Tibetan
རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞུང་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་རྙེད་པ་ངོ་མཚར་བར་བསྟན་ནས་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང༌། ཡུམ་སྟོན་པའི་མཐུས་རྙེད་པ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བའི་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པའི་ངོ་བོར་ཡུམ་དབྱེ་རིགས་པའམ། རང་གིས་ཡུམ་དོན་ཚང་བར་རྙེད་ནས་བརྩམས་པ་ལ་གཞན་འཇུག་རིགས་པ་དང༌། རང་ལ་སྨད་ནས་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བཤད་ཐབས་ལྔའི་སྒོ་ནས་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་ བཅད་དང་། དགོས་འབྲེལ་སྟོན་པའི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་བཀྲོལ་ལོ། །དེ་ནས་བསྡུས་དོན་མདོ་རྒྱས་གཉིས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་བཅོ་ལྔའི་མཚམས་སྦྱར་བ་ཙམ་བསྟན་ཅིང༌། དེ་ཡང་མདོར་བསྡུས་པ་དང་དེ་ལས་ཕྱེ་བ་ཙམ་དུ་བསྟན་ནས། དེ་དག་གི་དོན་ནི་འོག་ནས་འཆད་པ་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་སྐབས་བརྒྱད་རིམ་པར་བསྟན་པ་རྣམས་དང༌། དེ་ནས་སྐབས་དྲུག་དང༌། དེ་ནས་སྐབས་གསུམ་དུ་བཞག་པ་རྣམས་བཀྲོལ་ལོ། །དེ་ལྟར་རྩ་བ་བཤད་ཟིན་ནས་དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་ལས། གཉིས་དང༌། གཉིས་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་གིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། མདོའི་དོན་བསྡུས་ནས་དང༌། རང་མིང་སྨོས་ནས་ཇི་ལྟར་བརྩམས་ཚུལ་དང༌། དགེ་བ་བསྔོ་བ་དང༌། ཡུམ་ཟབ་པས་བདག་གི་ཡུལ་མིན་ཞིང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་དང༌། ཉེས་པར་བསྟན་པ་ལ་བཟོད་པ་གསོལ་བ་རྣམས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་དུའོ། །དེར་ནི་ཚིགས་བཅད་ཐ་མ་ལ་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ༌། །ནུབ་སྒོ་བ་ནི་དང་པོ་གཉིས་ནི་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ནས་གཅིག་དགོས་པ་དང༌། དེ་ནས་གཅིག་བརྩམས་པར་དམ་བཅའི་གཞུང་གཟུགས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ནས་གཅིག་བསྔོ་བ་དང༌། དེ་ནས་གཉིས་ཁེངས་བསྐྱུང་དང༌། ཐ་མ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་རུ་མཛད་པ་ནི་ཆེས་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ། བརྩམ་བྱ་གཞུང་གི་རང་བཞིན། བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འགྲེལ་པ་རྩོམ་པ་དང༌། རྩ་བ་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་ པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། དགོས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་འཚལ་བ། སློབ་དཔོན་སྔ་མས་གཞུང་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ཚུལ། རང་གི་བློའི་ཆེ་བ་བསྟན་པ། བརྩམས་པ་ལ་གཞན་འཇུག་རིགས་པར་གདམས་པ། ཁེངས་བསྐྱུང་སྟེ་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ཞེས་དྲང་སྟེ་དོན་ནི་མཆོག་ཏུ་འདུད་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཕྱག་ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་དང་འཚལ་བ་འབུལ་བ་རུ་བྱས་ནས་ཐ་དད་དུ་འཆད་པ་ནོར་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཕྱ
Chinese
著作的必要是包含顶礼的，以及先前的论师如何分判论典，显示般若波罗蜜多的获得是多么稀有而加以赞扬，由于佛母的加持而获得，为了报答恩情，以修持供养的体性来区分佛母是否合理，或者自己完整地获得佛母的意义后才开始著作，让其他人进入是否合理，以及贬低自己而进入的差别等等都显示了。然后通过五种讲述方法来解释礼赞的偈颂，以及显示必要关联的两个偈颂。然后仅仅显示了将简略义和广义经部的十五个偈颂连接起来，而且也仅仅显示了简略的和从那里面分开的。那些意义依赖于下面所讲述的内容来显示。然后依次显示了八个章节，然后是六个章节，然后解释了被安立为三个章节的那些。这样解释了根本之后，从那之后的八个偈颂中，以两个、两个、一个、一个、一个的顺序，将经部的意义归纳起来，并且说了自己的名字，说明了如何著作的方式，回向善根，佛母甚深不是我的境界，而是圣士夫们的境界，以及对所显示的过失请求宽恕等等，都以清晰的语言显示了。在那里，最后的偈颂没有解释。西门巴说，最初的两个是成为一切的庄严，然后一个是必要，然后一个是立誓著作的论典形相，然后一个是回向，然后是两个谦虚，最后是表达证悟的差别，这是非常好的。第二部分有三个：进入著作的行为，所著作论典的自性，著作圆满完成的方式。第一部分有两个：著作注释，以及进入著作根本。第一部分有五个：具有必要的顶礼，先前的论师如何分判论典的方式，显示自己的智慧伟大，劝诫他人进入著作是合理的，谦虚地陈述著作的原因。第一是：直接说“顶礼”，意思是极其敬礼。有些人将“顶礼”解释为手掌合十和“顶礼”解释为供养，从而分开解释是错误的，如果那样，语言和意
English
The necessity of writing includes prostration, and how the previous teachers divided the treatises, showing how rare the attainment of Prajñāpāramitā is and praising it, and because of the blessing of the Mother Buddha, it is reasonable to distinguish the Mother Buddha in the nature of practice and offering in order to repay the kindness, or after one has completely obtained the meaning of the Mother Buddha, it is reasonable to let others enter into the writing, and the differences of belittling oneself and entering, etc., are all shown. Then, through the five methods of explanation, the verses of praise are explained, as well as the two verses that show the necessary connection. Then, it only shows the connection of the fifteen verses of the condensed meaning and the extensive sutras, and it also only shows the condensed and separated from it. Those meanings depend on what is said below to show. Then, the eight chapters are shown in order, then the six chapters, and then the ones that are established as three chapters are explained. After explaining the root in this way, from the eight verses after that, in the order of two, two, one, one, one, the meaning of the sutra is summarized, and one's own name is mentioned, explaining how to write, dedicating the merits, the Mother Buddha is not my realm because it is profound, but the realm of holy men, and asking for forgiveness for the faults shown, etc., are all shown in clear language. There, the last verse has no explanation. The Western Gatekeeper said that the first two are the adornment of everything, then one is necessary, then one is the form of the treatise of vowing to write, then one is the dedication, then two are humility, and finally expressing the difference of realization, which is very good. The second part has three: the act of entering into writing, the nature of the treatise to be written, and the way of completing the writing. The first part has two: writing a commentary, and entering into writing the root. The first part has five: prostration with necessity, how the previous teachers divided the treatises, showing the greatness of one's own wisdom, advising others to enter into writing is reasonable, and humbly stating the reasons for writing. The first is: directly saying "prostration", which means extreme reverence. Some people interpret "prostration" as joining palms and "prostration" as offering, thus explaining them separately is wrong, if so, language and mind