances, imputations, and so on. The basis of error for those is that the Sutra says: aggregates, elements, sources, and earth and perfections, and so on, and virtue and non-virtue, contaminated and uncontaminated, culpable and non-culpable, and so on, many distinctions are taught. Therefore, the aspect of this is not to take the categories of names of the three dharmas, such as virtue and non-virtue, which arise from the Abhidharma, as the distinctions and nature of the object of apprehension. Both the former and own systems similarly hold that the basis, antidote, and aspects are gathered together, but the difference lies in the manner of teaching and the purpose. Thus, the former system's view is as explained above, while the own system is that the Sutra and its Ornament gather together the three, basis, antidote, and aspects, which are in order to know the three types of wisdom with objects, and that is in order to show the wrong path, cause, and what is to be obtained. Thus, without distinguishing for what purpose and in what manner the three, basis, antidote, and aspects are shown, merely hoping to add the word "only" to those three, these debates will not be spoken even until the end of the kalpa. Secondly, there are two: debate and answer. Firstly, there are two: posing a question and refuting it, and criticizing that question. The first is that in the context of offering praise, praising through the three wisdoms is a praise and prostration that accords with the subject matter, so it implicitly vows to compose a treatise that makes those three the subject matter. Some say that, as explained before, gathering in order, the prostration and praise precede the body of the treatise, implicitly composing a treatise that establishes the subject matter of the Sutra, called the Ornament of Clear Realization. If one vows in this way, since the three wisdoms cannot be represented by way of their essence, it is necessary to show them in relation to the objects, saying, "This is the wisdom that realizes these three objects in this way." That is also in order to generate the wisdom that discriminates the Dharma very well, so the Mother Sutra is the subject matter, and the basis is the aggregates, elements, and sources.
Chinese
仅仅是部类、名称、定义、体性的详细区分，以及为了舍弃不相符的方面而舍弃所有对治的方面，或者仅仅是三种菩提之路，以及为了了解所有所知法的类别，而将物质假立等相的详细区分作为所说内容进行归纳，出现了这三种观点，从这些观点来看，这部论典将这三种观点中的任何一种，即任何被归纳为所说内容的观点，作为佛母的庄严。第二种观点是：无论阐述这三种观点中的哪一种，这部论典都不会成为佛母的庄严。如果按照第一种考察方式，那么从法相论中单独宣说庄严的努力将变得毫无意义，因为仅仅是展示了三种法的部类、名称、定义、体性的详细区分。这是有遍及性的，因为如果那样，就会变成重复已成立的事物，因为这部现观庄严论展示了自相和共相的定义差别，因此是定义的论典，即使有人说在相论的论藏中没有出现任何未提及的基础，因为相论中已经按照所宣说的方式进行了阐述。因此，也存在与相论重复的过失。 如果这样将基础与阐述方式相结合，就会有重复的过失，如果与所说内容相结合，即使只提及“仅仅”，也无法成立重复，因为相论中所说的三种法已经涵盖了所有所知。或者，在这里，仅仅通过表明在经部中出现的错觉和这三种观点不是经部的所说内容，就可以理解它们也不是论典的所说内容。因此，添加庄严的努力是毫无意义的。即使将般若波罗蜜多经解释为庄严，如果将其视为经部，也是恰当的，因为《日光论》和《释量论》中也说“从经部中”。如果按照第二种考察方式，即使宣说“这条道路应该修习”，也不会理解这条道路是对治什么应舍弃之物的，因为没有将遍一切烦恼的事物，如执著能取所取等，归纳为所说内容，因为仅仅归纳了对治完全清净的事物，即三种道路。因此，会产生无法理解什么是应舍弃和对治的过失。即使将“也”字与这一个和下一个结合起来，归纳为努力毫无意义，也不仅仅是说之前的考察方式存在过失。第三种考察
English
Merely the detailed distinctions of categories, names, definitions, and entities, and for the sake of abandoning discordant aspects, abandoning all opposing aspects, or merely the three paths to enlightenment, and for the sake of knowing all categories of knowable phenomena, summarizing the detailed distinctions of material imputation and other aspects as the content to be expressed, these three views have arisen. From these views, this treatise makes any one of these three, that is, whatever is summarized as the content to be expressed, as the ornament of the Mother. The second view is: No matter which of these three is explained, this will not become the ornament of the Mother. If according to the first mode of examination, then the effort of separately explaining the ornament from the Abhidharma will become meaningless, because it merely shows the detailed distinctions of categories, names, definitions, and entities of the three dharmas. This is pervasive, because if that were the case, it would become a repetition of what has already been established, because this Ornament of Clear Realization shows the difference between the definitions of self-characteristics and general characteristics, therefore it is a treatise on definitions, even if someone says that there is no basis that is not mentioned in the Abhidharma Pitaka, because the Abhidharma has already explained it in the way it was explained. Therefore, there is also the fault of repeating the Abhidharma. If the basis is combined with the way of explaining in this way, there will be the fault of repetition, and if it is combined with the content to be explained, even if only "merely" is mentioned, it cannot be established as repetition, because the three dharmas explained in the Abhidharma have encompassed all knowable things. Alternatively, here, merely by showing that the illusions that appear in the sutras and these three views are not the content to be expressed in the sutras, it can be understood that they are also not the content to be expressed in the treatise. Therefore, the effort of adding the ornament is meaningless. Even if the Prajnaparamita Sutra is explained as an ornament, it is appropriate to regard it as a sutra, because the Sunlight Treatise and the Commentary on Valid Cognition also say "from the sutras." If according to the second mode of examination, even if it is said "this path should be cultivated," it will not be understood what this path is the antidote to what should be abandoned, because the objects of all afflictions, such as grasping at the grasper and the grasped, are not summarized as the content to be expressed, because only the objects of complete purification, that is, the three paths, are summarized. Therefore, there will be the fault of not being able to understand what should be abandoned and what is the antidote. Even if the word "also" is combined with this one and the next one, summarizing it as a meaningless effort, it is not only saying that there is a fault in the previous mode of examination. The third mode of examination