Tibetan
མ་པ་ལྟར་ན་འདིར་མེད་ཀྱང་འགྲེལ་ཆེན་དུ་འབྱུང་བས་བརྟག་པ་གཉིས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞི་བཅས་སམ་གཞི་མེད་ཅིག་སྟོན། དང་པོ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ན་གཞི་ཡང་བསྟན་དགོས་པས་མངོན་པ་དང་ཟློས་སོ། །འོ་ན་རང་ལུགས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཞི་བཅས་སུ་བསྟན་ དགོས་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གཉིས་མིང་མཚུངས་ཀྱང་དོན་མི་འདྲ་སྟེ། ཁོའི་ལུགས་ཀྱིས་ཕུང་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་ལ་འདོད་པས་ཟློས་སྐྱོན་ཡོད་ལ་རང་ལུགས་ནི་བདེན་བཞི་དང་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ལ་འདོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། གཞིའི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་གཞི་མེད་པ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་མཁོ་བའི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཤད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེ་བས་སོ། །དེ་ཡང་འདོད་ན་དེའི་ཕྱིར་ཡུམ་གསུངས་པ་ལ་དོན་ནམ་དགོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཟུར་ན་གནས་པའི་རྒོལ་བ་དཔྱོད་ལྡན་གཞན་དག་སེམས་ཤིང་དོགས་པར་འགྱུར་བ་མིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་པ་སྟེ། མདོར་ན་དང་པོ་ལྟར་ན་བཤད་མི་དགོས་པ་བཤད་པ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ལྟར་ན་བཤད་དགོས་པ་མ་བཤད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པར་སྟོན་པའོ། །འདིར་གཞན་དག་ཅེས་པ་དང་ཕྱོགས་གསུམ་རེ་རེ་བསྡུས་པར་འདོད་པའི་རྒོལ་བ་གཉིས་མི་གཅིག་སྟེ་སྔ་མས་ནི་འདོད་པ་དེ་དག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ལན་དངོས། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཁུངས་དགོད། སྡུ་བྱེད་གསུམ་ངོས་གཟུང༌། དེ་དག་གིས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱན་གྱིས་ནི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པ་ཙམ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་ཕྱོགས་རེ་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་ནས་ཡུམ་ཕྱོགས་རེ་བའི་རྒྱན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། གཞི་གཉེན་རྣམ་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་ ཆར་གྱི་དོན་རྣམས་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མཁྱེན་པ་གསུམ་གའི་རྒྱན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་མཁྱེན་གསུམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་གསུམ་ཆར་བསྡུས་ཞེས་པའོ། །ཀྱང་ནི་གཞི་བསྡུས་པས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་བྱེད་པའམ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པར་མ་ཟད་ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕན་ཚུན་བསྡུ་བའོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་བསྡུས་པས་ན་མཁྱེན་གསུམ་ཀྱི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་ན་ཡུམ་མཐའ་དག་གི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་བོ། །གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནི་མངོན་རྟོགས་བཞི་དང་མཁྱེན་གསུམ་སོ་སོ་སྦྱོ
Chinese
按照（某些）其他人的观点，即使这里没有（明确）说明，但在《大疏》（འགྲེལ་ཆེན།）中也有提到，所以要做两种考察：是显示具有所依（གཞི་བཅས།）的相（རྣམ་པ།），还是显示不具有所依（གཞི་མེད།）的相？如果按照第一种情况，在显示相的时候，也必须显示所依，因此就成了重复（མངོན་པ་དང་ཟློས།）。那么，如果按照你们自己的宗派，也必须显示具有所依的相，岂不是也会变成重复吗？（答：）这两种相虽然名称相同，但意义不同。按照他们的宗派，是想要对蕴等的相进行详细区分，所以有重复的过失；而我们自己的宗派，是想要对四圣谛和三智的法进行区分。如果按照第二种情况，就会导致无法证悟所依的意义，也就是无法获得（证悟），因为不具有所依的相只是通过分别念假立的。如果承认这种说法，就会导致对于修行人来说，一点有用的东西都没有讲到。因为承认了这种说法。如果又承认这种说法，那么就会导致因为这个原因，（你们）所说的般若经就没有意义或必要了。想到这里，那些在角落里待着的、具有辨别智慧的其他论敌，难道不会感到疑惑吗？（答：）确实会感到疑惑。总之，按照第一种情况，就变成了说了不该说的话；而按照后面两种情况，就变成了该说的话没有说，显示了这样的过失。这里所说的“其他人”，和想要将每一方都归纳为三方面的论敌不是同一个人，因为前者是在批评那些观点的过失。第二（部分）有四（个方面）：直接回答；引用知识来源；确定三种归纳方法；归纳通过这些方法所成立的意义。第一（方面）：《庄严经论》并不是为了仅仅精通自相和共相的定义等原因，就将所依、能依、相这三个方面中的一个方面归纳为所要表达的内容，然后将般若经作为这一个方面的庄严，原因是什么呢？因为通过将所依、能依、相这三个方面全部的意义归纳为所要表达的内容的方式，也可以作为三智的庄严。意思是，为了了解三智，所以才将三者全部归纳。这里的“也”字，表示通过归纳所依，不仅可以作为了解所依的庄严，或者说不仅可以阐明所依，而且还可以通过这种方式相互归纳。这是普遍适用的，为什么呢？因为三智涵盖了声闻、缘觉、菩萨和佛陀的所有现观，所以如果能成为三智的庄严，就能成为所有般若经的庄严。按照顺序，就是将四种现观和三智一一对应。
English
According to (some) others, even if it is not (explicitly) stated here, it is mentioned in the Great Commentary (འགྲེལ་ཆེན།), so two investigations should be made: Does it show the aspect (རྣམ་པ།) with a basis (གཞི་བཅས།), or does it show the aspect without a basis (གཞི་མེད།)? If according to the first case, when showing the aspect, the basis must also be shown, so it becomes repetition (མངོན་པ་དང་ཟློས།). Then, if according to your own system, you must also show the aspect with a basis, wouldn't it also become repetition? (Answer:) Although the names of these two aspects are the same, their meanings are different. According to their system, they want to make detailed distinctions of the aspects of the aggregates, etc., so there is the fault of repetition; but our own system wants to make distinctions of the Dharma of the Four Noble Truths and the Three Wisdoms. If according to the second case, it would lead to not realizing the meaning of the basis, that is, not obtaining (realization), because the aspect without a basis is only something imputed by conceptual thought. If you admit this, it would lead to not saying anything useful for the practitioner. Because you admit this. If you admit this again, then it would lead to the Prajnaparamita Sutra you speak of being meaningless or unnecessary for that reason. Thinking of this, wouldn't those other opponents with discriminating wisdom who are staying in the corner feel doubtful? (Answer:) They would indeed feel doubtful. In short, according to the first case, it becomes saying what should not be said; and according to the latter two cases, it becomes not saying what should be said, showing such a fault. The "others" mentioned here are not the same person as the opponent who wants to summarize each side into three aspects, because the former is criticizing the faults of those views. The second (part) has four (aspects): directly answering; citing the source of knowledge; determining the three methods of summarization; summarizing the meaning established by these methods. The first (aspect): The Ornament is not for the reason of merely mastering the definitions of self-characteristics and general characteristics, etc., to summarize one of the three aspects of the basis, the support, and the aspect as the content to be expressed, and then to make the Prajnaparamita Sutra the ornament of this one aspect, what is the reason? Because by summarizing the meanings of all three aspects of the basis, the support, and the aspect as the content to be expressed, it can also be the ornament of the Three Wisdoms. The meaning is that in order to understand the Three Wisdoms, all three are summarized. The word "also" here means that by summarizing the basis, it can not only be the ornament for understanding the basis, or it can not only clarify the basis, but it can also summarize each other in this way. This is universally applicable, why? Because the Three Wisdoms encompass all the Abhisamayas of the Hearers, Solitary Realizers, Bodhisattvas, and Buddhas, so if it can become the ornament of the Three Wisdoms, it can become the ornament of all Prajnaparamita Sutras. According to the order, it is to apply the four Abhisamayas and the Three Wisdoms one by one.
Tibetan
ར་བའོ། །འདིར་རྒྱན་དེ་ནི་ཞེས་དང་རྒྱན་གྱིས་ཕྱོགས་གསུམ་ཆར་བསྡུས་ཤིང༌། དེས་མཁྱེན་གསུམ་དང་དེས་སྲས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་གང་རུང་རེ་རེ་བསྡུས་པའི་སྐྱོན་མེད་ཅེས་སྨྲ་བའི་སྔ་མ་མི་འཐད་པ་རྟོགས་སླ་ཞིང་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཡང་རྟགས་ཆོས་མ་འབྲེལ་ལོ། །གཞུང་འདི་མཐའ་གཅོད་ལུགས་སྤྱི་དོན་ལྟར་དང༌། འབྲུ་གཉེར་ཚུལ་ཚིག་དོན་གྱི་སྐབས་འདི་ལྟར་འཆད་ཤེས་པ་ཡང་དཀོན་པར་སྣང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་རྣམས་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པར་ཅིས་གྲུབ་ཅེ་ན། འདི་ལ་གསུམ། ཡུམ་བར་མ་དང༌། བསྡུས་པ་དང༌། རྒྱས་པ་ཁུངས་སུ་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་མངོན་རྟོགས་མཐའ་ དག་བསྡུས་ཚུལ་འདི་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་ལས་ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཛེས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་རབ་སེམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་པས་འབྱོར་པ་སྟེ་དེ་ལ་བོས་ནས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཉན་རང་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། གཞི་ཤེས། ལམ་ཤེས། རྣམ་མཁྱེན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དྲི་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བོས་ནས་ཉན་རང་གི་མངོན་རྟོགས་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་སླད་དུ་ཐམས་ཅད་འཚལ་བ་སྟེ་ཤེས་པ་ཉིད་ལགས་ཞེས་པ་སྟེ། འོག་མ་གཉིས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །ལན་ནི། མདོ་ལས་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ནི་མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་སྟེ་གྲངས་འདི་ཙམ་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པ་ལྟར་གང་གི་བདག་མེད་དང་བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཙམ་དུ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཤེས་པ་མིན་ལ་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མཁྱེན་པ་ཡིན་ལ་ལམ་ཤེས་དང་རྣམ་མཁྱེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཙམ་ གྱིས་ནི་ལམ་དང་རྣམ་པ་ཡུལ་ཡིན་པའམ་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་ལ། ཀྱང་སྔ་མ་ནི་བསྣན་པ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་བསྡུ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དྲི་
Chinese
ར་བའོ། །這裡的「裝飾」是指，裝飾涵蓋了所有三個方面。它涵蓋了三智，並涵蓋了四子的證悟，因此，說涵蓋任何一個都沒有錯誤，這種說法的前者很容易理解是不合理的，而後者也與標誌和屬性無關。這部論著的結論方式與總體意義一致，並且像這樣解釋詞義的方式也很少見。第二，如何證明四種人的證悟被三智所涵蓋呢？這有三點：引用中觀母經，涵蓋，以及擴展。第一點有兩個方面：簡要說明和詳細解釋。第一點是：三智如何涵蓋所有證悟？就像在兩萬五千頌般若經中，從聲聞中那些沒有煩惱的人中，美麗而卓越的人，因為擁有豐富的智慧工具，所以是富有的，因此被召喚並被告知。如何呢？聲聞和獨覺的證悟就是一切智。這樣分別應用於其他兩者。第二點有三個方面：詳細解釋基礎智，道智和一切相智。第一點有兩個方面：提問是：世尊，為什麼聲聞和獨覺的證悟被稱為一切智呢？後面的兩個也是如此。回答是：就像經中說的，婆羅門說的「一切一切」指的是這十二處。同樣，所有對象都是指內部的六處，如眼睛等，以及外部的六處，如形狀等。聲聞和獨覺按照順序知道有多少法，即大約一半或一半的無我，但他們並不知道通過在相續中產生所有三道的證悟種類，也不知道如何直接知道所有如是和如量的方面。因此，聲聞和獨覺的證悟被稱為一切智，因為它是智慧，而不是道智和一切相智。僅僅是道路和方面是客體，或者阻止了人的自我。然而，第一個是添加，後兩個是相互包含。第二點有兩個方面：提問
English
ra bao. Here, "ornament" refers to the fact that the ornament encompasses all three aspects. It encompasses the three wisdoms and the realization of the four sons, so there is no fault in saying that it encompasses any one of them. The former of this statement is easy to understand as unreasonable, and the latter is also unrelated to the sign and attribute. The conclusion method of this treatise is consistent with the general meaning, and it is rare to be able to explain the meaning of words in this way. Second, how is it proven that the realization of the four persons is covered by the three wisdoms? There are three points to this: citing the intermediate Mother Sutra, covering, and expanding. The first point has two aspects: a brief explanation and a detailed explanation. The first point is: How do the three wisdoms cover all realizations? Just like in the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, from among the Shravakas who are free from afflictions, the beautiful and excellent one, because of having abundant tools of wisdom, is wealthy, so she is summoned and told. How is it? The realization of Shravakas and Pratyekabuddhas is the All-Knowing Wisdom. Apply this separately to the other two as well. The second point has three aspects: detailed explanation of the base wisdom, the path wisdom, and the all-aspect wisdom. The first point has two aspects: The question is: World Honored One, why is the realization of Shravakas and Pratyekabuddhas called the All-Knowing Wisdom? The latter two are also the same. The answer is: Just like the sutra says, the "all all" said by the Brahmin refers to these twelve ayatanas. Similarly, all objects refer to the six internal ayatanas, such as the eyes, and the six external ayatanas, such as forms. Shravakas and Pratyekabuddhas know how many dharmas in order, that is, about half or half of the non-self, but they do not know how to generate the types of realization of all three paths in the continuum, nor do they know how to directly know all the aspects of suchness and suchness. Therefore, the realization of Shravakas and Pratyekabuddhas is called the All-Knowing Wisdom, because it is wisdom, but not the Path Wisdom and the All-Aspect Wisdom. Merely the path and aspects are the object, or they prevent the self of the person. However, the first is addition, and the latter two are mutually inclusive. The second point has two aspects: the question