Tibetan
ས་ཀྱི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོར་བསྔོས་ན་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་དམིགས་པས་མི་སྦྱོར་བའོ། །སངས་རྒྱས་དང་རྣམ་མཁྱེན་དུ་མི་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་མི་སྦྱོར་བའོ། །བྱང་ཆུབ་དང་རྣམ་མཁྱེན་དུ་མི་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་བྱང་ཆུབ་པོ་ཞེས་དམིགས་པས་མི་སྦྱོར་ཏེ་དེ་གསུམ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པས་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐ་དད་མེད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོ་དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཏེ་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་སོ་སོར་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་སུ་བསྟན་པ་དང༌། བདག་གི་སྐྱབས་འདི་ཡུལ་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོན་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་ལྡོག་པའི་ཆེད་དུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་དཀོན་མཆོག་བརྗོད་བྱར་བྱས་པ་ལ་འདོམས་སོ། །དེ་གང་ན་མཁྱེན་གསུམ་ གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་གཞི་དང་གཉེན་པོ་དང་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་སྟེ་བསྡོམས་པ་དག་གིས་བསྡུས་པ་སྟེ་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ། བྱང་ཚེ་གཟུགས་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། རྟག་མི་རྟག །བདེ་སྡུག་བདག་ཡོད་མེད། ཞི་མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡུམ་གསུམ་དོན་བརྒྱད་ཀྱིས་མཐུན་པར་བསྟན་པ་ལས། གཟུགས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་ཞེས་པ་མན་གྱིས་གཞི་དང༌། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་དོན་དུ་མི་སྤྱོད་དོ་མན་གྱིས་ལམ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་བོ་མན་གྱིས་རྣམ་པ་ལ་གདམས་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་མཚམས་འབྱེད་དོ། །མདོ་འདི་དག་གིས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཇི་ལྟར་བསྟན་ན། འདི་དག་གིས་གཞི་ལམ་རྣམ་པ་རྣམས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡུལ་ཅན་མཁྱེན་གསུམ་བསྟན་པའོ་སྙམ་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དགོངས་སོ། །འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ནི། མདོ་འདི་དག་གིས་ཆོས་གང་གི་དོན་དུ་ཡང་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་པས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་བསྟན་ལ་ཆོས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །མདོ་འདི་དག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བ་དང་སྤྱད་པར་བྱ་བ་བཀག་པ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་ལམ་མོ་སྙམ་པའི་ཞེན་པ་ལྡོག་པའི་ཆེད་དུའོ། །གསུམ་པ་ནི། དགེ་འདུན་དཀོན་ མཆོག་ལ་འདོམས་སོ། །དེ་གང་ན། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ཤིང་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱང་སེམས་སོ་སྐྱེའི་ས་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་འཕགས་པ་ཐར་པ་ཐོབ་བྱེད་དུ་བརྩོན་པས་སློབ་པ་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་བཟུང་ནས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ན་དེ་དག་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པའོ་གྲངས་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་མིང་ཅན་གསུམ་དང་འབྲས་བུ་བཞི་ལ་ཞུགས་པའི་མིང་ཅན་བཞིའི་བྱེ་བྲག་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བདུན་པོ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིང་ཅན་གཅིག་དང་ལྷན་ཅིག་སྟེ་བཅས་པའི་བརྒྱད་དུ་ཡོད་དེ་དེ་ནི་རྩ་བའི་དབྱེ་བའོ། །ཞུགས་པའི་མིང་ཅན་བཞི་འདྲེན་ན་འབྲས་གནས་བཞི་ཡང་བགྲང་དགོས་པས་དགུར་འགྱུར་ཞེ་ན། མི་རིགས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་འབྲས་གནས་ཀྱི་མིང་ཅན་འདྲེན་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་མི་སློབ་པ་བགྲང་དགོས་པས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་དུ་མ་གཏོགས་པས་སོ། །ཉི་ཤུར་མ་ངེས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་དང་ཉེར་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་སྦྱོར་བ་ལས་སྔ་མ་ཉིད་མཛེས་ཏེ་སྔ་མ་ལ་དོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་འབྲེལ་བས་སོ། །ཡན་ལག་གིས་ཕྱེ་ན་ཉི་ཤུར་གྲངས་ཆད་པའམ་ངེས་ཏེ་དེ་ཡང་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྗེས་འབྲང་ནས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་མིང་ཅན་གྱི་བར་དུ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གམ་རྒྱུ་མཚན་ གྱིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལུང་འབོག་པ་གསུམ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འདོམས་པའོ། །བཞི་པ་ལ་བཞི། སྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་མཐར་ཐུག་པའི་རྒྱུ་ལ་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྒྲུབ་པའི་གཙོ་བོ་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ལ། དེའི་སྤང་བྱ་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལེ་ལོ་ངན་ལ་ཞེན་པ་དང༌། །སྒྱིད་ལུག་བདག་ཉིད་བརྙས་པའོ། ཞེས་པ་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྙོམས་ལས་འཛིན་པ་སྤོང་བྱེད་མ་ཞེན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་གདམས་པ་ནི། འདོམས་སོ། །གང་བརྗོད་བྱར་བྱས་པ་ལ་ནི། མ་ཞེན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ལའོ། །ཚུལ་ནི་ལུས་དང་སོགས་པས་ངག་ཡིད་རྣམས་ཞེན་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དགོས་པ་ནི་ལུས་དང་སོགས་པས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བསོད་ཉམས་ཏེ་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་དབང་རྟུལ་ལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ན་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སེམས་བ
Chinese
如果将土地的福德供养作为事物，就会变成正等觉的果实，因为这样执着所以不结合。不与佛和正等觉结合的意义是，不结合“一切智是佛的因”之意。不与菩提和正等觉结合，是因为正等觉能证悟一切法，所以不结合“是菩提”之意，因为这三者体性相同，在法身的自性中没有差别，所以这样解释。这样，这些经部就显示了成佛，即所证和能证没有分别，成为一体，这是为了遣除执着于“佛是殊胜的皈依处，我的皈依处是遍知一切境的导师”的想法。第二是，对作为所说的法宝进行教诫。那是什么呢？被三智所涵盖，即涵盖了作为境的基、对治和所有相，即被总集所涵盖，即显示了遍及的一切法都没有真实的自性。因此，不结合“如果存在，色就是实有”之说。同样，也宣说了不结合“无实有”、“常无常”、“乐苦”、“有我无我”、“寂静不寂静”等等。在显示三部般若经与八义相符时，从“不结合色生起”以下是基，从“不用于布施波罗蜜多的意义”以下是道，从“现证如来十力”以下是教诫相，这样进行分界。这些经部是如何显示法宝的呢？这些经部显示了基、道、相，导师认为这是显示了有境的三智。圣者的想法是，这些经部禁止为了任何法的意义而使用般若经，因此显示了在一切中都远离贪执，并且法也是远离贪执的，所以这样认为。这些经部禁止将一切法结合和使用，是为了遣除对法宝产生“这是我的道”的想法。第三是，对僧伽宝进行教诫。那是什么呢？以智慧缘菩提，以悲心缘众生的菩萨。
English
If the merit of the land is dedicated as an object, it will become the fruit of perfect enlightenment, so it is not combined because of this attachment. The meaning of not combining with Buddha and perfect enlightenment is that it is not combined with the meaning that "omniscient wisdom is the cause of Buddha." Not combining with Bodhi and perfect enlightenment is because perfect enlightenment can realize all dharmas, so it is not combined with the meaning that "it is Bodhi," because these three have the same nature, and there is no difference in the self-nature of the Dharmakaya, so it is explained in this way. In this way, these sutras show that becoming a Buddha, that is, what is to be realized and what can be realized are not separate, but become one, which is to dispel the idea of being attached to "Buddha is the supreme refuge, and my refuge is the teacher who knows all realms." The second is to teach the Dharma Jewel as what is spoken. What is that? It is covered by the three wisdoms, that is, it covers the base, antidote, and all aspects of the realm, that is, it is covered by the collection, that is, it shows that all the pervasive dharmas do not have a true self-nature. Therefore, do not combine the saying "If it exists, form is real." Similarly, it is also said not to combine "unreal," "permanent and impermanent," "happiness and suffering," "self and no-self," "peace and non-peace," and so on. When showing that the three Prajnaparamita Sutras are consistent with the eight meanings, from "not combining the arising of form" onwards is the base, from "not used for the meaning of generosity paramita" onwards is the path, and from "manifesting the ten powers of the Tathagata" onwards is the teaching aspect, thus dividing the boundary. How do these sutras show the Dharma Jewel? These sutras show the base, path, and aspect, and the teacher thinks that this shows the three wisdoms of the object. The holy one's idea is that these sutras prohibit the use of Prajnaparamita for the meaning of any dharma, so it shows that it is free from attachment in everything, and the dharma is also free from attachment, so it is thought in this way. These sutras prohibit combining and using all dharmas in order to dispel the idea of "this is my path" towards the Dharma Jewel. The third is to teach the Sangha Jewel. What is that? The Bodhisattva who focuses on Bodhi with wisdom and focuses on sentient beings with compassion.
Chinese
哦，远离了生的地界，因此圣者为了获得解脱而精进，对于从圆满的学道中不再退转者，应以修道的助伴来摄持，当进入道时，应了悟到他们从原始以来就是无生而进入，这样教导。如果问有多少呢？有安住于入流果、一来果、不来果之名的三种，以及进入四果之名的四种差别，因为如此，七种大士与一位独觉佛之名一起，共有八种，这是根本的分类。如果说，列举进入之名的四种时，也必须计算安住果位的四种，那就会变成九种，不是这样的。如果列举阿罗汉果位之名，就必须计算大乘的不学者，但那属于佛宝的范畴，因此大乘的阿罗汉不包括在学者的僧团中。不确定是二十种，因为与阿罗汉合起来会变成二十一种，与其这样连接，不如前一种说法更美妙，因为前一种说法与怀疑的理由相关联。如果以支分来区分，则数量会减少到二十种，或者确定是二十种，这也是因为从根器迟钝者和随行者到如犀牛角般的名称之间存在的差别或理由所致。 第二，如此这般的三种教诫，是针对三宝而说的。第四有四点：断除修道的不顺品，修道不依赖其他，修道的所有功德都圆满，以及教导修道最终的因。第一，修道的主要因素是精进，而其应断除的，如《入行论》所说：“贪著恶劣懒惰，以及懈怠轻贱自己。”如是三种，第一是教诫断除执持懈怠，不贪著的精进。教诫什么呢？是不贪著的精进。方式是，以身体等显示语和意等没有可贪著的自性。必要是，身体等使语和意的福德衰减，因为仅仅是生起安乐，就会导致一些根器迟钝者明显地贪著它，为了遣除它。在什么时候，仅仅是开始精进，就如所说的心
English
Oh, having gone far from the realm of birth, therefore, the noble ones strive for liberation, and for those who do not regress from the complete path of learning, they should be taken as companions in the practice of the path, and when entering the path, they should enter with the realization that they have been unborn from the beginning, thus teaching. If asked how many there are? There are three named as abiding in the fruits of Stream-enterer, Once-returner, and Non-returner, and four distinctions named as entering the four fruits, because of this, the seven great beings together with one named Solitary Buddha, there are eight in total, and that is the fundamental division. If it is said that when listing the four named as entering, the four abiding in the fruits must also be counted, then it would become nine, it is not like that. If listing the name of Arhat fruit, then the non-learners of the Mahayana must be counted, but that belongs to the category of the Buddha Jewel, therefore the Arhats of the Mahayana are not included in the Sangha of learners. It is not certain to be twenty, because combined with the Arhat it would become twenty-one, rather than connecting in that way, the former statement is more beautiful, because the former statement is related to the reason for doubt. If dividing by limbs, the number will be reduced to twenty, or it is certain to be twenty, and this is also due to the difference or reason existing between those with dull faculties and followers to those with names like rhinoceros horns. Second, in this way, the three instructions are directed towards the Three Jewels. The fourth has four points: abandoning the unfavorable aspects of practice, not relying on others for practice, perfecting all the qualities of practice, and instructing on the ultimate cause of practice. First, the main factor of practice is diligence, and what should be abandoned, as stated in the Bodhicharyavatara: "Attachment to bad laziness, and being slothful and despising oneself." Thus, there are three, the first is the instruction to abandon holding onto laziness, the diligence of non-attachment. What is being instructed? It is the diligence of non-attachment. The method is, by showing that the body and so on, speech and mind, etc., do not have the nature of being attached to. The necessity is, the body and so on cause the merit of speech and mind to diminish, because merely generating happiness will lead some with dull faculties to obviously be attached to it, in order to eliminate it. At what time, merely beginning diligence, the mind as spoken of