Tibetan
གསུམ་གའི་རྒྱན་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་མིང་གཞན་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོབ་པ་ན་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་རྫོགས་པས་དགོས་པ་གཞན་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་དམ་བཅའ་དང་རྐང་པ་གསུམ་པ་དང་དང་པོས་བསྟན་ཏོ། །བཞི་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་དགོས་པའམ། དགོས་པ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འབྲེལ་པ་སྟེ་དེ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་སོ། ཞེས་པ་ནི་ཤེར་འབྱུང་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ལ་ཚིགས་གསལ་དུ། སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། དོན་གྱི་བརྗོད་བྱ་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་རྩ་བའི་དོན་ལེགས་པར་བསྟན་པ་དགོས་པ། གདུལ་བྱ་གཞན་ལ་རྒྱན་དུ་གྲུབ་པ་ཉིང་དགོས་སོ་ཞེས་རང་ལུགས་བཀོད་ནས། གཞན་དག་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ལེགས་པར་བསྟན་པས་དེ་རྒྱན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ནི་དགོས་པ་ཡིན་ལ། དེས་རྒྱལ་བ་བསྐྱེད་མའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཤེས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་ནི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ་ཞེས་རྟོག་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཉིད་འགྲེལ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་མི་སྲིད་ལ། རྩ་བའི་གཞུང་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡང་འོག་ནས་འཆད་པས་མི་འཐད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི། དེ་ལས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། འགྲེལ་པ་ཁོ་ནས་དེ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་དེའི་ཉིང་དགོས་མིན་ན། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་དེ་རྩ་བའི་ཡང་མིན་པར་ཐལ་བ་དང༌། རྩ་འགྲེལ་ཉིང་དགོས་གཅིག་པ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་ལུགས་བཀག་པའི་སྐྱོན་ནོ། །རང་ལུགས་བཞག་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལེགས་པར་བསྟན་པ་ནི་འགྲེལ་པ་ལེགས་པར་བརྩམས་པ་ཡིན་ལ། འགྲེལ་པ་བརྩམས་པ་འགྲེལ་པ་བརྩམས་པའི་དགོས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། འགྲེལ་པས་བསྟན་པ་ལྟར་གཞན་གྱིས་རྒྱན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་འགྲེལ་པ་བརྩམས་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱན་དུ་གྲུབ་པ་ནི་འགྲེལ་པ་བརྩམས་པ་ལ་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ཡོད་པའི་ནང་ནས་དགོས་པ་མིན་པར་ཉིང་དགོས་ཁོ་ནས་འཆད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བཤད་པ་སྔ་མ་ཉིད་མཛེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་འགྲེལ་པ་རྩོམ་ན། ཀུན་གྱི་རྒྱན་ཡིན་ པར་གང་ལས་རྟོགས་ཤེ་ན། ཞེས་པའི་ལན་དུ། མཁས་པ་བཞིའི་བཤད་པ་ལས་སོ་ཞེས་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་ཞེས་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་པ་ལ། ཅི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་ད
Chinese
因为通达三者是庄严，是所要证成的。第三，依靠此，听闻、思维、修习达到究竟时，如来之智慧，其异名即是般若波罗蜜多。获得此，则士夫之愿望圆满，故无需寻求其他必要。此三者依次由立宗、第三句和第一句所指示。第四是论典与必要，或二必要以因果关系相连，这是通过暗示。所谓“语之所诠为词句，义之所诠为生佛，根本义善示为必要，于他调伏成庄严，是为究竟必要”，如此确立自宗。其他则认为，善示词句之义，即成庄严，是为必要。由此知晓生佛之义无余，从知晓之时起，直至不住涅槃之间，是为必要的必要。如此思辨，仅凭注释本身无法成立，若以根本经本身为主，下文亦将阐述，故不合理。如此阐述，更不合理。若仅凭注释无法成立，则非其究竟必要，不住涅槃亦将成为非根本。根本与注释的究竟必要相同，并不相违。这是遮破他宗的过失。确立自宗亦有过失，善示词句是善作注释，作注释不应成为作注释的必要。如注释所示，他人通达为庄严，是作注释的必要。因此，成为庄严是作注释的必要等四法中的必要，仅以究竟必要阐述不合理。因此，先前的说法更为美妙。第二，若作成为一切庄严的注释，如何得知其为一切庄严？作为此问题的回答，“从四位智者的阐述中得知”，以及“立宗撰写分类”，难道还有其他的现观庄严的注释吗？
English
Because understanding the three is an adornment, it is what is to be proven. Third, when hearing, thinking, and meditating, relying on this, reach the ultimate, the wisdom of the Thus-Gone One, whose other name is Prajñāpāramitā, is obtained. When this is obtained, the desires of the individual are fulfilled, so there is no need to seek other necessities. These three are indicated sequentially by the proposition, the third line, and the first line. Fourth is the treatise and the necessity, or the two necessities are connected by cause and effect, which is through implication. The so-called "what is expressed by words is phrases, what is expressed by meaning is the Buddhas, the root meaning is well shown as necessary, and becoming an adornment for others to be tamed is the ultimate necessity," thus establishing one's own system. Others think that showing the meaning of the phrases well, which becomes an adornment, is necessary. From this, knowing the meaning of the Buddhas without remainder, from the time of knowing until the non-abiding Nirvana, is the necessity of necessity. Such speculation, only by the commentary itself cannot be established, if the root text itself is the main, the following will also be explained, so it is unreasonable. Such an explanation is even more unreasonable. If it cannot be established by the commentary alone, then it is not its ultimate necessity, and the non-abiding Nirvana will also become non-root. The root and commentary have the same ultimate necessity, which is not contradictory. This is the fault of refuting other systems. There is also a fault in establishing one's own system, showing the phrases well is making a good commentary, and making a commentary should not become the necessity of making a commentary. As the commentary shows, others understand as an adornment, which is the necessity of making a commentary. Therefore, becoming an adornment is the necessity of making a commentary, etc., among the four dharmas, it is unreasonable to explain only with the ultimate necessity. Therefore, the previous statement is more beautiful. Second, if you write a commentary that becomes an adornment for all, how do you know that it is an adornment for all? As an answer to this question, "It is known from the explanations of the four wise men," and "The proposition to write a classification," are there other commentaries on the Abhisamayalankara?
Tibetan
མ་ཞེ་ན། ཞེས་པའི་ལན་དུ་ཡོད་ཅེས་སྟོན་པའི་འབྲེལ་སྒྲིག་ཚུལ་གཉིས་ལས། འདིར་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བཤད་དོ། །འདི་ལ་བཞི་ལས། རེ་ཞིག་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བཤད་ཚུལ་ནི། རྣམ་བཤད་མཛད་ཅེས་དྲང་ངོ༌། །གང་གི་ན། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དོན་མ་ལུས་པ་སྡུད་པས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོའི་སྟེ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་ཞེས་འཆད་ཀྱང༌། སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཀས་རྒྱན་དང་མ་སྦྱར་བར་མདོ་ཉི་ཚེ་བཀྲལ་བར་གྲགས་པས་ཚིག་གསལ་དུ་བསྟན་བཅོས་ནི། ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་པ་དང༌། །ངན་འགྲོ་སྲིད་ལས་སྐྱོབ་པ་གང་ཡིན་པ། །འཆོས་སྐྱོབ་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། ཅེས་པའི་ངེས་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་སོ། ཞེས་པ་ལྟར་མདོའོ། །ཡང་ན་བསྟན་བཅོས་དང་མདོ་མ་སྦྱར་ཡང་དེ་གཉིས་བརྗོད་བྱ་གཅིག་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གང་གིས་ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སྐྱོབ་པ་ཉིད་གཟིགས་ལམ་གསུང་བ། ཞེས་རྣམ་འགྲེལ་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རང་གིས་གཟིགས་པའི་ལམ་གཞན་ལ་སྟོན་པས་སྐྱོབ་པ་སྟེ་ངེས་སོ། །རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱོབ་ན། འགྲོ་བ་རིགས་ལྔ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་བརྩེ་བ་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་འདྲ་བར་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པ་སྟེ་ལྷག་པར་ཡང་བརྩེ་བར་མཛད་ པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་ལྡན་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་དུ། ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱའི་དགེ་སློང་ནི། །བསྟན་བཅོས་དེ་ནི་དོན་ལ་མཁས། །མདོ་སྡེ་ངེས་དོན་དྲང་བའི་དོན། །རྣམ་པ་མང་པོ་རབ་ཏུ་འབྱེད། །འཇིག་རྟེན་རིག་པ་སྟོན་བདག་ཉིད། །གཞུང་འབྱེད་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་འགྱུར། ཞེས་དང༌། བསྟན་པ་ཡུན་རིངས་གནས་བྱའི་ཕྱིར། །མདོ་ཡི་དེ་ཉིད་དོན་སྡུད་བྱེད། །ལོ་ནི་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུར་འཚོ། །དེ་ལུས་ཞིག་ནས་ལྷ་ཡུལ་འགྲོ། ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་རང་འགྲེལ་དང༌། དབུ་མའི་མན་ངག་རིན་པོ་ཆེའི་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་དང༌། ཚིག་གསལ་དུ་ས་གསུམ་པ་བརྙེས་པར་བཤད་ཅིང༌། མན་ངག་རྗེས་འབྲང་དུ། ཐུབ་པའི་རྒྱལ་པོའི་ཡུམ་འདི་མགོན་པོ་བྱམས་པ་ལས། །འཕགས་པའི་ལམ་ནི་ཐོབ་པ་ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱ་འདིར། །དོན་ནི་གང་ཞིག་ཐོབ་འགྱུར་དེ་ནི་བདག་གིས་སྦྱར། ཞེས་བཤད་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ལས། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་འཚོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤ་ལ་སོགས་པ་བཅད་ཅིང་སྦྱིན
Chinese
如果不是这样，在显示“有”作为回答的两种连接方式中，这里是遵循前一种方式进行解说的。这其中有四点。首先，无著的解说方式是，直接说是“作了论释”。以什么来（作论释）呢？虽然解释说，以摄集了所有般若波罗蜜多经的意义的伟大论典，即《现观庄严论》来（作论释），但据说两位尊者兄弟并没有将《庄严论》与经结合起来，而是解释了零星的经典，所以在《词句明释》中说，论典是：能调伏所有烦恼怨敌，能从恶趣轮回中救护，因为具有调伏和救护的功德，所以是论典，这二者在其他宗派中是没有的。以这样的定义方式来说，就是论典。那也就是特别殊胜的诸佛之母。如是，是经典。或者，即使不将论典和经典结合起来，也是指它们二者所表达的内容是相同的。以什么来（救护）呢？如《释量论》中所说，圣者无著救护者亲自宣说了所见之道，所以自己见到之路，向他人显示，所以是救护者，这是确定的。依靠什么原因来救护呢？依靠对五道众生的执着，也就是像大菩萨们一样的慈爱，普遍地执着，也就是更加慈爱的悲悯。那么这位论师具有什么样的功德差别呢？在《文殊根本续》中说：“名为无著之比丘，彼论于义极精通，经部了义不了义，种种差别善分别，世间明处之导师，成为开显教典者。”又说：“为使教法久住故，摄集经之真实义，寿命一百五十年，其身坏后往天界。”并且在《中观庄严论自释》和《中观心要宝箧开启》以及《词句明释》中说，已经获得了三地。在《窍诀随行》中说：“能仁王之母从此怙主弥勒处，获得圣道彼名无著者，彼得何义我即作连接。”又说，圣者无著以慈悲心为了众生的生存，甚至将所有肢体和细部的血肉等都切割布施。
English
If not, among the two ways of connecting that show "there is" as an answer, here it is explained following the former. There are four points in this. First, the way of explaining by Asanga is to directly say that he "made a commentary." With what (did he make the commentary)? Although it is explained that he (made the commentary) with the great treatise that collects all the meanings of the Prajnaparamita Sutra, that is, the Ornament for Clear Realization, it is said that the two venerable brothers did not combine the Ornament with the Sutra, but explained fragmentary scriptures, so in the "Clear Words" it says that the treatise is: that which subdues all the enemies of afflictions, that which protects from the cycle of bad destinies, because it has the virtues of subduing and protecting, therefore it is a treatise, these two are not in other schools. In terms of such a definition, it is a treatise. That is also the particularly excellent mother of the Buddhas. Thus, it is a scripture. Or, even if the treatise and the scripture are not combined, it refers to the fact that the content expressed by the two is the same. With what (does he protect)? As it is said in the Commentary on Valid Cognition, the Holy Asanga, the protector himself, proclaimed the path he had seen, so he shows the path he has seen to others, so he is a protector, this is certain. Relying on what cause does he protect? Relying on attachment to the five types of beings, that is, love like that of the great Bodhisattvas, universally attached, that is, even more loving compassion. Then what kind of difference in qualities does this teacher possess? In the Root Tantra of Manjushri it says: "The monk named Asanga, that treatise is extremely proficient in meaning, the definitive and provisional meanings of the Sutra Pitaka, he will clearly distinguish various differences, the master of worldly knowledge, he will become one who reveals the teachings." It also says: "In order to make the teachings last long, he will collect the true meaning of the Sutra, he will live for one hundred and fifty years, after his body is destroyed, he will go to the heavenly realm." And in the Auto-commentary of the Ornament for the Middle Way and the Opening of the Precious Casket of Essential Instructions of the Middle Way and the Clear Words, it is said that he has attained the third ground. In the Accompanying Essential Instructions it says: "The mother of the King of Sages, from this protector Maitreya, the Holy Path is obtained, he is called Asanga, whatever meaning he obtains, I will connect it." It also says that the Holy Asanga, with compassion, for the sake of the survival of sentient beings, even cut and gave away all the flesh and blood of all limbs and details.