Tibetan
ག་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལའོ། །དེ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ལ་ནི་ཤིང་གི་ཆེད་དུ་ཆུ་འདྲེན་པ་ལ་ཤིང་ལ་ཆུ་འདྲེན་ཞེས་པ་ལྟར། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་དགོས་ཆེད་ཀྱི་བཞི་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ན། སྒོ་གསུམ་ག་གུས་པས་སམ་ཡང་ན་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བས་སོ། །ཅི་ཞིག་གི་དོན་དུ་ན། འདི་ལ་གཉིས་ལས་རང་དོན་གྱི་དགོས་པ་ནི། རྒྱ་རོལ་ལས། བསོད་ནམས་རྣམ་སྨིན་བདེ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སེལ། །བསོད་ནམས་ལྡན་པའི་མི་ཡི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ། །བདུད་བཅོམ་ནས་ནི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་རེག་པར་འགྱུར། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞི་བ་བསིལ་བའི་དངོས་པོ་འཐོབ། ཅེས་པ་ལྟར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བས་བསོད་ནམས་དཔག་མེད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ལ། དེའི་མཐུས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལོག་ནས་བར་ཆད་ཞི་སྟེ་རྩོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དོན་གྱི་དགོས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ ན་དམ་པ་རྣམས་བྱ་བ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕྱག་མཆོད་བྱེད་ལ། འདིར་ཡང་ཡུམ་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནི་དམ་པའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི། རྩོམ་པ་པོ་དམ་པར་རྟོགས་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་འདིས་ཕྱག་བཙལ་བའི་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དམ་པས་འདོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམ་པའོ་ཞེས་ཡུམ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་དད་འབྲང་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཇི་ཞིག་འདོད་ན། ཤེར་ཕྱིན་དེའི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རམ་དབྱེ་བར་འདོད་ནས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱན་ཅེས་པ་ནི་དཔེའི་མིང་སྟེ། དཔེར་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་གཟུགས་བཟང་བོ་ལ་མཛེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱན་གདུ་བུ་ལ་སོགས་པས་སྤྲས་པ་གསལ་བྱེད་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་ཤར་བ་མཐོང་ན། སྐྱེ་བོ་རྣམས་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་ཡུམ་གྱི་ལུས་བཟང་བོ་ལ་མཛེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱན་དོན་བདུན་ཅུས་བཀྲ་བ་གསལ་བྱེད་བསྟན་བཅོས་འདིར་སྣང་བ་ན་མཁས་པ་རྣམས་དགའ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གཟུགས་རྒྱན་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་མེ་ལོང་ནང་སོང་བ། །མཐོང་བའི་དབང་གིས་མི་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་མཆོག་སྐྱེད་པ། །དེ་བཞིན་ལེགས་གསུངས་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཡི། །ཆོས་ཀྱང་དོན་རྣམས་ཕྱེ་བས་མཁས་རྣམས་འདི་ན་དགའ་མཆོག་སྐྱེད། ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི། འགྲེལ་བཤད་གཉིས་ཀར། རྗེས་ སུ་བསྔགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་དུ་བྱས་ཞེས་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩ་བ་བཞི་པ་ཡི་གེ་བརྒྱད་པར་བྱས་པའི་མིང་སྟེ། ཞེས་མཐུན་པར་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་དོན་ཙམ་ཞིག་དབྱེ་ཞེས་པ་སྟེ་འདི་ནི་བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བའོ། །དེ་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་སྡོང་བུ་ལས། དམ་པ་མང་པོ་ཁས་འཆེ་མི་བྱེད་ལ། །གལ་ཏེ་དཀའ་བས་ཁས་ནི་བླངས་གྱུར་ན། །རྡོ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟ་བུར་ནི། །ཤི་ཡང་གཞན་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཞེས་པ་ལྟར་བརྩམས་པ་མཐར་དབྱུང་བའི་ཆེད་དུའོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཉིད་ལ་ཡང༌དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན། གཞུང་ལམ་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་ནི་ཀུན་གྱི་ཞེས་པའམ། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །གལ་ཏེ་འདི་བརྩམས་པ་ཉིད་ནས་རྒྱན་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱན་དུ་བྱེད་མི་དགོས་ཤེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་གདུ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྒྱན་དུ་གྲུབ་ཟིན་ཀྱང་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན་རྒྱན་གྱི་དགོས་པ་དགའ་བ་སྐྱེད་མི་ནུས་པས། རྒྱན་གྱི་རྒྱན་ནི་དྲི་མ་སེལ་བ་ཡིན་པ་ལྟར། མཁས་པ་དགའ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་རྟོགས་པའམ་ལོག་རྟོག་གི་དབང་གིས་འདིས་ཡུམ་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱན་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཀླན་ཀའི་དྲི་མ་སྐྱེ་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྒྲ་དྲང་ཐད་དུ་བསྟན་ཞིང་དོན་གསལ་ལ་ཚིག་བདེ་བའི་འགྲེལ་པ་འདི་ མཛད་པས་དྲི་མ་དེ་དག་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱན་དུ་བྱེད་པས་འདི་ནི་རྒྱན་གྱི་རྒྱན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་ཀ་ཤིས། ཀླན་ཀ་ངན་པའི་དྲི་མ་སེལ་བས་ན་འདི་ནི་དབུ་མའི་རྒྱན་ནོ་ཞེས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །གང་དག །མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ནི་ཡུམ་དེའི་རྒྱན་ཞེས་དང༌། མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་ཞེས་འཆད་པ་སྔ་མ་ལྟར་ན། དེའི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ཡང་མ་མཐོང་པར་གསལ་ལ་ཕྱི་མ་ཡང་རྩོམ་པ་པོའི་དགོངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ནི། འགྲེལ་པ་བརྩམས་པའི་བརྗོད་བྱ་དང༌། དགོས་པ་དང༌། ཉིང་དགོས་དང༌། འབྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ཏེ་བཤད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡུམ་
Chinese
因为没有其他可能。对于谁呢？对于般若波罗蜜多。关于般若波罗蜜多将要讲述，就像为了树木而引水，说成是给树木引水一样。为了般若波罗蜜多而顶礼，说成是对其顶礼，这是为了目的的第四格。如何顶礼呢？通过身语意三门恭敬，或者通过内心极度欢喜。为了什么目的呢？这其中有两个目的，自身的目的在于，如《广大游乐经》所说：“福德成熟带来安乐，消除一切痛苦。具足福德之人的所有愿望都能实现。摧毁魔军之后，迅速证得菩提。获得超越悲伤的寂静清凉之境。”就像这样，因为对特殊的境——般若波罗蜜多顶礼，所以在相续中产生无量的福德，凭借它的力量，非福德得以转化，障碍平息，从而使著作得以圆满完成。为了他人的目的在于，世间 的圣者们在开始做大事的时候，首先会对特殊的境进行顶礼供养，这里也是一样，因为说是对佛母进行供养，所以能让被调伏的众生们认识到“这是圣者”。更深一层的目的在于，当认识到作者是圣者时，就会这样想：这位圣者顶礼的般若波罗蜜多也是圣者所喜爱的，因此也是圣者，这样信徒们就会进入到这部以佛母为所诠释对象的论典中。像这样顶礼之后，想要做什么呢？为了分别或者想要分别般若波罗蜜多的庄严词句的章节。其中，庄严是比喻的名称。例如，自然的庄严是美好的身姿，装饰的庄严是用手镯等装饰，显现的庄严是在镜子等之中显现，看到这些会使人们生起欢喜一样。在这里也是一样，自然的庄严是佛母美好的身体，装饰的庄严是用七十义来装饰，显现的庄严是显现在这部论典之中，因此能使智者们生起欢喜，所以是庄严。如《经庄严论》所说：“容貌庄严具足自性功德，映入镜中。以见之威力，能生起人们极大的欢喜。同样善说恒常具足自性功德，法也能通过剖析意义，使智者们在此生起极大的欢喜。”
English
Because there is no other possibility. To whom? To the Prajñāpāramitā. The Prajñāpāramitā will be explained, just as drawing water for trees is called drawing water to the trees. Prostrating to the Prajñāpāramitā is called prostrating to it, which is the fourth case for the purpose. How to prostrate? Through the three doors of body, speech, and mind with reverence, or through extreme joy in the heart. For what purpose? There are two purposes here, the purpose for oneself is, as stated in the *Great Play Sutra*: "The ripening of merit brings happiness, eliminating all suffering. The thoughts of people endowed with merit will also be accomplished. After destroying the Maras, one will quickly attain enlightenment. Obtain the peaceful and cool state beyond sorrow." Like this, because of prostrating to the special object—the Prajñāpāramitā—immeasurable merit is generated in the continuum, and through its power, non-merit is transformed, obstacles are pacified, and thus the composition is completed. The purpose for others is that, in the world, the holy ones first make prostrations and offerings to special objects when they begin to engage in great deeds. Here too, because it is said to be offering to the Mother, it will enable those to be tamed to recognize "This is a holy one." A deeper purpose is that when the author is recognized as a holy one, one will think, "The Prajñāpāramitā to which this holy one prostrates is also desired by the holy ones, therefore it is also holy." In this way, the faithful will enter into this treatise that takes the Mother as its object of explanation. Having prostrated in this way, what does one want to do? In order to distinguish or wanting to distinguish the chapters of the ornate words of that Prajñāpāramitā. Among them, ornament is the name of a metaphor. For example, the natural ornament is a beautiful figure, the decorative ornament is adorned with bracelets and so on, the manifest ornament is appearing in mirrors and so on, seeing these will cause people to generate joy. Here too, the natural ornament is the beautiful body of the Mother, the decorative ornament is adorned with seventy meanings, the manifest ornament is appearing in this treatise, therefore it can cause the wise to generate joy, so it is an ornament. As stated in the *Ornament of the Sutras*: "A form ornament endowed with inherent qualities, reflected in a mirror. By the power of seeing, it generates the supreme joy of people. Similarly, well-spoken words are always endowed with inherent qualities. The Dharma also, by analyzing the meanings, causes the wise to generate supreme joy here."
Chinese
如是。以诗句而言，在两种注释中，都说“以名为‘随赞’的诗节组合而成”，并且“以四句八字为根本的诗节之名”等说法一致。分别而言，就是略微分别意义，这即是立誓造论。那么，做了这个有什么必要呢？如《智慧之树》中所说：“贤善之人不轻易立誓，若因困难而立誓，犹如在石头上绘画，即使死去也不会改变。”如同此说，是为了将著作完成。那么，仅仅是分别，又有什么必要呢？因为经文、道路、果、自性之般若波罗蜜多是所有的，或者说，是为了能够理解广、中、略一切的庄严。如果说，因为这部著作本身已经成就为庄严，所以不需要再作为庄严，那也没有过失。因为男女的镯子等虽然已经成就为庄严，但如果沾染污垢，就无法产生庄严的必要，即无法带来喜悦。如同庄严的庄严是去除污垢一样，使智者喜悦的庄严就是诗句本身。虽然已经展示出来，但由于不理解或错误理解，认为这部著作不能阐明佛母的意义，因此不是庄严，可能会产生诽谤的污垢。对此，论师以直接明了的语言，创作了意义清晰、文字流畅的注释，通过消除那些污垢而作为庄严，因此这是庄严的庄严。正如喀什论师所说：“因为消除诽谤的恶劣污垢，所以这是中观的庄严。”这与此相符。任何事物，因为是增上生和决定胜之因，所以八现观是佛母的庄严等，以及像宣说现观的论藏等一切的庄严一样，按照前一种说法，甚至连“它的庄严是诗句”这样的词语都没有见到，而后一种说法也与作者的意图相悖。如此，这些诗句也阐述了注释的论述对象、必要、究竟必要和关联。其中，第一个是现观庄严，因为是所诠释的对象。第二个是佛母。
English
Thus it is. In terms of verses, in both commentaries, it is said that "it is composed of verses called 'Subsequent Praise'," and "the name of the verse is based on four lines and eight syllables," and so on, which are consistent. In terms of differentiation, it is to differentiate the meaning slightly, which is to vow to compose. Then, what is the need to do this? As it is said in the Wisdom Tree: "Noble people do not easily make vows, but if they make vows because of difficulties, it is like drawing on a stone, and even if they die, they will not change." As this says, it is for the sake of completing the work. Then, what is the need for the differentiation itself? Because the sutra, the path, the fruit, and the nature of the Prajnaparamita are all, or rather, it is for the sake of being able to understand the adornment of all the extensive, intermediate, and concise. If it is said that because this work itself has already become an adornment, there is no need to make it an adornment, then there is no fault. Because even though the bracelets of men and women have already become adornments, if they are stained with dirt, they cannot produce the need for adornment, that is, they cannot bring joy. Just as the adornment of adornment is to remove dirt, the adornment that makes the wise happy is the verses themselves. Although it has already been shown, due to not understanding or misunderstanding, it is thought that this work does not clarify the meaning of the Mother Buddha, therefore it is not an adornment, and the dirt of slander may arise. To this, the teacher, with direct and clear language, created a commentary that is clear in meaning and fluent in words, and by eliminating those dirt, it becomes an adornment, therefore this is the adornment of adornment. Just as the teacher Kashi said: "Because it eliminates the bad dirt of slander, therefore this is the adornment of Madhyamaka." This is in accordance with this. Whatever, because it is the cause of higher rebirth and definite goodness, therefore the eight realizations are the adornment of the Mother Buddha, and like explaining the adornment of all the Abhidhamma Pitaka, according to the former saying, even the words "its adornment is verses" are not seen, and the latter saying is also contrary to the author's intention. Thus, these verses also explain the object of the commentary, the need, the ultimate need, and the connection. Among them, the first is the Abhisamayalankara, because it is the object to be explained. The second is the Mother.