Tibetan
ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུད་ལས་ཏེ། དབྱེ་ན་ཞེ་དྲུག་གོ །ལྔ་པ་མཚན་ཉིད་ནི། སྦྱོར་བའི་ངོ་བོའམ་ནུས་པ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་སྟེ་དབྱེ་ན་གོ་གཅིག་གོ །དྲུག་པ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བས་ཐར་པ་དེའི་ཆའམ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཕན་པས་མཐུན་པ་སྟེ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནི། བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་གང་རྣམ་བྱང་དབང་པོའི་ངོ་བོར་མ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་མོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བགྲོད་པའི་གོ་སྐབས་ཕྱེ་ཤུལ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བདུན་པ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་བ་དང་ལྡན་ཞིང་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདི་དང་སྦྱོར་བ་འོག་མ་གཉིས་སུ་ཡང་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མཚན་ཉིད་དང་ས་མཚམས་གཞག་པར་བྱའོ། །བརྒྱད་པ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པས་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་ནི། སྲིད་ཞི་གང་དུ་ཡང་མི་ལྟུང་བར་ངེས་པའི་རྟགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དཔའ་སྟེ། དབྱེ་ན་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་གནས་པ་གསུམ་མོ། །དགུ་པ་སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། འཁོར་འདས་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བའོ། །བཅུ་པ་ཞིང་དག་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་མཆོག་གི་སྦྱོར་བ་ནི། རང་གི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་གཉིས་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དབྱེ་ན་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་དག་སྦྱོར་གཉིས་སོ། །བཅུ་ གཅིག་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཡུལ་བཅུ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ལ་དུས་དང་དུས་མིན་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། འདི་དང་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ས་མཚམས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚིག་གསལ་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་གནས་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སངས་རྒྱས་སུ་སྣང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཛད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱ་དགོས་པས་ཞེས་ཞིང་དག་དང་གོ་རིམ་སྟོན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་པས་ཞེས་འབྱུང་བས་ཞིང་དག་སྦྱོར་ལ་ཡང་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་ནས་ཐབས་མཁས་དང་བཅས་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་ཏེ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་རྫོགས་པར་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡིན་ན་གཉིས་པ་དང་ཐ་མ་གསུམ་ནི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ནི་ཡུལ་དང་རྟེན་དང་སྤང་བྱ་ཤེས་བྱ་ཕན་ཡོན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་ནས་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་བར་ནི་སྦྱོར་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒོམ་པ་དང་ངེས་འབྱེད་ནས་ཐབས་མཁས་ཀྱི་བར་ནི་སྦྱོར་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྐྱེས་པའི་རིམ་པའོ་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩེ་མོའི་ཆོས་དངོས། དེ་ཇི་ལྟར་མཚོན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་སྔར་བཤད་པའི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་དེའི་རྟགས་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པར་མཚོན་བྱེད་གང་དྲོད་ཀྱིས་ བསྡུས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བཅུ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་འཕེལ་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་འཕེལ་པའི་ཆ་གང་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོས་བསྡུས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་རྣམ་འཕེལ་བཅུ་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་ངེས་པར་བརྟན་པ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཅི་རིགས་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་གཏོང་བ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྩེ་མོ་གང་བཟོད་པས་བསྡུས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བརྟན་པ་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི། བྱང་སེམས་བཞིའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཡི་རང་བའི་དོན་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་རྩེ་མོ་གང་ཆོས་མཆོག་གིས་བསྡུས་པའོ། །ལྔ་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱི་རྩེ་མོ་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་གྱུར་གང་མཐོང་སྤང་རྟོག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱི་རྩེ་མོ་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་གྱུར་གང་སྒོམ་སྤང་རྟོག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའོ། །ལམ་གཉིས་པོ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་རྫས་འཛིན་དང་བཏགས་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་སྤང་བྱ་བཞི་བཞི་ཡོད་པས་དེའི་གཉེན་པོ་སྦྱོར་བ་དང་འཇུག་པའི་ལམ་གཉིས་གཉིས་ཏེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །བདུན་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་གྱུར་གང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །བརྒྱད་པ་བསལ་བྱ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། བདེན་གཉིས་འགལ་བར་འཛིན་པའི་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བཅུ་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་ནི། རྟགས་ནས་ལས་ལོག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་བདུན་ནི་རྩེ་མོའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ་བརྒྱད་ པ་ནི་སྤང་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་བཅུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྦྱིན་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི། མཐར་གྱིས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྦྱར་ནས་སྦྱིན་པ་རིམ་ལྡན་དུ་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལྔ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དོན་དམ་པར་
Chinese
是断绝障碍的魔业。分为四十六种。第五个是体性：是表示结合的自性或能力的智慧，分为九十一种。第六个是远离烦恼的种子，对解脱的那部分或一方面有利益而一致，即解脱分顺：是能帮助断绝的差别的，尚未转变成清净自在的自性的暂时之道。特别是大乘的，说是开启通往无上菩提的机会的遗迹。第七个是决择分顺：是具有缘众生的特殊相状，且以修所生为主的信乐的智慧。这和下面的两个结合，也应以三道体性的角度来安立体性和界限。第八个是具有应学习之处的，不退转的学道之众：是不论在轮回或寂灭中都不会堕落的，具有决定之相的菩萨。分为住在加行道、见道、修道的三种。第九个是轮回和寂灭等性之结合：是了悟轮涅二者无自性后修习的结合。第十个是清净无上的刹土，即殊胜的结合：是使自己的器情二刹土远离过失的结合。分为器刹土清净之结合和情刹土清净之结合两种。第十一个善巧方便之结合：是对于要显现善巧方便的十种境，了知时与非时的结合。这和前者的界限将在后面阐述。《词句明释》中说：要知道安立于菩萨灌顶地，以及以一生补处的幻化身显现为佛的，是佛的事业，这没有意义。因为必须要做佛的事业，这仅仅是显示刹土清净和次第而已。如果不是这样，就会出现于佛的刹土中变成佛的情况，因此对刹土清净之结合也同样有过失。第二是，从相状到善巧方便等十一种，是完全显现，即趋向于显现，圆满，即如实证悟三种智慧的相状。如果问为什么，那么第二个和最后三个是自性，其他的则是境、所依和所断，要知道。
English
It is the work of demons that cuts off obstacles. It is divided into forty-six types. The fifth is the characteristic: it is the wisdom that expresses the nature or ability of union, and it is divided into ninety-one types. The sixth is that which is in accordance with liberation, since it is free from the seeds of affliction and benefits one part or aspect of liberation: it is the path of the moment that helps to distinguish what is free, and has not yet been transformed into the nature of pure freedom. In particular, the Mahayana is said to be the trace of opening up the opportunity to go to the Unsurpassed Enlightenment. The seventh is the decisive conformity: it is the wisdom of faith and practice that has a special aspect of focusing on sentient beings and is mainly born of meditation. This and the following two combinations should also be defined and delimited from the perspective of the nature of the three paths. The eighth is the group of learners who do not regress because there is something to be learned: it is the bodhisattva who has the sign of certainty that he will not fall into either samsara or nirvana. It is divided into three types: those who dwell in the path of joining, seeing, and meditating. The ninth is the union of equality between samsara and nirvana: it is the union of meditating after realizing that both samsara and nirvana are without self-nature. The tenth is the pure and unsurpassed realm, that is, the supreme union: it is the union that makes one's own vessel and essence realms free from faults. It is divided into two types: the union of pure vessel realm and the union of pure essence realm. The eleventh is the union of skillful means: it is the union of knowing the time and non-time for the manifestation of the ten objects of skillful means. The boundaries between this and the former will be explained later. In the Clear Words, it says: It should be known that the deeds of the Buddha are those that are established in the empowerment ground of the Bodhisattva and that appear as Buddhas in the form of a transformation that is obstructed by one birth, but this is meaningless. Because the deeds of the Buddha must be done, this is only to show the purity of the realm and the order. If it is not like this, then it will happen that one becomes a Buddha in the realm of the Buddha, so there is also a fault in the union of pure realms. The second is that these eleven, from the aspect to the skillful means, are the complete manifestation, that is, the complete and perfect realization of the aspects of the three wisdoms. If you ask why, then the second and the last three are the nature, and the others are the object, the basis, and what is to be abandoned, know.
Chinese
以及功德等等。另外，从“相”到“解脱分”之间，是不颠倒地修习加行；从“决择”到“方便”之间，是不颠倒地生起次第，也有这样解释的。第二部分分为两点：顶峰之法本身，以及如何象征它。第一部分有八点，第一点是，先前所说的顶峰现观的征象是：总摄修习达到极致的象征，即由暖位所总摄。细分则有十二种。第二，增上是：总摄修习达到极致的增长部分，即由加行道顶峰所总摄。细分则有增上十六种。第三，决定稳固是：对于三智的证悟，以及不舍弃有情之利益，获得稳固的顶峰，即由忍位所总摄。细分则有稳固两种。第四，心安住是：对于四种菩提心的生起，随喜其意义，心一缘安住的顶峰，即由世第一法所总摄。第五，名为见道的顶峰是：总摄修习达到极致，成为断除见道所断分别念的独特对治。第六，名为修道的顶峰是：总摄修习达到极致，成为断除修道所断分别念的独特对治。这两种道各自，即每一道都有进入和返回，以及能取所取、实物执和假立执的分别念，因此有四种所断，针对这些，有加行和进入的两种道，各有两种，总共有四种。第七，无间三摩地是：总摄修习达到极致，成为遍智的真实因。第八，所破倒立是：执持二谛相违的无知，细分则有十六种。第二部分是：从征象到包括作业倒立的八种事物，是顶峰的现观。其中，前七种是顶峰的自性，而第八种是所断。第三部分有十三点，第一，布施的渐次是：将渐次的共同特征与布施相结合，次第修习布施。同样，也与其他五者相结合。忆念佛陀的渐次是：真实忆念如来之功德。
English
And also merits and so on. Furthermore, from "aspect" to "part in accordance with liberation" is the non-inverted meditation on application; from "ascertainment" to "skillful means" is the non-inverted arising of the stages, it is also explained thus. The second part has two points: the actual Dharma of the peak, and how it is symbolized. The first part has eight points, the first of which is: the sign of the peak realization mentioned earlier is: whatever symbolizes the perfection of condensed meditation, which is condensed by heat. Divided, there are twelve. Second, the increase is: whatever part of the increase in the perfection of condensed meditation is condensed by the peak of the path of application. Divided, there are sixteen increases. Third, definite stability is: whatever peak of attaining stability in the realization of the three knowledges and not abandoning the benefit of sentient beings is condensed by forbearance. Divided, there are two stabilities. Fourth, the mind abiding in all is: whatever peak of the mind abiding single-pointedly in the meaning of rejoicing in the generation of the four Bodhicittas is condensed by the supreme Dharma. Fifth, the peak of the path called seeing is: whatever perfection of condensed meditation is the unique antidote to the conceptual thoughts to be abandoned by the path of seeing. Sixth, the peak of the path called meditation is: whatever perfection of condensed meditation is the unique antidote to the conceptual thoughts to be abandoned by the path of meditation. These two paths separately, that is, each one has entering and returning, grasping and apprehended, substantialism and nominalism, thus there are four to be abandoned, and for these, there are two paths of application and entering, two each, thus there are four aspects. Seventh, the uninterrupted Samadhi is: whatever perfection of condensed meditation becomes the actual cause of omniscience. Eighth, the object to be eliminated, inverted establishment, is: the ignorance that holds the two truths to be contradictory. Divided, there are sixteen. The second part is: from the sign to the eight objects including the inverted establishment of action, is the peak realization. Among them, the first seven are the nature of the peak, and the eighth is to be abandoned. The third part has thirteen points, the first, the gradualness of giving is: combining the general characteristic of gradualness with giving, meditating on giving in sequence. Similarly, it is also combined with the other five. The gradualness of remembering the Buddha is: truly remembering the qualities of the Thus-gone One.