Tibetan
མི་དམིགས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རིམ་ལྡན་དུ་དྲན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་པའི་གནས་སུ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཆོས་དང༌། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་དང༌། སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང༌། ལྷར་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པ་ཞེས་སྦྱར་བས་ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཐར་གྱིས་པའོ། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་ནས་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ལྷག་མ་རྣམ་པ་བཅུ་ནི་མཐར་གྱིས་པའོ། །ཚུལ་འདི་ཡང་མཐར་གྱིས་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚང་བར་ལེན་གྱི་རེ་རེ་ཞིང་ཕྲལ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་དྲུག་མཐར་གྱིས་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་དྲུག་དེའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཞིང་ཐ་མ་ནི་འཛིན་པ་དག་བྱེད་ཡིན་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན་དཀོན་མཆོག་རྟེན་དུ་དང་ལྷ་དཔང་པོར་དང་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པ་སྟེ། མདོར་ན་ལམ་ གྱི་རྟེན་དང་དཔང་པོ་དང་ལམ་གྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པར་བྱེད་ལ། ཉམས་ལེན་དང་དྲན་པ་ཀུན་ཀྱང་ཐ་མས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐུབ་དགོངས་སུ། གང་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། སངས་རྒྱས་དང༌། དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ནི་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་བཅུ་གསུམ་དུ་འབྱུང་བས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་ལྷ་ནི་འདོད་ལྷར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་བཤད་དོ། །བཞི་པ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་ཏེ་མངོན་དུ་རྫོགས་པར་ཏེ་མ་ལུས་པ་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་སྦྱོར་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་དམ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྟོགས་པ་བཞིའོ། །ངོ་བོ་ཐ་དད་མིན་པར་ལྡོག་
Chinese
不缘及，于世俗中不颠倒地次第忆念。如是，于“如来功德”之位，忆念善、不善、无记之法，学道不退转之僧众，三律仪与法及财物之布施，以及与天同生的圣者，因此与法、僧众、戒律、布施、天合在一起，是次第的。知晓无实有自性的次第是，通达一切法于胜义中无自性后，次第修习。如是，忆念三宝三种和其余十种是次第的。此理亦是次第地修持，于一切修持中完整地摄取，而非一一分离，因为最初六者是次第修持的体性，六种忆念是其状态，最后是清净执着，因此是彼等一切的遍及者。彼亦于修持时，忆念三宝为所依，天为证人，以及布施和戒律的利益，总之是忆念道的所依和证人以及道的利益，并且一切修持和忆念皆为最后所摄持之故。如是亦于《能仁密意》中说，任何六度、佛、善、不善、无记之法、不退转之菩萨僧众、戒律、布施、忆念天、通达一切法无实有的自性，总共所说的十三种，并非次第通达之相，而是如此，于通达之相一一中亦出现十三种之故，如是说，并且天是指欲界天所生的入流果和生于上二界的不再来果。第四是，以一刹那现证，即现前圆满，即无余地证悟，即证悟的刹那结合，若以体相或反体来区分，则有一刹那证悟非异熟的一切法，以及一切异熟之法，以及一切法无相，以及一切法无二，共四种。本体无异而反
English
Not focusing and remembering sequentially without reversing in the conventional. Likewise, in the position of "Qualities of the Thus-Gone One," remembering virtuous, non-virtuous, and unspecified dharmas, the assembly of learners who do not regress, the three vows and the giving of dharma and material things, and the noble ones born as gods, thus combining with dharma, sangha, discipline, giving, and gods, is gradual. The gradual understanding of the non-existent essence is to gradually meditate after realizing that all dharmas are without essence in the ultimate sense. Thus, remembering the Three Jewels in three ways and the remaining ten ways is gradual. This method is also practiced gradually, taking completely in all practices, not separating one by one, because the first six are the nature of gradual practice, the six remembrances are its state, and the last is the purification of attachment, so it is the pervader of all of them. Also, when practicing, remember the Three Jewels as refuge, the gods as witnesses, and the benefits of giving and discipline, in short, remember the refuge and witnesses of the path and the benefits of the path, and all practices and remembrances are taken by the last. Thus, it is also said in the Intentions of the Able One that any six perfections, Buddha, virtuous, non-virtuous, unspecified dharmas, non-regressing Bodhisattva Sangha, discipline, giving, remembrance of gods, understanding the non-existent essence of all dharmas, the thirteen kinds mentioned in total are not the aspect of gradual understanding, but like this, the thirteen kinds also appear in each aspect of understanding, so it is said, and the gods refer to the stream-enterer born in the desire realm and the non-returner born in the upper two realms. The fourth is, manifesting with one moment, that is, manifesting completely, that is, completely awakening, that is, the moment of realization combined, if divided by characteristics or opposites, then there are four kinds of realizing all non-resultant dharmas in one moment, and all resultant dharmas, and all dharmas are without characteristics, and all dharmas are non-dual. The essence is not different but opposite.
Tibetan
པ་ཐ་དད་པ་ཡང་རྒྱན་སྣང་དང་ཚིག་གསལ་ཐུབ་དགོངས་ཤེར་འབྱུང་ལ་སོགས་པས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དབྱེ་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཙམ་མོ། །དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་བཞི་ལས་དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི། དབྱིངས་རང་བཞིན་ གྱིས་དག་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མ་ལུས་པས་ཀྱང་དག་པའི་སྐུའོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། གདུལ་བྱའི་ནང་ནས་བྱང་སེམས་འབའ་ཞིག་ལ་སྣང་བའི་གཟུགས་སྐུ་གང་སྤྲུལ་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་གཉིས་སྐུ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡང་སྐུ་གཅིག་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་ལོངས་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གང་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་འགྲོ་བ་དུ་མའི་འདུལ་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཕྱེ་བའི་ཐ་དད་ནི་དང་པོ་དང་ཕྱི་མ་གསུམ་དོན་དམ་པར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་ལ་ཕྱི་མ་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་དོ། །སྐུ་འདི་དག་གི་གྲངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་འོག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞི་ནི་དངོས་ཡིན་ལ་ཞར་བྱུང་མཛད་པ་ནི་ཆོས་སྐུས་བདག་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དབྱེ་ན་ཉེར་བདུན་ནོ། །དོན་འདི་ལ་དག་ལྡན་དུ། ཇི་ལྟར་ན་མཛད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཞེ་ན། མཛད་པ་དང་མཛད་པ་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པར་བཤད་པ་སོགས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དོན་བདུན་ཅུའི་དོན་གྱི་ངེས་པ་ནི་དག་ལྡན་དང་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀའི་ངེས་པ་ནི་གྲགས་པའི་ཆ་ལས་བཤད་དེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ནི་མོག་མོག་པོར་བྱེད་སོགས་ལ་གཅིག་དང་བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་གསུམ་ལ་ གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ལམ་ཤེས་ལ་བཅུ་གཅིག་དང༌། ཆོས་སྐུ་ལ་སྐུ་གསུམ་དང་མཛད་པ་དང་བཞིར་བྱས་ནས་བདུན་ཅུར་བྱེད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདི་ཡི་བཞེད་པ་ལ་དོན་བདུན་ཅུའི་གསལ་ཁ་མེད་ལ་དོན་ཐོབ་ཀྱིས་བྱེད་ན། ལོག་སྒྲུབ་བར་ཆད་མེད་རྩེའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་ནས་ཟུར་དུ་མི་བགྲང་བའམ། ཡང་ན་ཕྲིན་ལས་ཆོས་སྐུའི་ཞར་བྱུང་དུ་བྱས་ནས་མི་བགྲང་བར་མངོན་ལ་དེ་གཉིས་ལ་ཡང་རྒྱན་སྣང་ལྟར་ན་ཕྱི་མར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དྲུག །སྒྲུབ་པ་དང་སྦྱོར་བ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། སྒོམ་ལམ་དང༌། མཐོང་ལམ་དང༌། སྦྱོར་ལམ་ལ་ཟློས་པ་
Chinese
其他差别也由《庄严经论》、《释词》、杜恭协炯等解释。第三，分类的基础是佛的身体。分类的体性确实可以分为四种。其中四种中的第一种，自性身，是自性清净，也因没有所有暂时的污垢而清净的身体。第二，圆满报身，是对所化众生中的菩萨所显现的色身，是化身的增上缘。第三，自性身和报身是二身，同样，除此之外的化身也是一身。化身是从报身的增上缘所产生的佛身，是调伏清净和不清净的众多众生的。第四，智慧法身，是佛的处所完全转变的究竟智慧。分类的差别是，第一和后三者，就胜义谛而言，是不可说为同一或不同的，但在名言上是不同的，而后三者是实体不同。这些身体的数量和智慧的差别将在下面显示。这四者是真实的，而附带的事业是从法身作为增上缘所产生的极白功德。如果分类，则是二十七种。关于这个意义，在《具足清净》中说：如果问，事业如何是法身？回答是，因为事业和作者没有差别，所以说存在于作者中等等，这些将在后面解释。这样，七十义的意义的确定，是从《具足清净》和《词义》两者的确定，是从名声的角度来解释的。这二者的观点是，将“做馍馍”等算作一个，将赞叹、恭敬、称赞三个算作一个，将道相智算作十一个，将法身算作三身和事业，算作四个，总共算作七十个。这位论师的观点中没有七十义的明确说明，如果通过意义的获得来进行，那么可以将错谬、证成、无间、顶的支分算作一个，而不单独计数，或者可以将事业算作法身的附带，而不计数，这两种情况是显而易见的，如果按照《庄严经论》来看，那么后一种情况更为明显。第二，有六个：证悟和结合，补特伽罗，分别念，修道，见道，以及在加行道上重复。
English
Other distinctions are also explained by the Ornament of Realization, the Explanation of Words, and Tugong Shekyong, etc. Third, the basis of division is just the body of the Buddha. The nature of the division can indeed be spoken of as four types. Among these four, the first, the Svabhavikakaya (essence body), is the body that is pure by its very nature, and also pure because it is free from all temporary defilements. Second, the Sambhogakaya (enjoyment body), is the form body that appears to bodhisattvas alone among those to be tamed, and is the efficient cause of the Nirmanakaya (emanation body). Third, the Svabhavikakaya and the Sambhogakaya are two bodies, and similarly, the Nirmanakaya, which is different from them, is also one body. The Nirmanakaya is the body of the Buddha that arises from the efficient cause of the Sambhogakaya, and is the tamer of many beings, both pure and impure. Fourth, the Jnana Dharmakaya (wisdom dharma body), is the ultimate wisdom of the completely transformed state of the Buddha. The difference in division is that the first and the latter three, in terms of ultimate truth, are inexpressible as being the same or different, but are different in terms of convention, and the latter three are different substances. The number of these bodies and the differences in wisdom will be shown below. These four are real, and the incidental activity is the extremely white quality that arises from the Dharmakaya as the efficient cause. If divided, there are twenty-seven types. Regarding this meaning, it is said in Dakden: If asked, how is activity the Dharmakaya? The answer is, because there is no difference between activity and the actor, it is said to exist in the actor, etc., these will be explained later. Thus, the determination of the meaning of the seventy meanings is explained from the aspect of fame, from the determination of both Dakden and the meaning of words. The view of these two is to count "making momo" etc. as one, to count praise, respect, and commendation as one, to count the knowledge of the path as eleven, and to count the Dharmakaya as the three bodies and activity, as four, for a total of seventy. In the view of this teacher, there is no clear explanation of the seventy meanings, but if it is done through the attainment of meaning, then one could count error, proof, non-interruption, and the limb of the summit as one, and not count them separately, or one could count activity as incidental to the Dharmakaya, and not count it, these two situations are obvious, and if one looks at the Ornament of Realization, then the latter situation is more obvious. Second, there are six: accomplishment and union, the individual, conceptualization, the path of meditation, the path of seeing, and repetition on the path of joining.