Tibetan
་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལན་གྱི་མདོ་བཞི་ཀས་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་དོན་གཉིས་སྟོན་པ་ལ་སྦྱར་བས་སོ། །གཞན་ཡང་རང་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་བཞི་ཡུལ་གཉིས་རྒྱས་བསྡུས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སོ་སོར་སྦྱར་བ་དང་ནང་འགལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲི་བ་སྔར་བཞིན་གསུམ་བྱས་ནས་དང་པོའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་སོགས་མཛད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ནོར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་དེ་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པར་མདོ་བཞིས་ གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་སྔར་བསྟན་པ་དེ་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དོན་དང་མི་འགལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ། གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་བ་དེ། །རིང་ན་འདུག་ཀྱང་དེ་དང་དེར། ཞེས་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་འབྲེལ་བས་སོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་མི་འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རང་བཟོར་ནི་མ་བསྟན་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་སྐད་གསུངས་སོ། ཞེས་ཚིག་ཟུར་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རིལ་ལ་སྦྱར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ལ་དེའི་དོན་ཡང་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་རང་བཟོ་མིན་གྱི་མདོ་ཡི་དོན་ཡིན་པས་དེ་དང་མི་འགལ་ཞེས་བཤད་དགོས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དྲིས་ལན་དེ་དག་གིས་གྲུབ་པའི་དོན་དེ་ལ་བཤད་པ་དང༌། ལེ་བརྒྱད་མར་ཡང་མདོ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་མཐར་རིམ་པ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའོ་ཞེས་དང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་མཐར་གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་སུ་ཡུལ་གཉིས་བསྡུས་རྒྱས་སུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡུལ་ཉི་ཚེ་ལ་མི་བྱ་བར་ ཡུལ་དེ་གཉིས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང༌། ཐོབ་བྱའི་དམིགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པར་བྱས་ནས་མཚན་ཉིད་བཞག་པ་དེ་ཉིད་མདོའི་དོན་ཡིན་པ་ལ་དྲང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཁས་པ་གཞན་ཡང་བཞེད་དེ། དག་ལྡན་ལས། མདོ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མདོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་དེ། མཚན་ཉིད་འདི་ནི་དེ་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། ཞེས་དང༌། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་ཁོ
Chinese
是因为那个意旨。因为以解答的四部经都与菩提和利他二者相关联。另外，自己将四部经在两种境上以广略的方式来阐述，各自关联则相互矛盾。因此，像之前一样提出三个问题，而第一个问题的回答中，像那样生起菩提心等等的说法，实在是错误至极。第三个问题是，菩提心以利他为目的，以圆满菩提为目标，如果四部经证实了这一点，那么生起菩提心是为了他人的利益，渴望获得圆满正等觉的自性，如前所示，应知这与母经的意义不相违背，这样进行关联。就像“凡与何者相关联，即使相隔遥远，也与之相关”一样，这里也是因为关联。在《明句论》中也说不相违背，这是尊者口中说的，并非自创，经中也说就是那些。这是用暗示的方式表明，这与《词句释》相关联，其含义是，所显示的定义不是自创的，而是经的意义，因此必须说与此不相违背。如此一来，以这些问答所成立的意义进行解释，并且在《八千颂》中，也在前两部经的末尾，依次说的是，具有渴望圆满正等觉的菩提心被简略地阐述了。具有渴望圆满正等觉的菩提心被广述了。后两部经的末尾说，以利他为目标的菩提心被简略地阐述了。以利他为目标的菩提心被广述了。因为这样说了，所以在两个大论中，将两种境以简略和广大的方式阐述的意旨，不要仅仅理解为两种境，而要将这两种境作为生起菩提心的目的，并且要将所要获得的对境作为目标来显示，然后所作的定义，必须正确地理解为经的意义。同样，其他智者也这样认为。在《具足清净论》中说，所谓“如经中所说”，经就是指这部《般若波罗蜜多》，这个定义没有超出它的范围，就是这个意思。因此，论典的定义完全符合经文的内容。
English
It is because of that intention. Because the four sutras of answers are all related to showing both Bodhi and benefiting others. Furthermore, one's own presentation of the four sutras in two realms, in terms of elaboration and abbreviation, contradicts itself when applied separately. Therefore, after asking three questions as before, it is extremely wrong to say that generating Bodhicitta in the first answer is like that. The third point is that if the four sutras establish that Bodhicitta aims at complete enlightenment for the sake of others, then generating Bodhicitta is the nature of desiring perfect and complete enlightenment for the sake of others, as previously shown. It should be understood that this is not contradictory to the meaning of the Mother Sutra, and it should be connected in this way. Just as it is said, "Whatever is related to whatever, even if it is far away, is related to it," so it is here because of the connection. In the Clear Words, it is also said that there is no contradiction, which means that this was not shown by the venerable one himself, but the sutra also said that those are exactly the same. This is indicated by the implication that this is related to the "Verse Summary," and its meaning is that the definition shown is not self-made, but is the meaning of the sutra, so it must be said that it is not contradictory to it. In this way, the meaning established by those questions and answers is explained, and in the Eight Thousand Verses, at the end of the first two sutras, it is said in order that the Bodhicitta with the desire for perfect and complete enlightenment is briefly explained. The Bodhicitta with the desire for perfect and complete enlightenment is explained in detail. At the end of the latter two sutras, it is said that the Bodhicitta aimed at the benefit of others is briefly explained. The Bodhicitta aimed at the benefit of others is explained in detail. Because it is said in this way, in the two great commentaries, the intention of explaining the two realms in brief and elaborate ways should not be understood merely as the two realms, but these two realms should be made for the purpose of generating Bodhicitta, and the object to be attained should be shown as the goal, and then the definition made must be correctly understood as the meaning of the sutra. Similarly, other scholars also think so. In the Pure Possession, it is said that "as in the sutra" means that the sutra is this Perfection of Wisdom, and this definition does not go beyond it, that is the meaning. Therefore, the definition of the treatise is completely in accordance with the content of the sutra.
Tibetan
་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། མདོ་ལས་གཞན་དོན་ཆེད་དུ་བྱ་བར་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ལ་བསྟན་བཅོས་སུ་གཞན་དོན་འདོད་བྱར་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དེ་གཞན་དོན་དུ་ཡིན་པ་དང༌། འདོད་བྱ་མ་ཡིན་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བར་མི་འགྱུར་བས་སོ། ཞེས་འཆད་དོ། །གྲགས་ཆ་ལས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོར་ཏེ་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ལ་བཤད་དེ་དེ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་འདིར་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དང་དེ་ནི་མདོ་བཞིན་དུ། །བསྡུས་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད། ཅེས་པ་སྟེ། མདོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་ཀྱི་རང་དགར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་དང་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་སོགས་གཞན་ལས་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡུམ་གྱི་མདོ་ཉིད་བཀོད་ཅེ་ན། གཙུག་ལག་གི་གཞུང་རྒྱལ་བའི་བཀའ་སྐབས་ཀྱི་དོན་སེམས་ བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པ་ནི་ཡུམ་མདོ་དང་མདོ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་གསུངས་མོད་ཀྱི་འདིར་ཡུམ་མདོ་ལས་གཞན་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཁུངས་ཉིད་དུ་མ་བྲིས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་སོ། །མདོ་གཞན་གྱིས་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཀྱང་ཡུམ་མདོ་ཉིད་དྲངས་པ་ནི་འདིའི་རྩ་བའི་མདོ་ཡིན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཡུམ་གསུམ་ག་ལས་གསུངས་ན་འདིར་བར་མ་ཙམ་བཀོད་ཀྱི་རྒྱས་བསྡུས་གཉིས་མི་འདྲེན་པ་ཅི་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་བྱིས་པ་འདྲིད་པའི་ཚིག་སྟེ་བསྡུས་པ་ན། ཚིག་དགོད་རྒྱུ་མེད་ལ། མདོ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་མདོ་དེ་དག་ལ་ཚིག་མང་ཉུང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྐང་པ་གཉིས་པོ་འདི་ཡི་མཚམས་སྦྱར་དང་ཕྱི་འགྲེལ་རྣམས་ལ་ནི་རྒྱ་གར་བ་ཁ་ཅིག་དང་བོད་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་དགོངས་པ་བཞིན་སྨྲ་བ་ལ་མི་སྨྲ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བསྟན་བཅོས་དང་མདོ་སྦྱོར་བའི་དང་པོའི་མཚམས་ནི་ཉི་སྣང་སློབ་དཔོན་དག་ལྡན་གསུམ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནས་མཛད་ལ། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པའི་བཤད་པ་དང་ཡུམ་གསུམ་དོན་བརྒྱད་ཀྱིས་མཐུན་པར་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱིས་མདོ་དང་པོ་གཉིས་འདུན་ལྡན་དང་བསམ་ལྡན་ལ་སྦྱར་བ་ལ་དང་པོར་བྱས་སོ། །བོད་ཁ་ཅིག་ཉི་སྣང་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅི་ནས་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དང༌། ག
Chinese
说这是那样的。经部中暗示了为了他人的利益而做的事情，而在论著中则暗示了希望他人获得利益，希望获得菩提心是为了他人的利益。如果不是希望的事情，就不会成为特意要做的事情。这样解释道。从名声方面来说，就像世尊在般若波罗蜜多经中，以简略和广大的方式宣说了希望获得圆满菩提心，那也是为了他人的利益而说的。同样，我也将在此处按照经文来阐述，就像经文那样，以简略和广大的方式来讲述。这是说，要与经文相符，而不是随心所欲。第四，难道在《无尽意》和《树庄严》等其他经典中没有宣说发心的特征吗？为什么要引用佛母经呢？经论中，国王的教言，关键在于阐述发心的特征，即特别重视的是佛母经，虽然在佛母经和其他所有经典中都有宣说，但在此处没有引用佛母经以外的其他知识来源的原因是，因为害怕文字繁多。虽然其他经典也阐述了特征，但引用佛母经是因为这是根本的经文。有些人问，如果三部佛母经都说了，为什么这里只引用中间的，而不引用广略两部呢？回答说，这是为了诱导孩子的话语，因为简略本没有可以引用的词句，而且前两部经在词句的多少上没有差别。这样看来，这两句的连接和外释，印度的一些人和大多数藏族人，都变成了对于如实宣说不语的禁行者。论著和经部结合的第一个界限，是日藏论师等三位从发心的特征开始做的。十万颂的解释和三部佛母经的八义一致地阐述，这两者首先将前两部经与欲乐和思维结合起来。有些藏族人认为，从日藏论师的著作中可以看出，菩萨如何才能证得无上圆满正等觉，并且
English
It is said that this is so. The Sutra implicitly indicates the activities done for the benefit of others, while the treatises implicitly indicate the desire for others' benefit, that is, the aspiration for Bodhi is for the benefit of others. If it is not a desired thing, it will not become something to be done intentionally. This is how it is explained. As for fame, just as the Blessed One in the Prajnaparamita Sutra, in a concise and extensive manner, expounded the desire for perfect and complete enlightenment, that was also spoken for the benefit of others. Similarly, I will also explain it here in accordance with the Sutra, just like the Sutra, in a concise and extensive manner. This is to say, it should be in accordance with the Sutra, and not according to one's own will. Fourth, haven't the characteristics of generating the mind of enlightenment been spoken of in other scriptures such as the Inexhaustible Intellect and the Tree Ornament? Why quote the Mother Sutra itself? In the scriptures, the king's teachings, the key is to elaborate on the characteristics of generating the mind of enlightenment, that is, special emphasis is placed on the Mother Sutra, although it is spoken of in the Mother Sutra and all other scriptures, but the reason why other sources of knowledge other than the Mother Sutra are not quoted here is because of the fear of excessive words. Although other scriptures also explain the characteristics, the Mother Sutra is quoted because it is the root scripture. Some people ask, if all three Mother Sutras have spoken, why is only the middle one quoted here, and not the extensive and concise ones? The answer is that this is to induce the words of children, because the concise one has no words to quote, and the first two Sutras have no difference in the amount of words. In this way, the connection and external interpretation of these two verses, some Indians and most Tibetans, have become practitioners of the vow of silence for not speaking the truth. The first boundary between the combination of treatises and Sutras is that the three teachers, such as Nyisang, started from the characteristics of generating the mind of enlightenment. The explanation of the Hundred Thousand Verses and the eight meanings of the three Mother Sutras are consistent in elaborating, and these two first combine the first two Sutras with desire and thought. Some Tibetans believe that from the writings of Nyisang, it can be seen how a Bodhisattva can attain unsurpassed perfect and complete enlightenment, and