Tibetan
སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གདམས་ངག་ཏུ་སྒྲུབ་དང་ཞེས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་བཞི་རྣམས་སྟོན་པ་ཟློས་པར་ཐལ་ཏེ། སྒྲུབ་པ་ཁྱད་མེད་ཡང་ཡང་བསྟན་པས་ཤེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དང་པོ་ནི་གདམས་ངག་གི་བརྗོད་བྱའི་ཆ་ནས་དང༌། གཉིས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། དབྱེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། རྣམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཟློས་ཤེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ། དང་པོ་ནི་གཞི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པ་ཉན་རང་གི་སྦྱོར་བ་ཟློག་ནས་འཕེན་བྱེད་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་སྐྱེ་མེད་གསུམ་བསྡུས་ནས་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་དུ་གང་ཟག་ཉི་ཤུ་བཤད་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་སུ་མོག་མོག་པོར་བྱེད། ཅེས་དང༌། རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། ཞེས་དང༌། རྣམ་ཀུན་ཏུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱས། ཞེས་དང༌། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། ཞེས་པ་རྣམས་ཟློས་ཤེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ། དང་པོ་ དཀོན་མཆོག་གསུམ་བཤད་པའི་སྐབས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དང༌། གསུམ་པ་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་དང༌། བཞི་པ་ནི་ཡུམ་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་སྣོད་དང༌། ལྔ་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟེན་ངོས་གཟུང་བའི་ཆེད་ཡིན་པས་སོ། །འདིར་སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ་དྲངས་ནས་གང་ཟག་གི་ཟློས་སྤོང་བྱེད་པ་མི་འཐད་དོ། །དེའི་རྟེན་གང་ཟག་མིན་གྱི་རིགས་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་རིགས་ཅན་དང་འབྲེལ་བས་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་ན་མངོན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གང་ཟག་དང་འབྲེལ་བས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་ཟློས་སྤོང་དུ་སྦྱར་དགོས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་རྟོག་པ་དང༌། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱའི་རྟོག་པ་བཞི་ཚན་རེ་རེ་བཤད་པ་རྣམས་ཟློས་ཤེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ་དང་པོ་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བསྟན་ལ། གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྤང་བྱར་བསྟན་པས་སོ། །གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་བརྒྱད་བསྟན་པ་དང་ཡང་མི་ཟློས་ཏེ། དེ་ནི་གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་བསྟན་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྐབས་རྣམས་སུ་སྒོམ་ལམ་ཡང་ཡང་བསྟན་པ་རྣམས་ཟློས་ཤེ་ན། ལམ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱ་ཞེས་འབྱུང་བས་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་དང༌། རྣམ་ཀུན་ཏུ་སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་ཅེས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་དང༌། རྩེ་སྦྱོར་ དུ་བཤ
Chinese
遣除。第一，在窍诀中说“修”等，以及宣说四种修法，这太过分了，因为无差别的修法被反复宣说。如果这样说，没有过失，因为第一是从窍诀的所说之分而说的，第二是修法自身的体性和差别。即使这样，基智的加行和一切相的加行重复了吗？不重复，因为第一是了悟基为无生后修习，是遮止声闻缘觉的加行而引生的，第二是总摄三种无生后修习。第二，在一切相智中宣说二十种补特伽罗，以及在道智中“变得模糊”，以及“以所依如犀牛角般的道”，以及“在一切相中对诸佛格外”，以及“不退转的学众”，这些重复了吗？不重复，因为第一是宣说三宝时的僧伽，第二是道智生起的所依，第三是自佛道的所依，第四是听闻般若母等的法器，第五是为了确定不退转的所依。此处引用修法的所依，从而遣除补特伽罗的重复是不合理的，因为它的所依是非补特伽罗的种姓。如果说与种姓有关联就没有过失，那么这样一来，所有现观都与补特伽罗有关联，因此所有这些都需要被安立为遣除补特伽罗的重复，这太过分了。第三，一切相智的加行道的分别念，以及顶加行的见修所断的分别念，各自宣说四支一组，这些重复了吗？不重复，因为第一是作为大乘加行道的特点而宣说的，第二和第三是依次作为见道和修道的所断而宣说的。宣说八种亲友的分别念也不重复，因为那是为了了悟亲友的差别而宣说的。第四，在各个章节中反复宣说修道，这些重复了吗？在道智中说，应当生起一切道，不应当显现真实的边，因此不住于二边，以及在一切相中说，修道是甚深，这是不退转的征相，以及在顶加行中宣
English
Refutation. First, in the instructions, saying "practice" and so on, and explaining the four practices, this is too much, because the undifferentiated practice is repeatedly explained. If you say so, there is no fault, because the first is spoken from the aspect of what is to be expressed in the instructions, and the second is the nature and differentiation of the practice itself. Even so, are the application of the basis knowledge and the application of all aspects repeated? They are not repeated, because the first is to meditate after realizing the basis as unborn, it is to avert the application of the Hearers and Solitary Realizers and generate it, and the second is to meditate after combining the three unborns. Second, in the All-Knowing, explaining twenty types of individuals, and in the Path Knowledge, "becoming hazy," and "a path like a rhinoceros horn with a basis," and "in all aspects, especially for the Buddhas," and "the assembly of learners who do not turn back," are these repeated? They are not repeated, because the first is the Sangha at the time of explaining the Three Jewels, the second is the basis for the arising of Path Knowledge, the third is the basis for the path of the Solitary Realizer, the fourth is the vessel for listening to the Mother Prajñāpāramitā, and the fifth is for identifying the basis of non-retrogression. Here, it is not appropriate to cite the basis of practice and thereby eliminate the repetition of individuals, because its basis is a category of non-individuals. If you say that there is no fault because it is related to the category, then in that case, all realizations are also related to individuals, so all of these must be applied to eliminate the repetition of individuals, which is too much. Third, the conceptualizations of the path of application of the All-Knowing, and the conceptualizations to be abandoned of the seeing and meditation of the Peak Application, explaining each set of four, are these repeated? They are not repeated, because the first is taught as a characteristic of the Mahāyāna path of application, and the second and third are taught as what is to be abandoned on the path of seeing and the path of meditation, respectively. The explanation of the eight conceptualizations of spiritual friends is also not repeated, because it is taught for the purpose of realizing the distinctions of spiritual friends. Fourth, are the repeated explanations of the path of meditation in various sections repeated? In the Path Knowledge, it is said that all paths should be generated and the true extreme should not be manifested, therefore not abiding in the two extremes, and in the All Aspects, it is said that the path of meditation is profound, which is a sign of non-retrogression, and explained in the Peak Application.
Tibetan
ད་པ་ནི་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོའི་ཆ་ནས་བསྟན་པས་མི་ཟློས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིང་ཙམ་ཡོད་པ་གདམས་ངག་ཐ་མ་དང་གཉེན་ཚོགས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་རིག་པར་བྱ་ལ། མིང་མ་བཏགས་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་རིགས་ཀྱི་སྐབས་དང་སའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ནི་ལམ་འོག་མ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། སྐབས་རྣམས་སུ་མཐོང་ལམ་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་རྣམས་ཟློས་ཤེ་ན། སྐབས་གཉིས་པར་ནི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་མཐོང་ལམ་དང༌། གསུམ་པར་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་ས་ལས་འདའ་བ་དང༌། བཞི་པར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བཟོད་ཅེས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་དང༌། མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ནི་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང༌། ལྔ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའི་ཆ་ནས་བསྟན་པས་མི་ཟློས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་སྐབས་རྣམས་སུ་སྦྱོར་ལམ་ཡང་ཡང་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཟློས་ཤེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་དུ་ནི་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་ལྡན་ཆོས་རྟོག་པ་ཡོངས་འཛིན་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དྲུག་དང་ལྡན་པར་བསྟན་ལ། གཉིས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ནི་དམིགས་པ་གཟུགས་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་སྟོང་ཉིད་དུ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ནི་དམིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་བཏགས་པ་དང་མི་འགལ་བར་ཆོས་ཉིད་སྟོན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྱོར་ལམ་དེ་གསུམ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དམིགས་རྣམ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་མི་ཟློས་ལ། རྣམ་ཀུན་ཏུ་དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་སོགས་སུ་བསྟན་པ་ནི་དམིགས་པ་སེམས་ཅན་དང་རྣམ་པ་སེམས་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པས་མི་ཟློས་ཞེས་སྔར་གྱི་མཐོང་ལམ་དང་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཟློས་སྤོང་འཕགས་པས་མཛད་ནས་ཚུལ་དེས་སྒོམ་ལམ་དང་རྣམ་རྟོག་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྐབས་ལྔ་པར་སྦྱོར་ལམ་བཤད་པ་ནི་རྩེ་སྦྱོར་གྱིས་དབང་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་པས་མི་ཟློས་སོ། །འདིར་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་དྲུག་གིས་འཕགས་པར་གསུངས་པས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས་འཕགས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐེག་དམན་གྱི་ཆོས་མཆོག་ལ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལས་མེད་པས་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཉན་རང་གི་ཆོས་མཆོག་གཅིག་པུ་ལས་དྲུག་གིས་འཕགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འཕགས་པས་སྐབས་གཉིས་པར་བཤད་པའི་སྦྱོར་ལམ་གཉིས་ཀྱང་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་དམི
Chinese
再者，由于是从对治修断的角度来阐述，所以不重复。同样，仅仅是名称的，被阐述为最后的教诲和亲眷等，也应当了解。没有命名的，在发心和种姓的场合以及地的集合等等中也应当了解。这个道理在下面的两个道的场合中也应当运用。第五，如果有人问：在各个场合中反复宣说的见道是否重复？在第二个场合中，是不住于二边的见道；在第三个场合中，是超越小乘之地的；在第四个场合中，说见道之忍是从不退转的角度；作为体性的解说，是胜过声闻缘觉的；在第五个场合中，由于是从对治分别念的角度来阐述，所以不重复。第六，如果有人问：在各个场合中反复阐述的加行道是否重复？在遍知中，阐述了具有所缘、行相、因三种，具有大、中、小三种差别的圆满摄持之法分别。在第二个场合中，在声闻道的场合中，所缘是缘于色等，行相是无别于空性等等的行相；在独觉道的场合中，所缘是缘于一切法仅仅是假立，行相是不违背假立而显示法性的行相等等。因此，这三个加行道，后面的比前面的所缘和行相不同，所以不重复。在“在一切方面都是暖位”等等中阐述的是，所缘是众生，行相是心平等等等，由于所缘不同，所以不重复。之前对见道和这两个的重复的遮止是圣者所作，因此，通过这个道理，也应当了解修道和分别念的差别，如是说。其中，第五个场合中所说的加行道，是以顶加行获得自在的方式，所以不重复。在此，圣者说以六种差别而殊胜，因此，以错谬为基础，认为是以圣者的宗派，以小、中、大而殊胜。而且，如果说小乘的殊胜法只有一刹那，那是不对的。如果那样，就会变成仅仅以声闻缘觉的殊胜法而以六种殊胜，而且，圣者在第二个场合中所说的两个加行道，也是后面的比前面的
English
Furthermore, since it is explained from the aspect of counteracting what is to be abandoned in meditation, it is not repetitive. Similarly, those that are merely names, explained as the final instruction and relatives, etc., should also be understood. What is not named should also be understood in the context of bodhicitta and lineage, and in the assemblies of grounds, etc. This principle should also be applied in the context of the two lower paths. Fifth, if someone asks: Are the repeatedly mentioned paths of seeing in the various contexts repetitive? In the second context, it is the path of seeing that does not abide in the two extremes; in the third context, it is the transcendence of the ground of the Lesser Vehicle; in the fourth context, the saying that acceptance of the path of seeing is from the perspective of non-retrogression; the explanation as a characteristic is that it is superior to the Hearers and Solitary Realizers; in the fifth context, since it is explained from the aspect of counteracting conceptualization, it is not repetitive. Sixth, if someone asks: Are the repeatedly taught paths of joining in the various contexts also repetitive? In omniscience, it is explained that the object, aspect, and three causes are complete, and that it possesses the six distinctions of the great, middling, and small complete holding of the Dharma conceptualization. In the second context, in the context of the Hearer's path, the object is focused on forms, etc., and the aspect is inseparable from emptiness, etc.; in the context of the Solitary Realizer's path, the object is focused on all phenomena being merely imputed, and the aspect is the aspect of showing the nature of phenomena without contradicting imputation, etc. Therefore, these three paths of joining, the later ones are different from the earlier ones in terms of object and aspect, so they are not repetitive. What is explained in "In all aspects, they are the warmths," etc., is that the object is sentient beings, and the aspect is mental equality, etc., and since the object is different, it is not repetitive. The previous prevention of repetition of the path of seeing and these two was done by the Noble One, and therefore, through this principle, the difference between the path of meditation and conceptualization should also be understood, as it is said. Among them, the path of joining explained in the fifth context is in the manner of obtaining power through the peak joining, so it is not repetitive. Here, the Noble One said that it is superior with six distinctions, therefore, based on error, it is considered superior in the style of the Noble One, with small, middling, and great. Moreover, if it is said that the supreme Dharma of the Lesser Vehicle has only one moment, that is not correct. If that were the case, it would become superior with six distinctions merely from the supreme Dharma of the Hearers and Solitary Realizers, and the two paths of joining that the Noble One explained in the second context are also the later ones compared to the earlier ones.