Tibetan
འདོད་པ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡུམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཡང་ཉན་རང་གི་མིན་ཞེས་བཞེད་པ་བཀག་སྟེ། རྣམ་མཁྱེན་མཚན་ཉིད་པ་དང་གཅིག་ཏུ་དང་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཡུམ་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། དོན་གྱིས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་ན། ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། གུས་པར་བྱེད་དོ། །གང་ལ་ན། ཡུམ་དེའི་ཡོན་ཏན་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་པ་སོགས་ཐོབ་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་ཀ་ཡང་ངོ༌། །གང་ལ་ན། ཡུམ་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་གསུང་རབ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་འཆད་ཀྱང་ཚིག་དོན་གྱི་རྟེན་ཡིན་པས་བཟློག་ན་འགྲིག་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་མཁྱེན་གསུམ་དེ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་པའི་གསུང་རབ་ཡུམ་གྱི་མདོ་དང༌། མདོ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་གསུང་རབ་བསྟན་བཅོས་ལའོ། །གང་གི་དོན་དུ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་བ་དང་སོགས་པས་བཅང་པ་དང་བཀླག་པ་དང་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བ་དང་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །རྒྱུ་གང་ལས་ན། ཡུམ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ལས་སོ། །ཀྱང་ནི་ཐོས་པ་ལས་དང་བར་མ་ཟད། དང་བ་ལས་གུས་པའོ། །ངོ་བོ་ནི། ཤིན་ཏུ་སྟེ་གུས་པ་དྲག་པོའོ། །གང་ལ་དད་པ་དེ་ལ་དེ་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དད་ པས་འདུན་པའི་རྟེན་བྱེད་པར་བཤད་པས་འདིར་གུས་པ་ཞེས་འབྱུང་ཡང་ཡུམ་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྗེས་དེ་ནས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་སོགས་པས་བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་ཤེས་པ་གསུམ་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་ཡང་བྱེ་སྨྲ་རྣམས། ཐོས་སོགས་ལས་བྱུང་བློ་རྣམས་ནི། །མིང་དང་གཉིས་ཀ་དོན་ཡུལ་ཅན། ཞེས་མིང་རྐྱང་ལ་དམིགས་པ་ཐོས་བྱུང༌། དོན་རྐྱང་ལ་དམིགས་པ་སྒོམ་བྱུང༌། གཉིས་ཀ་ལ་དམིགས་པ་བསམ་བྱུང་ཞེས་འདོད་པ་ནི་བསམ་བྱུང་གིས་དུས་གཅིག་ཏུ་མིང་དོན་གཉིས་ཀ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། བསམ་བྱུང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མིང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ན་ཐོས་བྱུང་དང༌། དོན་འཛིན་པ་ན་སྒོམ་བྱུང་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་གསུང་རབ་མཉན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཐོས་བྱུང༌། དེའི་དོན་རིགས་པས་བརྟགས་པ་ལས་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་བསམ་བྱུང༌། ངེས་པ་རྙེད་པ་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཏུ་འདོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཞུགས་པས་ལེགས་པའི་མཆོག་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེར་སྒྲོན་དུ་ཞུགས་པས་མཁྱེན་གསུམ་ཐོབ་ཅེས་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་བ་ལས་གུས། གུས་པ་ལས་ཞུགས། ཞུགས་པ་ལས་ལེགས་པའི་མཆོག་ཐོབ་པ་དེའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་ལེགས་པ་ཐམས་ ཅད་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་སྨྲས་པ་གྲུབ་པོ། །འདིར་རྒྱུའི་གཙོ་བོའི་དོན་བྱེད་རྒྱུ་ལ་འཆད་ཀྱང་དང་པོའི་རྒྱུ་ཞེས་པ་ལེགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་བ་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དང་པོའི་རྒྱུ་རུ་གཟིགས་ནས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སུ་མཆོད་བརྗོད་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུམ་ལ་ཡོན་ཏན་ཞེས་སོགས་དེར་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་དེ་ཞེས་བསྟན་པ་ན། འདི་སྙམ་དུ་ཡུམ་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མཁྱེན་གསུམ་ཁོ་ནའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་ལ། སྦྱོར་བ་དང་ཆོས་སྐུའི་སྒོ་ནས་མིན་ཞེས་དོགས་ན། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་དེ་ལ་གྲངས་ཉུངས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པས་ལྷག་མ་ལྔའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དོན་གྱིས་བསྟོད་པར་འགྱུར་ལ། ལྷག་མ་ལྔའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པས་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པས་འགྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་དང་དགོས་པ་གཉིས་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསྟོད་ཀྱི་ལྷག་མ་ལྔའི་སྒོ་ནས་མ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ནི་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་ལ་བསྡུ་བྱ་དེ་དག་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་ཡུམ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་པའོ། །དགོས་པ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་དེས་ནི་ཚིག་དོན་གྱི་སྐབས་ནས་བཅད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྲས་བཞིའི་བཞེད་ དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྒྲུབ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་ཆོས་སྐུ་ནི་ཉན་རང་གི་ཡུམ་མིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པས་སྲས་བཞིའི་བཞེད་དོན་སྒྲུབ་པར་མི་རྟོགས་སོ། །ཀྱང་སྔ་མ་ནི་གསུམ་དུ་བརྒྱད་འདུས་པས་སྡུད་བྱེད་གསུམ་ཕྱག་གི་ཡུལ་དུ་བཀོད་པར་མ་ཟད་དོན་གྱིས་ན་བསྡུ་བྱ་བརྒྱད་ཀྱང་དེར་བཀོད་ཅེས་དང༌། ཕྱི་མ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡོད་པར་མ་ཟད་དགོས་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་པའོ། །གང་དག་དེས་ཀྱང་ཞེས་པ་དོན་བརྒྱད་དང་འཆད་འགྱུར། ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྒྱུ། ཞེས་སོགས་ལ་འཆད་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ
Chinese
对于欲求，虽然菩萨的母亲是具相的，但遮止了认为声闻缘觉的母亲不是具相的观点。因为认为（般若波罗蜜多）是遍知（一切种智）的体性，并且仅仅是佛的母亲。简略至此。第二，如果说“为了以意义而趣入”，那么如何趣入呢？就是恭敬。对谁恭敬呢？是对希求获得宣讲般若波罗蜜多功德等的人，无论是根器锐利还是迟钝的人。对什么恭敬呢？虽然解释说，是对般若波罗蜜多及其所依据的经典《三昧王经》等，但因为是词义的所依，所以颠倒过来也行，因此不合理。因此，是对以三智为所诠释的经典般若波罗蜜多经，以及依据该经的论典。为了什么目的呢？为了以各种方式受持等，即为了执持、读诵、通达和瑜伽修持的目的。从什么因产生的呢？是从对般若波罗蜜多极度欢喜而产生的。而且不仅仅是从听闻而欢喜，而是从欢喜而恭敬。本体是什么呢？是非常，即强烈的恭敬。因为对什么有信心，就会产生寻求其意义的意愿，所以说信心是意愿的所依，因此这里虽然出现恭敬，但指的是寻求般若波罗蜜多意义的意愿。第三，像那样寻求意义之后，从听闻所生等，即依次生起闻、思、修三种智慧，然后才能趣入。对于这三种智慧，小乘有部宗的人说：“从听等所生的智慧，是名和二者意义的对境。”意思是说，以单独的名相为对境的是闻所生慧，以单独的意义为对境的是修所生慧，以二者为对境的是思所生慧。这种观点是不合理的，因为思所生慧不可能同时执持名相和意义二者。如果这样，思所生慧就不存在了，因为以名相为对境时，就成了闻所生慧，执持意义时，就成了修所生慧。因此，这里应该认为，从听闻经典所产生的智慧是闻所生慧，从以理智分析其意义而获得确定的智慧是思所生慧，从以专注的禅定修习该确定之义所产生的智慧是修所生慧。第二，像那样趣入，就能获得最殊胜的菩提。
English
Regarding desire, although the mother of the Bodhisattva is characterized by attributes, the view that the mother of the Hearer-Realizer is not characterized by attributes is refuted. This is because it is believed that (Prajnaparamita) is the nature of omniscience (Sarvakarajnana) and is solely the mother of the Buddha. Enough of elaboration. Second, if it is said, "In order to enter through meaning," then how does one enter? It is through reverence. To whom? To the person who desires to attain the qualities of Prajnaparamita, whether they are of sharp or dull faculties. To what? Although it is explained as being to the Prajnaparamita and the scriptures that rely on it, such as the Samadhiraja Sutra, it is not appropriate because it is the basis of words and meanings, so it is acceptable to reverse it. Therefore, it is to the Prajnaparamita Sutra, which expresses the three knowledges, and to the treatises that rely on that sutra. For what purpose? For the purpose of holding, reciting, understanding, and practicing yoga in all ways. From what cause? From great delight in the Prajnaparamita. Moreover, it is not only from hearing that delight arises, but from delight that reverence arises. What is the essence? It is extreme, that is, intense reverence. Because faith in something leads to the desire to seek its meaning, it is said that faith is the basis of desire. Therefore, although reverence appears here, it refers to the desire to seek the meaning of Prajnaparamita. Third, after seeking the meaning in that way, the three wisdoms of hearing, thinking, and meditating arise sequentially from hearing, and then one enters. Regarding these three wisdoms, the Vaibhashikas say, "The minds arising from hearing, etc., have names and both meanings as their objects." This means that hearing-born wisdom focuses on name alone, meditation-born wisdom focuses on meaning alone, and thought-born wisdom focuses on both. This view is unreasonable because thought-born wisdom cannot simultaneously grasp both name and meaning. If so, thought-born wisdom would not exist, because when the object is name, it becomes hearing-born wisdom, and when grasping meaning, it becomes meditation-born wisdom. Therefore, here it should be considered that the wisdom arising from listening to the scriptures is hearing-born wisdom, the wisdom that gains certainty from analyzing its meaning with reason is thought-born wisdom, and the wisdom arising from meditating on that certainty with one-pointed concentration is meditation-born wisdom. Second, by entering in that way, one will attain the supreme excellence of enlightenment.
Chinese
据说进入光明灯中就能获得三智。第三是：从信敬产生恭敬，从恭敬产生进入，从进入获得殊胜的妙善，因此，对薄伽梵母极度信敬是获得一切妙善之因中最主要的因，如前所说成立。此处虽然将“因”解释为“主要因”之义，但称之为“最初之因”也很好。因此，将信敬视为菩提的最初之因，为了生起它而作供养赞颂。第二是：对母的功德等等，在那里通过宣说三智的功德来赞叹母，当这样指示时，如果心想母是八种事物的自性，为何只通过三智的功德来赞叹，而不是通过加行和法身的角度来赞叹呢？如果怀疑，通过三智的角度来赞叹并没有数量少的过失，因为通过三智的角度来赞叹，实际上也通过剩余五种角度来赞叹，而通过剩余五种角度来赞叹则不能成就，并且通过最初三种角度来赞叹有能成就的特殊必要。像这样心中考虑到理由和必要两种，一切智性就通过三种功德的角度来赞叹般若波罗蜜多，而没有通过剩余五种角度来赞叹。其中的理由是：三种一切智性概括了八种意义，并且所概括的那些也是般若波罗蜜多母所完全具备的。必要是：为了向他人显示，这三种智慧能够以从词义的角度进行区分的方式，圆满地成办四种儿子的意愿。因为加行和法身不是声闻和独觉的母亲，所以通过这些角度来赞叹不能理解成办四种儿子的意愿。然而，前者是因为三者中包含了八者，不仅将能概括的三者置于敬奉的对象中，实际上也将所概括的八者置于其中。后者是不仅通过三智的角度来赞叹有那个理由，而且也有必要。凡是那些也，是指八种意义和将要解释的。境是三种相，因等等的解释是针对当下的意义。
English
It is said that entering the light lamp will obtain the three wisdoms. The third is: From faith arises respect, from respect arises entry, from entry one obtains the supreme goodness, therefore, extreme faith and respect for the Bhagavan Mother is the most important cause among all the causes for obtaining all goodness, as previously stated. Here, although "cause" is explained as the meaning of "main cause," it is also good to call it the "initial cause." Therefore, considering faith and respect as the initial cause of Bodhi, offerings and praises are made as a means to generate it. The second is: Regarding the qualities of the Mother, etc., there, by proclaiming the qualities of the three wisdoms, the Mother is praised. When this is indicated, if one thinks that the Mother is the nature of eight things, why is she only praised through the qualities of the three wisdoms, and not through the aspects of application and Dharmakaya? If there is doubt, there is no fault of smallness in praising through the aspect of the three wisdoms, because by praising through the aspect of the three wisdoms, one actually also praises through the remaining five aspects, but praising through the remaining five aspects cannot be accomplished, and there is also a special necessity to accomplish it by praising through the initial three aspects. In this way, keeping in mind both the reason and the necessity, the three aspects of omniscience praise the Prajnaparamita, but not through the remaining five aspects. The reason for this is that the three omnisciences encompass the eight meanings, and those that are encompassed are also fully possessed by the Prajnaparamita Mother. The necessity is: In order to show others that these three wisdoms can fully accomplish the wishes of the four sons in a way that can be distinguished from the perspective of the meaning of words. Because application and Dharmakaya are not the mothers of Sravakas and Pratyekabuddhas, praising through these aspects cannot be understood as accomplishing the wishes of the four sons. However, the former is because the three include the eight, not only placing the three that can encompass in the object of reverence, but also actually placing the eight that are encompassed within it. The latter is that not only is there that reason for praising through the aspect of the three wisdoms, but there is also a necessity. Whatever those also are, refers to the eight meanings and what will be explained. The object is the three aspects, and the explanation of cause, etc., is for the meaning of the present occasion.