Tibetan
ངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་ཏེ་ཐབས་ཀྱིས་སོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་འདི་དང་འདི་འདོད་པས་ཡུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་པ་ལ། ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཡུམ་ལ་སྤྱད་པར་བགྱི་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་པའི་ལན་དུ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་བྱང་སེམས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོའི་བར་གྱིས་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་པོ་ཡིན་ནོའི་བར་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་སོ། །མདོ་མཚམས་འབྱེད་ཚུལ་འདི་ནི་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྟར་དག་ལྡན་ལས་སོ། །དེས་ན་སེམས་བསྐྱེད་དུ་ཡུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་པའི་ཡུམ་ནི་ཁ་ཅིག་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་འདོད་ཀྱང༌། སྐབས་དེའི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲས་སེམས་བསྐྱེད་བསྟན་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡུམ་ཡིན་པས་འདིར་བསྟན་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡུམ་དུ་འདོད་པར་བྱ་སྟེ་སྔ་ཕྱི་ལེགས་པར་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གདམས་ངག་སྤྱིར་བསྟན། རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟན། བཤད། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་བསྟན་གདམས་ངག་ནི་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ན་གྲངས་བཅུའི་ བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྒྲུབ་དང་ཞེས་སོགས་ཡུལ་བཅུར་ཡོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ། དམིགས་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི། རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ། སྒྲུབ་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་དང༌། ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་པ་ལ་འདོམས་སོ། །དེ་གང་ན། འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་གདུལ་བྱ་ལ་སློབ་པའོ། །གང་ལ་འཇུག་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཉེར་གཉིས་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པར་བསྟན་པའི་དཀར་ཆོས་མ་ལུས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལའོ། །དེས་ན་འདི་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་མདོ་ལས་བཤད་པའི་དཀར་ཆོས་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་མདོ་ཡི་འབྲེལ་ལོ། །ཚུལ་ནི། སྤྱོད་པ་པོ་སྤྱད་བྱ་སྤྱད་འབྲས་སྤྱོད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བཟློག་ཟླ་དང་བཅས་པ་དེ་ཁོ་ནར་མི་དམིགས་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འབྲེལ་གྱིས་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཚེ་བྱང་སེམས་ཉིད་ཡོད་བཞིན་དུ་བྱང་སེམས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མིང་། བྱང་ཆུབ་ཡུམ། ཡུམ་གྱི་མིང་། སྤྱོད་ཅེས་མི་སྤྱོད་ཅེས། སྤྱོད་ཀྱང་སྤྱོད་ལ་མི་སྤྱོད་ཀྱང་མི་སྤྱོད། སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ ཞེས་སོ། །འདི་ཡང་དག་དང་པོས་ཀུན་རྫོབ་དང་ལྷག་མས་དོན་དམ་ལས་མི་འདའ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་ལས་ནི། ཤཱ་རིའི་བུས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པས་བྱང་སེམས་ཡུམ་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ཞུས་པས་དམིགས་པ་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་དེའི་མིང་དང༌། བྱང་ཆུབ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་པ་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པས་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་པ་དང༌། ཡུམ་ཡང་མི་དམིགས་པར་དྲངས་ཤིང༌། འདི་དག་གིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་ཕུང་པོ་ལྔ་མི་མཐོང་བས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་པར་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་དྲངས་པའི་མདོ་འདི་ཐེག་བསྡུས་ཀུན་བཏུས་དང༌། མདོ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས། དག་ལྡན་རྣམས་སུ་རྣམ་གཡེང་གི་རྟོག་པ་བཅུའི་གཉེན་པོར་བཀྲལ་ཞིང་དེ་དག་ཏུ་བཤད་པའི་དགག་བྱ་ཡང༌། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ལས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་དུ། །བྱང་ཆུབ་མ་མཐོང་བར་བརྗོད་པ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་གྱིས་འདིར། །བཏགས་རྣམས་སེལ་བར་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ཀུན་བརྟགས་ཁོ་ན་དགག་བྱར་བསྟན་གྱི་གཞན་དབང་དགག་བྱར་མ་བསྟན་ལ། གནོད་འཇོམས་འདི་ལས་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་སུ་བཤད་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་གསུངས་ཤིང་སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་རྣམས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་མཛད་ནས་སྐྱེ་འགག་སེལ་བའི་རིགས་པ་རིགས་ཚོགས་བཞིན་འཆད་པས་སེམས་ཙམ་མིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་མདོ་འདི་རྟོག་པ་བཅུའི་གཉེན་པོར་མི་འཆད་ཅིང་མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་པར་བཤད་པ་དང་ཡང་བཤད་ཚུལ་མི་མཐུན་པས་འདིས་ཀྱང་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲུབ་པ་དེ་ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པ་རང་རྒྱལ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་ཕྱིན་དྲུག་གིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྟོགས་བྱ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་དགེ་སློང་
Chinese
我所守护之义即是方便。经的关联是：在发心的时候，说了许多“想要这个和那个，就应该向佛母学习”等话。夏利子问世尊：“菩萨摩诃萨应如何依止佛母？”为了圆满宣说发心的菩萨发心之法，应如何修持？回答说：“夏利子，于此……”到“如是行持，菩萨即是依止佛母。”之间，是修持的自性；“比丘夏利子……”到“是十八不共之布施者。”之间，是修持的利益。这种区分经文段落的方式，是依照两大注释的观点，非常准确。因此，在发心中“应向佛母学习”的佛母，有些人认为是发心。然而，当时所希望的，都用“发心”来表示。因为佛母是成办发心之目标的方便，所以此处所说的修持，应认为是佛母，因为前后联系非常紧密。第二，分为二：总说口诀，以及别说难以理解之处。第一，分为三：宣说、解释、总结。第一是：此处所说的口诀是分类的基础，分类后应知其具有十种体性。分类的理由是，因为有修持等十种对境。第二，分为四：修持的自性、目标四谛、所依三宝、以及修持圆满之因的口诀。第一，分为二：自性和差别。第一是：教诫修持。那是什么呢？是“应进入”等，教导所化众生。进入什么呢？是进入菩提心的二十二种差别，即先前所说的一切应修持的白法之方便。因此，这应解释为在发心之时，经中所说的白法之修持方便。圣者的意趣也是如此。这也是先前所说的经的关联。方法是：行者、所行、行之果、行之自性，连同对治，不执着于彼，并且在名言中如幻
English
The meaning of what I protect is skillful means. The connection to the sutra is: At the time of generating bodhicitta, many things were said, such as "If you want this and that, you should learn from the Mother." Shariputra asked the Blessed One, "How should a Bodhisattva Mahasattva rely on the Mother?" In order to perfect the Dharma of generating bodhicitta, how should one practice? The answer is: "Shariputra, in this..." to "If you practice in this way, the Bodhisattva is relying on the Mother." is the nature of practice; "Bhikkhu Shariputra..." to "is the giver of the eighteen unshared qualities." is the benefit of practice. This way of dividing the sutra passages is very accurate according to the views of the two great commentaries. Therefore, the Mother in "should learn from the Mother" in the generation of bodhicitta, some consider to be the generation of bodhicitta. However, what was desired at that time is all expressed by "generation of bodhicitta." Because the Mother is the means to accomplish the goal of generating bodhicitta, the practice mentioned here should be considered the Mother, because the connection between the beginning and the end is very close. Second, it is divided into two: a general explanation of the oral instructions, and a separate explanation of the difficult to understand points. First, it is divided into three: explanation, interpretation, and conclusion. The first is: The oral instructions mentioned here are the basis of classification, and after classification, it should be known that they have ten natures. The reason for classification is because there are ten objects such as practice. Second, it is divided into four: the nature of practice, the goal of the Four Noble Truths, the refuge of the Three Jewels, and the oral instructions for the cause of perfect practice. First, it is divided into two: nature and difference. The first is: to teach practice. What is that? It is "should enter," etc., teaching the beings to be tamed. What to enter into? It is to enter into the twenty-two differences of bodhicitta, that is, the means of practicing all the white dharmas mentioned earlier. Therefore, this should be explained as the means of practicing the white dharmas mentioned in the sutra at the time of generating bodhicitta. The intention of the Noble One is also the same. This is also the connection of the sutra mentioned earlier. The method is: the practitioner, what is practiced, the result of practice, the nature of practice, together with the antidote, not clinging to that alone, and in conventional terms, like an illusion.
Chinese
以理的方式，那也是不超出世俗谛和胜义谛，以二谛双运的方式。舍利子，当菩萨存在时，菩萨，菩萨之名。菩提之母，母之名。行，说不行。行也行，不行也不行。非行亦非不行，如是说。五蕴亦不真实见。 如是说。此以第一真实显示不超出世俗，以其余显示不超出胜义。三母断灭中说：舍利子以有相的方式向菩萨母询问三种行，为了消除那些有相，菩萨之名，菩提，即菩提萨埵，显示不缘的行，故说不缘即是空性。母亦不缘而引导。这些以补特伽罗无我，五蕴不见，故说显示法无我。如是引导的此经，在摄大乘论、集论，及经庄严论的注释，八千颂义集，具足清净者中，解释为遣除十种散乱分别的对治，并且在那些之中所说的所破也是，在八千颂义集中说：因此如来如是，说未见菩提，以圆满之间在此，应知消除假立。如是显示三自性中唯有遍计所执是所破，而未显示依他起是所破。而此断灭中说一切有为法皆是遍计所执，说彼一切自性空，并且如实说无生无灭等，如理聚般宣说遣除生灭之理，故非唯识宗。 特别是此经不解释为十种分别的对治，并且与经庄严论注释中所说也说法不同，因此也怀疑是否为世亲所著。第二是，如是之修行，是声闻等，即与独觉等不共，是超胜彼等，因为以六度之加行，特意为了一切有情之义，为了获得所证之法身，舍利子，假设此赡部洲比丘
English
In the manner of reasoning, that is also not exceeding the conventional truth and the ultimate truth, in the manner of the union of the two truths. Shariputra, when a Bodhisattva exists, Bodhisattva, the name of Bodhisattva. Mother of Enlightenment, the name of Mother. Practice, saying not to practice. Practicing also practices, not practicing also does not practice. Neither practicing nor not practicing, thus it is said. The five aggregates are also not truly seen. Thus it is said. This shows that the first truth does not exceed the conventional, and the rest shows that it does not exceed the ultimate. In the Annihilation of the Three Mothers it says: Shariputra asked the Bodhisattva Mother about the three practices in an intentional way, and in order to eliminate those intentions, the name of the Bodhisattva, Bodhi, that is, Bodhisattva, shows the practice of non-objectification, so it is said that non-objectification is emptiness. The Mother is also guided without objectification. These show the absence of self of the person, and the five aggregates are not seen, so it is said to show the absence of self of phenomena. This sutra, which is guided in this way, is in the Compendium of the Great Vehicle, the Compendium of Collections, and the commentary on the Ornament of the Sutras, the Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses, and the Pure Ones, and is explained as the antidote to the ten kinds of distracting thoughts, and the objects to be refuted that are mentioned in those are also, in the Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses it says: Therefore, the Tathagata, in this way, saying that enlightenment is not seen, in the meantime of completion here, it should be known that the imputations are eliminated. Thus, it is shown that only the completely imputed is the object to be refuted among the three natures, and the dependent origination is not shown to be the object to be refuted. But in this Annihilation it says that all conditioned phenomena are completely imputed, and it is said that all of them are empty of self-nature, and it also says that unborn and unceasing, etc., are as they are, and explains the reasoning for eliminating birth and cessation like a collection of reasons, so it is not the Mind-Only school. In particular, this sutra does not explain the antidote to the ten kinds of discriminations, and the way of explaining it is also different from what is said in the commentary on the Ornament of the Sutras, so it is also doubtful whether it was written by Vasubandhu. The second is, such practice is the Hearers, etc., that is, it is not common with the Solitary Realizers, etc., and it is superior to them, because with the application of the six perfections, it is specifically for the sake of all sentient beings, in order to obtain the Dharmakaya to be realized, Shariputra, suppose this Jambudvipa Bhikshu