Tibetan
གས་མེད་དུ་མཐོང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་འཛིན་བསྒོམས་པའི་མཐུས་ཐོབ་པ་སྟེ་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་གང་ནས་འདིར་སྐྱེས་པ་དང་འདི་ནས་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་ཞེས་པ་ནི་ལྷའི་སྤྱན་ནོ། །ཀ་ཤིས་མདོར་བསྡུ་ན་སྤྱན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གཟུགས་འཛིན་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འཛིན་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འཛིན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་བྱ་འཛིན་པའོ། །གཟུགས་འཛིན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། ཞེས་ཤའི་མིག་ལས་དང་ལྷའི་མིག་བསྒོམས་འབྲས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར་འགྲེལ་ཆེན་གྱི་བཤད་ཡམས་གཅིག་ལས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འགྲེལ་ཆེན་ཀ་ཤི་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་སྤྱན་བསམ་གཏན་གྱིས་བསྒྲུབས་པ་ལ་བཤད་པ་ནི་འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གཉིས་དང་མི་མཐུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དང་པོ་ཚོགས་ལམ་ནས་དང་གཉིས་པ་སྦྱོར་ལམ། གསུམ་པ་མཐོང་ལམ་མཉམ་གཞག །བཞི་པ་ མཐོང་ལམ་རྗེས་ཐོབ། ལྔ་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཡོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་ཁྱད་པར་ནི་དག་མ་དག་གོ་ཞེས་སྔ་མ་དག་འཆད་དོ། །འོན་ཀྱང་ལྷའི་མིག་ཚོགས་ལམ་ནས་འཐོབ་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་ལ། ས་བདུན་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་གི་སྐབས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཐོབ་པར་གསུངས་པས་རྗེས་མཐུན་པ་དེ་ནས་ཡོད་དོ། །མཚན་ཉིད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ན་ལ་འདོད་པར་བྱ་སྟེ་སྔར་དྲངས་པའི་མདོས་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་པའི་མིག་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་སྤྱན་ལྔ་ཀ་སངས་རྒྱས་ལ་མངའ་བར་རྡོར་གཅོད་ལས་བཤད་ཅིང་འབུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་སྤྱན་ལྔ་ཡོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་འཕགས་པའི་ལུང་དྲངས་ནས་ཤའི་མིག་ཡུལ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ནི་བྱང་སེམས་ལ་དགོངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་བྱང་ཆེན་མིག་ལྔ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་འདོད་པ་དང་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཤའི་མིག་ལ་བཤད་པ་ལྟར་རྫུན་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། མིག་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་སློབ་པའི་བྱང་ཆེན་རྣམས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་པ་ལྟར་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་དང༌། གནས་སྐབས་སུ་ཡང་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཐབས་རྣམས་ཤེས་པས་གཞན་ལ་རག་མི་ལས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ལྔ
Chinese
无碍地见到。第二，瑜伽士以修习禅定的力量获得，即说他能见到众生从何处生于此处，又从此地生于何处，以及过去未来的形色。此处所说的“幻眼”即是天眼。迦湿弥罗论师归纳而言，眼有四种：执持色相，执持胜义谛，执持世俗谛，以及执持一切所知。执持色相也有两种，即业之果和修习之果。如经中说肉眼是业，天眼是修习之果，大疏的解释中也同样如此说。如此看来，无自性论和大疏迦湿弥罗论师们将天眼解释为通过禅定修成，与圣者和论师的观点不符。第二，第一是从资粮道，第二是加行道，第三是见道现观，第四是见道后得。第五是从第八地开始有，与佛地的差别在于清净与不清净，前面已经解释过了。然而，从资粮道获得天眼没有过失，而且在第七地的圆满清净阶段，经中说获得佛眼，因此从那时起就一致了。自宗认为只有佛地才具有，因为之前引用的经文是解释菩萨成佛之眼的缘故。一般来说，金刚经中说佛具有五眼，十万颂的破魔品中也说佛具有五眼。之前引用圣者的教证，指出肉眼所见的对境是确定的，这是对菩萨而言的。第三，如经中所说，大菩萨想要圆满修习五眼或想要获得五眼，就应当修学六度。以及无自性论和大疏中对肉眼的解释一样，修习神变的足也是如此。第四，如经中所说，修习这五眼的菩萨们将证得无上菩提，这是究竟的果位。在暂时的情况下，在成办他利时，自己知道那些方法，因此不需要依赖他人。第二，五境
English
Seeing without obstruction. Secondly, it is obtained by the power of the yogi's meditation, that is, it is said that he can see where sentient beings are born from and where they are born from here, and the forms of the past and future. Here, the "illusory eye" is the divine eye. The Kashmiri master summarizes that there are four types of eyes: holding form, holding the ultimate truth, holding the conventional truth, and holding all knowable things. Holding form also has two types, namely the fruit of karma and the fruit of meditation. As it is said in the scriptures that the flesh eye is karma and the divine eye is the fruit of meditation, the same is said in the explanation of the great commentary. Thus, the explanation of the divine eye by the non-self-nature theory and the great commentary Kashmiri masters as being accomplished through meditation is inconsistent with the views of the noble ones and the masters. Secondly, the first is from the path of accumulation, the second is the path of application, the third is the path of seeing, and the fourth is the post-attainment of the path of seeing. The fifth is from the eighth ground onwards, and the difference from the Buddha ground is that it is pure and impure, which has been explained before. However, there is no fault in obtaining the divine eye from the path of accumulation, and in the stage of complete purification of the seventh ground, it is said in the scriptures that the Buddha eye is obtained, so it is consistent from then on. The self-proclaimed believes that only the Buddha ground has it, because the previously quoted scripture is the reason for explaining the eye of the Bodhisattva becoming a Buddha. In general, the Diamond Sutra says that the Buddha has five eyes, and the chapter on subduing demons in the Hundred Thousand Verses also says that the Buddha has five eyes. Previously, the teachings of the noble ones were quoted, pointing out that the objects seen by the flesh eye are certain, which is for the Bodhisattvas. Thirdly, as it is said in the scriptures, the great Bodhisattvas who want to fully practice the five eyes or want to obtain the five eyes should study the six perfections. And like the explanation of the flesh eye in the non-self-nature theory and the great commentary, the practice of the feet of miraculous powers is also the same. Fourthly, as it is said in the scriptures, the Bodhisattvas who practice these five eyes will attain unsurpassed Bodhi, which is the ultimate fruit. In the temporary situation, when accomplishing the benefit of others, one knows those methods oneself, so there is no need to rely on others. Secondly, the five objects
Tibetan
་པོ་དེ་དག་དང་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ལྔ་པོ་དེ་ཐ་ སྙད་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ནས་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་སྟེ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སློབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་མངོན་ཤེས་དྲུག་བརྗོད་བྱར་བྱས་པ་ལ་འདོམས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། གང་ལ་གདམས་པའི་ཡུལ། དེ་ལ་འདོམས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། རྟེན་གྱི་ས། བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཁྱད་པར། ས་མཚམས། དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་བཏུས་སུ། ཕྱི་རོལ་པའམ། ཉན་ཐོས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་དག་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ཚད་མེད་པ་རྣམས་མངོན་པར་སྒྲུབ་བོ་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ཞེས་པ་ལྟར་དང་པོ་ལྔ་བསམ་གཏན་བཞིའི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་བོ། །དྲུག་པའི་རྟེན་ནི་དེ་ཉིད་ལས། ཡོན་ཏན་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་སམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་བོ་ཞེས་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ཀུན་བཏུས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞིའི་དངོས་གཞི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་དུ་འདོད་དོ། །གཟུགས་མེད་ལ་མི་བརྟེན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་སུ་མངོན་ཤེས་དྲུག་ཀ་ལ་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་པས་སོ། །མཛོད་ལས། ཟད་པ་ མངོན་ཤེས་སྟོབས་བཞིན་ནོ། ཞེས་ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་འདྲ་བར་ས་ཐམས་ཅད་པར་བཤད་པ་ནི་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ཡིན་པས་མི་གནོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་ཐོབ་ནས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང༌། །ཇི་ལྟར་རྣམས་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། །མཐུ་གྲུབ་པ་ཡི་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ཞེས་རྟེན་བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་གནས་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་པ་དང་ནི་ལྡན། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱས་ན་མཐུ་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །འོ་ན་མངོན་ཤེས་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་གནས་སམ་ཡིད་བྱེད་གང་ཞེ་ན། དང་པོའི་རྣམ་གནས་ནི་ལུས་ཡང་བ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་སྒྲས་ཁྱབ་པ་དང༌། གསུམ་པ་ནི་བདག་གི་ལུས་འདི་འདྲ་བ་ལ་སེམས་འདི་ལྟ་བུ་སྣང་བས་གཞན་ལ་ཡང་ལུས་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་སེམས་འདི་འདྲ་བ་ཡོད་ཅེས་མོས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་ཡིད་ཤེས་འགགས་མ་ཐག་པའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་ལུགས་བཟློག
Chinese
与那些对境相关的五种有境，在名言中于相续中生起，于胜义中证悟为离戏论的真如自性一味一体，即无有差别，从而进行修习，如是教导。第三是就所说的六种神通进行教诫。此有二：所教诫的对境，以及于彼教诫之理。初者有五：所依之地、所依之相、差别、地界、必要。初者，于《集论》中说：“外道或声闻或菩萨或如来皆可，依于清净之四禅而现证无量，无量如何现证，五种现量亦如是。”如是，最初五者依于四禅之本体清净者皆可而修。第六之所依，彼经中说：“其余功德者，声闻或菩萨或如来皆可，依于究竟之四禅而修。”如是说依于究竟之四禅。然依《集论》之理，四禅与四无色之本体，皆可作为功德差别之所依，一切皆认为是究竟之禅定与无色定。不依于无色定，于《集论》中，六种神通皆说依于禅定。于《俱舍论》中说：“尽智如力。”如说漏尽智如力一般遍于一切地，是为毗婆沙宗之理，故无有妨害。是故于《经庄严论》中说：“获得极清净之四禅，以及不分别之智慧完全摄持，如何安住于作意，则成就神通获得殊胜。”如是所依与四禅和安住之不分别智慧相合，如何安置之法作意则成就神通。那么，修习神通之行相或作意为何呢？初者之行相是身轻安，二者是声遍满，三者是于我之身显现如此之心，于他亦有如此之身，故有如此之心，如是信解。四者是于意识灭后立即取其相，而逆转。
English
The five objects related to those objects are generated in the continuum in name, and in the ultimate sense, they are realized as one and the same in the nature of suchness, which is free from elaboration, that is, without difference, and thus practiced, as taught. The third is to instruct on the six superknowledges that are spoken of. This has two parts: the object to be instructed, and the manner of instructing it. The first has five parts: the ground of support, the characteristics of the support, the difference, the boundary, and the need. The first is: In the Compendium, it says: "Whether it is a non-Buddhist, a Hearer, a Bodhisattva, or a Tathagata, they attain the immeasurables by relying on the four pure concentrations, and the five direct perceptions also know how the immeasurables are directly perceived." Thus, the first five are attained by relying on any of the pure entities of the four concentrations. The support for the sixth is from the same text: "The remaining qualities are attained by Hearers, Bodhisattvas, or Tathagatas, by relying on the fourth concentration that has reached the ultimate end." Thus, it is explained as relying on the fourth concentration of the ultimate end. However, according to the Compendium, all of the entities of the four concentrations and the four formless realms that are suitable as supports for special qualities are considered to be ultimate concentrations and formless realms. It does not rely on the formless realms, because in the Compendium, all six superknowledges are said to rely on concentration. In the Treasury, it says: "Exhaustion is like power." As it is said that the knowledge of the exhaustion of defilements is like power, it pervades all grounds, which is the doctrine of the Vaibhashikas, so there is no harm. Therefore, in the Ornament of the Sutras, it says: "Having obtained the extremely pure fourth concentration, and completely grasping the non-conceptual wisdom, and how to abide in mindfulness, the power is accomplished and the supreme is obtained." Thus, the support is combined with the fourth concentration and the non-conceptual wisdom of abiding. If one makes the Dharma that is established in this way mindful, then power is accomplished. So, what is the aspect or mindfulness of accomplishing superknowledge? The aspect of the first is lightness of body, the second is pervasion by sound, and the third is that because this kind of mind appears in my body, others also have this kind of body, so they have this kind of mind, as believed. The fourth is to take the sign immediately after the cessation of mind consciousness, and reverse the order.