Tibetan
་པ་ལས་ཕྱིས་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་པ་ན་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་སུ་འགྱུར་ཞིང་སྔར་གྱི་ཞུགས་པ་དབང་རྟུལ་དད་པ་དང༌། དབང་རྣོན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ལ་ཕྱིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ན་དད་མོས་དང་མཐོང་ཐོབ་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། མཛོད་ལས། བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དེ་འབྲས་གནས། །དེ་ཚེ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དག །དད་པས་མོས་དང་མཐོང་བས་ཐོབ། ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག་སྤངས་ཀྱང་སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་ཕྱིར་འོང་ཞེས་བྱ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བཅུ་དྲུག་པའི་ཚེ་ན་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་གནས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཕྱི་མའི་ཞུགས་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། འབྲས་ཐོབ་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་གྱི། །ལམ་ཐོབ་མེད་པས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མི་བརྩོན་པ་ནི་ཞུགས་མ་ཡིན། ཞེས་སོ། །འོ་ན་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ལ་ཞུགས་པ་ན་འབྲས་གནས་དེ་གཉིས་ཐོད་རྒལ་བ་ཡིན་ནམ་མིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ཐོད་རྒལ་བའི་འབྲས་གནས་ལ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་བཞིན་པས་ཁྱབ་པས་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་ཟེར་རོ། །འོནཀྱང་དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་ལུང་ནི་མེད་ལ་ ཕྱི་མ་ཐོབ་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ཐོད་རྒལ་བའི་འབྲས་གནས་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་པས་ཐོད་རྒལ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཕྱིར་འོང་དེས་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པ་ན་ཡང་ཐོད་རྒལ་བར་ཐལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ན་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་དགོས་པས་སོ། །དེས་ན་ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་འོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་ཡོད་ལ། ཕྱིར་འོང་གིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གིས་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཐོད་རྒལ་བར་མི་འདོད་དེ། ཐོད་རྒལ་བའི་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་གཞན་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་པོར་འགྲེལ་པ་དང་འགྲེལ་བཤད་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་གཉིས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་དང་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་གཞི་མཐུན་པ་ཡིན་ཀྱང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཞུགས་པ་ནི་མིན་ཏེ། དེའི་ཞུགས་པ་མཐོང་ལམ་པར་ངེས་པ་དང་དེས་ཐོབ་པའི་འབྲས་གནས་ཐོད་རྒལ་བར་འགལ་བས་སོ། །འོ་ན་དེ་དག་མཐར་གྱིས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྔ་མ་རྣམས་སྔོན་དུ་མ་བཏང་པ་དང་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་དང་དགུ་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་སྤངས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་དེ་གཉིས་བཅུ་དྲུག་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐོད་རྒལ་བ་དང་རིམ་གྱིས་པ་གང་ཡང་མིན་པའི་དགེ་འདུན་ནི་དུ་མ་ཞིག་འོང་བར་སྣང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྒྱུན་ཞུགས། ཕྱིར་ འོང༌། ཕྱིར་མི་འོང༌། དགྲ་བཅོམ་མོ། །དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། གནས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དྲོད་ནས་ལམ་ལ་རྗེས་བཟོད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པའི་ཉན་ཐོས་གང་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་མ་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་སྒོམ་སྤང་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་དང༌། གཅིག་ནས་ལྔའི་བར་གང་རུང་སྤངས་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོའི་མཚམས་སྦྱོར་ལམ་ནས་འཛིན་པར་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་འདོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་འགྲེལ་པས་སྟན་གཅིག་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེད་ནུས་པའི་སྦྱོར་ལམ་ལ་བཞེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟན་གཅིག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་དང་པོའི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པའི་བར་དུའོ། ཞེས་སོ། །བྱེ་སྨྲ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ནས་དང་པོའི་མཚམས་འཛིན་ཏེ། མཛོད་ལས། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དེ་དག་ཏུ། །དད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བ། །སྒོམ་པས་སྤང་བྱ་མ་སྤངས་ན། །འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ། །རྣམ་ལྔའི་བར་བཅོམ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་གྱི་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སྟེང་དུ་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་པའི་ཉན་ཐོས་སོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ལ་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་དང༌། རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་འབྲས་གནས་ཙམ་པོའོ། །ཞེས་འདོད་ ཀྱང༌། འགྲེལ་པ་དང་འགྲེལ་བཤད་ལས་སྒོམ་སྤང་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་སྤོང་བ་ལ་མི་བརྩོན་པར་བཤད་པ་མེད་དོ། །འདི་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་གསུམ་སྟེ། རྟོགས་པ་དང༌། སྤངས་པ་དང༌། སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། འདོད་པར་སྐྱེ་བ་བདུན་ལེན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། འབྲས་གནས་སྒོམ་སྤང་བྱ་མ་ཟད། །དེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ། ཞེས་པའི་རང་འགྲེལ་ལས་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞིག་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་
Chinese
从其之后获得第十六（刹那）时，成为一来和不来果位，之前已入流的钝根信行者和利根法行者二者，之后获得果位时，就具有信胜解和见得的名称。如《俱舍论》中说：“十六时彼果位，彼时根有利钝别，由信而胜解，由见而得果。”如果断除了六种行相，也称第十六心为一来，为什么不是入不来果呢？因为在第十六（刹那）时，只是安住于果位，没有进入能使果位成为殊胜的道，所以不称为后一个果位的入流。同样，对于不来果也是如此。《俱舍论》中说：“得果无得殊胜道，因此之故，为作果位之差别，不勤奋者非入流。”那么，入后一个果位时，那两个果位是超越的还是不超越的呢？有些人说，因为超越的果位遍布于安住于第十六（刹那）的证悟，所以仅仅是果位而已，没有殊胜之处。然而，没有显示那样的教证，为了获得后一个（果位）而勤奋，因为是超越的果位，没有损害，所以是超越的。如果是那样，一来者获得不来果时，也成了超越，是这样吗？那是不允许的，因为如果是超越的不来果，必须在见道之前断除第九品欲界烦恼。因此，有超越的一来者入不来果，以及不来者入阿罗汉果。一来者所获得的不来果，以及不来者所获得的阿罗汉果，不认为是超越的，因为在超越的情况下，所有的果位都是以前没有经历过的第一个果位，这是在解释和释论中说的。另外，那二者是离贪欲先行的，虽然一来和不来入流，以及不来和阿罗汉入流是同体的，但不是离贪欲先行的入流，因为那入流必定是见道者，并且与由此获得的果位是超越的相违。那么，那些是渐次的吗？不是的，因为之前的果位先
English
When one obtains the sixteenth (moment) after that, one becomes a once-returner and a non-returner fruition. The two previous stream-enterers, the dull-witted faithful and the sharp-witted follower of the Dharma, when they later obtain the fruition, they become known as the faithful and the seer. As it says in the Treasury of Knowledge: "At the sixteenth, that is the fruition. At that time, the faculties are sharp or dull. By faith, one attains conviction, and by sight, one attains realization." If one has abandoned the six aspects, why is the sixteenth mind called a once-returner, and why is it not an entry into non-return? Because at the time of the sixteenth (moment), one only abides in the fruition, and has not entered the path that makes the fruition special, therefore it is not called an entry into the later fruition. Similarly, it is also the case for the non-returner. As it says in the Treasury of Knowledge: "Having attained the fruition, there is no attainment of a special path. Therefore, for the sake of making a distinction in the fruition, one who does not strive is not an enterer." So, when one enters the later fruition, are those two fruitions transcendent or not? Some say that because the transcendent fruition pervades abiding in the realization of the sixteenth (moment), it is only a fruition and has no special qualities. However, there is no scriptural authority that demonstrates that. Striving to obtain the later (fruition), because it is a transcendent fruition, there is no harm, so it is transcendent. If that is the case, when a once-returner obtains non-return, does that also become transcendent? That is not accepted, because if it is a transcendent non-returner, one must abandon the ninth level of desire realm afflictions before the path of seeing. Therefore, there is a transcendent once-returner who enters non-return, and a non-returner who enters Arhatship. The non-return obtained by the once-returner, and the Arhatship obtained by the non-returner, are not considered transcendent, because in the case of transcendence, all the fruitions are the first fruitions that have not been previously experienced, as explained in the commentaries and sub-commentaries. Furthermore, those two are preceded by detachment from desire. Although the stream-enterer of once-return and non-return, and the stream-enterer of non-return and Arhatship are of the same basis, they are not stream-enterers preceded by detachment from desire, because that stream-entry is definitely a path of seeing, and it contradicts the fruition obtained from it being transcendent. So, are those gradual? No, because the previous fruitions were before
Chinese
未舍弃，以及欲界烦恼第六品和第九品在见道之前已舍弃，并且那两个果位在第十六品时同时现前的缘故。因此，无论是顿超者还是渐次者，都会出现许多僧众。第二是四种：入流果、一来果、不还果、阿罗汉果。第一种分为入和住两种。第一种是：从暖位到道后忍位之间安住的声闻，尚未舍弃欲界烦恼第六品。如果对此进行区分，则分为见道之前一个修道所断也未舍弃，以及舍弃了一个到五个之间的任何一个。第一种的界限，俱舍论认为是从加行道开始算起，如云：“何为入流果之入？谓与决定性分相应，于见道之心刹那十五位安住之补特伽罗。”又，对此，注释认为是在一个座垫上能够生起见道的加行道，如云：“与决定性分相应，从一个座垫开始，直到未获得第一果位之间。”分别说部认为从苦法忍位开始算第一果位的界限，如俱舍论云：“彼刹那十五者，未见为见故，见道。根利钝于彼等，信及法之随行者。修所断未断，入第一果，断五种间。”第二种是：在先前舍弃的基础上，获得第十六品的声闻。其差别在于，如果按照次第，则有七次往返，以及从一类到另一类生两种。第一种是：有些人认为仅仅是果位安住者。但是，注释和解释中没有提到除了一个修道所断也未舍弃之外，会努力去舍弃。这也有三种差别：证悟的差别、舍弃的差别、出生的差别。第一种是：安住在入流果上。第二种是：一个欲界的修道所断也未舍弃。第三种是：在欲界受生七次。因此，如云：“果位安住者，修所断未尽。如是次第者，七次往返。”的自释中说，安住在果位上的人，哪些是应该通过修道来舍弃的。
English
Not abandoning, and the sixth and ninth of the desire realm afflictions were abandoned before the path of seeing, and because those two fruits are manifested simultaneously at the sixteenth. Therefore, it seems that many Sanghas will come, whether they are sudden or gradual. The second is four: Stream-enterer, Once-returner, Non-returner, Arhat. The first is divided into two: entering and abiding. The first is: the Hearer who abides from the heat to the after-tolerance of the path, who has not abandoned the sixth affliction of desire. If we divide it, it is divided into two: one who has not abandoned even one of the cultivation-abandonments before the path of seeing, and one who has abandoned any one from one to five. The first boundary is considered to be taken from the path of connection, as stated in the Abhidharmasamuccaya: "What is the entry into the fruit of stream-entry? It is the person who abides in the fifteen moments of the mind of the path of seeing in accordance with the part of determining." Also, the commentary considers the path of connection that can generate the path of seeing on one seat, as it says: "In accordance with the part of determining, from one seat until the first fruit is not obtained." The Vaibhashikas consider the first boundary from the Dharma-tolerance of suffering, as stated in the Treasury: "Those fifteen moments, unseen for seeing, the path of seeing. The faculties are sharp and dull in those, followers of faith and Dharma. If the cultivation-abandonment is not abandoned, enter the first fruit, destroy between the five." The second is: the Hearer who has obtained the sixteenth on top of the previous abandonment. The difference is that if you take it in order, there are seven returns and two births from one family to another. The first is: some think that it is just a fruit-dweller. However, the commentary and explanation do not mention that other than not abandoning even one of the cultivation-abandonments, they do not strive to abandon. This also has three differences: the difference of realization, the difference of abandonment, and the difference of birth. The first is: abiding in the fruit of stream-entry. The second is: not abandoning even one of the cultivation-abandonments of desire. The third is: taking seven births in desire. Therefore, as it says: "The fruit-dweller has not exhausted the cultivation-abandonment. Such a sequence is seven returns." The self-explanation says that the person who abides in the fruit, what should be abandoned through cultivation.