Tibetan
་མཉན་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་རྣམས་སུ་འགྲོ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱན་ལས། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཞི་གནས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་རྙེད་པར་འགྱུར། ཞེས་པ་ལྟར་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །འདི་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། གང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལས་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་བགྲང་ལས་འདས་པ་འཛིན་པར་ནུས་པའི་དྲན་ཤེས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ མཚུངས་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། ཆོས་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྒྱུན་ནམ་བར་མ་ཆད་དུ་འཛིན་པར་ནུས་པའོ། །གསུམ་པ་ས་མཚམས་ནི། འགྲེལ་ཆེན་ལས། ས་དང་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་སྤྱོད་ན་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པས། རྒྱན་སྣང་ལས། ཚོགས་ཀྱི་ས་འདི་ཉིད་དུ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པ་ན་གང་ཞིག་ཐོབ་པས་ཚིག་དང་དོན་འཛིན་པར་ནུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ལ་ཞེས་པ་ལྟར་གཟུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཞེས་འཆད་ཀྱང༌། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་དང་ཐེག་ཆེན་གདམས་ངག་སྟོན་ནུས་ཀྱི་དགེ་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོག་སྟེ་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལྟ་བུའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་ཡང་སྟོན་པ་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱང་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དངོས་སུ་འདོམས་པའི་ངག་ཅེས་པ་མི་འཐད་དེ། གདམས་ངག་ཁྱད་ཅན་ལ་ཡང་སྟོན་པ་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་མ་ངེས་པར་སྔར་བསྟན་ལ། སྤྱིར་བཀའ་ཡིན་པར་ཡང་མ་ངེས་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་གདམས་ངག་ཁྱད་ཅན་གྱི་དོན་ལེགས་པར་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་ཆ་ཚང་སྟོན་པའི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཁྱད་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ གསལ་ལས་ནི། ལམ་ཉིད་གདམས་ངག་ཏུ་འདོད་པའི་གཞན་ལུགས་བཀོད་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་ཡང་ན་འདོམས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་ཇི་ལྟར་གདམས་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡང་འདིར་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་གདམས་ངག་གོ་ཞེས་འདོམས་པའི་ངག་དང་གདམས་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་དང་གཉིས་ཀ་ཡང་གདམས་ངག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཕྱི་མ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ་ཞེས་པ་འདིས་ཁོང་རང་གི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ལུགས་ཡིན་པར་འཆད་དོ། །དོན་བསྡུས་སྒྲོན་མེར། ངོ་བོ་ངག་གི་འཁོར་ལོ
Chinese
为了听闻，在世间界中行走。第二，在《庄严经论》中说：那时从法的传承中，为了从诸佛处获得寂止和广大的智慧，将获得广大的教诫。如是依靠法流的等持。这有三种，第一，定义：于何者入定，则能从诸佛处执持无数的经文词义的忆念和等持相应。第二，解释词义：能持续或不间断地执持佛经的词义。第三，界限：在《释论》中说：获得初地的道路，世间法的最胜等持称为法流等持，这是指在法行中存在的特殊之处。在《庄严经论光明疏》中说：在此资粮道，心变得堪能时，获得何者就能执持词和义，获得称为法流的等持。第三，虽然解释为唯有佛，但如“对于安住于十方的诸佛等”一样，佛和能宣说大乘教诫的善知识也可以，因为像《母经》一样的的大乘教诫，也有许多声闻的宣说者。第四，有些人说佛亲自教导的语言不合理，因为特殊的教诫，宣说者不一定是佛，如前所示，而且一般也不一定是佛语，因为像《现观庄严论》一样，也圆满了特殊教诫的意义。因此，能完整地宣说大乘种姓成佛之道的经和论，都是特殊的教诫。在《明句论》中，陈述了将道视为教诫的其他宗派的观点，之后，或者教导也是如此，或者如何如教导一样修持，这也是此地主要成为教诫，教导的语言和如教导一样修持，两者都是教诫，而且后者是主要的，这解释了这是他们自己的至尊的宗派。在《义聚灯论》中，本体是语的轮
English
For the sake of listening, one travels in all the world realms. Secondly, in the Ornament it says: At that time, from the lineage of the Dharma, in order to obtain peace and vast wisdom from the Buddhas, one will obtain vast instructions. Thus, it relies on the samadhi of the Dharma lineage. This has three aspects. First, the definition: When one is in meditative equipoise, one has the memory and samadhi that can hold countless words and meanings of the scriptures from the Buddhas. Second, the explanation of the term: It is the ability to continuously or uninterruptedly hold the words and meanings of the Dharma scriptures. Third, the boundary: In the Great Commentary, it says: The path to attaining the first ground, the supreme samadhi of worldly Dharma, is called the samadhi of the Dharma lineage, which refers to the special qualities of those who practice Dharma. In the Ornament Manifest, it says: In this stage of accumulation, when the mind becomes workable, one obtains the samadhi called the Dharma lineage, which enables one to hold words and meanings. Third, although it is explained as only the Buddha, but as in "to the Buddhas and so on who reside in the ten directions," Buddhas and virtuous friends who can teach the Mahayana instructions are also acceptable, because even in the Mahayana instructions like the Mother Sutra, there are many Shravaka teachers. Fourth, some say that the words directly taught by the Buddha are unreasonable, because the teacher of special instructions is not necessarily the Buddha, as shown before, and it is also not necessarily the Buddha's words in general, because like the Abhisamayalankara, it also fulfills the meaning of special instructions. Therefore, all the sutras and treatises that fully teach the path to enlightenment for those of the Mahayana lineage are special instructions. In the Clear Words, after presenting the views of other schools that consider the path as instructions, it says: After that, either the teaching is the same, or how to practice according to the teaching is also the main instruction here, both the words of teaching and the practice according to the teaching are instructions, and the latter is the main one, which explains that this is their own supreme school. In the Lamp of Condensed Meaning, the essence is the wheel of speech.
Tibetan
་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟར། འགྲེལ་པ་དང་རྣམ་འགྲེལ་གཉིས་ལས། དེ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དོན་ཐོབ་པའི་བྱ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་ཟིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བའི་དོན་གྱིས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ནི་གདམས་ངག་ཡིན་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗོད་བྱེད་ལ་བཤད་ཅིང༌། དག་ལྡན་ལས་ཀྱང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ། ཞེས་དང༌། འདི་ལས་ཀྱང་འདོམས་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ་ཞེས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཞལ་འཆམ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་ནི་རྗོད་བྱེད་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ་བསྟན་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ནི་གདམས་ངག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། ཤེར་འབྱུང་གིས་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་གདམས་ངག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བཤད་ལ། ཚིག་གསལ་ལས་ནི། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་ནི་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་ དེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ནུས་པས་གདམས་ངག་ལ་རག་མ་ལས་ཞེས་འཆད་དོ། །གདམས་ངག་ངེས་པར་ཉན་དགོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ས་མཚམས་འཇོག་ན་ཞིབ་ཆ་འདི་ལེགས་ལ། སྟོན་པ་པོའི་ས་མཚམས་འཛིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་རོ་ཞེས་སྔ་མས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མཚམས་སྦྱར། དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་གཙོ་བོར་བསྟན་ཅིང་དེའི་གནས་སྐབས་ཙམ་ལ་དབྱེ་བར་བཞག་པས་དབྱེ་བ་ཞར་ལ་བརྗོད་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་གདམས་ངག་གསུངས་ཏེ། གོང་གི་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་འདུན་ལྡན་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ལ་ཡུལ་བཅུ་ལ་བརྩམས་ནས་འདོམས་པ་ནི་གདམས་ངག་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་སེམས་ཅི་འདྲ་བ་ཞེ་ན་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ་རྒྱུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐབས་དང་མཐུན་པར་གདམས་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པའོ། །དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་སེམས་དེས་བསམ་པས་འཕངས་པའི་དཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྗེས་བསྟན་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པས་ལྷ་གཞན་ལ་སྐྱབས་སུ་མི་འགྲོ་བ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཟིན་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་གདམས་ངག་གི་དགོས་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་དུའོ། །ཐབས་ གང་གིས་ན། ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཟིན་མི་ཉམས་པར་ཡོ
Chinese
ཡིན་ཞེས་པ་ལྟར། འགྲེལ་པ་（注释）和རྣམ་འགྲེལ་（释论）二者中说，对于此，将追求的意义获得的行近显示，是教导和随顺开示，已经获得的功德完全守护的意义是不退转，是窍诀。在其下，为了获得未获得的功德，是随顺开示。如此在能诠上解说。དག་ལྡན་（具足）中也说，为了理解而说的是窍诀。以及，此处也说教诲是窍诀，因此诸大士口径一致，窍诀是能诠的特征，如所教导般修持是窍诀的果。第五是，ཤེར་འབྱུང་（慧生）说从最初业者之地开始直至佛地之间，以窍诀修持菩提心是完全清净的。ཚིག་གསལ་（明句论）中说，对于无间道，没有追求的意义，因为能生起自生智慧。因此，最后有者之时，不依赖他者也能获得菩提，因此不依赖窍诀。如果从必须听闻窍诀的角度来安立界限，这个细节是好的。如果从导师的角度来安立界限，直至佛地之间，如前者所说。第二，分为二：连接文和意义解说。第一是，主要显示发心的体性，只是在它的阶段上安立差别，因此顺便说差别，之后宣说窍诀。如上，如此对于生起最初具足意乐等菩提心的菩萨，从十境开始教诲是窍诀。菩萨是怎样的呢？如时而行，即与生起因菩提心的时机相符，而追求窍诀。为了什么必要呢？为了生起菩提心，以及为了成就由该心所思所生的所有白法，是随顺开示。以及，依靠善知识，不皈依其他天神等的功德，为了使已经获得的功德越来越增上，是窍诀的必要，为了这二者。以何种方法呢？为了使已经获得的功德不退转。
English
As it is said, in both the commentary and the explanation, showing the action of attaining the meaning that is sought is instruction and subsequent teaching. Protecting the qualities that have already been attained so that they do not diminish is the essential instruction. After that, it is subsequent teaching in order to attain the qualities that have not yet been attained. This is explained in terms of expression. Also, in Dagden, it says, "Speaking in order to understand is the essential instruction." And, "Admonishment is the essential instruction." Since the great ones agree, the essential instruction is the characteristic of expression, and practicing according to the teaching is the result of the essential instruction. Fifth, Sherjung says that from the stage of the first practitioner up to the stage of Buddhahood, cultivating the mind of enlightenment with essential instructions is completely pure. In Tsiksal, it says, "There is no need to seek it on the uninterrupted path, because it is able to generate self-arising wisdom." Therefore, at the time of the last existence, one can attain enlightenment without relying on others, so one does not rely on essential instructions. If we set the boundary from the point of view of having to listen to the essential instructions, this detail is good. If we set the boundary from the point of view of the teacher, it is up to the stage of Buddhahood, as the former said. Second, there are two parts: the connecting passage and the explanation of the meaning. The first is that the essence of the generation of the mind is mainly shown, and the distinctions are made only in its stages, so the distinctions are mentioned incidentally, and then the essential instructions are spoken. As above, teaching from the ten objects to the bodhisattva who has generated the first mind of enlightenment with desire and so on is the essential instruction. What kind of bodhisattva is it? It is like the time, that is, in accordance with the occasion of generating the mind of enlightenment as the cause, and seeking the essential instruction. For what purpose? In order to generate the mind of enlightenment, and to accomplish all the white dharmas that are produced by the thought of that mind, it is a subsequent teaching. And, relying on a spiritual friend, the merit of not taking refuge in other gods, etc., in order to make the merit that has already been attained increase more and more, is the need for essential instruction, for these two purposes. By what means? In order to keep the qualities that have already been attained from diminishing.