Tibetan
་ཀུན་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་མཐུན་པར་བསྐོར་ལ། དེ་ཡང་གཞན་དག་ལ་མཐུན་པར་སྐོར་བར་འགྱུར་བ་དང་དེ་དག་ཀྱང་གཞན་དག་ལ་མཐུན་པར་སྐོར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་མཐུན་པར་བསྐོར་བའི་དོན་གྱིས་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་དབྱེ་ན་ཚིག་གསལ་དུ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཁ་ཅིག་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བར་རོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་འདིར་མི་སློབ་ལམ་མ་བཤད་ཀྱང་འདོད་པར་བྱ་སྟེ། མཛོད་འགྲེལ་གྱི་རང་ལུགས་བཞག་པའི་སྐབས་སུ། ཡང་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང༌། གཞི་བསྡུ་བར་ཡང༌། མི་སློབ་ལམ་ཆོས་འཁོར་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གི་ཆོས་ལ་དབྱེ་ན། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང༌། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་རྟོགས་པ་བརྗོད། །དེ་ལྟར་བྱུང་དང་གླེང་གཞི་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་སྐྱེས་རབས་བཅས། །གཏན་ལ་ཕབ་རྨད་བྱུང་ཆོས་ཏེ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གསུངས། ཞེས་པ་ལྟར་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་བསྡུ་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མདོའི་སྡེ་དང་། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་དང༌། ལུང་དུ་བསྟན་པ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་ལྔ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། གཙོ་བོ་གླེང་གཞིའི་སྡེ་དང༌། འཁོར་རྟོགས་བརྗོད། དེ་ལྟར་བྱུང༌། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་དང་བཞི་ནི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་གཉིས་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། གཏན་ལ་ཕབ་པར་བསྟན་པའི་སྡེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །དེ་ནི་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ལ། གཞི་བསྡུ་བར་ནི། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་དང༌། གཞན་རྣམས་ཉན་ཐོས་དང་ལྡན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བྱས་ནས་གཉིས་ཀ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་འཆད་དེ། འདི་དང་བཤད་གཞི་དང་བཤད་ཚུལ་མི་མཐུན་ནོ། །གང་ཡང་མདོ་སྡེ་གང་ཞིག་ ལས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་དགུ་ཞེས་པ་ལྟར་ན་གླེང་གཞི་གཙོ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པར་ལང་གཤེགས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། །བཞི་པ་ནི། ཆོས་ཕུང་རེ་རེ་ལ་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ
Chinese
围绕着与遍知的法性相符。而且，它也与其他的相符而转，那些也与其他相符而转，因此，以从一到一传递而相符转动之义，称为轮。由于是如实之见等法的自性，所以就像说是法轮一样。第三，如果从证悟之法来区分，在《释论》中说：有些法轮是资粮道，有些是加行道，有些是无间道之间的间隔。虽然如此，但此处未说无学道，也应承许，因为在建立《俱舍论》的自宗时说：或者一切圣道也是为了进入所化者的相续，所以是法轮。并且，在《事类品》中也说：因为无学道被说成是法轮。如果从经的法来区分，如是说：契经、应颂与授记，讽颂、自说与因缘，如是语、本事与广解，并有譬喻及本生，立断及希法之法，如是宣说十二支。如是就是十二部经。如果归纳，则成为三藏，即是，经部，以及应颂，授记，讽颂，自说部等五者是声闻的经藏部，主要为本事部，以及眷属因缘，如是语，本生部等四者是律藏部，奇特部与广大部二者是菩萨的经藏部，确定建立的部是大小乘二者的论藏部。这是总集的宗派，而在《事类品》中，广大部是大乘的藏部，其他都是与声闻相应的藏部，并说二者都是经藏部，这与所说之基和所说之方式不一致。任何经典中，如果说是九部经，则《楞伽经》的注释中说，本事部的主眷算作一个。第四，如果问每一法蕴有多少数量？有些人说：
English
It revolves in accordance with the nature of the Dharma of omniscience. Moreover, it revolves in accordance with others, and those also revolve in accordance with others. Therefore, it is called a wheel because of the meaning of revolving in accordance by transmitting from one to another. Since it is the nature of the Dharma such as the correct view, it is like saying the wheel of Dharma. Third, if we differentiate the Dharma of realization, it is said in the Commentary: Some wheels of Dharma are the path of accumulation, some are the path of preparation, and some are the interval of the path of no obstruction. However, although the path of no learning is not mentioned here, it should be accepted, because when establishing the self-system of the Abhidharmakosha, it is said: Or all the noble paths are also the wheel of Dharma because they enter the continuum of those to be tamed. And also in the Basic Collection, it is said: Because the path of no learning is taught as the wheel of Dharma. If we differentiate the Dharma of scripture, as it is said: Sutra, Geya, and Vyakarana, Gatha, Udana, and Nidana, Itivrttaka, Jataka, and Vaipulya, Adbhutadharma, and Avadana, Thus, twelve branches are spoken. Thus, there are twelve parts of scripture. If summarized, it becomes the three pitakas, that is, the Sutra Pitaka, and the five, Geya, Vyakarana, Gatha, and Udana, are the Sravaka's Sutra Pitaka, mainly the Nidana Pitaka, and the four, Family Nidana, Itivrttaka, and Jataka Pitaka, are the Vinaya Pitaka, the Adbhutadharma and Vaipulya Pitakas are the Bodhisattva's Sutra Pitaka, and the established Pitaka is the Abhidharma Pitaka of both the Great and Small Vehicles. This is the system of the compilation, but in the Basic Collection, the Vaipulya Pitaka is the Mahayana Pitaka, and the others are the Pitakas corresponding to the Sravakas, and it is said that both are the Sutra Pitaka, which is inconsistent with the basis of what is said and the way of what is said. In any Sutra, if it is said that there are nine parts of scripture, then the commentary on the Lankavatara Sutra says that the main family of the Nidana Pitaka is counted as one. Fourth, if asked how much is the measure of each Dharma skandha? Some say:
Tibetan
་ཤཱ་རིའི་བུས་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤུ་ལོག་དྲུག་སྟོང་ངོ་ཞེས་དང༌། ལ་ལ་ཕུང་པོ། ཁམས་སྐྱེ་མཆེད། བདེན་པ་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སོགས་ལ་བརྩམས་ནས་གཏམ་རྒྱུད་ཚར་བ་རེ་དང༌། གཞན་དག་སྤང་བྱ་རེའི་གཉེན་པོ་རྫོགས་པ་རེ་ལ་འདོད་པ་ཡོད་དེ། མཛོད་ལས། ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ཚད་ཅེས་ཟེར། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་གཏམ་རེའང་ཡིན། །སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐུན་པར་གསུངས། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆོས་ཕུང་རེ་ལ་ཤུ་ལོག་སྟོང་ཕྲག་རེ་རེ་སྤྱིར་བསྡོམས་ན་ཚིགས་བཅད་ས་ཡ་ཕྲག་བརྒྱད་དང་འབུམ་ཕྲག་བཞི་བཅུར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པའི་ལུགས་སོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དབང་པོའི་གླང་པོ་ཆེ་རབ་བརྟན་གྱིས་བཀུར་བར་འོས་པའི་སྣག་ཚས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་འདྲི་བར་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་དྲིན་ལན་བསབ་པ་ལས། འཕགས་པ་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་སྟོང་གིས་བཀུར་བར་བྱ་བའི་གླེགས་བམ་རྣམས་ཁ་ཏོན་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་རིགས་ པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཕུང་དེ་སྙེད་ཡོད་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་དེ་ཙམ་མི་སྣང་བ་ཅི་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་རྣམས་དང༌། ཀླུ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ན་ཕལ་ཆེར་ཡོད་དེ། སློབ་སྤྲིངས་ལས། བསྟན་པ་རིན་ཆེན་མཆོག་ལྟར་བཟང་ལ་འཕན་མེད་པ། །རྣམ་པར་དག་ཚུལ་གང་ཡིན་ཀླུ་མགོའི་གདེངས་ཀ་ཅན། །ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་གི་རྒྱན་བཞིན་གུས་མནོས་ནས། །ས་ཡི་གཏིང་ན་གནས་པའི་རབ་རིབ་སེལ་བར་མཛད། ཅེས་ཚིག་གསལ་དུ་འཆད་པ་ལྟར་རོ། །འདིར་ཚིག་གསལ་དུ་ཚིགས་བཅད་རེ་ལ་ཡིག་འབྲུ་སོ་གསུམ་མོ་ཞེས་པ་མ་དག་པས་སོ་གཉིས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་གཞན་དུ་ན་རྐང་པ་མི་སྙོམས་པས་སོ། །ཉེར་བརྒྱད་རེ་ལ་ཤོ་ལོག་ཏུ་མཁས་པ་དག་འཆད་པ་ནི་འདིའི་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །བཞི་པ་དེའི་འཐད་པ་ནི། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་སྔོན་དུ་སོང་ན་གདུལ་བྱའི་ཁམས་བསམ་པ་བག་ལ་ཉལ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནུས་ལ། དེ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ན་འདི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འཁོར་མ་ལུས་པ་བསྐོར་བ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་འབྲས་བུར་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མཁྱེན་གསུམ་དང་གང་ཟག་བཞི་ཡུམ་སྲས་སུ་འདོད་ན། དེ་དག་དུས་མི་མཉམ་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
是舍利子所著的名为《法蕴》的论典的量，也就是六千颂。有些是关于蕴、界、处、谛、缘起等而作的讲述完毕的故事，有些则认为是对每一种应断之法的对治法圆满。如《俱舍论》中说：“有些说是论典的量，蕴等也只是一个故事，对于各种行为的对治，说是法蕴相应。”就是这样。然而，这里有共同乘和不共同乘两种说法。如果按第一种说法，每个法蕴有一千颂，总共加起来就有八百四十万偈颂。这是《集论释》的说法。如果按第二种说法，胜者妙固所敬重的墨水能够书写一个法蕴。如果这样做是为了报答恩情，那么圣天施说五千大象所敬重的经卷应该念诵，这也是合理的。如果有那么多的法蕴，为什么在赡部洲（地球）没有那么多呢？因为大部分都在其他的世界和龙族的地方。如《劝友书》中说：“教法珍宝如妙药，清净之理龙首饰，大士敬奉如顶饰，消除地底之幽暗。”如其字面解释一样。这里《释词》中说一偈有三十三个字母是不正确的，应该改为三十二个，否则句子的音节就不平衡了。那些精通二十八个字母为一颂的人所说的不是这个意思。第四个的理由是：如果如所有尽所有智在前，就能与所化众生的根器和潜在的想法相符而转法轮。如果没有在前，那么这就会相反，因此所转的一切法轮都是遍知的果实。第二点是：如果认为三智和四补特伽罗是母子关系，那么它们的时间就会不一致，因为是因果关系。
English
It is the extent of the treatise called 'Dharma Skandha' composed by Shariputra, which is six thousand shlokas. Some are stories based on skandhas, dhatus, ayatanas, truths, dependent origination, etc., and some consider it to be the completion of the antidote for each object to be abandoned. As it says in the Abhidharmakosha, 'Some say it is the extent of the treatise, skandhas etc. are also just a story, for the antidote of various behaviors, it is said that the Dharma Skandha is appropriate.' That's how it is. However, here there are two systems, the common vehicle and the uncommon vehicle. If we consider the first, each Dharma Skandha has one thousand shlokas, and in total there are eight million four hundred thousand verses. This is the system of the Abhidharmasamuccaya commentary. If we consider the second, the ink that is worthy of being honored by the great elephant Rabbratan can write one Dharma Skandha. If doing so is to repay kindness, then the scriptures that are worthy of being honored by five thousand elephants, as said by Arya Devadatta, should be recited, which is also reasonable. If there are so many Dharma Skandhas, why are there not so many in Jambudvipa (Earth)? Because most of them are in other realms and in the places of the nagas. As it says in the Suhrllekha, 'The precious doctrine is like a supreme medicine, the pure principle is the ornament of the naga's head, the great beings respectfully regard it as the crown ornament, and eliminate the darkness that dwells in the depths of the earth.' As the words clearly explain. Here, in the commentary, it is incorrect to say that each verse has thirty-three letters, it should be changed to thirty-two, otherwise the syllables of the sentence will be unbalanced. Those who are skilled in explaining twenty-eight letters as one shloka do not mean this. The reason for the fourth is: if the knowledge of how it is and how many there are comes first, then one can turn the wheel of Dharma in accordance with the faculties, thoughts, and latent tendencies of the beings to be tamed. If it does not come first, then this will be reversed, therefore all the wheels of Dharma that are turned are established as the fruit of omniscience. The second point is: if the three knowledges and the four individuals are considered as mother and son, then their times will be inconsistent, because they are cause and effect.