Tibetan
སྦྱར་ཞེ་ན། མདོ་སྦྱར་བའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ནི་དེ་དག་ཏུ་སྦྱར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་ཡོད་པས་སྦྱར་དུ་རུང་སྟེ། དང་པོ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་སྦྱར་རིགས་པ་རྣམས་སྦྱར་བ་ན་ལྷག་མ་རྣམས་དེ་དང་སྦྱོར་བར་ཤུགས་ལ་གོ་སྟེ་དེ་ཡང་དངོས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་གཙོ་བོར་མ་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྗེ་བཙུན་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་ལུང་མངའ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྗེ་བཙུན་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་གཞན་གྱིས་བལྟ་བའི་གནས་མིན་པ་ལ་ཕའི་ལུང་གིས་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲོད་དུ་བུད་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའི་རྒྱན་གྱི་སྒྲས་མ་ཟིན་པ་རྣམས་ ནི་ཟླས་བསྡུས་ཏེ་དེས་ན་རང་གི་སྐབས་དེར་གཏོགས་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཙོ་བོ་བརྗོད་པས་འཁོར་ཞལ་ལ་བསྡུས་ཏེ་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་གཤེགས་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་གཤེགས་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བསྟན་ཡང་གོ་སླ་བས་མ་བསྡུས་ཏེ། དཔེར་ན། གངྒཱའི་ལྷ་མོ་བསྐལ་པ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བ་དང༌། དགེ་སློང་བརྒྱ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་བསྐལ་པ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ལ་མེ་ཏོག་བཀྲམ་པ་ཞེས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚེ་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་ཐུབ་པར་ལུང་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱན་ན་ཡོད་པ་མདོ་ཡི་གླེགས་བམ་ཁ་ཅིག་ལས་མི་སྣང་བ་ནི་གཞུང་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་འདི་སྒྲུབ་པར་དཀའ་བ་དང༌། ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ཡི་སྟོབས་བྲི་བས་ལུང་གིས་ཚིག་ཉམས་པར་ཟད་ཀྱི་འདི་ལ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་དྲི་མ་མེད་དེ་རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཡུམ་དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་སློབ་དཔོན་ཆོས་བཤེས་འཆད་པ་ནི་ལེགས་པར་བརྟགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཤེས་བྱ་མཁྱེན་པ་གསུམ། ཉམས་ལེན་སྦྱོར་བ་བཞི། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཐོབ་བྱ་རྣམ་མཁྱེན། ཐོབ་བྱེད་ལམ་ཤེས། སྤང་བྱ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འབྲེལ་བརྗོད་པས་མཚམས་སྦྱར། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད། སྐབས་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བཤད་པར་བཞེད་དོ། ། གང་ན། རྣམ་མཁྱེན་དེ་བརྗོད་བྱར་སྡུད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལུས་རྣམ་གཞག་རྣམས་ནིའོ། །ཇི་ལྟར་ན། རྣམ་པར་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ན་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་ལུས་རྣམ་གཞག་ཀུན་བསྟན་ནས་སོ། །གང་དུ་ན། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དང་པོར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དང་པོར་འདི་སྟོན་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་པས་འབྲས་བུ་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་དགོས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་འབྱེན་ནི། མཆོད་བརྗོད་ནས་བཤད་པའི་མཁྱེན་གསུམ་དང་འདིར་བསྟན་པའི་མཁྱེན་གསུམ་གོ་རིམ་མི་མཐུན་པར་སྟོན་པ་ཅི་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ་དོན་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་བཤད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། བཤད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དྲི་བས་ལན་འདྲེན་པའི་མཚམས་སྦྱོར་ཡོད་པ་ལས་འདི་ལ་ནི་དང་པོ་གཉིས་ཚང་ལ། ཕྱི་མ་ནི་རིགས་དང་དམིགས་རྣམ་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་པ། སེམས་བསྐྱེད་དེ་དག་བྱེད་གདམས་ངག་ནོད་པ། གདམས་པའི་འབྲས་བུ་ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག །གདམས་པའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་གསུམ། སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྟེན། བརྟེན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན། རང་བཞིན་དེས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ གཉིས་ལས། ལུས་རྟེན་ནི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་མདོ་ལས་ལྷའི་བུ་དུ་མས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། ཀླུ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པས་སོ་ཐར་རྟེན་དུ་དང༌། མི་ཁོམ་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་དགོས་པ་མིན་ནོ། །སེམས་རྟེན་ནི། རྒྱལ་བ་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཐོས་པ་དང་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེར། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དད་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་ལ་དད་གྱུར་ནས། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། ཞེས་དང༌། རྒྱན་ལས། དེའི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་འདོད། ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མཚན་གཞི། མཚན་ཉིད། རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སློབ་དཔོན་གཞན་དང༌། བསྟན་བཅོས་འདི་ཡི་འགྲེལ་བྱེད་ཀྱི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བཞེད་པས་སྨོན་ལམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞེད་ཅིང༌། རྒྱན་འགྲེལ་ལས། ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་གཉིས་ལ་དམིགས་པ་དང
Chinese
如果问到：将经典合编，那些看似没有理由合编的，实际上有两个理由可以合编。第一，按照顺序应该合编的，合编后剩余的部分自然就理解为与此相关联，但这并不是主要要表达的内容。第二，如来（梵文，Devanāgarī，Tathāgata，如来）拥有对至尊如此合编的教证。因为至尊被授权为王位继承人，父亲的教证可以支配那些并非他人可以窥视的圣法宝藏。比如，像在暖位中显示不会转生为女性一样，那些没有被庄严的词语涵盖的内容，可以通过概括来理解，从而知道属于当时的语境。有些是通过主要内容的表达来涵盖其眷属，比如国王带着眷属离去，就说国王离去一样。有些虽然在八个章节中显示，但因为容易理解所以没有概括。比如，恒河女神像星星一样多的劫中，如来在金莲花中成佛，以及六百个比丘像星星一样多的劫中，散花，这样的如来被授记寿命能活两万两千劫。有些在庄严论中存在，但在一些经部的书本中没有出现，是因为这部极其广大的论典难以成就，而且末法五百年的众生智慧衰退，导致教证的词句有所缺失，但对此没有邪说的污点，因为至尊就是如此确定了母经。学者的法友论师如此解释，是经过仔细考察的。第二部分有三点：所知、智者三点，修行、结合四点，果、法身支分广说。第一部分有三点：所要获得的遍知，获得的方法道智，所要断除的基础智的支分广说。第一部分有三点：通过关联语连接，遍知的法门广说，章节总结。第一部分是：想要解说。 在哪里呢？将遍知归纳为所表达的词句所做的总结，就是身体的形态。怎么样呢？以详细解释的方式。什么时候呢？在之前所说的，像那样总结的意义，身体的形态全部显示之后。什么
English
If asked: Regarding the compilation of scriptures, those that seem to have no reason to be compiled, actually have two reasons for compilation. First, those that should be compiled in order, after being compiled, the remaining parts are naturally understood to be related to this, but this is not the main content to be expressed. Second, the Tathagata (Sanskrit, Devanāgarī, Tathāgata, Thus Gone One) possesses the scriptural authority for the noble one to compile in this way. Because the noble one is authorized as the crown prince, the father's teachings can govern those sacred Dharma treasures that are not for others to窥视. For example, like showing that one will not be reborn as a woman in the heat stage, those contents that are not covered by the words of adornment can be understood through summarization, so that one knows that they belong to the context of the time. Some are covered by expressing the main content, such as when the king leaves with his entourage, it is said that the king has left. Some are shown in the eight chapters, but because they are easy to understand, they are not summarized. For example, in kalpas as numerous as the stars of the Ganges River, the Tathagata attains enlightenment in a golden lotus flower, and in kalpas as numerous as the stars of six hundred monks, scattering flowers, such a Tathagata is prophesied to live for twenty-two thousand kalpas. Some exist in the Ornament, but do not appear in some sutra books, because this extremely vast treatise is difficult to accomplish, and the wisdom of beings in the last five hundred years declines, resulting in the loss of words in the scriptures, but there is no stain of heresy on this, because the noble one has determined the mother sutra in this way. The scholar Dharma Friend Acharya explains in this way, which has been carefully examined. The second part has three points: the knowable, the three points of the wise, the practice, the four points of combination, the result, and the extensive explanation of the branches of the Dharmakaya. The first part has three points: the omniscient to be obtained, the method to obtain the path of wisdom, and the extensive explanation of the branches of the basic wisdom to be abandoned. The first part has three points: connecting through related words, extensively explaining the Dharma of omniscience, and summarizing the chapters. The first part is: wanting to explain. Where is it? The summary of the words that summarize omniscience into what is expressed is the form of the body. How is it? In a detailed explanation. When is it? After the meaning of the previously said summary, the form of the body is fully displayed. What
Chinese
于那，是三种智的第一种。为什么首先宣说这个呢？因为菩萨想要获得无上菩提，追随先前如来的足迹，所以必须获得一切种智，为了生起对果的渴望，所以必须宣说。其理由也是因为这是究竟的果。分类是：从赞颂中所说的三种智和此处所说的三种智，显示顺序不一致，作为提问的回答来显示，但并非如此。如果是这样，那么说法完全圆满，进入说法，以及用提问引出回答的连接都有，而这里则具备前两种，后者则像是类别和所缘的连接。第二有四：道的自性是发心，发心之后接受引导教授，教授的果是决择支分，不颠倒地修持教授的意义。第一有二：总义和支分义。第一有三：发心生起的所依，所依是发心的自性，自性生起的利益。第一有二：身体所依是，如《道智经》中所说，众多天子发起了菩提心，以及《龙王海请问经》中所说，两万一千龙发起了菩提心一样，所以不需要别解脱作为所依，也不需要完全脱离无暇之处。心所依是：缘于胜者的信心，缘于众生的悲心，听闻菩萨的利益，这三者，如《宝灯经》中说：对胜者和胜者的法生起信心，对胜子们的行为生起信心，对无上菩提生起信心后，生起大丈夫之心。以及《庄严经论》中说：其根本被认为是悲心。第二有三：定义，体性，分类。第一有二：其他论师和，此论的注释者的观点。第一是：在《菩萨地》中说，菩萨们的愿望之最胜是发心，因此无著菩萨认为愿菩提心是发心的本体，以及《庄严经论释》中说：缘于三种和两种功德，
English
Una, is the first of the three wisdoms. Why is this taught first? Because Bodhisattvas want to attain unsurpassed Bodhi, following in the footsteps of the previous Tathagatas, so they must attain omniscience, and in order to generate a desire for the fruit, it must be taught. The reason for this is also because it is the ultimate fruit. The classification is: the three wisdoms mentioned in the praise and the three wisdoms mentioned here show inconsistent order, which is shown as an answer to the question, but it is not so. If so, then the explanation is completely complete, entering the explanation, and there is a connection between asking questions and eliciting answers, but here the first two are complete, and the latter is like a connection between category and object. The second has four: the nature of the path is generating Bodhicitta, after generating Bodhicitta, receiving guidance and instruction, the fruit of the instruction is the decisive branch, and practicing the meaning of the instruction without reversing it. The first has two: the general meaning and the meaning of the branch. The first has three: the basis for the arising of Bodhicitta, the basis is the nature of Bodhicitta, and the benefits of the nature arising. The first has two: the physical basis is, as stated in the Sutra of the Knowledge of the Path, many sons of gods generated Bodhicitta, and as stated in the Sutra of the Question of the Dragon King Sea, twenty-one thousand dragons generated Bodhicitta, so there is no need for Pratimoksha as a basis, nor is it necessary to completely abandon the unfavorable places. The mental basis is: faith in the Victorious One, compassion for sentient beings, and hearing the benefits of Bodhisattvas, these three, as stated in the Jewel Lamp Sutra: Having faith in the Victorious One and the Dharma of the Victorious One, having faith in the conduct of the Victorious Sons, after having faith in unsurpassed Bodhi, the mind of great men arises. And as stated in the Ornament of Sutras: Its root is considered to be compassion. The second has three: definition, nature, and classification. The first has two: other teachers and, the views of the commentators of this treatise. The first is: In the Bodhisattva Bhumi, it is said that the best of the wishes of the Bodhisattvas is the generation of Bodhicitta, so Asanga Bodhisattva believes that the aspiration Bodhicitta is the essence of Bodhicitta, and as stated in the Ornament of Sutras Commentary: depending on three and two qualities,