Tibetan
ད་པས་སོ། །དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་སྐྱེ་བ་དག །མི་འཐད་པ་ནི་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འགག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་ནི་མེད་པ་ གཉིས། །གཅིག་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་མིན་པའི་དངོས་པོ་ལ། །འགག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་མགོ་ལ་ལན་གཉིས་སུ། །གཅད་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་སྐྱེ་འགག་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མེད་དེ། ཞེས་གནོད་འཇོམས་ལས་ལུང་སྔ་ཕྱི་འདི་རྣམས་དྲངས་ནས་སྐྱེ་འགག་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་བརྗོད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་བཀོད་པའི་རིགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྣང་ཞིང་འདིས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མཛད་པ་དང༌། སེམས་ཙམ་པ་དངོས་པོ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་བཤད་པ་ཀུན་བཏགས་པ་ལ་འདོད་ཅིང་གཞན་དབང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་གསུངས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་རྣམས་མཚུངས་པའི་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། གཞན་ཡང་ཀུན་བྱང་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ངོ་བོ་ཉིད་བཏང་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ནམ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པར་ནི་འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་བྱང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཡང་ནམ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་བཏང་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞིག་ཡིན་ན། ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ཞིག་གམ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་འགྱུར་གྲང༌། དང་པོ་ལྟར་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དོན་མེད་དེ། དེར་གྱུར་ཟིན་དེར་སྐྱེད་མི་དགོས་པས་སོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་ ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དེར་སྐྱེ་དགོས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་འགལ་བས་སོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་མི་འཐད་དེ། གཅིག་ལ་ངོ་བོ་འགལ་བ་གཉིས་མི་འཐད་པས་སོ། །རྣམ་བྱང་ལ་ཡང་རིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲེའོ། །དེས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོ་སྐྱེའི་གནས་སྐབས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཞེས་བཏགས་ལ་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་གནོད་འཇོམས་ལས་བཤད་ལ། དེ་ཡང་དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས། ར
Chinese
因此是这样的。例如像兔子的角一样。就像《中观根本慧论》中所说：一切事物的生，凡是不合理的，那一切事物的灭，也是不合理的。有和无这二者，在一个事物上是不合理的。对于不存在的事物，灭也是不合理的。就像头不能被砍两次一样。因此，生和灭只是假立的，胜义中是不存在的。如《摧毁论》中引用这些前后经文，讲述遮止生灭的道理，这与寂护论师和圣天论师所著的道理没有差别，而且这认为一切事物没有生灭，而唯识宗认为所说的没有生灭的事物是遍计所执，并且说他缘起没有生，是指自性不生，而是从其他因缘所生，这些情况怎么会相同呢？此外，杂染在胜义中也是不存在的。如果杂染是事物自性，那么由于自性不可改变，所以永远不会清净。如果清净是事物自性，那么也永远不会杂染，因为自性不可改变。如果一切法都是杂染，那么是从已经杂染的状态变成杂染，还是从清净的状态变成杂染呢？如果是前者，那么杂染就没有意义，因为已经是杂染了，不需要再产生。或者说不会变成清净，因为已经是杂染了，需要一次又一次地产生。如果是后者，也是不合理的，因为是相违的。也就是说，在一个事物上，杂染和清净二者同时产生是不合理的，因为一个事物上不可能存在两种相违的自性。对于清净，也可以用同样的道理来推论。因此，杂染和清净在胜义中是不存在的，然而在自性清净的真如上，凡夫位时称为杂染，解脱位时称为清净，这只是分别假立而已，这是《摧毁论》中所说的。这也就是《中观根本慧论》中所说：
English
Therefore, it is like this. For example, like a rabbit's horn. Similarly, as stated in the Root Verses on the Middle Way: The arising of all things, whatever is unreasonable, that very cessation of all things is also unreasonable. Existence and non-existence, these two, are not reasonable in one thing. For a thing that does not exist, cessation is also unreasonable. Just as the head cannot be cut twice. Therefore, arising and ceasing are merely imputed, and do not exist in ultimate reality. As the Destroyer of Harm quotes these earlier and later scriptures, explaining the reasons for refuting arising and ceasing, this appears to be no different from the reasoning composed by Master Shantarakshita and the Venerable Aryadeva. Moreover, this asserts that all things are without arising and ceasing, while the Mind-Only school believes that the things said to be without arising and ceasing are the completely imputed, and that the absence of arising in dependence on others means that they do not arise by their own nature, but arise from other conditions. How can these situations be the same? Furthermore, defilement is also non-existent in ultimate reality. If defilement were the nature of all things, then because the nature cannot be abandoned, it would never become completely pure. And if purity were the nature of things, then it would never become defiled, because the nature cannot be abandoned. Moreover, if all phenomena were defiled, would they become defiled from a state of already being defiled, or would they become defiled from a state of purity? If it were the former, then defilement would be meaningless, because it is already defiled, so there is no need to produce it there. Or it would not become pure, because it is already defiled, so it needs to be produced there again and again. If it were the latter, it would also be unreasonable, because it is contradictory. That is, it is unreasonable for defilement and purity to occur simultaneously in one thing, because it is impossible for two contradictory natures to exist in one thing. The same reasoning can be applied to purity. Therefore, defilement and purity do not exist in ultimate reality, but on the Suchness that is pure by its very nature, in the state of ordinary beings, it is labeled as defilement, and in the state of liberation, it is labeled as purity, which is merely imputed by thought, as stated in the Destroyer of Harm. This is also what is stated in the Root Verses on the Middle Way:
Tibetan
ང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། །ནམ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། རེ་ཞིག་བཅིངས་པ་མི་གྲོལ་ཏེ། །མ་བཅིངས་པ་ཡང་གྲོལ་མི་འགྱུར། །བཅིངས་པ་གྲོལ་བཞིན་ཡིན་འགྱུར་ན། །བཅིངས་དང་གྲོལ་བ་དུས་གཅིག་འགྱུར། ཞེས་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། །མི་འཇུག་མཚན་ཉིད་བཅས་ལ་མིན། ཞེས་གསུངས་པ་དང་རིགས་པའི་གནད་གཅིག་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་པ་བཅིངས་གྲོལ་གྱི་གཞི་སེམས་འོད་གསལ་བདེན་པར་འདོད་པ་དང༌། འདི་ལས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་གཉིས་ཀ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བཤད་པ་ཡང་ག་ལ་མཚུངས།གསུམ་པ་ནི། འགོག་པའི་བདེན་པ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པ་ལ་འདོམས་སོ། །དེ་གང་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་གཟུགས་མེད་ནས་ཀྱི་སྒྲས་ཕུང་ པོ་བཞི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་མེད་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་ཡང་གིས་བསྡུས་པ་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་མ་རིག་པ་འགག་པ་མེད། ཡང་གིས་བསྡུས་པ་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འགག་པ་མེད། རྟོགས་པ་སངས་རྒྱས་མེད་རྟོགས་བྱ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་མེད། ཡང་གིས་བསྡུས་པ་བདེན་བཞི་འབྲས་བུ་བཞི་རང་རྒྱལ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་སྟོང་ཉིད་དེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འགག་སྤང་གཉེན་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀུན་བྱང༌། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་མ་གཅིག་ཏུ་སོང་བའི་ཉམས་པ། གཅིག་དུ་མར་སོང་བའི་འཕེལ་བ་དང་སོགས་པས་བསྡུས་པ་དུས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན། འགྲིབ་པ་མ་ཡིན། འཕེལ་བ་མ་ཡིན། འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འདི་འདྲ་བ་དེ་ལ་ནི་གཟུགས་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་མེད་བྱང་ཆུབ་མེད་དོ། ཞེས་སོ། །ཟག་བཅས་འགགས་པའི་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་རྒྱུར་ཞེན་པ་ལ་མདོ་འདིས་གཟུགས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི་ཐོབ་བྱར་ཞེན་པ་ཟློག་པའི་དོན་དུའོ། །བཞི་པ་ནི། ལམ་གྱི་བདེན་པ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པ་ལ་འདོམས་སོ། །དེ་གང་ན། འདི་ལ་ལམ་དང་རིགས་སྒྲུབ་དང་ངེས་འབྱིན་ལ་འདོམས་པ་གསུམ་དུ་བྱེད་ཀྱང༌། བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་ངེས་འབྱིན་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ་ ལྟར་ལེགས་པས། དང་པོ་ནི། སྤྱོད་པ་པོ་དང་སྤྱད་བྱ་གཉིས་ཀ་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། སྤྱད་བྱ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད
Chinese
如我一般变为他，任何时候都不合理。如是说。暂时被束缚者不会解脱，未被束缚者也不会解脱。如果束缚正在解脱，那么束缚和解脱会同时发生。如是说。无自性者不会有自性，有自性者不会没有自性。如是说，这和理性的要点是一致的。因此，唯识宗认为束缚解脱的基础是光明心，是真实的。而从这之上，烦恼和清净都只是假立的说法，怎么能相比呢？第三，是对以灭谛为所说而进行教诫。那是什么呢？诸法之空性，从“无色”开始，用“也”字包括了四蕴、六处、十八界、无明、无生，直到老死之间无生，无明灭。用“也”字包括了直到老死之间的灭。证悟佛陀不存在，所证菩提之间不存在。用“也”字包括了四谛、四果、独觉等，显示了这些在胜义谛中是不存在的。其理由也是，空性是无为法的体性，生灭、断证的体性，染净。状态的差别，众多归于一的衰败，一归于众多的增长等所包括的，因为远离三时。空性是不生不灭的，不是一切烦恼，不是清净，不是减少，不是增加，不是过去，不是未来，不是现在。凡是这样的，对于它来说，从“无色”到“佛陀不存在，菩提不存在”。对于执着于现证有漏灭的灭谛，此经显示了从色到菩提之间的一切法都不存在，这是为了遣除对所证的执着。第四，是对以道谛为所说而进行教诫。那是什么呢？对此，虽然有分为道、理证、决择三种教诫，但大自在者将道的体性，不分别之理，归纳为三种决择，这样更好。第一，行者和所行都是自性空的缘故。所行布施等的六波罗蜜多。
English
It is never reasonable to change into another like me. It is said. One who is temporarily bound will not be liberated, and one who is not bound will not be liberated either. If bondage is being liberated, then bondage and liberation will occur simultaneously. It is said. One without characteristics will not have characteristics, and one with characteristics will not be without characteristics. It is said, and this seems to be the same as the key point of reason. Therefore, the Mind-Only School believes that the basis of bondage and liberation is the clear light mind, which is true. And from this, both afflictions and purification are merely conceptual designations, how can they be compared? Third, it is to admonish with the truth of cessation as the subject. What is that? The emptiness of all phenomena, from "no form" onwards, the word "also" includes the four aggregates, six sense bases, eighteen realms, ignorance, no birth, up to no birth between old age and death, no cessation of ignorance. The word "also" includes cessation up to old age and death. Realization of Buddha does not exist, and between what is to be realized and enlightenment does not exist. The word "also" includes the four truths, four fruits, solitary realizers, etc., showing that these do not exist in the ultimate truth. The reason for this is also that emptiness is the nature of conditioned phenomena, the nature of arising and ceasing, abandonment and attainment, defilement and purification. The difference in states, the decay of many becoming one, the increase of one becoming many, etc., are included, because they are separated from the three times. Emptiness is unborn and unceasing, not all afflictions, not purification, not decrease, not increase, not past, not future, not present. Whatever is like this, for it, from "no form" to "Buddha does not exist, enlightenment does not exist." For those who cling to manifesting the cessation of contaminated cessation, this sutra shows that all phenomena from form to enlightenment do not exist, which is for the purpose of dispelling clinging to what is to be attained. Fourth, it is to admonish with the truth of the path as the subject. What is that? Although there are three admonishments divided into path, reasoning, and ascertainment, the great lord summarizes the nature of the path, the non-discriminating reason, into three ascertainments, which is better. First, both the practitioner and what is practiced are empty in nature. The six perfections of what is practiced, such as generosity.