Tibetan
པ་འདུས་པར་གསུངས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་ པའི་ཤེར་ཕྱིན་བཤད་པ་རྫོགས་ཀྱི་བར་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དུ་མ་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་མང་པོར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མཁས་པ་དག་གསུང་བ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའོ། །རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་དང་རྒྱན་དང་སྦྱར་བའི་འབུམ་འགྲེལ་དུ་མཆོད་བརྗོད་གླེང་གཞིའི་འགྲེལ་པར་སྦྱར་ནས་འཆད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྔ་མ་དག་འཆད་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མཆོད་བརྗོད་དང་དགོས་འབྲེལ་ནི་རྒྱན་གྱིས་མདོ་བཤད་པའི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན་གྱི་མདོའི་བཤད་པ་དངོས་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་འགྲེལ་པ་འདི་ཡི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་སོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་དང་རྒྱན་སྦྱར་ནས་འགྲེལ་ན་མདོའི་གླེང་གཞི་བཤད་པར་རིགས་མོད། རྒྱན་ཟུར་དུ་འཆད་པ་ལ་ཡང་གླེང་གཞི་འགོད་པ་ནི་ཧ་ཅང་བཤད་པ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་རྒྱན་འདི་ཡི་རྩ་བའི་མདོ་དང་པོ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཚུལ་སྟོན་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་ན་མདོ་ཇི་ལྟར་གཏད་པ་དང་ཤེར་ཕྱིན་སྔོན་ཇི་ལྟར་བཙལ་ཚུལ་སྟོན་པས་ལེའུ་ཐ་མ་གསུམ་ཡང་ཤོད་ཅིག །གང་དག་ཡོངས་གཏད་དེའི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། གླེང་གཞི་ཞིང་དག་དང༌། རྟག་ཆོས་གཉིས་ཡོངས་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་ཞེས་གསུང་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཡོངས་གཏད་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ལ། ཐ་མ་ནི་རྟག་ངུས་ཀྱིས་དཀའ་བས་བཙལ་བ་དེའི་ ཕྱིར་ཡང་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པས་མིན་ནོ། །གླེང་གཞིར་ཞིང་དག་པར་བཤད་པ་ཙམ་དང༌། ཆོས་འཕགས་སློབ་དཔོན་དང་རྟག་ཏུ་ངུ་སློབ་མ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པར་འདོད་ན། སྣོད་ཁྱད་ཅན་ན་བཞུགས་ནས་ཐེག་ཆེན་གསུང་བའི་གླེང་གཞི་ཐམས་ཅད་དང༌། ནོར་བཟང་གིས་བླ་མ་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱན་གྱིས་བསྡུས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ་རྒྱན་དང་མདོ་སྦྱར་བ་ན་མདོ་ཁ་ཅིག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་མཚན་སྣང་བས་སྦྱར་རིགས་མོད། འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་རྒྱས་བཤད་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་པ་བསྟན་པར་འདོད་པ་ལྟ་བུ་མདོ་དེས་དོན་དེ་སྟོན་པ་ལ་ངེས་བྱེད་མེད་པ་དང༌། དྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བུད་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་དང་རྒྱན་དུ་དོན་ཡོད་པ་གླེགས་བམ་ཁ་ཅིག་ལས་མདོ་མི་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་
Chinese
所说聚集，是为了从发心等般若波罗蜜多讲说圆满之间，加持一切世间，以及缘众多有情而发心，以及为了示现众多佛等而说的缘故，所以诸位智者所说是极好的。在与宝灯和庄严相结合的《大疏》中，将供赞开题的解释相结合而讲述之后，跟随前者讲述也是不合理的。因为供赞和必要联系是庄严解释经的前行，而不是经的真正解释。例如，这部疏的“于般若波罗蜜多”等不是庄严的解释一样。因此，如果将经和庄严相结合而解释，则理应讲述经的开题。而单独讲述庄严时也安立开题，则有过分讲述的过失。如果说这部庄严显示了根本经最初如何产生的方式，则没有过失。如果这样，那么也请讲述经如何交付，以及先前如何寻觅般若波罗蜜多的方式，即最后三品。说“凡是完全交付的因是完全交付，开题是清净刹土，以及常啼二者由完全执持所摄”是不合理的。因为在两种完全交付中，第一种是其因是完全交付之义，而后者是因为常啼以艰难而寻觅，所以也应摄取之故。仅仅在开题中讲述清净刹土，以及法胜是导师，常啼是弟子，就认为由他们所摄，那么安住在殊胜的器皿中而宣说大乘的一切开题，以及善财童子依止善知识的方式等一切，也太过分地被庄严所摄了。第二，如果结合庄严和经，那么有些经是如字面一样，有些经虽然不是如字面一样，但因为有理由显现，所以可以结合。然而，像《菩提增长广释》认为显示了第二发心一样，经并没有确定显示那个意义，以及像在暖位时说不生为女人一样，这些和庄严中有意义，但在某些经书中没有显现经，这又该如何呢？
English
What is said to be gathered is for the sake of blessing all the worlds from the generation of Bodhicitta and so on, until the completion of the explanation of the Prajnaparamita, and for the sake of generating Bodhicitta by focusing on many sentient beings, and for the sake of showing many Buddhas, etc. Therefore, what the wise ones say is excellent. In the "Great Commentary" combined with the Jewel Lamp and the Ornament, it is unreasonable to follow the explanation of the prostration and the introduction, and then explain the former ones. Because the prostration and the necessary connection are the preliminaries to the Ornament's explanation of the Sutra, and not the actual explanation of the Sutra. For example, this commentary's "to the Prajnaparamita" and so on are not the Ornament's explanation. Therefore, if the Sutra and the Ornament are combined and explained, then it is reasonable to explain the introduction of the Sutra. However, if the introduction is also established when explaining the Ornament separately, then there is a fault of excessive explanation. If it is said that this Ornament shows how the first root Sutra came about, then there is no fault. If so, then also explain how the Sutra was entrusted and how the Prajnaparamita was sought in the past, that is, the last three chapters. It is unreasonable to say that "the cause of all that is completely entrusted is complete entrustment, the introduction is a pure land, and the two, Sadaprarudita and Dharma Master, are included by complete holding." Because in the two complete entrustments, the first one is that its cause is the meaning of complete entrustment, and the latter is because Sadaprarudita sought it with difficulty, so it should also be included. If it is thought that merely explaining the pure land in the introduction, and that Dharmodgata is the teacher and Sadaprarudita is the disciple, are included by them, then all the introductions of the Mahayana spoken while dwelling in a special vessel, and all the ways in which Norzang relied on the Lama, etc., are excessively included by the Ornament. Secondly, if the Ornament and the Sutra are combined, then some Sutras are exactly as they are in the words, and some are not exactly as they are in the words, but because there is a reason to appear, they can be combined. However, like the "Extensive Explanation of the Increase of Bodhi" thinks that the second generation of Bodhicitta is shown, the Sutra does not definitely show that meaning, and like saying that one is not born as a woman in the stage of heat, these have meaning in the Ornament, but how is it that the Sutra does not appear in some texts?