Tibetan
་གྲགས་པས་དེ་ལྟར་བསྒྱུར་ནས་དེའི་རྗེས་སུ། ཀུན་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་འདྲར་འདོད། ཅེས་འདོན་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱན་སྣང་ལས། བརྒྱད་སྟོང་པའི་ལེའུ་བརྒྱད་པའི་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལེའུ་དགུ་པའི་ཆོས་གང་ཡང་བསྐོར་བའམ་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ཡང་བྱང་སེམས་ཆེན་པོའི་ཡུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། ཞེས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ལུས་རྣམ་གཞག་གི་འགྲེལ་པར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདི་ལ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་ཐུབ་པའི་ཞེས་དང་། ལམ་ཤེས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་འབྱུང་བའི་དོད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇོ་བོ་མདའ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་དང་པོའི་བྱེད་ཚིག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཨ་ཏིའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་མཆོག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་མཐོང་ལམ་གསུམ་གྱི་དམའ་ཤོས་ཡིན་ཀྱང་ཉན་རང་གི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ དྲུག་གི་མཆོག་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་མི་འཐད་ལ། གཞན་ཡང་ཨ་མ་རས་བན་ཆུང་རྣམས་ལ་སོགས་སྒྲས་གང་སྡུད་དྲིས་པས་རང་རྒྱལ་སྡུད་ཟེར་བ་ན་འོ་ན་རྒྱས་བཤད་དུ་རང་རྒྱལ་མེད་པ་བྱས་པ་ན་ཉན་ཐོས་བཤད་པས་དེ་ཡང་བཤད་ཟེར་རོ། །འོ་ན་དེ་གཉིས་ལམ་ལ་ཁྱད་མེད་པས་འབྲས་བུ་ཡང་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཁྱད་པར་བཤད་པས་སོ་བྱས་པ་ན་བན་ཆུང་དག་རྡུགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཨ་མ་ར་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀའི་རང་མཚན་བསྒྲགས་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་མཁྱེན་གསུམ་ལ་བརྟེན་གསུངས་ནས་ལྷག་མ་ལྔ་ལ་མ་གསུངས་པ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ལྔ་འདུས་པ་ལ་དགོངས་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྣམ་ཀུན། རྩེ་མོ། མཐར་གྱིས་པ། སྐད་ཅིག་མའི་ལུས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྣམ་ཀུན་གྱི་ཆོས་དངོས་དང༌། དེ་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཅུ་གཅིག་ལས། དང་པོ་རྣམ་པ་ནི། ཡུལ་ལམ་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར་གང་སྦྱོར་བའི་བསྒོམ་བྱར་གྱུར་པའོ། །དབྱེ་ན་བརྒྱ་དང་དོན་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ནི། དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དབྱེ་ན་ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་པ་ནས་རྣམ་དག་སྦྱོར་བའི་བར་ཉི་ཤུའོ། །གསུམ་པ་ཡོན་ཏན་ནི། སྦྱོར་བ་བསྒོམས་པས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཏུ་ཐོབ་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བཞིའོ། །ས་མཚམས་ཚོགས་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ ལ་བཞག་སྟེ་གཞུང་ནས་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་སྐྱོན་ནི། སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་
Chinese
如是格西扎巴（Grags pa）如此翻译后，在其后应念诵：“一切智即是如此希求”。如《现观庄严论光明释》中说：“从八千颂第八品《善现请问品》至第九品‘任何法皆不转或不退’。善现亦是大菩萨之母。”之间所说乃是声闻和自佛的一切智。如是于基智之体性分类释中说。因此，此处“于一切相智，能仁之”以及“于道智，诸菩萨智者之”等，乃是替代之词。因此，觉沃（Jo bo）“以菩萨”等之“以”字，乃是第一格之作格，其亦是阿底（Ati）之义，其亦是殊胜之义。此虽是见道三者中之最低者，然亦是声闻、自佛之证悟之六法中之最胜者，故说无过失是不应理的。此外，阿玛惹（Amara）问班琼（ban chung）等“等”字包含何者时，答曰包含自佛，问曰若尔，广释中未提及自佛，仅说声闻，亦已包含自佛耶？答曰是。问曰若二者于道无差别，则果亦应无差别，答曰不然，因已说差别故。闻此，班琼等语塞，此乃阿玛惹师徒二人自曝其短也。如是，于宣说依于三智后，未宣说剩余五者，乃是意在于三智中已包含五者。第二者有四：一切相智，顶智，渐次智，刹那智之体性广说。初者有二：一切相之法本体，以及其如何宣说之方式。初者有十一，初者，相者，即是所缘或所知之差别，成为所修之境。若分，则有一百七十三。二者，加行者，为欲自在，而摄集三智修习之瑜伽，若分，则有从艰难长时证悟至清净加行之二十种。三者，功德者，修习加行所获得之暂时和究竟之果，若分，则有摧伏魔力等十四种。地之界限，从资粮道至佛地之间安立，于论中可知。四者，过失者，加行生起时之差别。
English
Thus, Geshe Drakpa translated it in this way, and after that, one should recite, "Omniscience is desired in this way." As it is said in the "Light Commentary on the Ornament for Clear Realization": "From the eighth chapter of the Eight Thousand Verse Sutra, 'The Chapter of Subhuti's Questions,' to the ninth chapter, 'No Dharma is Turned or Reversed.' Subhuti is also the mother of the great Bodhisattvas." What is said in between is the omniscience of the Hearers and Solitary Buddhas. This is as it is said in the explanation of the classification of the nature of the basis of knowledge. Therefore, here, "For all-aspect knowledge, the Able One's" and "For the path knowledge, the wise Bodhisattvas'" are substitute words. Therefore, the "by" in "by Bodhisattva" of Jowo, etc., is the instrumental case of the first case, which is also the meaning of Ati, which is also the meaning of supreme. Although this is the lowest of the three paths of seeing, it is also the most excellent of the six dharmas of realization of Hearers and Solitary Buddhas, so it is unreasonable to say that there is no fault. Furthermore, when Amara asked Banchung and others what the word "etc." included, they replied that it included Solitary Buddhas. When asked if that meant that the detailed explanation did not mention Solitary Buddhas, but only mentioned Hearers, did it also include Solitary Buddhas, they replied yes. When asked if the two were not different on the path, then the result should also be no different, they replied that it was not so, because the difference had been explained. Hearing this, Banchung and others were speechless, which seems to expose the shortcomings of both Amara and his disciples. Thus, after explaining based on the three knowledges, not explaining the remaining five is intended to mean that the five are already included in the three knowledges. The second has four: the extensive explanation of the nature of all-aspect knowledge, peak knowledge, gradual knowledge, and instantaneous knowledge. The first has two: the essence of all-aspect dharma and the way in which it is explained. The first has eleven. The first, aspect, is the object or the difference of what is known, which becomes the object of cultivation. If divided, there are one hundred and seventy-three. The second, application, is the yoga of gathering the three knowledges to cultivate in order to gain control. If divided, there are twenty kinds, from difficult and long-lasting realization to pure application. The third, qualities, are the temporary and ultimate results to be obtained by cultivating application. If divided, there are fourteen kinds, such as subduing the power of demons. The boundary of the ground is established from the path of accumulation to the Buddha ground, which can be known from the text. The fourth, faults, are the differences when application arises.